روزه اولی ها ؛ محمد حسین پویانفر

پدرم مهربونی های خالق خورشیدو یادم داد
دست مادرم رو میبوسم سوره توحیدو یادم داد

قل هو الله احد یعنی تو فقط هستی و هیچکس نیس
من میام تو بغلت انگار سر سجاده با چشم خیس

بازم وقت اذونه میگم تو دلم آخ جون
صدام کردی بیام دارم میام پیشت خدا جون
من انگار تو نمازام میام تو بغل تو
شبیه حسی که دارم همیشه زیر بارون

گفتم بهت وقت سحر با چشم تر دوست دارم
من و مامان بابامو کربلا ببر دوست دارم

ممنون از معلم خوبم راه مسجدو نشونم داد
من بی پناه تنها رو زیر سقف تو پناهم داد

ایاک نعبد یعنی من فقط تو رو دوست دارم
ایاک نستعین یعنی من فقط به تو امیدوارم

برای اولین بار دارم روزه میگیرم
تحمل میکنم گرسنگی و تشنگی رو
بابام واسم خریده از این قرآن کوچیکا
نوشتی توش برام تو راه و رسم زندگی رو

گفتم بهت وقت سحر با چشم تر دوست دارم
من و مامان بابامو کربلا ببر دوست دارم