پناه ؛ محمدحسین حدادیان

پناه آوردم
یه نامه سیاه آوردم
چیزی تو دست و بال من نیست
فقط برات گناه آوردم

تنها دیگه روم نمیشه
نمیدونم با چی بیام تو حرمت
خاکی شدی تو قتلگاه
دلم میخواهد خاکی بیام تو حرمت

با یه امیدی اومدم
که حاجتم رو بگیرم
تا که نگی بخشیدمت
از اینجا بیرون نمیرم

حبیبی حبیبی حبیبی یا حسین ...

چشمامو بستم
دوباره با دل شکستم
الان تو باب قبله هستم
رو پله حرم نشستم

تنهایی روضه میخونم
یه گوشه با اشک چشمام تو حرمت
تشنه بودی تو قتلگاه
دلم میخواهد تشنه بیام تو حرمت

برا لبای خشک تو
آه میکشم تا بمیرم
تا که نگی بخشیدمت
از اینجا بیرون نمیرم

با یه امیدی اومدم
که حاجتم رو بگیرم
تا که نگی بخشیدمت
از اینجا بیرون نمیرم

حبیبی حبیبی حبیبی یا حسین