رفتن به محتوای اصلی
آخرین خبراعتراف پدربزرگ به قتلی که مرتکب نشده است!
19بازدید
۳۰

تابناک بررسی می‌کند؛

اختلاس چای دبش ۹۴ برابر ساخت یک ماهواره نظامی!

جمهوری اسلامی ایران از سال ۱۳۸۷ با پرتاب موفق ماهواره امید به عنوان نهمین کشور جهان در این حوزه شناخته شد، با توجه به نیازهای رو به رشد کشور، این سیستم‌ها نیازمند به‌روزرسانی سریع‌تر در فناوری‌های کلیدی هستند.

به گزارش تابناک ، بر اساس اخبار غیررسمی منتشر شده در برخی پایگاههای تخصصی نظامی، جمهوری اسلامی ایران در جنگ اخیر با هدف به روز رسانی بانک اهداف و شیوه دفاعی و تهاجمی خویش در برابر دشمن ، برای دسترسی به قابلیت‌های تصویربرداری با کیفیت ۵۰ سانتی‌متر، یک فروند ماهواره TEE-۰۱ B ساخت شرکت چینی Earth Eye Co. را به مبلغ ۳۶ میلیون و ۶۰۰ هزار دلار (معادل حدود ۲۵۰ میلیون یوان) کرایه یا خریداری کرده است.

اختلاس چای دبش ۹۴ برابر ساخت یک ماهواره نظامی!

در جنگ اخیر به اذعان کارشناسان بی طرف نظامی ، توانمندی های داخلی و شجاعت نیروهای مسلح کشورمان  همراه با بهره مندی از  فن آوری های نوین، توانست ضربه های اساسی و بی سابقه  به دشمن بزند که نمونه آن انهدام هواپیمای فوق استراتژیک آواکس آمربکا در پایگاهی در کویت بود.

شاید در نگاه اول بی ربط به نظر برسد اما این رقم لازم و ضروری در حالی برای دفاع ملی و به روز رسانی دکترین نظامی ایران خرج شده که اختلاس چای دبش حدود ۳ میلیارد و ۴۰۰ میلیون دلار برآورد می‌شود – رقمی که تقریباً ۹۳ برابر هزینه این ماهواره است!

اما چگونه می‌توان حرکت رو به جلوی نیروهای مسلح کشور برای خودکفایی و بهره مندی از فن آوری های نوین را سرعت بخشید ؟

واقعیت این است که اولویت‌بندی منابع محدود بین «خرید محصول نهایی» و «سرمایه‌گذاری ریشه‌ای در دانش و فناوری». ماهواره‌های تجاری با رزولوشن بالا، پوشش ۲۴ ساعته، قابلیت پخش زنده و رادار SAR (مانند آنچه چین ارائه می‌دهد) ابزار‌های ارزشمندی برای نظارت، کشاورزی دقیق، مدیریت بحران و حتی امنیت ملی هستند. اما این همه ماجرا نیست.

جمهوری اسلامی ایران از سال ۲۰۰۹ با پرتاب ماهواره امید، به عنوان نهمین کشور دارای ماهواره بومی شناخته شد. تا کنون حدود ۲۶ پرتاب ماهواره انجام شده که ۱۳ مورد هنوز عملیاتی هستند. 

ماهواره‌های بومی ایرانی عمدتاً در حوزه سنجش از دور و ارتباطات محدود عمل می‌کنند و قابلیت‌های عملیاتی قابل اعتماد و پایدار (مانند رزولوشن زیرمتری مداوم) دارند که نیاز به به روز رسانی سریع تر دارند.

 ماهواره‌های بومی ایرانی عمدتاً در حوزه سنجش از دور و ارتباطات محدود عمل می‌کنند و قابلیت‌های عملیاتی قابل اعتماد و پایدار (مانند رزولوشن زیرمتری مداوم) دارند که نیاز به به روز رسانی سریع تر دارند.

این حلقه مفقوده کجاست ؟ واقعیت این است که می‌توانستیم سال‌ها پیش با سرمایه‌گذاری هدفمند، شریک یا رقیب این بازار شویم.

توسعه یک ماهواره پیشرفته مانند TEE-۰۱B نیازمند بودجه تحقیقاتی چند ده برابری (ده‌ها تا صد‌ها میلیون دلار در فاز R&D)، صد‌ها ساعت کار متخصص، مقالات علمی، تست‌های زمینی و مداری است. گزارش‌ها نشان می‌دهد ایران در شاخص‌های جهانی R&D (نسبت به GDP) عملکرد ضعیفی دارد  در حالی که آموزش عالی حدود ۴-۴.۵ درصد GDP را می‌گیرد، خروجی نوآوری  متناسب با این هزینه نیست.

در بخش‌های دیگر هم این الگو کم و بیش تکرار می‌شود: مثلا در بخش نفت و گاز علی‌رغم ذخایر عظیم، وابستگی به فناوری خارجی، فرسودگی تأسیسات و موارد متعدد فساد و سوءمدیریت (از جمله مدل‌غیرشفاف که میلیارد‌ها دلار را بلعیده) باعث شده بازدهی واقعی پایین باشد.

در برق و صنایع سنگین هم کپی‌کاری و عدم سرمایه‌گذاری پایدار در R&D (تحقیق و توسعه) بومی دیده می‌شود.

هوش مصنوعی و فناوری‌های نو که پایه و اساس حرکت علمی کشور محسوب می شود ، برخی تصمیمات مانند قطع اینترنت و فیلترینگ ، پتانسیل نیروی انسانی بالا را به  مهاجرت نخبگان سوق می‌دهد و عملا ظرفیت‌های موجود را خنثی‌ و کمرنگ می کند.

هوش مصنوعی و فناوری‌های نو که پایه و اساس حرکت علمی کشور محسوب می شود ، برخی تصمیمات مانند قطع اینترنت و فیلترینگ ، پتانسیل نیروی انسانی بالا را به  مهاجرت نخبگان سوق می‌دهد و عملا ظرفیت‌های موجود را خنثی‌ و کمرنگ می کند.

 ایران سالانه ۱۵۰ تا ۱۸۰ هزار متخصص (دانشجو، دکترا، پزشکان) را از دست می‌دهد. هزینه سالانه آن توسط برخی مقامات سابق تا ۱۵۰ میلیارد دلار و توسط بانک جهانی حدود ۵۰ میلیارد دلار برآورد شده – رقمی که چندین برابر درآمد نفتی است. بیش از ۹۶ درصد درخواست شغلی و تحصیلی ایرانیان در خارج از کشور ثبت می‌شود.

در فضای داخلی، علیرغم اقدامات مثبت و حرکت های جهادی برای خودکفایی ، ده‌ها نهاد و شرکت زاید و ناکارآمد در حوزه های علم استراتژیک وجود دارد که خروجی آنها اغلب با «زرنگ‌بازی، خرج‌تراشی و کپی» همراه است. وقتی «علم دولتی» بر علم رقابتی و خصوصی غالب باشد، ارزش واقعی تحقیق (ریسک‌پذیری، شکست مجاز، بازارمحوری) از بین می‌رود. نتیجه: هر کسی با دو مقاله ترجمه‌شده و چند نقشه می‌تواند «دانشمند» لقب بگیرد و اغلب این افراد هم در ساختارهای معیوب همان کارآمدی ابتدایی خود را هم از دست می‌دهند. این آفتی است که باید هرچه زودتر فکری اساسی به حال آن کرد.

اما چه میتوان کرد؟

برای اصلاح و تحول بنیادین در ساختار نظامی و دفاعی کشور باید  اولویت‌دهی بودجه R&D به حداقل ۲-۴ درصد GDP با تمرکز روی مأموریت‌های مشخص در دستور کار قرار گیرد و با حمایت واقعی از شرکت‌های خصوصی دانش‌بنیان با کاهش بوروکراسی، تأمین مالی ریسک‌پذیر و حفاظت از مالکیت فکری، تحرک فکری و عملی در پیشران علمی کشور ایجاد کرد.

ایجاد محیط جذاب برای بازگشت نخبگان (آزادی علمی، امکانات تحقیقاتی، پاداش عملکرد) خرید هوشمندانه همراه با انتقال فناوری، نه وابستگی دائمی از جمله راهبردهای دیگری است که برای جبران عقب ماندگی ها و معایب موجود می‌توان از انها استفاده برد، یادمان نرود که دنیا معطل ما نمی‌ماند!

نظر شما چیست ؟

Googleافزودن تابناک به منابع ترجیحی گوگل

تابناک را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید

اشتراک گذاری

گزارش خطای خبر

اگر اشتباهی در این خبر دیدید، به تحریریه اطلاع دهید.

نظرات بینندگان

انتشار یافته:
۳۰
در انتظار بررسی:
۲
غیرقابل انتشار:
۱۶
ناشناس
در پاسخ به رضا

فقط روش چینی

ناشناس

همواره جنگ و بحران سرپوش خوبی برای مسئولین کشورها بوده !

بهنام

تورو خدا یاد و خاطره چای دبش را زنده نکنید چونکه هم داغ دلمون تازه میشه و هم به یاد نداشته هامون میفتیم،و به قول شما نودوچهار تا ماهواره نظامی میشد با این پول ساخت و البته خیلی کارها که به نفع مملکت بود همش رفت نمیدوم کجا

ناشناس

پرونده چای دبش به کجا رسید؟

محسن

عین دولت چین مشتی از مدیران بانک و مدیران دولتی و همکاران رو صبح به صبح در ملع عام اعدام کنند کشور زود به مقصد فالیت سالم و نتیجه میرسه

مرتضی

به عنوان شخصی که دوره دکتری راطی کردم بزرگترین آسیب را در تایید فرضیه می‌دانم. استاد یا دانشجو یا محقق فرضی را مطرح می‌کند و به دنبال اثبات آن می‌رود، پس از مدتی شاید جند سال متوجه می‌شود فرضیه‌اش اشتباه است یا راه اثباتش اشتباه است، متاسفانه تشکیلات علمی کشور اجازه انتشار مستندات را نه تنها نمی‌دهد بلکه از محقق می‌خواهد تا به هر صورتی که هست فرضیه را مثبت کند یا مثبت جلوه دهد.

ناشناس

وزیران متخلف چای دبش حکم گرفتند ولی آزادانه بریش مردم میخندند. چین وزیر دفاعشو بخاطر رشوه اعدام کرد

ناشناس

چی شد

سید اکبر رضوی

باید اول فضای کافی برای افراد مثلا مخترع ایجاد کرد به عبارتی خانه ای حداقل ۱۰۰ متری داشته باشد تا بتواند تحقیق و مطالعه کند.

یاشار

با این اوضاع اینترنت بازگشت نخبگان بیشتر یه شوخیه

ناشناس

چرا؟چه باید کرد

ناشناس

چای نشده دو ونیم ؟ در این مورد کاری از دست وخش خصوصی بر نمیاد و ولی در مورد دبش نظری ندارم یک بسته دبش کیسه ای در قفسه من هم هست

ناشناس

همه این چیزها را مردم به خوبی میدانند و حتی قابلیت این را دارند که سود سالیان این اختلاس را هم حساب کنند که از جیب ملت رفته است ! قوه قضاییه باید پاسخگو باشد که با اینها چه کرده اند و اینها فعلاً کجا هستند ؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

ناشناس

مسببین شناسایی محاکمه و اعدام علنی گردند

ناشناس

اینهمه اختلاص بزرگتر از دبش.چرا یاد دبش افتادید فقط؟؟

ناشناس

لعنت خدا بر همه اونها

ناشناس

عاقبت تماشای برنامه‌ها و سریال‌های مبتذل ماهواره ای که مروج اصلی فساد و اختلاس در جامعه است همین است

ناشناس

دست گل وزرای رییسی جهاد و صمت

ناشناس

یادمه زمان حسن روحانی شبی چندتا بی او جایزه میداد چای دبش تو برنامه دورهمی بعد شهید رئیسی اومد باند رو منحل کرد انداخت گردن دولت رئیسی! اگه دولت قبل بود هنوز تو تلوزیونی تبلیغ بود که چای خوب چای دبش!

ناشناس

چای دبش،و بانک آینده و.... از جیب مردم

دیدگاه خود را بنویسید

سایت تابناک از انتشار نظرات حاوی توهین و افترا و نوشته شده با حروف لاتین (فینگیلیش) معذور است.

تابناک در صفحهٔ اصلی گوشی

با افزودن تابناک به صفحهٔ اصلی، همین نسخهٔ سایت را با یک لمس باز کنید.

  1. در مرورگر، دکمهٔ اشتراک‌گذاری را بزنید. این دکمه ممکن است داخل منوی مرورگر باشد.
  2. گزینهٔ افزودن به صفحهٔ اصلی (Add to Home Screen) را انتخاب کنید.
  3. اگر گزینهٔ Open as Web App نمایش داده شد، آن را روشن نگه دارید و افزودن (Add) را بزنید.

اگر این گزینه را نمی‌بینید، صفحه را در مرورگر Safari باز کنید.