شاید گره کور این ماجرای عجیب با دستان شما باز شود!
تلاش یک خانواده برای یافتن فرزند گم شده پس از سی سال + ویدئو
با کشفی که آزمایش دیانای حاصل میکند، معماها یکی پس از دیگری حل میشوند تا پرونده پس از این همه سال، تغییر عنوان داده و «سرقت نوزاد» نام بگیرد؛ اما بناگاه قاضی رسیدگی کننده به پرونده در زمان حال، آن را مشمول گذر زمان تشخیص داده و مختومه اعلامش میکند؛ بیآنکه به قدر لحظهای به خود تردید راه دهد که مگر میشود...؟!

به گزارش «تابناک»، پیگیریهای چند ده ساله پدر و مادری که به دنبال یافتن نوزاد گم شده خود از هیچ تلاشی کوتاهی نکردهاند، موجب شکلگیری فیلمی شده که نکات عجیبی دارد؛ فیلمی که به تازگی در برخی سایتهای اشتراک ویدئو مثل یوتیوپ بارگذاری شده و حکایتی در آن روایت میشود که در تهران، پایتخت کشورمان رخ داده، ولی کمتر کسی از آن با خبر شده است.
آنچه قرار است برای شما حکایت کنیم، شرح ماجرای دردناکی است که نمیدانیم برای چند خانواده دیگر هم تکرار شده و به سکوت و فراموشی پیوند خورده است؛ اما عجیبتر آنکه در این نمونه پیگیری شده هم به رغم افشای واقعیاتی تلخ، به تعلیقی منجر شده که قاضی رسیدگی کننده به پرونده به آن تحمیل کرده است، وگرنه همه ارکان ماجرا برای پیگیری، به نظر تمام و کمال مهیاست.
ماجرا از دی ماه سال ۶۳ و در بیمارستان سجاد تهران آغاز میشود؛ جایی که مادر بارداری برای وضع حمل به این بیمارستان میرود و در زایمانی طبیعی، نوزاد سالمی به دنیا میآورد که گویا به چشم برخی پزشکان و دستاندرکاران بیمارستان، طعمهای دندان گیر دیده میشده است.
وقت آن رسیده بود که اقوام مطلع شوند و پدر پلههای بیمارستان را با جعبه شیرینی بالا و پایین برود، ولی نگهداری مادر در یک طبقه و مراقبت از نوزاد در طبقهای دیگر، پیام شومی داشته که آن زمان از درک ایشان دور بوده است؛ جدا کردن مادر و نوزاد از یکدیگر به بهانه مراقبت از نوزاد که معنای آن امروز آشکار میشود.
گواهی ولادت حکایت از آن دارد که نوزادی در کمال سلامت متولد شده، ولی تشخیص پزشک بر آن بوده که چند روز در بیمارستان بماند و مادر، بدون آنکه به نوزاد شیر داده باشد، مرخص شود.
{$sepehr_album_8601}
بدین ترتیب نه جسد نوزاد را به پدر نشان میدهند و نه سندی دال بر عقب مانده بودنش ارائه میدهند و به صرف سخنان تلخ دکتر، ماجرا باورپذیر میشود؛ والدین به سخنان پزشکان اطمینان کرده و با چنان حسن نظری برخورد میکنند که بعدها مایه پشیمانیشان میشود.
اما مگر میشود فرزند سالم را بعد از سه روز با برچسب «بیمار بود»، مرده فرض کرد و هیچ ابهامی نداشت؟ بدین ترتیب گوشهای از ذهن پدر و مادر به این پرسشها مشغول بود تا اینکه بعدها با خواندن خبر دزدی برخی نوزادان در بعضی بیمارستانهای تهران، ابهامات دیگر هم بر پرسشهای قبلی افزوده شد؛ مثل این ابهام که چرا بیمارستان برای نگهداری و مراقبت از نوزاد بیمار به مدت سه روز، وجهی از ایشان نخواسته است؟
یازده سال از آن خبر تلخ گذشته بود که دل مشغولیها به این ماجرا و سوالات متعدد شکل گرفته، عزم پدر و مادر را جزم کرده و پروندهای گشود که متهمان جدی هم به خود میدید؛ اما پیگیری قضایی به سادگی از کنار ایشان گذشت و نتوانست نقش چندان کارآمدی در رمزگشایی ماجرا داشته باشد.
وقتی آشکار شد که اطلاعات ثبت شده در بایگانی بیمارستان، مدرکی مبنی بر فوت نوزاد را شامل نمیشود، ظنی متوجه برخی از دست اندرکاران بیمارستان شد که شکایت قضایی را کلید زد.
پیرو آن، استعلام از بهشت زهرا به اعلامیه فوتی رسید که پر بود از ابهام؛ تاریخ آن هشت روز پس از زمانی بود که خبر فوت را به پدر داده بودند و البته تاریخ فوت نوزاد هم در آن درج نشده بود. جدای آن، اثری از نام پدر و مادر و جنسیت نوزاد فوت شده هم در آن نبود و جز یک امضا، جای امضاهایِ لازم دیگر در آن خالی مانده بود.
{$sepehr_album_8602}
با شکایت بردن پدر نوزاد به دادستان کل کشور، اعتراض دادستان رقم خورد و موجب شد پای وزارت بهداشت وقت به ماجرا باز شود؛ هرچند سرانجام اتفاق خاصی رقم نخورد، الا اینکه آشکار شد که نواقص زیادی متوجه پرونده تشکیل شده برای نوزاد در بیمارستان است و البته در مدارک و اوراق پرونده، جای امضای پزشک معالج هم خالی مانده است.
زمان به پیگیری طولانیِ قضایی میگذرد تا اینکه در سال ۷۴، پدر نوزاد تقاضای نبش قبر را تسلیم مقامات قضایی کرده و با مخالفت همراه میشود. این تقاضا بار دیگر در سال ۸۷ و بعد از پیگیریهای دیگری تکرار شده و سرانجام با موافقت قاضی همراه میشود. گویا وقت آن رسیده که پس از دریافت مجوز شرعی، این اقدام از یکی از مراجع، نبش قبر شده و بخش دیگری از اسرار این پرونده رمزگشایی شود.
مدارک بهشت زهرا حکایت از آن داشت که باید باقی مانده اجساد دو نوزاد در قبر یافت شود اما نبش قبر چیز دیگری نشان داد؛ تنها یک نوزاد در آن محل دفن شده بود که آن هم نوزاد گم شده نبود. این را تیم آزمایشگاهی حاضر در محل نبش قبر با استفاده از اندازه استخوانهای یافت شده ثابت میکند اما حیف که آن زمان آزمایشگاه قادر به رمزگشایی ژنتیکی نبود.
پیشرفت آزمایشگاه با دقت متصدیان در نگهداری از نمونههای برداشته شده از نبش قبر پس از چند سال، این مشکل را هم از سر راه برداشت تا بالاخره به تازگی ثابت شود که نوزاد دفن شده در آن قبر، نوزاد گم شده این پدر و مادر رنج کشیده نیست؛ هرچند بهتر است به جای نوزاد گم شده، از پسری سخن بگوییم که نمیدانیم چگونه و کجا بزرگ شده اما اگر اتفاق خاصی رخ نداده باشد، اکنون باید مردی سی ساله باشد.
{$sepehr_album_8603}
اگر بدانیم یکی از پزشکان درگیر در ماجرا که در ایران ساکن است در احضار به پلیس آگاهی گفته: «ممکن است نوزاد جا به جا شده باشد اما از آن بیاطلاعم و تنها خبر فوت را دادهام» و علاوه بر آن بشنویم که خانواده نوزاد گم شده بعد از عبور سخت از شوک خبری که نیمه جانشان کرده بود، صاحب فرزندان سالمی شدهاند، همه چیز به این پرسش ختم میشود که چرا دستگاه قضا پیگیری پرونده را رها کرده و حاضر نیست به آن رسیدگی کند؟!
از هاشمی، پدری که پس از حدود بیست سال پیگیری ماجرا، راه یافتن فرزندش را در گفتوگو با مسئولان و مردم به کمک فیلمی دیده که برای بارگذاری روی سایتهای اشتراکگذاری فیلم تهیه شده، میپرسیم که هدف اصلیاش از این پیگیریها چیست و توقع داریم که محاکمه عاملان این سرقت را انگیزه نخست خود معرفی کند، ولی پاسخی میدهد که برایمان هم عجیب است و هم جالب: «میخواهم فرزندم را پیدا کنم؛ اگر این اتفاق بیفتد، شکایتی ندارم. تنها میخواهم فرزندم را بار دیگر ببینم و به همین انگیزه تلاش دارم از رسانهها کمک بگیرم تا رد و نشانی از او پیدا کنم. شنیدهام که در آن روزگار جنگ، برخی باندها در بعضی بیمارستانها امثال پسر من را میدزدیدهاند و اغلب به کسانی میفروختند که ساکن ایران نبودند. شاید پسرم امروز هر جایی از جهان سکونت داشته باشد؛ شاید ازدواج کرده و فرزند هم داشته باشد اما دوست دارم ببینمش و به او بگویم که برای یافتنش به هر دری زدهام».
دانلود
امید داریم که انتشار شرح رنج رفته بر این پدرومادر به روایت متن و فیلم، کمکی هرچند کوچک در این راستا باشد.
1



2

3


تابناک را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید
نظرات بینندگان
سلام منم اون سالها گم شدم الان یک روستا در کرمانشاه زندگی میکنم ولی هیچی از سرنوشت خودم نمیدانم خانواده الانم هیچی با نمیدانم یا نمیگن
دایی ما هم سال ۵۲ سه سال داشته که بردنش بیمارستان امام رضا مشهد و به مادرش گفتن برو استراحت کن و وقتی برگشته گفتن بچت مرد و چالش کردیم، حتی قبری هم نشون ندادند
من سال69 دوقلو بدنیا اوردم دختر وپسر
بعد سه روز گفتن دختر فوت شد چون زود بدنیا اومدن تو دستگاه بودن بعدده روز گفتن پسر هم فوت شد گفتم جنازه بچهام رو بهم بدین برای دفن
گفتن توگور دسته جمعی نوزادان دفن شدن
بعد چند سال از اطلاعات بهشت زهرا پیگیر جای بچهام شدم تو سیستم بهشت زهرا از یکی از بچهام. گفتن دفن شد اونم جنسیت رو ثبت نکردن اون بچه دیگه خبری نیست هیج جا هم جواب منو نمیدن نمیدونم باید گجا برم برای پیگیری
امیدوارم هر چه زود تر خانواتان را پیدا کنید
باسلام داداش منم درنوزاد گم شده خیلی دوست دارم ببینمش این آرزوی پدر ومادرن پیرم هست ببینمش پدرم باعث گم شدنش شدهبه خاطر تنبیه مامانم شما میتونید راهنمایی کنید چه جوری پیداش کنم مژدگانی داده میشه به کسی که پیداش کنه ممنون
دیگه چرت تر و مزخرف تر از این نبود بگی .
منم دختری هستم که در همدان متولد شدم هیچگاه پدر مادر واقعی خودمو ندیدم
سلام منهم چندسال پیش در سن ۲۷سالگی فهمیدم مادرو پدرم کسانه دیگری هستن به گفته مادرم منو از پرورشگاه برداشتن درست وقتی که فقط۲یا۳هفته بیشتر عمرنداشتم واین کاردکترمرندی مسعول ان
زمان شیرخوارگاه مشهد بوده واین لطفو درحق زن ومردی کنه که سالها بچه دارنمیشدن ولی داستانی این مابین از عمه و عمو وخاله هام شنیدم در پرسو جوهام همه میگفتن رفتار پدرو مادرت مشکوک بود ودرست بعد از درگذشت مادرمامانت تورو آوردن وهربار یک داستانی میگفتن به ما من خیلی دقیق شدم واین داستان مشترکو در آوردم که مادراصلیم در بیمارستان وسرزا مرده و دکتر به پدرواقعیم گفته بچه ومادر باهم مردن و منو که زنده بودن به این زن و مرد سپرده و کارهای به سرپرستی گرفته شدنم از شیرخوارگاهو خودش درست کرده و پدر واقعیم و خانواده واقعیم چندسال بعد بعدازتحقیق متوجه میشن و میان سراغ پدرم ولی مدرکی دستشون نبوده اونزمان دی ان ای هم نبوده و بعد مدتی نا امید از همه چی میشم و عموم میگفت پدرت یا برادرتو ازدور میومدن میدیدنتومیرفتن وبرای اینکه توضربه نخوری ازین ماجرا جلو نمیو مدن حالا که بعد از سی سال فهمیدم خودم دنبالشونم نمیدونم چطور پیداشون کنم ه
سلام
من یقین دارم که دکترش هم تقلبی بوده
آقای ابراهیمی این نوزاد شما کدوم شهر بوده
برای ماهم شرایطی مشابه همین اتفاق افتاده اما راهی برای پیدا کردن نوزاد وجود نداره
سلام من ۳۰ سال دارم البته به گفته شناسنامه اما یکی میگه من متولد ۶۴ هستم من رو در بیمارستان تحویل دادن و پدر و مادر فعلیم نزدیک به ۲۵ سال بچه دار نشده بودن اما من حدود ۱۴ سال که فهمیدم و مدارک ناقصی هم پیدا کردم که دادگاه من رو تحویل داده اما دیگه مدارکی در دادگاه وجود نداره فقط میخواستم بدونم آقای هاشمی کجایی هستن چون لحجه جنوبی دارن و در فیلم شماره تماسی ازشون نیست به دلم افتاد شاید ربطی داشته باشم ممنون میشم بهم اطلاع بدین ممنون
عزیزم رفته رفته مظطرب میشم .راستش اکر میخواهید شماره منو داشته باشید 09149558524 مسعود عرض کردم به خاطر کارهای حساس تا قبل مدرسه تهران بودم بابرادر ارتشیم بعد از انقلاب قبولی داشکاه 10سال در بیمارستانهای لبافافی نژاد بیمارستان 505 ارتس نزاجا خدمت کرد به علت وخامت خال مادرم کارم را ول کردم امدم .غرض اسممو ومشخصاتمو عوض کردم امیر عزیر اکه به سایتت سر زدی خبری دیدی میتوانی برای تسکین روحیم که خراب شده است یک تماس بزاری با ذتشکر کفتم اوایل میدونستم کسی جواب نمیدا د از پدر ومادر اصلیم متنفر بودم الان فکر این بارب یعنی میشود .روحم درونم راحت میشود هویت را پیدا کردن انسان را از عذاب روحی نجات میدهد من چی کشیده ام که مرک برام چیزی نیست پادرت ببین چی میکشه بشنوه کفتم کسی نداند چون حدسه چقدر افتاده دوری فرزند خیلی سخته حتما پدر شده ای امیر گل با تشکر مسعود راستش بلند ترکه سفید خوشتیپ وخوشچهره عذابه منم اینارو دارم به جزءمحبت یک چیزی بکم سنم زیاد شده مثل اینکه طلسم شده ام بیوه حتی تهرانی خواستکاری میرم جواب مثبت نمیده مهریه 1000000یک میللیون تومان بیشتر خوبه میکند در محضر میکیرند به همین خاط ازدواج نمیکنم علت اصل نداشتن پدر ومادر وخواهره منتظر تماست هستم .
بنده هم خواهر یا برادری داشتم حدود بیست و چند سال پیش دقیقا به همان شکلی که اقای هاشمی اعلام کردند مفقود شد جالبی ماجرا این بود که پرستار بیمارستان اکبر ابادی فرح سابق از خود من پرسید چند فرزند هستید پدرت چه کاره است و ایا خانه برای خودتان است و بنده روی سادگی و صداقت جواب دادم در ان زمان کلاس دوم راهنمایی بودم هیچ وقت یادم نمی رود هر روز یک حرف میزدند یک روز میگفتند زردی دارد یک روزمیگفتند در موقع تولد زمین خورده یک روزمیگفتند سالم است ولی هیچ وقت مادرم کودک خود را ندید و هنوز چشم به راه است وقتی صحبتی پیش می اید ناراحت می شود فکر کنم اگر ازمایش دی ان ای در ایران حتمی شود ابروی برای بعضی از دکتران نمی ماند .خدایا هیچ خانوادهای را در انتظار مگذار
سلام چند سال پیش بوده یه شماره بزارین
ميتوني عكستان براي من بفرستيد براي به ان ادرس كه ميبينيد fiadhilhashimi@yahoo.com
سلام بنده بیست سالمه و دختر هستم بیست سال فرزند خوانده ی یک خوانواده ای بودم اما ایشان با بنده سازش نداشته و اقدام به بیرون کردن من کرده اند و حتی بنده نامزد هم دارم ولی به علت فقر نمیتواند بنده را زیر یک سقف ببرد پدر و مادر خوانده ی بنده فرهنگی بوده و از لحاظ مالی کم نذاشته اند ولی از لحاظ عاطفی هیچ محبتی ندارند من در این چند سال دچار افسردگی شدید شده و اقدام به ازدواج کردم که همان گونه که عرض کردم نا موفق بوده و هنوز عقد کرده در خانه پدر خوانده باقی مانده ام خواهشمندم کمکم کنید ایا میشود یک امین موقت دیگر پیدا شود حتی اگر از لحاظ مالی هم کمک نکند بگذارد کمی محبت خوانواده را احساس کنم؟خواهش میکنم راهی پیش پایم بگذارید زیرا این ها در صدد بیرونانداختن من هستند و میگویند خسته شدبم دبگر بچه نمیخواهیم اخر این انصاف است؟توروخدا کمکم کنید تا بلکه یه خیر پیدا شود بنده را به فرزندی بپذیرد
منم دو ساله دو برادرم برای کار به شهر خسروشاه رفته بودند اما یه شبه به طرز عجیبی ناپدید شدند هر چقدر به قاضی پرونده می گویم به این افراد مشکوکم قاضی می گوید مدرک بیار دیگه نمی دونم چطوری به این قاضی محترم بگویم چه مدرکی بالاتر از این که دوساله چشم مادری و دختر شش ساله به در که فرزندش وبابای نواش بیایید لطفا کمکمان کنید
با سلام.چطوری میشه یه گمشده رو خارج ازکشور پیدا آیا سایتی برا این کارها هست
ايا در ايران همجنين سايت
وجود دارد در خارج ساتهاي زيادي وجود دارد ولي خيلي سخته
دیدگاه خود را بنویسید
سایت تابناک از انتشار نظرات حاوی توهین و افترا و نوشته شده با حروف لاتین (فینگیلیش) معذور است.