اکبر عبدی مقابل احمدینژاد چه کرد؟
هنر بهتر از گوهر نابکار، که گیرد تو را مرد داننده خوار + فیلم
هنوز فراموش نکردهایم که عبدی حین دریافت جایزه جشنواره فجر از بخش نقدیاش سخن گفت و سیمرغ را به نوعی بیارزش خواند و پس از آن نیز در برنامه پارک ملت دوباره مباحث مالی را پیش کشید و حملات سختی را متوجه دهنمکی و شریفی نیا کرد که تاریخیترین جملهاش این بود: «اگر بیشتر پول میخواستم، شریفی نیا خودش را با چاقو میزد» اما سرانجام چند ماه بعد، اکبر عبدی نقش روحانی را در رسوایی بازی کرد!

به گزارش «تابناک»، محمود احمدی نژاد ظهر روز شنبه یکم تیر ماه در مراسم تجلیل از فرهیختگان و هنرمندان در تالار وحدت به اکبر عبدی و داریوش ارجمند، نشان درجه یک فرهنگ و هنر اعطا کرد؛ نشانی که پیش از این از سوی رئیس دولت دهم به اسفندیار رحیم مشایی نیز اهدا شده بود و در چند سال اخیر، بر سینه بسیاری نصب شده، ولی هنوز به بسیاری از بزرگان فرهنگ و هنر این مملکت که دهه هشتم و نهم عمرشان را پشت سر میگذارند، تعلق نگرفته است.
با این حال نمیتوان جایگاه این دو هنرمند و به ویژه اکبر عبدی را در سینمای ایران نادیده گرفت، چرا که این بازیگران سوابق چشمگیری در سینما و تلویزیون ایران دارند که شایسته تقدیر است و این تقدیر نه لطف، که تکلیف دولتهاست و در واقع نشانهای اینچنینی امانتهای در اختیار دولتهاست که به شکل محدود به اهالی فرهنگ این مملکت اهدا کردهاند. در واقع در دولتهای اخیر، به نوعی به سرآمدان هنر ایران در این حوزه ظلم نیز شده و بسیاری از مفاخر ادب و هنر کشورمان، بدون آنکه چنین نمادی بر سینهشان نقش ببندد، در فقر سر بر بالین خاک نهادهاند.
با این حال اکبر عبدی پس از دریافت نشان خود از دستان رییس جمهور، به گونهای رفتار کرد که انگار لطف بزرگی در حقش از سوی دولت شده است. عبدی با فیگوری خاص و در حالی که نقش پیرمردی عصاکش را بازی میکرد، پشت تریبون قرار گرفت و ضمن حمله به دولتهای پیشین گفت در دولتهای قبلی ممنوعالفعالیت شده اما در این دولت به شدت مورد توجه قرار گرفته و ضمن تشکر از احمدی نژاد افزود: دکتر احمدی نژاد تنها رییس جمهوری بود که حال من را هنگامی که بستری بودم، پرسید و مشاورش اسفندیار رحیم مشایی هم برای عیادتم به منزل ما آمد؛ اما در برخی دورهها چندین ماه از کار کردن محروم بودیم.

در این میان البته عبدی برای تجلیل از کارکرد این دولت در حوزه فرهنگ، تنها به همین جملات بسنده نکرده و سکههایی را (صدسکه) که به عنوان هدیه معمول نشانهای درجه یک به وی نیز اهدا شده، نشان دهنده اهمیت مسئولان دولت دهم به فرهنگ و هنر خواند و در پایان نیز بخشی از نقشش در فیلم اخراجیها را برای رئیسجمهور بازاجرا کرد که البته به هر ترتیب، نمیتوان درباره تشخیص این بازیگر پیرامون موقعیتی که در آن بوده و واکنشی که انجام داده، قضاوت کرد، ولی درباره گفتارها نقد جدی وارد است.
اکبر عبدی به عنوان یکی از تواناترین بازیگر کمدی ایران که تنوع پرسوناژهایی که بر عهده داشته از حدود تصور فراتر میرود، حقیقتاً در دوران بازیگریاش هیچ گاه محتاج نبوده و خوشبختانه یکی از بهترین دستمزدها را داشته و این موضوع نیز دقیقاً به تلاش و توانمندیهای فوق العاده خودش بازمیگردد؛ اما با این حال، همواره بخشی از گفتارش به پول برمیگشته و همین باعث شده در محافل سینمایی نیز بر همین موضوع تأکید شود که قطعاً در شأن چنین بازیگری نیست.
حقیقتاً نیز نمیتوان باور کرد که عبدی متوجه انگیزه مشایی از دیدار با او در دوران بیماریاش نشده باشد و یا اینکه درنیافته باشد چرا به او توجهات مالی شده و مثلاً این توجهات خاص به رضا کیانیان یا پرویز پرستویی نشده است؟
آیا محبوبیت آنها کمتر است و ارزش چنین سرمایه گذاری را نداشتهاند یا آنها لزوماً هر جا سکه بدهند، روی سن حاضر نمیشوند؟ آیا در میان بازیگران مشهور، تنها عبدی است که نیاز مالی دارد و دیگر بازیگران شاخص نیازمند چنین نشان، سکههای همراه نشان و سایر مزایایش نیستند یا از اینها بدشان میآیند یا موقعیت شناسی بهتری دارند؟!
هنوز فراموش نکردهایم که عبدی حین دریافت جایزه جشنواره فجر از بخش نقدیاش سخن گفت و سیمرغ را به نوعی بیارزش خواند و پس از آن نیز در برنامه پارک ملت دوباره مباحث مالی را پیش کشید و حملات سختی را متوجه مسعود دهنمکی و محمدرضا شریفی نیا کرد که تاریخیترین جملهاش این بود: «اگر بیشتر پول میخواستم، شریفی نیا خودش را با چاقو میزد» (نقل به مضمون) و البته بارها از این دست حملات در یک دوره زمانی متوجه دهنمکی و شریفینیا کرد تا جایی که دهنمکی نیز نیم خیزی برای کوبیدنش برداشت، ولی سرانجام چند ماه بعد اکبر عبدی نقش روحانی را در رسوایی بازی کرد!
گفتارِ نظامی «هنر بهتر از گوهر نابکار / که گیرد تو را مرد داننده خوار» که جزو مشقهای مشهور خطاطی است، بیشک با واژگان فارسی به نگارش درآمده؛ اما در تعریف اصالت هنر، رویکردی جهانی دارد.
تولستوی میگوید: «هنر خوب است؛ اگر احساسات خوب را ترویج کند، احساسات هنگامی خوب است که شعور ِ ممیز ِ نیک و بد به خوبی آنها حکم دهد و این شعور در میان مردم یک دوره مشترک است، هنر جهانی یک محک درونی دارد که پا برجا و بیخطاست و آن هم وجدان پاک نام دارد». آیا اکبر عبدی دوست دارد وقتی به نقش آفرینیاش در آینده خیره شدیم، یاد گفتارهایش درباره اهمیت سکههای طلا بیفتیم؟
اکبر عبدی را با همه نقدهایی که نسبت به این رفتارهایش وارد است، دوست داریم؛ اما اگر اندکی مراعات شأن خود و جامعه هنری را ـ آن هم در این روزها که دیگر، روغنِ چراغِ عمرِ این دولت رو به پایان است ـ بکند، چیزی از دست نخواهد داد و برای دریافت این نشانها نیز هیچ گاه دیر نمیشود که سکه زرین بازار چون چنین ایامی افت میکند، ولی ارزش سکه زرین محبوبیتِ صاحب هنر، همواره رو به فزونی مینهد، به ویژه که در دسترس هر خواهانی نباشد.
با این حال نمیتوان جایگاه این دو هنرمند و به ویژه اکبر عبدی را در سینمای ایران نادیده گرفت، چرا که این بازیگران سوابق چشمگیری در سینما و تلویزیون ایران دارند که شایسته تقدیر است و این تقدیر نه لطف، که تکلیف دولتهاست و در واقع نشانهای اینچنینی امانتهای در اختیار دولتهاست که به شکل محدود به اهالی فرهنگ این مملکت اهدا کردهاند. در واقع در دولتهای اخیر، به نوعی به سرآمدان هنر ایران در این حوزه ظلم نیز شده و بسیاری از مفاخر ادب و هنر کشورمان، بدون آنکه چنین نمادی بر سینهشان نقش ببندد، در فقر سر بر بالین خاک نهادهاند.
با این حال اکبر عبدی پس از دریافت نشان خود از دستان رییس جمهور، به گونهای رفتار کرد که انگار لطف بزرگی در حقش از سوی دولت شده است. عبدی با فیگوری خاص و در حالی که نقش پیرمردی عصاکش را بازی میکرد، پشت تریبون قرار گرفت و ضمن حمله به دولتهای پیشین گفت در دولتهای قبلی ممنوعالفعالیت شده اما در این دولت به شدت مورد توجه قرار گرفته و ضمن تشکر از احمدی نژاد افزود: دکتر احمدی نژاد تنها رییس جمهوری بود که حال من را هنگامی که بستری بودم، پرسید و مشاورش اسفندیار رحیم مشایی هم برای عیادتم به منزل ما آمد؛ اما در برخی دورهها چندین ماه از کار کردن محروم بودیم.

در این میان البته عبدی برای تجلیل از کارکرد این دولت در حوزه فرهنگ، تنها به همین جملات بسنده نکرده و سکههایی را (صدسکه) که به عنوان هدیه معمول نشانهای درجه یک به وی نیز اهدا شده، نشان دهنده اهمیت مسئولان دولت دهم به فرهنگ و هنر خواند و در پایان نیز بخشی از نقشش در فیلم اخراجیها را برای رئیسجمهور بازاجرا کرد که البته به هر ترتیب، نمیتوان درباره تشخیص این بازیگر پیرامون موقعیتی که در آن بوده و واکنشی که انجام داده، قضاوت کرد، ولی درباره گفتارها نقد جدی وارد است.
اکبر عبدی به عنوان یکی از تواناترین بازیگر کمدی ایران که تنوع پرسوناژهایی که بر عهده داشته از حدود تصور فراتر میرود، حقیقتاً در دوران بازیگریاش هیچ گاه محتاج نبوده و خوشبختانه یکی از بهترین دستمزدها را داشته و این موضوع نیز دقیقاً به تلاش و توانمندیهای فوق العاده خودش بازمیگردد؛ اما با این حال، همواره بخشی از گفتارش به پول برمیگشته و همین باعث شده در محافل سینمایی نیز بر همین موضوع تأکید شود که قطعاً در شأن چنین بازیگری نیست.
حقیقتاً نیز نمیتوان باور کرد که عبدی متوجه انگیزه مشایی از دیدار با او در دوران بیماریاش نشده باشد و یا اینکه درنیافته باشد چرا به او توجهات مالی شده و مثلاً این توجهات خاص به رضا کیانیان یا پرویز پرستویی نشده است؟
آیا محبوبیت آنها کمتر است و ارزش چنین سرمایه گذاری را نداشتهاند یا آنها لزوماً هر جا سکه بدهند، روی سن حاضر نمیشوند؟ آیا در میان بازیگران مشهور، تنها عبدی است که نیاز مالی دارد و دیگر بازیگران شاخص نیازمند چنین نشان، سکههای همراه نشان و سایر مزایایش نیستند یا از اینها بدشان میآیند یا موقعیت شناسی بهتری دارند؟!
هنوز فراموش نکردهایم که عبدی حین دریافت جایزه جشنواره فجر از بخش نقدیاش سخن گفت و سیمرغ را به نوعی بیارزش خواند و پس از آن نیز در برنامه پارک ملت دوباره مباحث مالی را پیش کشید و حملات سختی را متوجه مسعود دهنمکی و محمدرضا شریفی نیا کرد که تاریخیترین جملهاش این بود: «اگر بیشتر پول میخواستم، شریفی نیا خودش را با چاقو میزد» (نقل به مضمون) و البته بارها از این دست حملات در یک دوره زمانی متوجه دهنمکی و شریفینیا کرد تا جایی که دهنمکی نیز نیم خیزی برای کوبیدنش برداشت، ولی سرانجام چند ماه بعد اکبر عبدی نقش روحانی را در رسوایی بازی کرد!
گفتارِ نظامی «هنر بهتر از گوهر نابکار / که گیرد تو را مرد داننده خوار» که جزو مشقهای مشهور خطاطی است، بیشک با واژگان فارسی به نگارش درآمده؛ اما در تعریف اصالت هنر، رویکردی جهانی دارد.
تولستوی میگوید: «هنر خوب است؛ اگر احساسات خوب را ترویج کند، احساسات هنگامی خوب است که شعور ِ ممیز ِ نیک و بد به خوبی آنها حکم دهد و این شعور در میان مردم یک دوره مشترک است، هنر جهانی یک محک درونی دارد که پا برجا و بیخطاست و آن هم وجدان پاک نام دارد». آیا اکبر عبدی دوست دارد وقتی به نقش آفرینیاش در آینده خیره شدیم، یاد گفتارهایش درباره اهمیت سکههای طلا بیفتیم؟
اکبر عبدی را با همه نقدهایی که نسبت به این رفتارهایش وارد است، دوست داریم؛ اما اگر اندکی مراعات شأن خود و جامعه هنری را ـ آن هم در این روزها که دیگر، روغنِ چراغِ عمرِ این دولت رو به پایان است ـ بکند، چیزی از دست نخواهد داد و برای دریافت این نشانها نیز هیچ گاه دیر نمیشود که سکه زرین بازار چون چنین ایامی افت میکند، ولی ارزش سکه زرین محبوبیتِ صاحب هنر، همواره رو به فزونی مینهد، به ویژه که در دسترس هر خواهانی نباشد.
تابناک را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید
نظرات بینندگان
واقعا باید با طلا نوشت
ادب مرد به ز دولت اوست!
با سلام هنرمند قدر بیند و بر صدر نشیند یقینا اقای عبدی ارجمند ودیگران از مفاخر و از ارزشهای هنری مملکت وشناسنامه هنری ایرا ن امروزند هیچ جای گله نیست دم اکبر اقا گرم حقش بیش از ایناست ودوستانی که انتقاد میکنند از هنرمند و زندگی اش و مشکلات انان خبر ندارند عبدی عزیز هیچ اشتباهی نکرد وحرفش را مردانه زد هم تمجید وهم انتقاد در غالب هنر درود بر عبدی عزیز و دست ریاست جمهور و دولتین درد نکنه هر کاری برای هنر مندان عزیز بکنند کم کردند --یک فعال هنری در شمال کشور
به آقای عبدی بفرمایید:
مگه هر وقت مریض شدن باید رییس جمهور کشور از ایشون عیادت کنه؟
اگر یک بازیگر در زمانی ممنوع التصویر بشه و یا در زمان دیگری نشه به رییس جمهور ربط دارد؟
ضمن اینکه به رفتاری که با استاد گرامی آقای عزت الله انتظامی در زمان ثبت نام انتخابات شد رجوع کنند تا ببینند رفتار سیاستمداران با هنرمندان بنابر عشق آنان است یا مصلحتشان.
فاتحه سینما در این هشت سال خوانده شده آنوقت بازیگر ما دنبال عیادت رییس جمهور از خودش است. خودپسندی تا چه حد؟؟؟
ترجیح می دیم اسطوره های ملی رو بعد از مرگ تجلیل کنیم اما در زمان حیات حتی به مشکلات روزمره اونها، خرج زندگی در دوران کهولت، بیماری و از کار افتادگی و ... چشم ببندیم
علت اين موضوع انتظار زياد جامعه از بازيگران و ورزشكاران است كه متاسفانه به جز تعداد كمي از اين دو گروه انتظارات جامعه را پاسخ نمي دهند. اين دو گروه هستند كه زياد ديده مي شوند و آنهايي كه به موازات معروف شدن اسباب بزرگي(ادب و معرفت و دانش و...) را فراهم ميكنند همان هايي هستند كه تاثير مثبت فرهنگي بر جامعه ميگذارند.
تیری که تو چشمونرو نمیبینیم اونوقت خار توچش دیگرانو میبینیم
با منفي هات جوابت را گرفتي؟!!
معجزه سینمای ایران که واقعا حیف شد
آقای تابناک
با سلام
اولا همانطور که به درستی و انصاف گفتید اکبر عبدی افتخار هنر سینمای ایران است . ثانیا هیچ کار و هنری مجانی نیست و ریال خودش را دارد . استاد کاشی کاری که ترمیم آثار باستانی می کند با یک کاشی کار معمولی که کاشی توالت می زند آنهم دو روز دیگر لق می شود و می افتد یکسان پول نمی گیرد یا نکند چون آن یکی کار هنری می کند دیگر نباید حرف پول را بزند ؟! . ثانیا در این فیلم ما حرف نا مربوطی از ایشان نشنیدیم که باعث نقد شود ؟!
عشق من اکبر عبدی.
ادب مرد به ز دولت اوست !
اتفاقا یکی از بهترین درسهای کار ایشون همینه که بقیه ی آقایان و خانم های مدعی هنرمندی! ..در روزهای پایان هر دولت، اقدام به کوبیدن دولتها نکنند و خودشان را متصل به دولت بعدی ندانند!
کم نیستند کسانی که در سال 84 بر علیه خاتمی حرف زدند و در تمجید احمدی نژاد و در سال 92 بر علیه احمدینژاد و در تمجید روحانی!..و شما زنده اید و ما مرده! ببینید که در سال 1400 بر علیه روحانی و به نفع رئیس جمهور بعدی حرف خواهند زد!!
آدم برفی ممنوع شد . چون هزینه ش سنگین بود . هر جا اکران می شد اصولگرایان در قالب انصار حزب الله کا رو به خشونت می کشیدن! یادتون نرفته که حکومت خاتمی ، و انصار خودجوش همیشه در صحنه رو !؟
گرچه با خيلي از صحبتهاش موافق نيستم ولي آخرش رو خوب اومد، ديگه بهتر از اين نميشد طرح يك ميليون به هر بچه رو به تمسخر گرفت
خدا هم از شما و بلاهایی که سر این مملکت اوردین هیچوقت نمیگذره
به نظر می رسه اونایی که مثبت دادن اگه نیم سکه هم میگرفتن بازم معلق می گرفتن .
ظاهرا مشکل ... تو این ممکلت تموم نمی شه
بنده ارادت خاصی نسبت به آقای عبدی داشتم و دارم ولی گفتار ایشان در مورد دولت احمدی نژاد و دریافت سکه ها،سخیف و در شان آقای عبدی نبوده و نیست و واقعا نظرم نسبت به ایشون تغییر کرده.از هنرمند جماعت بعیده...
مرا به تجربه معلوم شد در آخر کار/ که قدر مرد به علم است و قدر علم به مال!(سعدی)
حق با شماست. اقای امیر حسین نقششون فرق داره ولی در حالتی که تو فیلم نیستند ادم هستند و ... و ... نیستند ایشون حتی یه لباس درست هم نپوشیده بقیه دنیا رو ببینید کسی که نشان افتخار میگیرد چطور عمل می کند و حرف میزند که الگو باشد.
آقاي كليمي محترم، شما كتاب تلمود را قبول داريد يا نه؟! ميدانيد كتاب تلمود شما در باره همه مردم غير يهودي (اعم از مسلمان و مسيحي و ...) چه تعبيري به كار برده...؟
اكبر عبدي صهيونيستهايي كه فلسطين را اشغال كردند مسخره كرد و فقط بخشي از واقعيت تلخ 60 ساله را در قالب طنز گفت. حالا شما كه ضد صهيونيست هستيد چرا ناراحت شديد؟!
دیدگاه خود را بنویسید
سایت تابناک از انتشار نظرات حاوی توهین و افترا و نوشته شده با حروف لاتین (فینگیلیش) معذور است.