رفتن به محتوای اصلی
آخرین خبراعتراف پدربزرگ به قتلی که مرتکب نشده است!
28بازدید
۹۷

دو لبه قیچی ؛ افراط روحانی و جلیلی چه بر سر ایران آورد؟

دهه ۹۰ برای ایرانیان دهه امیدهای بربادرفته و فشارهای طاقت‌فرسا بود. روحانی و جلیلی هر دو با دو نگاه افراطی متفاوت، همانند دو لبه قیچی عمل کردند؛ یکی با امید واهی به غرب و دیگری با بدبینی مطلق، و مردم بیشترین هزینه را دادند.

دو لبه قیچی؛ افراط روحانی و جلیلی چه بر سر سیاست ایران آورد؟

به گزارش تابناک، سیاست خارجی ایران در دهه ۹۰ میان دو نگاه افراطی گرفتار شد؛ حسن روحانی که با خوش‌بینی شدید به غرب همه تخم‌مرغ‌ها را در سبد برجام گذاشت و سعید جلیلی که اساساً به هرگونه توافق بی‌اعتماد بود و مسیر تقابل را انتخاب کرد.

این دو رویکرد، هرچند در ظاهر در تقابل با هم بودند، اما در عمل همانند دو لبه یک قیچی عمل کردند و نتیجه آن برای مردم چیزی جز هزینه‌های سنگین نبود.

روحانی و امید بیش از حد به برجام روحانی در سال ۱۳۹۲ با وعده گشایش اقتصادی از طریق رفع تحریم‌ها به قدرت رسید. مذاکرات هسته‌ای در نهایت به برجام (تیر ۱۳۹۴) انجامید. در کوتاه‌مدت، گشایش‌هایی ایجاد شد: صادرات نفت ایران از حدود یک میلیون بشکه در روز در سال ۱۳۹۲ به بیش از دو میلیون بشکه در سال ۱۳۹۵ رسید و رشد اقتصادی همان سال به حدود ۱۲.۵ درصد جهش کرد.

اما دولت تقریباً همه برنامه‌های اقتصادی خود را به موفقیت برجام گره زد.

با خروج آمریکا از توافق در اردیبهشت ۱۳۹۷، همه دستاوردها دود شد: تورم سه‌رقمی در کالاهای اساسی، سقوط ارزش ریال ( افزایش قیمت دلار از ۳,۵۰۰ تومان در سال ۱۳۹۲ به بالای ۳۰,۰۰۰ تومان در ۱۳۹۹) و بازگشت تحریم‌های بانکی و نفتی.

این شکست نشان داد خوش‌بینی افراطی روحانی به غرب هزینه‌ای سنگین برای کشور داشت.

جلیلی و دیپلماسی بدون دستاورد

اما نقطه مقابل روحانی، سعید جلیلی بود؛ دبیر شورای عالی امنیت ملی و مذاکره‌کننده ارشد هسته‌ای از ۱۳۸۶ تا ۱۳۹۲.

او در تمام مذاکرات با گروه ۱+۵ رویکردی سخت و بی‌انعطاف داشت. جلیلی هرگونه توافق را «امتیاز دادن بی‌جا» می‌دانست و در عمل به نتیجه ملموسی نرسید.

دوران او دقیقاً زمانی بود که ایران با شدیدترین موج تحریم‌های تاریخ خود روبه‌رو شد: در سال ۲۰۱۰، آمریکا تحریم‌های جامع نفتی و بانکی علیه ایران وضع کرد. در ۲۰۱۱، اتحادیه اروپا تحریم نفتی را تصویب کرد و خرید نفت ایران تا ۲۰۱۲ تقریباً به نصف کاهش یافت. در ۲۰۱۲، سوئیفت دسترسی بانک‌های ایرانی را قطع کرد؛ مبادلات مالی بین‌المللی تقریباً فلج شد. تا پایان دوره جلیلی (۲۰۱۳)، صادرات نفت ایران از ۲.۵ میلیون بشکه در روز به حدود یک میلیون بشکه کاهش یافت و درآمد ارزی کشور به کمتر از نصف سقوط کرد.

به این ترتیب، نگاه مطلقاً سلبی جلیلی نه‌تنها دستاوردی نداشت، بلکه عملاً هم‌زمان با تحریم‌های فلج‌کننده، کشور را در تنگنای بی‌سابقه اقتصادی قرار داد.

دو افراط هم‌افزا با کنار هم گذاشتن این دو تجربه، تصویر روشن می‌شود: روحانی همه امیدش را به توافقی بست که پایه‌های سستی داشت و با یک امضای رئیس‌جمهور آمریکا فرو ریخت.

جلیلی اساساً امکان توافق را نفی می‌کرد و در نتیجه، ایران را در اوج فشار تحریم‌ها بدون راه‌حل گذاشت.

این دو نگاه به ظاهر متضاد، در عمل مثل دو لبه یک قیچی کشور را در مسیر فرسایش قرار دادند.

روحانی با خوش‌بینی افراطی و جلیلی با بدبینی مطلق، هر دو به‌نوعی مانع از شکل‌گیری یک استراتژی واقع‌بینانه شدند. هزینه‌ای که بر دوش مردم افتاد نتیجه این دو افراط برای جامعه ایران بسیار سنگین بود: سقوط ارزش پول ملی و کاهش قدرت خرید مردم. رشد تورم بی‌سابقه، به‌ویژه در کالاهای اساسی. رکود اقتصادی و کاهش شدید سرمایه‌گذاری خارجی. فرسایش اعتماد عمومی به کارآمدی نظام سیاسی.

به این ترتیب، می‌توان گفت هرچند روحانی و جلیلی در ظاهر رقبای سرسخت هم بودند، اما عملکردشان در عمل همانند دو لبه قیچی، کشور را در موقعیتی قرار دادند که بیش از همه مردم، هزینه آن را با زندگی روزمره خود پرداختند.

«سجاد دهقانی»

Googleافزودن تابناک به منابع ترجیحی گوگل

تابناک را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید

اشتراک گذاری

گزارش خطای خبر

اگر اشتباهی در این خبر دیدید، به تحریریه اطلاع دهید.

نظرات بینندگان

انتشار یافته:
۹۷
در انتظار بررسی:
۲
غیرقابل انتشار:
۳۹
ناشناس
در پاسخ به محمد

حالاکه خیلی خوب شد. برگشتیم به تنظیمات کارخانه. درست مثل 10 سال قبل. این گوی و این میدان. بفرما آقای جلیلی، ببینیم چکارمی کنی؟ .

ناشناس
در پاسخ به ناشناس

آره والا!!کسی فکر حمله به ایران را نمیکرد،چون این بزرگوار؟؟؟!!با سیاستهاییکه داشت و سابقه ی قبلیش،ایران را شخم میزد و به ویرانه تبدیل میکرد!

ناشناس
در پاسخ به محمد

روحانی در ماه آخر ریاست جمهوریش میتونست برجامی که آمریکا زده بود زیرش را ،احیا کند،کفتند چرا به اسم حسن کلید ساز تموم بشه،میذاریم تو دولت خودمون،بعد هم زمستان سخت ارو‌پا و...!!!!

ناشناس

این همه کشور در دنیا هم استقلال دارن و هم روابط معقول با دنیا مگه ما تافته جدا بافته ایم‌

ناشناس

دکتر روحانی هیچ افراطی نداشتند و تمام تلاش ایشان نجات کشور از فلاکت تحریم ها بود. لطفا ایشان را با امثال جلیلی مقایسه نکنید

ناشناس
در پاسخ به ناشناس

خسارت محض و جود امثال جلیلی در داریره بسته قدرت

ناشناس
در پاسخ به بهلول

آره

ناشناس
در پاسخ به بنده خدا

تیم روحانی که داشت اقتصاد رو بر میگردوند سر ریل این بی خردان کت کش پدر این مردم را در آوردن

ناشناس
در پاسخ به ناشناس

آخه اورانیوم که بدرد نمی خورده بدون صنایع مصرفیش اونم هم اون درجه از خلوص قیمت خریدش خیلییییییییی پایینتر از هزینه ای که از جیب و جان زندگی 85 میلیون انسان بود

ناشناس
در پاسخ به جمال الدین

آره روحانی هم نتونست جلوی سیل دست ساز شما رو بر سر ملت بگیرد

ناشناس
در پاسخ به ناشناس

اما دلار به همونجا برنگشت

ناشناس
در پاسخ به ناشناس

لجستیک میدونی چی چیه اصلا؟

ناشناس
در پاسخ به ناشناس

۱۱.۴۲آقا یا خانم معلم
قرار بود برجام دلار ۳ تومنی رو بکنه ۱ تومن. اون عکس معروف

ناشناس
در پاسخ به ناشناس

با جلیلی، آنچنا تحریم هایی می شدیم که از صدتا حمله نظامی بدتر بود

ناشناس

تابناک مغرض حقیقت را بگو .
در نهایت با فرمول روحانی و ظریف کار به نتیجه می رسد نه جلیلی و دوستان .

ناشناس
در پاسخ به محمد

تابناک جلیلی با آب کوثر و زم زم هم پاک نمی شود تنها خرابکاری در برجام نیست رد پای او در بسیاری جاهای دیگر هم وجود دارد .

ناشناس
در پاسخ به ناشناس

درود بر ناشناس ۱۰:۲۵

ناشناس
در پاسخ به محمد

ناشناس 8:58 اتفاقا تابناک به جلیلی خیلی خیلی نزدیکتره

علی
در پاسخ به محمد

دیدند تشت رسوایی شیخ دیپلمات و قهرمان دیپلماسی از بام افتاده است حضرات یاد آقای جلیلی و دوگانه سازی های بلاوجه افتاده اند!!!

ناشناس

روحانی اثبات کرد می تونه تحریم ها را برداره و جلیلی هم اثبات کرد اجازه اینکار را نمی ده لذا اینها دو لبه یک قیچی نیستند بلکه روحانی کاغذه و جلیلی قیچی

دیدگاه خود را بنویسید

سایت تابناک از انتشار نظرات حاوی توهین و افترا و نوشته شده با حروف لاتین (فینگیلیش) معذور است.

تابناک در صفحهٔ اصلی گوشی

با افزودن تابناک به صفحهٔ اصلی، همین نسخهٔ سایت را با یک لمس باز کنید.

  1. در مرورگر، دکمهٔ اشتراک‌گذاری را بزنید. این دکمه ممکن است داخل منوی مرورگر باشد.
  2. گزینهٔ افزودن به صفحهٔ اصلی (Add to Home Screen) را انتخاب کنید.
  3. اگر گزینهٔ Open as Web App نمایش داده شد، آن را روشن نگه دارید و افزودن (Add) را بزنید.

اگر این گزینه را نمی‌بینید، صفحه را در مرورگر Safari باز کنید.