چینیها هم فارسی مینوشتند!/بررسی الفبای ناپیدای مسلمانان چین
شیاوآرجین در اصل نظامی آوانگارانه برای بازنمایی واجهای چینی با حروف عربی فارسی است و از نظر کارکرد به «پینیین» شباهت دارد، با وجود همآواییهای بسیار در چینی، بافت معنایی معمولاً ابهام را رفع میکند، همانگونه که خوانندگان فارسی و عربی غالباً بدون اعراب نیز مصوّتهای کوتاه را حدس میزنند.

به گزارش سرویس فرهنگی تابناک، در تاریخ طولانی چین، مسلمانان همواره نقشی فعال در تبادل فرهنگی، علمی و تجاری داشتهاند. یکی از جلوههای کمتر شناختهشده اینتعامل، پیدایش زبانی مکتوب بر پایه الفبای فارسی و عربی است.
سالها پیش بین بخشی از مسلمانانِ چین به ویژه قوم «هوی»، نظامی نوشتاری مورد استفاده قرار میگرفت که«شیاوآرجین» نام دارد و با نام «شیاوآرجینگ» نیز شناخته میشود. در این خط از پایه الفبای فارسی و عربی برای نوشتن تلفظ کاراکترهای زبان چینی استفاده میشود که گواه برهمزیستی فرهنگی اسلام و چین دارد.
تاریخ قوم هوی
ریشههای قوم هوی به دوران سلسله تانگ بازمیگردد. بازرگانان عرب و ایرانی که به چین مهاجرت کردند، از نخستین نیاکان آنان بهشمار میآیند. در سده سیزدهم، فتوحات مغول، گروههای مختلفی از مردمان آسیای مرکزی، عربها و ایرانیان را به شرق آسیا کوچاند، بدین گونه بدنه اصلی جمعیت هوی تشکیل شد. پژوهشگران بر این باورند که این قوم به طور کامل در دوران مینگ شکل گرفت و دوره یوان (مغولان) مرحله مقدماتی این فرایند بود.
پیدایش
بر اساس پژوهشهای پروفسور لیو یینگ شنگ درباره منشأ آن دو نظر اصلی وجود دارد: یک دیدگاه میگوید این خط همراه با ورود نخستین مسلمانان به چین شکل گرفت، زمانی که برای یادگیری چینی از الفبای عربی کمک میگرفتند؛ دیدگاه دوم آن را محصول مدارس دینی موسوم به جینگتَنگ جیاویو در دوره مینگ میداند، جایی که آموزش عربی و فارسی رواج داشت و دانشآموزان برای فهم مطالب چینی، از حروف عربی استفاده کردند. در نهایت، بیشتر منابع نشان میدهند که این خط در میان طبقات پایینتر جامعه مسلمانان هوی و در محیطهای آموزشی دینی شکل گرفت و کاربرد یافت و در نهایت به ابزار نوشتاری مسلمانان چینی برای ترکیب دین و زبان خود تبدیل شد.
ساختار
شیاوآرجین در اصل نظامی آوانگارانه برای بازنمایی واجهای چینی با حروف عربی فارسی است و از نظر کارکرد به «پینیین» شباهت دارد، با وجود همآواییهای بسیار در چینی، بافت معنایی معمولاً ابهام را رفع میکند، همانگونه که خوانندگان فارسی و عربی غالباً بدون اعراب نیز مصوّتهای کوتاه را حدس میزنند. اینخط دارای ۳۶ حروف الفبا است و نه تنها برخی حروف موجود را بهصورت ویژه به کار میگیرد، بلکه حروف تازهای برای اصوات خاص چینی میآفریند.
در ادامه نمونه هایی از اینخط را از نظر میگذرانیم؛



انقراض و چالش های معاصر
با تشکیل جمهوری خلق چین، دامنه استفاده آن بهشدت کاهش یافت. افزایش سواد و عدم نیاز به شیاوآرجین برای فهم متون مذهبی، نتیجه حذف از نظام آموزشی دینی را دربرداشت.همچنین تخریب در دوران انقلاب فرهنگی در پی افراطگرایی سیاسی و دور انداختن اشیای قدیمی بخاطر نوسازی شهری به تضعیف آن کمک کرد. امروزه نسل جوان مسلمانانِ شمالغرب چین تقریباً دیگر این خط را نمیدانند. بسیاری از استادان سالخورده که این خط را میدانستند درگذشتهاند و آثارشان از بین رفته است.با این اوصاف، حتی اگر برخی متون باقی مانده باشد، روایتها، کاربردها و دانش شفاهی مرتبط با آن برای همیشه از دست رفته است.
ارزش های زبانی هویتی
دکتر ما چیانگ در باب ارزش شیاوآرجین این نکات را مطرح کرده است:
۱- اهمیت زبانشناختی بسیار بالا: این خط مقدار زیادی واژههای فارسی و عربی را حفظ کرده است. هرچه متن قدیمیتر باشد، واژههای غیرچینی بیشتری دارد.
۲- ابزاری برای شناخت هویت قومی: طبق دیدگاه ساختارگرایی، زبان وسیلهای برای درک هویت و اندیشهٔ یک گروه است از طریق شیاوارجین میتوان دنیای درونی قوم هویی را فهمید.
۳- ارزش تاریخی: هر متن آن یک پرونده تاریخی جداگانه است.

میتوان گفت شیاوآرجین نه تنها یک شیوه نگارشی، بلکه حاصل ارتباط عمیق بین ملتهاست. ارزش تاریخی و هویتی آن میتواند الهامبخش پژوهشهای جدید و احیای میراث مشترک شرق و جهان اسلام باشد. حال سوال این است آیا میتوان جلوی فراموشی آن را گرفت.
نازنین محمدی، فارغ التحصیل رشته زبان چینی دانشگاه علامه طباطبایی
تابناک را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید
نظرات بینندگان
چه خوب بود اگر همه زبانهای دنیا یک رسم الخط مشترک می داشتند
زبان ایغورها ترکی ازبکی هست و اونها خودشان را ترک مینامند. البته در زبان آنها بعضی کلمات فارسی وجود دارد. صحبت آنها برای ترکان ایرانی بسیار قابل فهم است. حدود ۷۰ درصد.. در مدارسشان هم تا کلاس پنجم ترکی با مثل ما مینویسند و یاد میگیرند. من حدود یک سال در چین با آنها ارتباط داشتم
تورکها هم همین حرف را میزنند میگویند از ژاپن تا فنلاند را باز پس میگیریم. و البته شجاع هستند میگیرند.
تا جایی که کم میدونم همه اقوام سرتاسر کهکشان فارس بودن بعد شون یه زبون دیگه
اویغورستان از اراضی باستانی ایران بزرگه. ایران حدود هشت تا ده میلیون کیلومتر مربع وسعت دارد و در زمانی که شرایط مساعد شود دوباره میشه ایران را تقویت کرد
واقعا خیلی دردناکه که بدونی ترکها خط نداشتن و خط عربی از ابداعات ایرانیان بوده؟
غرب چین همواره بخشی از ایران بوده
ناراحتی برو تی ار تی ترکیه ببین اونجا همه بشریت ترک شدن
پانترکها هم اکثرا ترک تبار نیستن مثل اردوغان گرجی مثل اتاتورک یونانی مثل اکثر مردم ترکیه که هفت درصد ترک دارن
خط عربيست ، آرامى نيست اگر حرف شما درست باشد پس كلام الله مجيد به خط فارسى نوشته شده كه حرف غلطى است. در واقع خط عربى نقطه و زير و زبر نداشته و ايرانيان كه در آنزمان جزو قلمرو اسلام بودن نقطه رو به خط عربى اضافه كردن. اگر به شوش و يا تخت جمشيد برويد خط ايرانيان رو بر روى سنگ نوشته ها خواهيد ديد.
خط فارسی و عربی امروزه ادامه خط پهلویه ساسانیه واقعا فکر کردید یکی تو کوفه یه شبه نشسته خط اختراع کرده؟
بسیار جالب بود
خودبزرگ بین اربابت اردوغانه که میگه نواده ابن سیناست
خط ترکها چیه؟ خط اورخون سغدی ؟ یا نکنه لاتین و روسی هم ترکی هس؟
خط فارسیه خط عربی در واقع توسط ایرانی ها ابداع شده همونجور که خط اورخون هم توسط سغد ایرانی ابداع شده اما ترکها هیچ خطی نداشتن
مقاله ای که سینه چاکان ترکیه را می سوزاند
تمام عبارات نماز اویغورها به فارسیه. اویغور مهاجر در واقع ریشه ایرانی و سغدی داره
ریشههای ایرانی اویغورها ــ برخی از اقوامی که امروز ترک نامیده میشوند، در اصل ترک نیستند، بلکه ترکزبان شدهاند، برای نمونه میتوان کشورهای عرب زبان مانند مصر و الجزایر را نام برد، یعنی عربیزه شدهاند، نه این که از نظر تباری عرب باشند. اویغورها و ازبکها از نظر نژادی، اقوامی به صورت کامل ترک نیستند، بهطوریکه اویغورها میزان زیادیتبار سغدی، از اقوام باستانی ایران شرقی دارند، و شهرهای ختن و کاشغر در گذشته از شهرهای ایرانی بودهاند.
نقاشیها و آثار کشف شده از قبرستان باستانی شهر گائوچانگ، و اجساد مومیایی کشف شده از واحههای حوزه رودخانه تاریم، که هماکنون در موزه تاریخی شهر اورومچی مرکز سین کیانگ نگهداری میشود. همچنین سکههای فراوان دورههای مختلف ساسانی که از این منطقه کشف شده و آثار بر جای مانده از آیین مانوی و زرتشتی در منطقه سین کیانگ به ویژه در غار هزار بودای تورفان و غار دون هوان حکایت از حضور فرهنگهای بودایی و ایرانی در این منطقه دارد.
زمانی زبان ایرانی شرقی و سغدی وزمانی زبان مغولی و جغتایی و از بیش از هزار سال پیش تا کنون نیز زبان آنان اویغوری است و اخیرا هم با تلاش حکومت مرکزی چین، با استفاده از تمهیدات گوناگون زبان چینی در حال تزریق شدن به این منطقه است. نام تعداد زیادی از دستگاههای موسیقی و آوازها در این منطقه دقیقاً همان نام دستگاههای موسیقی ایرانی است. برای نمونه دستگاه سه گاه، چهارگاه یا آواز بیات در دستگاه شور دقیقاً با همین نام در حیاط این مرکز موسیقی نوشته شدهاند.
دیدگاه خود را بنویسید
سایت تابناک از انتشار نظرات حاوی توهین و افترا و نوشته شده با حروف لاتین (فینگیلیش) معذور است.