رفتن به محتوای اصلی 
آخرین خبرسرلشکر رضایی پیام جدید منتشر شد
13بازدید
۳۴

آنچه از آمار و ارقام برمی‌آید+ اینفوگرافی

پایتخت سه تکه، به سود تهران و ایران یا به ضرر همه؟

پروژه برش سیاسی تهران و جداسازی بزرگترین کلان‌شهر کشور به سه شهر کوچکتر به شدت در حال پیگیری است؛ اما آیا این طرح کامل اجرا خواهد شد و اصلاً آیا تهران با چنین جداسازی، شرایط بهتری در حوزه مدیریت شهری خواهد یافت یا شرایط از هم‌اکنون نیز پیچیده‌تر شده و پایتخت کشورمان دستخوش درگیری‌های شدید مدیریتی میان سه قدرت مدعی کنار یکدیگر شده و شرایط به کل از کنترل بیرون خواهد رفت؟!

پایتخت سه تکه، به سود تهران و ایران یا به ضرر همه؟
پروژه برش سیاسی تهران و جداسازی بزرگترین کلان‌شهر کشور به سه شهر کوچکتر به شدت در حال پیگیری است؛ اما آیا این طرح کامل اجرا خواهد شد و اصلاً آیا تهران با چنین جداسازی، شرایط بهتری در حوزه مدیریت شهری خواهد یافت یا شرایط از هم‌اکنون نیز پیچیده‌تر شده و پایتخت کشورمان دستخوش درگیری‌های شدید مدیریتی میان سه قدرت مدعی کنار یکدیگر شده و شرایط به کل از کنترل بیرون خواهد رفت؟!

به گزارش «تابناک»، مناطق کامرانیه، نیاوران، دربند، سعدآباد، ولنجک و حتی تجریش و از آن سو، ابن باویه، چشمه علی، شهرری، رازی، سیزده آبان و بسیاری از محلات در محدوده این مناطق، هم اکنون جزو تهران هستند؛ اما اگر ساکن این مناطق هستید، شاید تا مدتی دیگر نتوانید خودتان را تهرانی معرفی کنید. شهرری یا شمیرانی احتمالاً پسوندهای برخی از پایتخت‌نشینان کنونی خواهد شد که در منطقه یک و بخش‌هایی از منطقه ۲ و همچنین منطقه ۲۰ و بخش‌هایی از مناطق ۱۵ و ۱۹ متولد شده‌اند و البته تهران بیش از پیش دارای ساختار یک طبقه متوسط خواهد شد؛ طبقه متوسطی با همه ویژگی‌های سیاسی، اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی و بواقع ویژگی‌های مردم‌شناسی یک‌دست‌تر و ساده‌تر می‌شود؛ اما آیا این همه ماجراست؟

‌آنچه مشخص است، بنا بر ‌قانون، تعاریف و ضوابط تقسیمات کشوری دولت حق دارد هر حوزه‌ای به جز استان را تشکیل دهد یا ادغام کند. بر پایه ماده ۱۳ این قانون که در مجلس پنجم اصلاحاتی نیز بر آن اعمال شد: «هر گونه انتزاع، الحاق، تبدیل، ایجاد و ادغام و نیز تعیین و تغییر مرکزیت و تغییر نام و نامگذاری واحدهای تقسیمات کشوری، جز استان‌ بنا به پیشنهاد وزارت کشور و تصویب هیأت وزیران خواهد بود» و با این حساب سه تکه کردن تهران در چهارچوب قانون و اختیارات هیأت وزیران تحقق یافتنی است و شهرداری و شورای شهر تهران، اختیار قانونی مقاومت برابر تجزیه جغرافیایی پایتخت را ندارد. برای چنین رویکرد سیاسی اما استدلال‌های اجرایی نیز سوای بحث قانون مطرح شده که در نوع خود قابل توجه است و تا اندازه‌ای می‌تواند این جداسازی را توجیه کند.
{$sepehr_album_1403}

بزرگی جغرافیایی تهران ـ که در ظاهر به رغم در نظر گرفتن حرایم، وسعت‌یابی‌اش متوقف ناشدنی است‌ ـ مهمترین علتی است که برای تفکیک تهران در نظر گرفته شده است. در صورت وقوع شرایط غیرطبیعی یا وقایعی در پایتخت، شهردار تهران برای گذر از جنوبی‌ترین منظقه تحت مدیریتش به شمالی‌ترین منطقه تهران، باید زمان نسبتاً طولانی در راه باشد و عملاً مدیریت تهران یک امر دشوار شده است.

پیش از این، طرح‌هایی نظیر تبدیل مدیریت جامع شهری تهران به مدیریتی شبیه لندن نیز به گوش می‌رسید که در واقع جداسازی تهران به بیست شهر کاملاً مستقل به شمار می‌رفت. در واقع در مدل لندن، شهردار هر منطقه، مستقل عمل می‌کند و اختیارات کاملی دارد و شهردار کل لندن که حتی در دوره‌ای حذف شد، عملاً یک چهره فرمالتیه و با اختیارات محدود تلقی می‌شود و چنین طرحی نیز برای تهران در نظر گرفته شده بود.

با این حال لندن و شهرهایی با ساختار مدیریتی غیرمتمرکز مختصات بسیار متفاوتی با تهران دارند و از بهره برداری از بسیاری زیرساخت‌های یکپارچه‌شان نظیر مترو، شبکه وسیع فاضلاب شهری، خطوط یکپارچه آب، برق، گاز و تلفن و همچنین شریان‌های مطئمن شهری‌شان بیش از یک سده می‌گذرد و نیازمند مدیریتی واحد برای شکل دهی به این ساختار‌ها نیستند؛ اما تهران همچنان نیازمند یک مدیریت پیوسته تا زمان تکمیل این کمترین‌های یک شهر استاندارد و هم‌شأن پایتخت‌های کشورهای پیشرفته است و مخالفین جداسازی شمیران و ری از تهران بر این وحدت رویه مدیریتی برای تکمیل زیرساخت‌های پایتخت تأکید دارند.

در مقابل اما موافقین جداسازی، چنین حجم فعالیتی را از توان یک مدیریت واحد بیرون دانسته و حتی نظارت بر روند اجرای توسعه تهران را نیز فرا‌تر از یک مدیریت واحد شهری می‌دانند.

در عین حال، این که شمیرانات و شهرری با وجود برخورداری از فرمانداری مستقل، شهرداری مستقلي ندارند نیز جزو تناقضاتی است که مدافعین تقسیمات جدید به آن اتکا می‌کنند و یادآور می‌شوند چگونه برای یک محدوده جغرافیایی مشخص سه فرمانداری تهران، ری و شمیرانات در نظر گرفته شده، ولی در‌‌ همان محدوده، تنها یک شهرداری واحد برای مدیریت در نظر گرفته شده است.

همچنین افزایش شمار نمایندگان شورای شهر تهران نیز ـ که این بار بیش از پیش رخ خواهد داد ـ این فضا راپدید آورده که شورای شهر تهران در حال مبدل شدن به یک مجلس کوچک است که هم جمع‌بندی و تصویب قوانین در آن به دشواری گراییده و هم تنظیم شهردار با دیدگاه‌های اعضای شورای شهر بسیار دشوار شده و شهردار در اصطلاح باید به عده رو به فزونی سرویس دهد!

در این شرایط، چنین جداسازی، آن هم در شش ماه تا به صدا در آمدن زنگ پایان دولت دهم و پافشاری دولت برای اجرای این اتفاق در محدوده زمانی کوتاه، باعث شده اعضای شورای شهر، چنین تصمیمی از سوی دولت را دارای نگرش کاملاً سیاسی و انتخاباتی بدانند و تضعیف قدرت شهرداری بعدی تهران، ایجاد شوراهای شهر هماهنگ با دولت کنونی در ری و شمیرانات و در پایان همه این‌ها، جذب نهصد هزار ساکن این مناطق و بهره‌برداری انتخاباتی از این فضا را در دستور کار دولت می‌خوانند؛ مسأله‌ای که کم و بیش از سوی برخی اعضای شورای شهر نزدیک به تیم کنونی شهرداری تهران بیان شده و حتی برخی اعضای شورای پایتخت نظیر دانشجو نیز ـ که به جریان دولتی نزدیکند ـ هرچند دولت را متهم به سیاسی کاری نکردند، در پایان در برابر این جداسازی گارد مخالف گرفتند.

اما در این باره باید گفت، منطقه یک تهران، نزدیک ۴۴۵ هزار نفر را در خود جای داده که اگر مناطق افزوده شده از منطقه دو را نیز در نظر گرفته شود و چنین منطقه‌ای جزو شهر مستقل شمیرانات باشد، شاید نزدیک پانصد هزار نفر جمعیت شهر تازه را تشکیل دهند و در مقابل شهر ری و مناطقی که احتمال می‌رود جزو محدوده شهر مستقل رأی تلقی شوند، علاوه بر منطقه بیست و جمعیت ۳۷۸ هزار نفری‌اش با بخش‌هایی از مناطق ۱۵ و ۱۹ را می‌تواند شامل شود که شاید نزدیک چهارصد هزار تن را در بر بگیرد و این نهصد هزار در کل جمعیت تهران هشت میلیون و سیصدهزاری پایتخت، عدد چشمگیری است.

{$sepehr_album_1405}
برای دیدن اینفوگرافی در اندازه بزرگتر روی آن کلیک کنید

در بعد جمعیتی نیز منطقه ۶۴ کیلومتری یک و ضمائم مورد اشاره از منطقه دو، می‌تواند وسعت ۸۰ کیلومتری را شکل دهد. از سوی دیگر منطقه ۲۳ کیلومتریِ بیست به همراه بخش‌هایی از مناطق ۱۵ و ۱۹ در حدود ۵۰ کیلومتر برآورد می‌شود که این دو شهر مجموعاً ۱۳۰ کیلومتر از تهران ۷۳۰ کیلومتر مربعی را شامل خواهد شد.

بر خلاف ابعاد جمعیتی و وسعت جغرافیایی که چندان فاصله عمیقی میان این دو منطقه نیست، در دیگر ویژگی‌ها اما این مناطق کاملاً با هم نسبت‌های معکوسی دارند؛، چه به لحاظ اقتصادی، چه به لحاظ مشارکت سیاسی و چه به لحاظ بافت و مناسبات اجتماعی و شاید شهر ری دست‌کم از نگاه سیاسی پراهمیت‌تر از شمیرانات نیز باشد.

با این حال، همچنان پرسش‌های انبوهی در این باره هست و گویا راه دشواری پیش روی تحقق این تفکیک باشد!

درباره روند اجرایی چنین طرحی، کوچک‌ترین پرسش این است که آیا این حجم ادارات و سازمان‌های ذیل وزارتخانه‌های کشور، باید به بخش مرکزی پایتخت نقل مکان کنند و در محدوده پایتخت جدید قرار گیرند یا نهادهای مرکزی دولتی بنا بر همان طرح قدیمی دولت در سه شهر به هم پیوسته تقسیم شده و در واقع از پایتخت به شهرستان‌ها منتقل شوند؟!

نقشه قدیم

قدیمی‌ترین نقشه از تهران
قدیمی‌ترین نقشه از تهران

اینفوگرافی تهران

اینفوگرافی تهران
Googleافزودن تابناک به منابع ترجیحی گوگل

تابناک را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید

اشتراک گذاری

گزارش خطای خبر

اگر اشتباهی در این خبر دیدید، به تحریریه اطلاع دهید.

نظرات بینندگان

انتشار یافته:
۳۴
در انتظار بررسی:
۰
غیرقابل انتشار:
۰
ناشناس

هیچ راه حلی قشر ضعیف رو نجات نمیده. خودتون رو اذیت نکنید.

شهروند تهرانی

تکه تکه کردند تهران هیچ فایده ای نداره ، بایستی مساحت استان تهران را با جمعیت ساکن در نظر گرفت . این جمعیت بیش از مساحت است و تنها راه ایجاد اشتغال و امکانات در شهرستانهاست. اگه هر فرد غیر تهرانی کار و زندگی خوب داشته باشه یک دقیقه هم در تهران نمیمونه .راهش رسیدگی بیشتر به شهرستانهای که بیشترین مهاجرت رو به تهران داشتند و ریشه یابی دلایل مهاجرت انها که مطمئنا بدلیل کار ، در امد و امکانات اموزشی و رفاهی و پزشکی .

احمد

بنابر این هر کسی میتواند تمام صورت مسائلی را که دارد پاک کند و بگوید ما مساله ای نداریم!

بجای اینکه به مسائل شهر برسند میخواهند شهر را پاک کنند!

حمیدرضا

راه حل مشکل کلان شهر تهران، یک عزم جدی و جرات در مسئولین برای جابجایی پایتخت است به یک نقطه مناسب. قزاقستان 14 سال پیش این قانون را تصویب کرد و حالا شهر آستانه یک پایتخت خوب شده، با وجودی که در یک نقطه سیبریایی است. خارج کنید بخش های دولتی و سیاسی را به یک نقطه مناسب.

شاهین
در پاسخ به عظیم

دوست عزیز
رابطه بین جمعیت و هزینه شهری خطی نیست مثلا شاید شما بتوانید برای یک شهر کوچک اتوبوسرانی خوب بگذارید اما اگر جمعیت ده برابر شود باید 100 برابر اتوبوسرانی شهر کوچک هزینه مترو بکنید

خسرو

به نظر حقیر،به جای زوری انتقال دادن تهرانی ها به شهرستان ها یا چند تکه کردن پایتخت بهتره شهرستانها رو تقویت کرد که خودشون رغبت کنن برن.شهرهای بزرگی مثل تبریز و مشهد و اصفهان و شیراز و اهواز فابل قیاس نیستن،نه امکانات شهری نه چیزای دیگه!شهر بزرگ و با قدمتی مثل تبریز پیش تهران یه روستا به حساب میاد.همه ادارات و دانشگاهای مهم کشور فقط و فقط توی تهرانن!معلومه نه تنها از تهران مهاجرت نمیکنن،بلکه به تهران مهاجرت خواهند کرد

مرکز تهران نشین

جداسازی بهتزین تصمیم خواهد بود.چون شهر ری وشمیران هیچ شباهتی از نظر ساختار اجتماعی ،فرهنگی واجتماعی باهم نداشته وندارن وشهر وحوزه خدمات رسانی هرچقدر کوچکتر باشد کنترل ورسیدگی بیشتر خواهد شد.ونوعی رقابت مثبت شکل خواهد گرفت. وشورای شهر با آنهمه امکانات ونیرو حذف شده وموازی کاریها ازبین خواهد رفت.

ناشناس

هم بودجه صرف هر منطقه به صورت عادلانه تر تقسیم می شود و هم این که در هنگام زلزله کمک رسانی بهتر انجام خواهد گرفت. من موافق این طرحم.

بچه تهران

این دیگر از ان طرح های جالب است .مگر میشود این کار را کرد و یک شهر یک پارچه را از یک خیابان بالاتر و پایین تر یک شهر دیگر نامید .انوقت مثلا لوله اب ما در تهران از توی یک شهر دیگر امده؟انوقت ما برای قطعی اب منزل خود باید بریم یک شهر دیگر؟
حالا که برای کارها توی شهر خودمان مراجعه میکنیم وضعیت این است ببینید ان موقع چه خواهد شد

ناشناس

فکر بسیار خوبی است گرچه باید از قسمتهای شرقی و غربی آن نیز که اضافه شده کم گردد. نقشه را ببینید واقعا بعضی قسمتها اصلا تهران نیست . یک سوال از شما می پرسم اگر بخواهید از شهر ری یا شهرک راه آهن برگردید و ماشین نداشته باشید به راننده چه می گویید یا گر آدرس نداشته باشید از مردم چه می پرسید ؟ تهران؟ از کجا برویم تهران ؟ گرچه ساکنان انجا ممکن است ناراحت شوند و بگویند خوب اینجا هم تهران است ولی انصافا آیا انجاها تهران است؟

مجتبی

با سلام
به نظرم باید تهران را دست نزد و فقط پایتخت سیاسی و تجاری رو از تهران جدا کرد و به شهر های اطراف تهران برذ. مثلا پایتخت سیاسی کشور به پردیس یا هشتگرد منتقل بشه و پایتخت تجاری هم به پرند منتقل بشه. و کلیه عوامل اون در شهر مخصوص به خودش مستقر بشن. مثلا کلیه ساختمانهای دولت و مجلس و ... به همراه وزرا و پرسنل به پردیس یا هشتگرد نقل مکان کنند.
اینجوری هم مشکل ترافیک حل میشه. هم مشکل آلودگی هوا. هم معضل بیکاری و اینکه شهرهای اطراف تهران هم به نوعی آباد تر خواهند شد...

تابناک خواهش میکنم نمایش بده.

ناشناس

طرحهای غیر کارشناسی بهیچ وجه کارامد نخواهد بود و جداسازی به ضرر و زیان شهروندان خواهد بود

ناصر

بهجای این کار بیایید مناطق شهرداری را کوچکتر کنید وتعداد شهرداران را بیشتر چون امکانات شهری یکسان نیست تقسیم بندی و تقسیو شهر مشکلات را بیشتر مکند

ناشناس

تجزیه تهران به نفع قشر ضعیف تهران . تجزیه تهران مشکلات حداقل فاصله طبقاتی را حل میکند .

شهریار

استفاده از تجربه و علم کشورهای صنعتی در این زمینه قطعا می تواند مفید واقع شود

رسول

باسلام اولا یک کار عجله یا به مقصد نمیر سد اگر برسد مشکلات عمده ای در پیش دارد نظر بنده این است اگر بتوانید کلیه ادارات مرکزی را از تهران خارج نمایید و یک شهرک اداری مثل شهر پرند یا پردیس بسازید بهتر است و در تهران ایجاد فضای باز نمایید و از فضای باز با کارشناسان محیط زیست شهری ادامه کار دهید ........

ناظر

چیزی که واضحه اینه که چندین دانشگاه مرجع در تهران داریم که اساتید بسیار بنامی در آنها مشغول تدریسند.کافیه هر دانشگاهی یک جلسه اساتید تشکیل بده و یک نماینده از هر جلسه بیاید و در جلسه نهایی بحث کنند و منافع و مضرات و در نهایت نظر کارشناسی شان را با توضیح به مجلس یا شورای شهر و دولت اعلام کنند.
البته به شرط اینکه نظرشان پذیرفته شود

کیانوش

راه حل مدیریت کلان شهر تهران مدیریت یکپارچه مجموعه شهری تهران است که 10 - 15 سال قبل تهیه گردید ولیکن تصمیم گیریهای شخصی مقامات مانع اجرای آن شد.
مدل دهلی در هند نیز نیز مثال زدنی است. ولیکن متاسفانه کسی به فکر حل مشکلات تهران نیست . همه به فکر حل مشکلات خود هستند!

ناشناس

با سه تکه شدن تهران مشکل ازدحام جمعیت و مهاجرت حل خواهد شد........!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

ناشناس

مدیریت تهران روانتر می شود و از همه مهمتر رشد تهران کنترل خواهد شد

دیدگاه خود را بنویسید

سایت تابناک از انتشار نظرات حاوی توهین و افترا و نوشته شده با حروف لاتین (فینگیلیش) معذور است.

تابناک در صفحهٔ اصلی گوشی

با افزودن تابناک به صفحهٔ اصلی، همین نسخهٔ سایت را با یک لمس باز کنید.

  1. در مرورگر، دکمهٔ اشتراک‌گذاری را بزنید. این دکمه ممکن است داخل منوی مرورگر باشد.
  2. گزینهٔ افزودن به صفحهٔ اصلی (Add to Home Screen) را انتخاب کنید.
  3. اگر گزینهٔ Open as Web App نمایش داده شد، آن را روشن نگه دارید و افزودن (Add) را بزنید.

اگر این گزینه را نمی‌بینید، صفحه را در مرورگر Safari باز کنید.