وقتی دانشجویان آموزش عالی آب خوردن هم ندارند؛
مرگ مشکوک دانشجو در «میاندوآب» و واکنش پرسشبرانگیز مسئولان
پیشتر نیز عفونت سیستم گوارشی در میان دانشجویان ساکن خوابگاه بوده، زیرا منبع تأمین آب مجتمع، منبع آبی است که آب آن را از بیرون آورده و آن را پر میکنند؛ یعنی نه تنها نمیدانیم آب آن از کجا تأمین میشود ـ آیا تمیز هست یا نه ـ بلکه اطمینان داریم که شرایط بهداشتی نگهداری آن درست نیست، چون کسی یاد ندارد تاکنون این منبع شستوشو و ضدعفونی شده باشد!
به گزارش «تابناک»، چند روزی است در پی جان باختن یکی از دانشجویان پردیس دانشگاه ارومیه در شهر «میاندوآب»، روزگار پر ابهامی بر این پردیس حاکم شده است؛ از یک سو برخی اخبار حکایت از فوت این دانشجوی بیست و یک ساله به دلیل عفونت ناشی از مصرف آب آلوده دارند و از سوی دیگر، مسئولان سکوت کردهاند تا برخی سایتهای خارج کشور سکانداری ماجرا را عهدهدار شده و پای مسائل قومی را به ماجرا باز کنند.

هم خوابگاهی پروین میافزاید: گویا پزشکان از بهبود اوضاع وی رضایت نداشته و اعلام کرده بودند درمان بیماری پروین، تنها با پیوند کبد ممکن است، چراکه عفونت کبد وی به حدی شدید بوده که درمان ناپذیر به نظر میرسیده، ولی عمر وی به دنیا نبود و از بینمان رفت.
وی در پاسخ به اینکه چگونه عامل بیماری هم خوابگاهیشان مصرف آب آلوده ذکر شده، به حقایقی تلخ اشاره کرده و میگوید: عفونت سیستم گوارشی پیشتر هم میان دانشجویان ساکن خوابگاه به وفور بوده، چراکه منبع تأمین آب مجتمع، منبع آبی است که از بیرون آب آورده و آن را پر میکنند و نه تنها نمیدانیم که آب آن از کجا تأمین میشود و آیا تمیز هست یا نه، بلکه به نوعی اطمینان داریم که شرایط بهداشتی نگهداری آن درست نیست، زیرا کسی به یاد ندارد تاکنون این منبع شستوشو و ضدعفونی شده باشد؛ هرچند عکس آن صادق است و گاه شنیدهایم که برای مقابله با یخ زدن و ترکیدن منبع در زمستان، مسئولان خوابگاه از افزودن «ضد یخ» در آن دریغ ندارند!

اعتراض این دانشجویان به اینجا هم ختم نشده و برخی راهی فرمانداری شهر هم میشوند تا شاید میان مسئولان عالیرتبه شهر گوش شنوایی پیدا کنند؛ اما همه این اعتراضات تنها به نمونهگیری از آب مجتمع خوابگاهی ختم میشود که آن هم برایشان اطمینان بخش نیست، چراکه معلوم نیست چه زمانی و چگونه از نتیجه آزمایش آب آگاه خواهند شد، به همین حد هم اطمینانی ندارند.
از دانشجویان این پردیس میپرسیم، چرا خودشان از آب مجتمع نمونهبرداری نکرده و آن را در آزمایشگاه دانشگاه بررسی میکنند که این گونه پاسخ میدهند: آزمایشگاه جز در ساعات کلاس، به رویمان بسته است و چون دانشجوی کارشناسی ارشد هم نداریم، امکان استفاده از آزمایشگاه به هیچ شکل برایمان مقدور نیست؛ اما آشکار است که منبع آبی که از محل نامعلوم، به کمک تانکر آب نامعلوم پر میشود و هرگز گندزدایی و ضد عفونی نمیشود، اگر آلوده نباشد عجیب است؛ آن هم در شرایطی که گاه آب آن تا انتها مصرف میشود و ساعتها مجبوریم بیآبی را تحمل کنیم.
این در حالی است که شواهد، حکایت از آگاهی مسئولان دانشگاه از بیکیفیت بودن آب مورد استفاده دارد، چراکه آب معدنی در اختیار اساتید قرار میدهد، ولی حتی به قدر آب شرب دانشجویان خوابگاهی هم که شده، خود را موظف ندیدهاند که اگر دیده بودند، التهابات روزهای اخیر را نمیدیدیم.

تصور اینکه چگونه میتوان در چنین شرایطی، نگران خرابی وسایل تحویلی دانشجوی مرحوم بود، به خودی خود کافی است تا از شدت تعجب شاخ بر سرمان بروید؛ اما تلخی ماجرا آنجاست که کسانی این کارها را میکنند که در برابر کمبودها خود را مسئول ندانسته و در تشنج فکری شکل گرفته در خوابگاه طی روزهای اخیر، بیشترین نقش را عهدهدار هستند.
در نابسامان بودن اوضاع خوابگاه دختران مرکز آموزش عالی شهید باکری، همین بس که دانشجویان این مرکز در کنار گلایههایی که از کمبود امکانات، نبود فضای ورزشی (به ویژه سالنی که دانشجویان دختر قادر به ورزش در آن باشند) و... دارند، از نبود درمانگاه یا فردی آشنا به اصول کمکهای اولیه گلایه میکنند و میگویند: اگر یکیمان شب هنگام از درد به خود بپیچد و حتی در آستانه جان دادن باشد، مسئول خوابگاه حاضر نمیشود او را به اورژانس برساند؛ چه برسد که در یک شب دو دانشجو بیمار شوند و مسئول خوابگاه مجبور باشد هر دو را تا رسیدن به درمانگاه و برگشت به خوابگاه همراهی کند؛ آیا این توقع زیادی است که یک دختر بیمار را در شهر غریب تا اورژانس همراهی کنند؟!
اینجاست که اگر به سخنان این دانشجویان به چشم گلایه هم بنگریم، باز برایمان جای پرسش خواهد بود که چرا این گلایهها شنیده نشده و پاسخ نمییابند؟ اگر این گلایهها وارد باشند، چه کسی مسئول رسیدگی و تلاش برای رفع آن خواهد بود؟ آیا در چنین شرایطی عجیب نیست که مسئولان دانشگاه سکوت کردهاند و اوضاع به همان روال گذشته اداره میشود؟ راستی، اگر نمونهبردای آب مجتمع، آلوده بودن آن را تأیید کند، با داغ مرگ دانشجوی جوان چگونه باید کنار آمد؟!
تابناک را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید
نظرات بینندگان
سلام منم اولین ورودی دانشگاه باکری بودم واقعا وضعیت دانشگاه افتضاح بود واقعا بعداز 8سال از تاسیس دانشگاه این وضع شرم اوره
خداوند بیامرزدش
آقای وزیر سرعت تولید علم به چه قیمتی؟
گل گفتی
عزیز ارومیه جزو کلانشهرهاست
حتما به دکتر مراجعه کنید احتمالا مشکل از آب شهر خودتان عزیز من
مثل اینکه از ده سال پیش مرحومه هپاتیت داشته
امیر جان ایشون که مبالغه کرده ولی واقعا خوابگاه ها اسفناکند
در نظافت و رسیدگی به امور، حداقل ها هم رعایت نمیشه
مسئولان واقعا کوتاهی میکنند شما نباید دفاع از کسانی که مقصر هستند بکنی
فکر میکنید وضعیت دانشگاه ارومیه بهتره چه روزهایی که ما آب نداشتیم آتشنشانی آب منبع رو پر میکرد ما که تمام شد درسمون ولی هیچکس حواسش به این دانشگاه نیست ما مثلا دولتی بودیم هرکس هرجور دوست داشت رفتار میکرد با ما
فقط اعدام
فاجه است. فاجعه!
اصلا" چرا بدنيا اومده كه آب بخوره؟!!!
کنترل وضعیت بهداشتی خوابگاه، کنترل آب و غذا ، فاضلاب و زباله ، مبارزه با حشرات و جوندگان از جمله وظایف بهداشت محیط است ، دانشجویان می توانند با مراجعه به مرکز بهداشت آن منطقه موضوع را پیگیری نمایند ، آیا خوابگاه پرونده بهداشت محیط دارد یانه
مثل ما خوزستانی ها آب معدنی مصرف کنند!
شرمنده ولی فکر می کنین وضعیت آب معدنی ها واقعا خوبه ؟!!!
بهتر در مورد آب معدنی ها هم مطالعه انجام بدین .
دانشگاهی که آب شرب نداشته باشد دانشگاه نیست !
خدا رحمتش كنه، كاشكه خارج رفته بود
تصویه یا تصفیه؟
امیر آقای عزیز ! من خودم خیلی وقتا شده تو صف خرید ظرف یه بار مصرف وایسادم ! تو خودت وقتی ناهار تو سلف می گرفتی ، اگه می خواستی ببریش خوابگاه باسینی سلف می بردی ؟
ما اخرین تکتولوزی اموزشی رو داریم میفهمی یا نه میفهمی یا نه!!!!پول بده پول بده
اگه علت فقط آب آلوده بوده پس چرا فقط یک نفر یعنی همین دانشجوی مرحومه از بین رفته؟ یعنی بقیه ۵۰۰ دانشجو اصلا آب نمی خوردند؟
دیدگاه خود را بنویسید
سایت تابناک از انتشار نظرات حاوی توهین و افترا و نوشته شده با حروف لاتین (فینگیلیش) معذور است.