رفتن به محتوای اصلی 
آخرین خبرسرلشکر رضایی پیام جدید منتشر شد
47بازدید
۷۵

نگاهی به تغییر نام کشورها و شهرها در طول تاریخ:

زمانی که خارجی‌ها ایران را Persia و تهران را Teheran می‌خواندند

تغییرات نام کشورها در طول تاریخ، پدیده ای رایج بوده که در موراد متعددی مشاهده شده است. دلایل این تغییرات نیز بسته به عوامل سیاسی، تاریخی، فرهنگی و غیره متفاوت با یکدیگر تفاوت داشته است. در این میان، برخی تغییرات از جمله تبدیل نام کشور خودمان از «پرشیا» به «ایران» دارای دامنه گسترده تری بوده است. یک نشریه آمریکایی به این موضوع نگاهی انداخته است.

زمانی که خارجی‌ها ایران را Persia و تهران را Teheran می‌خواندند
زمانی که خارجی‌ها ایران را Persia و تهران را Teheran می‌خواندندتغییرات نام کشورها در طول تاریخ، پدیده ای رایج بوده که در موراد متعددی مشاهده شده است. دلایل این تغییرات نیز بسته به عوامل سیاسی، تاریخی، فرهنگی و غیره متفاوت با یکدیگر تفاوت داشته است. در این میان، برخی تغییرات از جمله تبدیل نام کشور خودمان از «پرشیا» به «ایران» دارای دامنه گسترده تری بوده است. یک نشریه آمریکایی به این موضوع نگاهی انداخته است.

به گزارش «تابناک»، نشریه آمریکایی «نشنال اینترست» در مطلبی به بررسی تغییرات صورت گرفته در نام کشورها در طول تاریخ و بررسی این موضوع پرداخته که این تغییرات تا چه حد در عرصه بین المللی مورد پذیرش قرار گرفته است. این نشریه، بررسی خود را با استفاده از ابزار جدید سایت «گوگل» با عنوان Ngram Viewer انجام داده است. 

این ابزار نشان می دهد یک واژه خاص به چه میزان در بیش از پنج میلیون کتابی که در بخش کتاب های سایت گوگل وجود دارد، مورد استفاده قرار گرفته است. ابزار مذکور به کاربران اجازه می دهد میزان کاربرد یک واژه را در طول یک بازه زمانی گسترده (از سال 1800 تا 2008 میلادی) مشاهده نمایند.

بر این اساس، می توان دریافت که دولت میانمار، نتوانسته در متقاعد کردن کابران انگلیسی زبان برای استفاده از نام جدید این کشور و عدم استفاده از نام «برمه» موفق عمل کند. این تغییر نام در سال 1989 میلادی انجام گرفته است.

کشور همسایه میانمار، یعنی تایلند، نمونه خوبی برای نشان دادن این امر است که تغییر نام کشورها تا چه حد دشوار است؛ به ویژه زمانی که این تغییر چندین بار انجام پذیرد. تایلند تا سال 1939 «سیام» نام داشت و بار دیگر در فاصله سال های 1945 تا 1949 نیز به همین نام خوانده می شد. تنها از سال 1953 بود که استفاده از نام «تایلند» برای این کشور مرسوم شده و جای نام پیشین را گرفت.

برخی از دیگر کشورها، روند تغییر نام را با موفقیت بیشتری انجام داده اند. به عنوان مثال، «ولتای علیا» در سال 1984 به بورکینا فاسو تغییر نام داد. این اقدام پس از آن انجام شد که رئیس جمهور این کشور تصمیم گرفت نامی که قدرت های استعمارگر بر کشورش گذاشته بودند را تغییر داده و نامی را با ترکیب اسامی دو زبان اصلی رایج در این کشور انتخاب کند. سه سال بعد، استفاده از نام جدید در میان انگلیسی زبان ها رایج شد.

کشور غنا نیز در سال 1957 توانست به سرعت نام جدید خود را به جای «خلیج طلا» در میان انگلیسی زبان ها جا بیندازد. زیمبابوه نیز در سال 1984 و تنها چهار سال پس از کسب استقلال، نام جدید خود را به جای «رودزیا» در عرصه بین المللی جا انداخت. البته زیمبابوه پیش از این اسامی زیادی داشته است. این کشور تا سال 1965 که مستعمره انگلیس بود، «رودزیای جنوبی» خوانده می شد. پس از آن نیز در مقاطعی این کشور به نام های رودزیا، رودزیا زیمبابوه و بار دیگر رودزیای جنوبی خوانده شد.

بنابراین می توان نتیجه گرفت که استقلال از قدرت های استعماری، یکی از عواملی بوده که توانسته تغییر نام موفق را برای کشورها تضمین کند (البته زئیر/کنگو در این میان استثناست). اما اگر کشوری در میان مستعمرات نبوده باشد چه؟ مکان های زیادی وجود دارد که خارجی ها برای اشاره به آن از نام هایی استفاده می کنند که اهالی خود آن منطقه آن را غیرمأنوس می یابند و استفاده از آن نام، به نوعی بیانگر قدرت نسبی خارجی ها نیز بوده است.

ایران، یک نمونه عالی از این دست است. اگرچه این کشور هیچ گاه همچون همسایگان خود مستعمره نشد، اما قدرت های خارجی (بریتانیا، روسیه و سپس آمریکا) مداخلات متعدد و مستمری را در این کشور انجام دادند. در همین حال، با اینکه خود ایرانی ها این کشور را با نام «ایران» می شناختند، اما غربی ها از زمان یونان باستان همواره از نام «پرشیا» برای آن استفاده می کردند. 

در سال 1935، رضا شاه (که خودش محصول بریگاد استعماری قزاق بود) اعلام کرد که کشورش در متون رسمی باید با نام ایران مورد اشاره قرار بگیرد. هرچند اعمال این موضوع از همان زمان آغاز شد، اما تا سال 1963 هنوز هم استفاده از نام پرشیا متداول تر از نام ایران بود.

با این حال، استفاده از نام پرشیا هنوز هم به ویژه در بحث از فرهنگ ایرانی/ پارسی بسیار متداول است. یک کمدین ایرانی- آمریکایی زمانی به طنز گفته بود که برخی ایرانی ها، خود را پارسی می خوانند تا به این ترتیب افرادی که ایران را تهدید می دانند، سردرگم شوند. نام زبان این کشور نیز برای خود ماجرایی دارد: آیا این زبان «پرشین» نام دارد و یا آن گونه که خود مردم این کشور تلفظ می کنند، نام «فارسی» برای آن صحیح است؟

اتیوپی نیز در جا انداختن نام خود با مشکل مواجه بوده است. هرچند این کشور تنها برای مدت کوتاهی مستعمره شد، اما نام غربی این کشور (آبیسینیا) تا مدت ها مورد استفاده قرار می گرفت. جالب است که متداول شدن نام اتیوپی در دوره کوتاه سلطه ایتالیایی ها بر این کشور صورت گرفت. 

اما استعمار، تنها دلیل ایجاد ابهام درباره نام ها نیست. «ندرلندز» به عنوان یک کشور غربی که خود نیز در دوره ای جزء قدرت های استعمارگر بوده، از سوی خارجی ها «هلند» نام گرفت است. این در حالی است که هلند تنها نام بخش کوچکی از این کشور است. تنها در سال 1981 بود که نویسندگان انگلیسی زبان، استفاده از نام ندرلندز را جایگزین نام هلند کردند.

از سوی دیگر، گاه تغییرات در نام کشورها، با تغییرات در خود آن ها همراه می شود. جمهوری چک در مفهوم مدرن آن در سال 1993 و پس از تجزیه چکسلواکی حیات پیدا کرد. پیش از آن، از نام «بوهمیا» برای اشاره به ملت چک استفاده می شد. استفاده از نام بوهمیا بیشتر از سوی آلمان نازی و در طول دوره اشغال چکسلواکی از سوی آن ها ترویج می شد که البته موفق نبود.

روسیه نیز تا سال 1947 با همین نام (روسیه) مورد اشاره قرار می گرفت؛ اما از آن زمان، یعنی سه دهه بعد از انقلاب بلشویکی، استفاده از نام «شوروی» برای این کشور متمایل شد و این نام، تا سال 2008 همچنان پرکاربردتر از نام روسیه بود. 

اما این تنها نام کشورها نیست که در طول تاریخ دستخوش تغییر شده؛ بلکه این اتفاق درباره نام شهرها نیز افتاده است. جالب است بدانید که در میان انگلیسی زبان ها، هنوز استفاده از نام «کنستانتینوپل» متداول تر از «استانبول» است. این در حالی است که این تغییر نام 500 سال پیش اتفاق افتاده است!

از سوی دیگر، در طول تاریخ، امپراتورهای امپراتوری اتریش- مجارستان برای بسیاری از مناطق تحت سلطه خود از نام های آلمانی استفاده می کردند. به عنوان مثال، «زاگرب»، پایتخت کرواسی، در دوره این امپراتوری «آگرام» نام داشت. «لیوبلیانا»، پایتخت اسلوونی نیز در آن زمان با نام «لایباخ» مورد اشاره قرار می گرفت. 

اما شاید کمتر شهری بوده که به اندازه «سنت پترزبورگ» تغییر نام داشته باشد. ریشه نام این شهر که در سال 1703 توسط پتر کبیر ساخته شد، آلمانی است. به همین دلیل، در دوران نبرد شوروی با آلمان در جنگ جهانی اول، نام این شهر به «پتروگراد» تغییر داده شد. با مرگ لنین، رهبر بلشویک های روسیه، این شهر «لنینگراد» نام گرفت. پس از فروپاشی اتحاد شوروی، نام «سنت پترزبورگ» مجدداً برای آن مرسوم شد. در این میان، فارسی زبان ها هیچ گاه از نام دیگری به جز سنت پترزبورگ برای اشاره به این شهر استفاده نکردند.

تغییرات صورت گرفته در برخی از نام ها نیز به سبب مشکل انگلیسی زبان ها در تلفظ نام صحیح آن بوده است. به عنوان مثال، تِهران (Tehran) در دوره ای تِهِران (Teheran) خوانده می شد. تلفظ نام دو شهر «بیجینگ» و «نانجینگ» در چین نیز به همین صورت دچار تغییر شده است. انگلیسی زبان ها تا دهه 1880، بیجینگ را «پکن» یا «پکینگ» می خواندند. نانجینگ نیز «نانکینگ» یا «نانکین» خوانده می شد. البته نام پکن همچنان در برخی از دیگر زبان ها مورد استفاده قرار می گیرد. 

Googleافزودن تابناک به منابع ترجیحی گوگل

تابناک را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید

اشتراک گذاری

گزارش خطای خبر

اگر اشتباهی در این خبر دیدید، به تحریریه اطلاع دهید.

نظرات بینندگان

انتشار یافته:
۷۵
در انتظار بررسی:
۰
غیرقابل انتشار:
۰
ناشناس

ايران از 2 واژه اير + آن آمده ، اير در زبان هاي باستاني ايرانيان به معناي حوانمرد يا فروتن مي باشد و ايران به معناي سرزمين فروتنان و جوانمردان مي باشد.(رجوع شود به معناي واژه اير و ايران در زبانهاي اوستايي پهلوي ميانه و پهلوي باستان)
نام سرزمين نخستين آرياييان ايرانويچ بوده(همانگونه كه در اوستا و متون باستاني ديگر آمده است و تاريخدانان آن را ازبكستان يا آذربايجان و برخي نقاط ديگر دانسته اند ) كه با سرد شده هوا و افزايش جمعيت به سرزمين هاي جنوبي كوچيده اند و نام خود را بر تمامي اين سرزمينها گذاشته اند.
نام ايران بارها و بارها در شاهنامه فردوسي، اوستا كتيبه هاي باستاني و ... براي سرزمين كنوني ايران و اطراف آن آورده شده. پرشين تنها نامي است كه يونانيان و روميان به دلايل مختلف تاريخي به سرزمين ايران دادند.

مهدی

کاربران تابناک همه دکترای تاریخ باستان دارند!!!!

محمد

در امور بين الملل نام Persia بهتر بود . زيرا از يونان باستان و در متون خارجي كشور ايران را با نام پرشيا مي شناسند و با تغيير نام كشور به ايران ، سابقه تاريخي كه در متن هاي بينالمللي از ايران (با نام پرشيا) وجود دارد ازبين مي رود + در خارج از كشور اكثر افراد بدليل تشابه اسمي IRAN را با IRAQ اشتباه مي گيرند .

ناشناس
در پاسخ به ناشناس

مشکل از جایه که غربی ها aragh رو به اشتباه یا به عمد irag تلفظ میکنن.کدام عرب یا عراقی به کشورش میگه ایراق

پرشیا ایرانی
در پاسخ به سروش

من که آخر نفهمیدم ارتباط پرچمها در کامنتها با افراد چیه ؟ مثلا آقای ایرج با پرچم آلمان کامنت گذاشته ولی میگه در آمریکا زندگی میکنه. مواردی از این دست زیاده لطفا یکی کمک کنه که آیا همه این کامنتها الکیه یا توسط تابناک نوشته میشه یا ...!!!

ناشناس
در پاسخ به ناشناس

ايران جمع كلمه اير(به معني آزاد) و به معني آزادگان مي باشد و هيچ ربطي به كلمه آريايي ندارد.ايرج به معني آزاده

رضا پورایمانی

کلمه ایران اصالتا از کلمه اریا گرفته شده است و بدین جهت بوده است که اقوام مختلف اریایی نسبت به ان احساس واحدی داشته باشند و به همین دلیل همواره در طول تاریخ به اسم ایران شناخته شده است و در متن شاهنامه نیز که بیش از هزار سال قبل نوشته شده است کلمه ایران بکار رفته است .

ناشناس

این فرهنگ تغییر نام مختص خارجیا نیست ما هم در گذشته اروپا رو فرنگ، روسیه رو اوروس و... میگفتیم همچنین ما معمولا بجای ایالات متحده از آمریکا یا امریکا و بجای کلمه درست تر بریتانیا از انگلیس یا انگلستان استفاده میکنیم

ناشناس

در زمان صفوی از کلمه سرزمین محروسه صفوی و در زمان قاجار از سرزمین محروسه قجری استفاده می شد. نام ایران که شامل همه اقوام است بهتر است. چون پرشین مربوط به سه چهار استان میشه.

ایمانزاده

ایران به معنی سرزمین قوم آریائی است و آریایی هم به ملت نجیب گفته میشود. بنابراین بسیار اصیل بوده و به احترام فردوسی که ایران و ایرانی را زنده کرده و زبان فارسی مدیون شاهنامه است باید ایران گفته شود. چو ایران نباشد تن من مباد/بدین بوم و بر زنده یک تن مباد

ناشناس

حالا گذشته ازتمام این حرفا و باتشکر از نویسنده محترم قرار بود چه چیز به درد بخوری به اطلاعات ما اضافه بشه؟هر کی هدف از این نوشته رو فهمیده بگه ما هم بفهمیم. اینکه ایران به معنی سرزمین مردمان آریایی است که محل بحث نیست واین کلمه همون طور که دوستمون گفتند تمام اقوام آریایی تبار رو در بر می گیره و کلمه پرشیا که البته زیباست از زمان سلسله هخامنشی که از قوم پارس بودند و اولین امپراطوری شناخته شده وایرانی بودند و بر بخش بسیار وسیعی که تقریبا"نیمی از دنیای آن روز را در بر می گرفته است حکومت می کردند (ازهنوستان تا شمال مصر و از جنوب مسکو تا شبه جزیره عربستان) به همین دلیل پرشیا ، پرشن گلف و .... مرسوم شده است . البته تاکید بر پرشن گلف بسیار ضروریست و اگر ایرانین گلف یا خلیج ایرانی بشه که دیگه خیلی بهتره و یک معادل پارسی هم برای کلمه خلیج پیدا بشه که دیگه بهتر. تمام

ناشناس
در پاسخ به ناشناس

این توجیه خیلی خیلی غیر منطقی هستش... چون که اولا از قبل اینگونه بوده اگه محل اعتراضی بوده از قبل باید نشون میداده خودش رو
ثانیا تولد این توجیه در زمان رضاشاه آغاز شدش که عده ایی جدایی طلب در آذربایجان بودند.
ثالثاً ما علت تغییر نام از پرشیا به ایران در آن مقطع تاریخی که کشورهایی عثمانی زاییده شدند و کشورهای جدید تاسیس شدند باید محل مطالعه جدی باشه

ناشناس
در پاسخ به ناشناس

پرشین هم همه این اقوام را پوشش میدهد. معنیش این نیست که فقط فارسها هستند.

ناشناس

این تحقیق خیلی ضعیف هستش...
اول اینکه چرا در آن مقطع تاریخی به ناگهان باید اسم ایران عوض شود. دقیقا در مقطعی که عثمانی به کشورهای کوچکتر تبدیل شدش؟
چرا در کشورهای اروپایی و آمریکایی و چین در سطوح دبستان و راهنمایی اینگونه آموزش می دهند که پرشیا و عثمانی به کشورهای کوچکتر تقسیم شد و ایران یکی از این کشورهاست؟
از همه جالب تر چرا لهستان، گرجستان، صربستان به نامهای پولند، جورجیا و صربیا تغییر کرد؟
چرا کشور تایلند باید از ترکیب دو کلمه چینی چای و کلمه انگلیسی لند تشکیل بشه؟
موارد زیادی چرا وجود دارد که این تحقیق حتی به دنبال تاریخچه آن هم نرفته است چه برسد به تحلیل آن!

ناشناس
در پاسخ به ناشناس

اشتباه نشود که پرشیا مربوط به پارس یا معادل کلمه پارس نیست بلکه به معنی ورودی آشیا هستش و آن به این علت است که از سمت خلیج فارس، دروازه ورود به قاره اسیا تلقی می شده است.

عباس مهدوی
در پاسخ به محمد حسین

پارس یا پرشین در زمان ساسانیان که قومی پارسی بودند جای پارت را گرفت پس از اسلام هم هر حکومتی چه آذری، چه ترکمن و حتی مغولان در این کشور به قدرت رسیدند زبان درباری خود را فارسی قراردادند و لاجرم دیگر ممالک برای ارتباط با ایران از زبان فارسی استفاده می‌کردند این موضوع به حدی است که مغولان وقتی از ایران به هند رفتند با خود زبان فارسی را برده و رسمیت دادند! به همین علت هست که حتی در دوران صفوی ایران را پرشیا می‌دانستند با این وجود طبق اسنادی نظیر شاهنامه این کشور در بین مردمش همان ایران بوده است. و ایران از کلمه‌ی آریا می‌آید که طبق پژوهش های اخیر تمامی اقوام ایرانی از هر زبان و قومی که باشند ریشه‌ای آریایی دارند حتی تاجیکان که ظاهری شبیه مغولان دارند هنوز هم بر آریایی بودن خود تأکید دارند. و هیچ نامی به اندازه‌ی ایران جامع و در برگیرنده‌ی تمامی اقوام نیست.

ناشناس

فردوسی می فرماید :
چوایران نباشد تن من مباد بدین بوم وبرزنده یک تن مباد
این یعنی اینکه نام ایران بیش از هزارسال قدمت داره .اینکه خارجی ها ایران رو چی میگن مهم نیست مهم اینه که خودمردم یک کشوراونو چی صدامی کنند . البته به همین دلیل نام کشورهایی مثل یونان و لهستان و مجارستان و... هم از ظرف ما زیادجالب نیست .

ناشناس
در پاسخ به ناشناس

پرشین همه قومهای را در دلش داره و شما تفکیکش نکنید.

یک ایرانی

ایران از دو قوم بزرگ ماد ها وپارتها تشکیل شده است .بخاطر همین است که در ایران کار ها یا مادی حل می شود ویا باپارتی
البته من باب مزاح بود چرا که در ایران اصلا ازاین خبرا نیست؟

ناشناس

تا انجا که من میدونم تو قرارداد های ترکمنچای و گلستان فتحعلی شاه با نام پادشاه "ممالک محروصه ایران" امضا کرده

دیدگاه خود را بنویسید

سایت تابناک از انتشار نظرات حاوی توهین و افترا و نوشته شده با حروف لاتین (فینگیلیش) معذور است.

تابناک در صفحهٔ اصلی گوشی

با افزودن تابناک به صفحهٔ اصلی، همین نسخهٔ سایت را با یک لمس باز کنید.

  1. در مرورگر، دکمهٔ اشتراک‌گذاری را بزنید. این دکمه ممکن است داخل منوی مرورگر باشد.
  2. گزینهٔ افزودن به صفحهٔ اصلی (Add to Home Screen) را انتخاب کنید.
  3. اگر گزینهٔ Open as Web App نمایش داده شد، آن را روشن نگه دارید و افزودن (Add) را بزنید.

اگر این گزینه را نمی‌بینید، صفحه را در مرورگر Safari باز کنید.