تفاوت خودروسازهای ایران با کره جنوبی در چیست؟
در حالی که خودرو سازان برای تعبیه استاندارد سوخت یورو 4 که مستقیما با جان انسانها سر و کار دارد،بهای خودروها را 2 تا 3 میلیون افزایش میدهند، آیا صحبت کردن از مصرف سوخت زیر 6 لیتر در هر 100 کیلومتر خنده دار نیست؟و مهمتر از همه، در حالی که با وجود همه اینها وزیر صنعت و معدن و تجارت با سینه ای سپر از منافع خودروسازان حمایت میکند و گزارش تحقیق و تفحص از خودروسازان بعد از ماهها هنوز به قرائت در مجلس نرسیده است،چه انتظاری است؟
در حالی گزارشات پراکنده از بارزسی کیفی خودروها در کشور و در فواصل
زمانی منتشر میشد که نه شرکتهای مشغول در صنعت خودرو، نه مشتریان و نه نهادهای
ناظری همچون مجلس و ارگانهای مسئول همچون وزارت صنعت و معدن و تجارت هیچ توجهی به
واقعیات موجود در استانداردهای صنعت خودروی کشور ندارند. سوال اینجا اس که این
گزارشات تا چه حد واقعی است و آیا اساسا این گزارشات مورد توجه واقع میشوند یا
خیر؟
به گزارش «تابناک» اخیرا نیز گزارش سازمان بازرسی استاندارد از وضعیت کیفی خودروهای تولیدی کشور منتشر شده است. گزارشهایی که بعضا اینگونه به نظر میرسد که تطابق چندانی با واقعیات موجود در خودرو سازی کشور ندارد و از همین روی شایعاتی پیرامون این گزارشات منتشر شده است مبنی بر اینکه سازمان بارزسی استاندارد مراوداتی خاص با شرکتهای مشغول در صنعت خودرو سازی کشور دارد.
البته امروز در نشست خبری این سازمان مدیر عامل در خصوص این شایعات توضیح داده است: رسالت اصلی ما افزایش ضریب سلامت انسان و رعایت استانداردها است و ما تعاملی با تولیدکننده و یا وارد کننده نداریم. این مسئله درست نیست و در گذشته نیز چنین موضوعی مطرح نبوده است.
طبیعتا بسنده کردن غلامرضا بیدهندی به این که «تعاملی با تولید کننده یا وارد کننده نداریم» برای بسیاری غیر قابل قبول است اما موضوع در اینجا بر سر این نیست که آیا سازمان بازرسی استاندارد با تولید کنندگان «تعامل» دارد یا خیر! بحث بر سر این است که اصولا گزارشات این سازمان در خصوص وضعیت کیفی خودروهای تولید شده در کشور چه جایگاهی دارد.
بگذارید مسئله را به گونه دیگری مطرح سازیم. چندی پیش خبرگزاری شینهوا خبری را منتشر کرد که جای تامل بسیار داشت و به خوبی نشان دهنده این بود که چرا خودروسازان ما تا این حد از قافله خودروسازی جهانی عقب هستند تا جایی که به سختی میتوان به آنها «خودروساز» گفت.
خبر از این قرار بود که وزارت بازرگانی کره جنوبی برای خودرو سازانی که خودروهایی با مصرف سوخت زیر معیارهای تعیین شده می سازند جریمه نقدی سنگین در نظر گرفته است.
بر این اساس که خودروسازان و وارد کنندگان خودروهای خارجی در صورتی که خودروهایی عرضه کنند که میزان مصرف آنها در هر هفده کیلومتر بیش از یک لیتر باشد جریمه خواهند شد. به گونه ای که به ازای هر کیلومتر کمتر شرکتهای فعال در بخش خودروی این کشور باید معادل 72 دلار برای هر خودرو جریمه شوند.
حال اگر خودروسازی اقدام به فروش 100 هزار دستگاه خودرو کند که با هر لیتر بنزین برای مثال 16 کیلومتر را بپیماید باید بابت این کسری یک کیلومتری در مجموع برای این 100 هزار خودرو معادل 7 میلیون و 200 هزار دلار جریمه پرداخت کند و اگر این کسری به دو کیلومتر برسد این مبلغ طبعا دو برابر خواهد بود و به همین ترتیب.
نکته جالبتر ماجرا در اینجا است که طبق اعلام وزارت بازرگانی کره جنوبی این استاندارد تنها تا سال 2015 اجرایی است و بعد از این سال استاندارد جدید مطابق با معیارهای روز جایگزین خواهد شد!
همین یک مورد کوچک به خوبی نشان میدهد که چگونه است که صنعت خودرو در یک کشور با این سرعت پیشرفت میکند و میتواند بازارهای جهانی را در دست بگیرد و در عین حال هر ساله جزو خودروسازان بزرگ دنیا باشد. کشوری که صنعت خودروی خود را بافاصله ای اندک از ایران راه اندازی کرده است.
حال از کره جنوبی به ایران باز گردیم. استاندارد مصرف سوخت در جای خود، خودروهای ایرانی هنوز در امنیت که اولین و مهمترین فاکتور در تولید خودرو است مشکلات اساسی دارند و هیچ یادمان نرفته است که تا همین چندی پیش بود که خودروسازان از نصب دو ایربگ بر روی خودروها، با بهانه هزینه بر بودن و عدم وجود زیر ساخت تولیدی ایربگ در کشور سرباز میزدند.
باز هم هنوز به خاطر داریم که در نهایت تهدیدات پلیس راهنمایی و رانندگی برای عدم شماره گذاری خودروهایی که مجهز به ایربگ نباشند خودروسازان را مجبور به تعبیه ایربگ در خودروهای خود کرد و نه بخاطر امنیت مشتری بلکه تنها برای از دست ندادن بازار خود.
و باز هم در جریان مشکلات عدیده در باز شدن این ایربگ ها در خودروهای تولیدی هستیم و گزارشات مکرر از مشکلات در عملکرد این ایربگ ها.
در جایی که هنوز در مواردی، وقتی مشتری خودروی خود را از شرکتهای خودروسازی تحویل میگرد با مشکلات عدیده در خودرو همچون نقص فنی مواجه میشود، میتوان اقدام به قیاس بین خودروسازی ایران و کره جنوبی کرد؟
در حالی که خودرو سازان برای تعبیه استاندارد سوخت یورو 4 که اکنون در سراسر دنیا رعایت میشود و مستقیما با جان انسانها سر و کار دارد، بعد از کلی بهانه تراشی، در نهایت بهای خودروها را 2 تا 3 میلیون افزایش میدهند، آیا صحبت کردن از مصرف سوخت زیر 6 لیتر در هر 100 کیلومتر خنده دار نیست؟
و مهمتر از همه، در حالی که با وجود همه اینها وزیر صنعت و معدن و تجارت با سینه ای سپر از منافع خودروسازان حمایت میکند و گزارش تحقیق و تفحص از خودروسازان بعد از ماهها هنوز به قرائت در مجلس نرسیده است، و در جایی که هنوز با این وضعیت خودروسازان به دنبال افزایش قیمت هستند، آیا سخن از بازرسی کیفی گریه دار نیست؟
تفاوت کاملا آشکار است. نیازی به هیچ استدلال و سخن وری نیست تا بتوان اثبات کرد که اگر صنعت خودرو سازی ایران را در کنار صنعت خودروسازی کشورهایی مانند کره و ژاپن قرار دهیم، باید گفت ما در قرون وسطی خودروسازی هستیم.
تابناک را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید
نظرات بینندگان
تفاوت فقط در مدیریت است که در انجا مدیریت خصوصی و به فکر تحویل بهتر و برتر و در نتیجه سود بیشتر هستند
در ایران مدیرت دولتی و اصلا سود و زیان برایشان مهم نمیباشد هر چه زیان بیشتر وجدان مدیرت راحت تر !!!!!!!
می دونید فرقش تو اینه که اونا برای مردمشون کار می کنند . مال ما فقط برای جیب خودشون
واقعا باید به حال و روز خودمون گریه کنیم خیالت جمع تابناک جان صتد بارم اینطوری مقاله بنویسی خودرو سازا و مسولین ککشونم نمی گزه
تفاوت از زمین تا آسمان است چرا که آنها با تولید بهترین اتومبیل ها وصادرات آنها به تمام دنیا نه تنها به اقتصاد کشورشان کمک نموده بلکه 10 ها میلیارد ارزهای خارجی هم وارد مملکتشان نموده واز اینراه به شکوفایی هر چه بیشتر اقتصادکشورشان کمک مینمایند خودرو سازان ما هم ارز آوری دارند ولی برای فرانسوی ها آنهم با مونتاژ ماشین هایی که در فرانسه نه تنها اجازه ساخت بلکه حتی حق تردد در آن کشور را نخواهند .
به خودروسازان ایران باید گفت لگن ساز نه خودرو ساز ..........
موافقم.
کاش توی سایت می شد یک مطلب رو لایک کرد!
اون موقع نیاز به نظر دادن نبود.
ممنون که مسیله خودرو میپردازید. واقعا خواندن این مطالب شاید ناراحت کننده باشد ولی مرهمی بر دل زحم دیده ماست که شاید یک نفر هست که صدای مردم را شنیده
متاسفم برای وضعیت خودروسازی کشور
احسنت . اما چه فایده ؟ انقدر بی اعتماد شده ایم که دیگر از انقاد نا امید شده ایم
تابی جون اینارو گفتی که دل مارو بیشتر بسوزونی ... وقتی کسی نیست به این چیزا اهمیت بده چرا وقت خودتو تلف میکنی؟؟؟؟؟
چاره کار نخریدن حلبی از حلبی سازاس
مردم نخرین اینم یه دلیل محکم که تابی منتشر کرده.
بخدا انگار داری پولی که با زحمت تو این اوضاع بدست آوردی میریزی آشغال
دنیا مزرعه آخرت است همه چیز تو آخرت معلوم میشه اگه اعتقاد داشته باشن ولی غیر!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
احسنت.
يك سئوال اساسى و آن اينكه كى گفته كه با اينهمه نقصان ما بايد خودروساز باشيم؟
وقتی به تحول صنعت خودروسازی در این دو کشور نگاه میاندازیم که در 20 سال گذشته چه اوج پیشرفت در این صنعت کسب کرده اند و حتی شرکت هایی که نصف قدمت شرکت ایرانی را هم ندارند در این دو کشور راه اندازی شده و خودرو هایی با کیفیت تر از این شرکت های ایرانی می سازند.
تا زمانی که داور و قاضی در هر ماجرایی از یک طرف بحث منتفع می شوند ، امیدی به اصلاح امور نیست یعنی بعد از چند دهه هنوز نمیدانیم!؟
ضمنا آنجا مدیری خبره شناخته میشود که دغدغه محصول باکیفیت و مشتری مداری دارد. اینجا اگر مدیری از این افکار داشت ... شناخته شده مورد طرد سهامداران عمده قرار میگیرد.
تفاوت خودروسازهای ایران با کره جنوبی در چه نیست!!
اقا شما اول ثابت کن ما خودرو می سازیم بعد بیا مقایسه کن.
اکثر آیتمهای سازمان بازرسی موارد ظاهری خودرو است ولی حتی این استاندارده هم توسط کارشناسان تئوریمن و کمی توهمی مورد بررسی قرار میگیرد و با مراودات خاصی که با مدیران شرکت دارند واقعی بررسی نمیشود،بهرحال اگر سری به شرکتهای خودروسازی که به کیفی بودن معروف هستند بزنید متوجه میشوید که یشتر مسولین فکر قراردادها و پورسانت هستند تا تولید خودرو و اکثرا هم مدارک تحصیلی غیر مرتبط دارند که باز هم مهم نیست چون تکنولوژی نداریم فقط مونتاژ کار هستند. چند سالی مشغول میشوند تا خانه های خارجیشان آماده شود.
متاسفانه در مملکت ما باب شده که هر وقت در مورد خودرو سازان کار به جای باریکی کشیده شده فورا اعلام میکنند در این صورت کارگران وکار کنان بی کلر میشوند وباقی ماجرا .... خوب اگر این رویه درست است اآا من میتوانم یک کالا مثلا برقی تولید کنم که از استاندار دور باشد وسالی چند نفر از هم وطنانم هم توسط این دستگاه کذایی کشته شوند . و وقتی هم که به من اعتراضی شود بگویم کارگرانم بی کار میشوند ؟ ویا فورا از کار من جلو گیری میکنند ؟ خوب چرا این شامل خود روساز ها نمیشود ؟تنها دلیلش قدرت فراوان آقایان است وبس!!!!خدا به داد ما برسد!!
کو گوش شنوا ویا بقول معروف انچه که بجایی نرسد فریاد است ولی انچه است فرزندان مادر اینده به این ابو قراضه ای که سوار میشویم حتماً خواهند خندید و میگویند عجب پدران با دل جراتی داشته ایم
دیدگاه خود را بنویسید
سایت تابناک از انتشار نظرات حاوی توهین و افترا و نوشته شده با حروف لاتین (فینگیلیش) معذور است.