رفتن به محتوای اصلی 
آخرین خبرقتل فجیع یک قاضی و خانواده‌اش در تبریز
44بازدید
۴۶

لبخند از لب‌های سینما رفت؛ از  اکبر عبدی چه ارثی به جا ماند؟

پسوند آقاباقر را از روستایی در جوار اردبیل به ارث برد و با خود به تهران آورد؛ حالا امروز ایرلن و سینمایش عزارار او شد.

لبخند از لب‌های سینما رفت؛ از  اکبر عبدی چه ارثی به جا ماند؟

به گزارش تابناک، اکبر عبدی در چهارم شهریور ۱۳۳۹، در محلهٔ نازی‌آباد تهران زاده شد؛ پسری از پدری اردبیلی و مادری تهرانی که ریشه‌هایش را هرگز رها نکرد. لهجه‌ها را از کوچه‌های خاکی و کارگاه‌های صنعتی امانت گرفت و در قاب سینما، جاودانه‌شان ساخت. امروز که اکبر عبدی رفته، نازی‌آباد نفس در سینه حبس کرده است؛ مردی که لبخند را چون نسیم صبحگاهی بر لب‌ها می‌نشاند، برای همیشه به همان کوچه‌ها بازگشت، اما این بار نه با بازی، که با نامی ماندگار.

اکبر عبدی آقاباقر، متولد نازی‌آباد تهران با اصالت روستای آقاباقر اردبیل، از نوجوانی راه هنر را در پیش گرفت. پیشه‌های گوناگونی آزمود ــ از کار در کارگاه‌ها تا جوشکاری و آهنگری ــ اما عشق به تئاتر و نمایش او را به کلاس‌های هنری کشاند. از دل همان کارگاه‌های صنعتی و کوچه‌های مردمی، به قله‌های سینما و تلویزیون رسید. بیش از چهار دهه فعالیت هنری، کارنامه‌ای پربار از نزدیک به هشتاد فیلم سینمایی و ده‌ها سریال به جای گذاشت. زبان بازیگری‌اش گنجینه‌ای از لهجه‌ها بود: تهرانیِ کوچه‌پس‌کوچه‌ای، کرمانیِ دلنشین، اردبیلیِ ریشه‌دار و شیرازیِ گرم. همه را نه از روی تقلید سطحی، که از زیستن واقعی در میان مردم و گفت‌وگو با کارگران مهاجر و همسایگان برمی‌آورد.

او همواره تأکید داشت که هنرمند باید جامعه‌ای را که در آن زندگی می‌کند، عمیق ببیند، بشنود و لمس کند. و او این کار را چنان استادانه انجام داد که هر نقشی، گویی برای خودش نوشته شده بود.

 آنچه رفت، آنچه ماند

اکبر عبدی از میان ما رفت، اما حضورش در فیلم‌های ماندگار سینمای ایران هرگز کم‌رنگ نخواهد شد. از «مادر» علی حاتمی که در نقش غلامرضا، صحنهٔ بوسیدن چادر مادر را به اسطوره‌ای از جنس خاک و محبت بدل کرد و سیمرغ بلورین بهترین بازیگر مکمل مرد را برایش به ارمغان آورد، تا «اجاره‌نشین‌ها»ی داریوش مهرجویی که با لهجهٔ شیرین و طنز کوچه‌بازاری‌اش، دیالوگ‌ها را به شعر مردمی تبدیل نمود. از «آدم‌برفی» داوود میرباقری ــ که با گریم سنگین و نقشی متفاوت به اوج رسید ـ.

هر نقشی، تجلی تسلط بی‌نظیر او بر دیالوگ، لحن، نگاه و حرکت بود؛ چنان که تماشاگر نه یک بازیگر، که خودِ شخصیت را در برابر خویش می‌دید. او می‌گفت: «نقش‌هایم را زندگی می‌کنم، نه بازی.» و راست می‌گفت؛ زیرا هر کدام از این نقش‌ها، نخست در کوچه‌پس‌کوچه‌های نازی‌آباد و کارگاه‌های صنعتی متولد شده بودند.

یتیمی لبخند در سینما

امروز که از فقدانش سخن می‌گوییم، نه فقط از یتیمی سینما، که از یتیمی لبخند در سینما سخن می‌گوییم. لبخندی که در کارنامهٔ سینمای ایران دیگر با این طنین گرم، صادقانه و عمیق تکرار نخواهد شد. او خنده را نه با شوخی‌های سطحی، که با زیستن کامل در نقش به تماشاگر هدیه می‌داد. خنده برای او انتخاب نبود؛ ذات بود. او خنده را چون نان شب، چون هوای تازه و آب روان می‌دید. امروز که رفته، هزاران قاب از او برایمان مانده: با آن نگاه کودکانه، لهجه‌های شیرین و آرامشی که حتی در شلوغی نقش‌های پرجنب‌وجوشش موج می‌زد. او رفت تا بماند؛ رفت تا هرگز فراموش نشود و تا ابد ثابت کند که لبخند در سینما، همیشه ممکن است.
 او برای تنوع در نقش‌هایش و بازی در فیلم‌های کمدی شهرت دارد. ادارندهٔ نشان درجه یک فرهنگ و هنر است.  با مجموعهٔ تلویزیونی باز مدرسم دیر شد (۱۳۶۲) شناخته شد.او برای نقش‌آفرینی در مادر (۱۳۶۸) و خوابم می‌آد (۱۳۹۰) برندهٔ دو جایزهٔ سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش مکمل مرد جشنواره فیلم فجر شده است.
بدرود، ای لبخند سینما.

اکبر جان، امروز که می‌روی، لبخندهایت را با خود نمی‌بری. آنها اینجا می‌مانند: در کوچه‌های نازی‌آباد، در سالن‌های سینما، در خاطرات شب‌هایی که با فیلم‌هایت زیستیم. تو رفتی، اما راه خندیدن، امیدوار بودن، انسان ماندن و زیستن با لبخند را به ما آموختی.

آرام بگیر در آن سوی آسمان. همان‌جا که مادرت منتظر است تا بگوید: «پسرم، دیدی که چقدر خوب شدی؟» و تو با همان خندهٔ آشنا، با همان نگاه معصوم خواهی خندید. فرشتگان خواهند پرسید: «این کیست که این‌چنین می‌خندد؟» و پاسخ خواهند شنید: «این اکبر است؛ اکبرِ خودمان.»

روحت شاد، مرد بزرگ. خنده‌هایت تا همیشه در گوش زمان جاری خواهد ماند.

Googleافزودن تابناک به منابع ترجیحی گوگل

تابناک را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید

اشتراک گذاری

گزارش خطای خبر

اگر اشتباهی در این خبر دیدید، به تحریریه اطلاع دهید.

نظرات بینندگان

انتشار یافته:
۴۶
در انتظار بررسی:
۰
غیرقابل انتشار:
۲
محمد کریم زارع

سلام از طرفداران آقای عبدی میخام برا شادی روح ش صلوات بفرستید اگه واقعا دوستش دارید ممنون

ناشناس

خدابیامرزتش روحش شادودرآرامش ابدی 🖤🖤🖤😭😭😭

حميد

رفتن بعضي از آدم ها اصلا باور كردني نيست.آنقدر كه تو قلب همه جا دارند.بايد ماهها بگذره و ديگه ايشان را در فيلم ها و سريال هاي جديد نبينيم كه بفهميم ايشان ديگه در بين ما نيست.

ناشناس
در پاسخ به ناشناس

ﺭﻓﺘﯽ و از رفتنت با من هوا ﻫﻢ گریه كرد
شهر ﺧﺎﻟﯽ شد دل این ﮐﻮﭼﻪ ﻫﺎ ﻫﻢ گریه كرد
ای دریغ از من ,دریغ از تو دریغ از زندگی
ﺭﻓﺘﯽ و ﺍﻳﻦ ﺷﺎﻋﺮ ﺩﺭﺩ ﺍﺷﻨﺎ ﻫﻢ گریه کرد .

کر لر

روحش شاد و یادش گرامی ،
اکبر عبدی تک بود واقعا یکی بود ،
کدام مادر دیگر اکبر عبدی به دنیا می آورد .

ناشناس
در پاسخ به حمید کلباسی

انشاءالله سر سفره ی اهل بیت علیهم السلام مهمان باشند خدا به خانواده و بازماندگانش صبربده

سروش رضائیه

استاد عبدی، درود و سپاس از همه خاطراتی خوبی که برایمان خلق کردی، جای همیشه در قلب و ذهنمان ماندگار خواهد بود.

ناشناس

😔😔😔😔🖤💔💔❤️‍🩹💔

ناشناس

خدا رحمت کنه

ناشناس

روحشون شاد🖤🖤🖤🖤🖤🖤🖤🖤🖤

هوشمند
در پاسخ به حمید کلباسی

احسنت . درود بر شما

سهی

ایندفعه خیلی زود به مدرسه رسیدی
یادت بخیر و شادی همیشه خواهی خخدید

هوشمند

هرگز نمیرد آنکه دلش زنده شد به عشق ؛ ثبت است بر جریده عالم دوام ما ........ روحش شاد که عمری دل ملت ایران را بدون هیچ چشم داشتی شاد کرد. الله تعالی رحمت السین

علی

توی این 2 سال اخیر چقدر هنرمند خوب و محبوب از دست دادیم که دیگه هیچکس نمی تونه جاشون پرکنه
اکبر عبدی یکی از بهترین هاشون بود . از وقتی بچه بودم با دیدن سریال بازم مدرسم دیر شد و محله بروبیا از بازی خوب اکبر عبدی لذت می بردم . یک جورهایی با اکبر عبدی بزرگ شدم و از دیدن فیلم و سریال های خوبش لذت بردم
خیلی براش ناراحتم ولی از طرفی با خودم میگم شاید با مرگ خودش از شرایط بیماری که این سالها با اون دست و پنجه نرم می کرد راحت شد
روحش شاد و یادش گرامی ... اکبر آقای عبدی عزیز تو همیشه تو قلب همه مردم ایران جا داری
به یاد اون همه لحظات قشنگی که برای ما بوجود آورد لطفا برایش بخوانیم فاتحه بهمراه صلوات بر محمد و آل محمد

ناشناس

روحت شد مرد بزرگ . من شمارو از همون موقع بازم مدرسم دیر شد میشناسمت . خدانگهدارت

ناشناس

خاطرات خوبی ازش بجا مانده دوست داشتنی و مردمی روحش شاد

ناشناس

خدا رحمتش کند . در این اوضاع آشفته دل‌مان به او خوش بود که رفت .

ناشناس

روحش شاد.واقعا بازیگر خوبی بود

جواد

روحشان شاد و یادشان گرامی
ایشان مردبزرگوار و بازیگری همه نگر ومردنی بودندوغرب پرستی را دوست نداشتند!
مثل اکثر بازیگران ایرانی...
روحش شاد و یادش گرامی

ناشناس

روحش شاذ😭😭

دیدگاه خود را بنویسید

سایت تابناک از انتشار نظرات حاوی توهین و افترا و نوشته شده با حروف لاتین (فینگیلیش) معذور است.

تابناک در صفحهٔ اصلی گوشی

با افزودن تابناک به صفحهٔ اصلی، همین نسخهٔ سایت را با یک لمس باز کنید.

  1. در مرورگر، دکمهٔ اشتراک‌گذاری را بزنید. این دکمه ممکن است داخل منوی مرورگر باشد.
  2. گزینهٔ افزودن به صفحهٔ اصلی (Add to Home Screen) را انتخاب کنید.
  3. اگر گزینهٔ Open as Web App نمایش داده شد، آن را روشن نگه دارید و افزودن (Add) را بزنید.

اگر این گزینه را نمی‌بینید، صفحه را در مرورگر Safari باز کنید.