بحران ندیدن و داستان مردی که با «سلام» نجات یافت!
اگر به حجم بزرگ خانوادههای زیر خط فقر، انبوه معتادان و آمار و ارقام گل درشت دیگری که از ناهنجاریها مخابره میشود، دقت کرده و آنها را نسبت به دیدگاه شخصی خود مقایسه کنیم، درخواهیم یافت، تنها شهروندان افغانی نیستند که پش از سالها زندگی کنارمان، مشکلاتشان را ندیده و از دایره دیدمان دور ماندهاند.

دیدن جماعتی بزرگ شاید در نگاه نخست ناممکن به نظر برسد؛ اما شواهد حکایت از آن دارد که واقعی است؛ اینقدر واقعی که شاید پس از درک آن خجل شده یا دستکم قضاوت برایمان دشوار شود و دچار افراط و تفریط شویم.
نخست: من در این فهرست، چوپان بودم!
به گزارش «تابناک، چند روز پیش، هنگامی که کاربران ایرانی فیسبوک با متن و تصویری در صفحه «محمدکاظم کاظمی»، شاعر بنام افغانی روبهرو شدند که شغلهای مجاز برای اتباع افغانستان در کشورمان را بر شمرده و تیتر «من در این فهرست، چوپان بودم» را برای آن برگزیده بود، گویی تازه با حقیقتی روبهرو شده بودند که به هیچ وجه به مخیلهشان راه نمییافت.
ماجرا از این قرار بود؛ هنگامی که این شاعر سرشناس مقیم کشورمان برای تمدید کارت شناسایی خود به اداره اتباع میرود، با فهرست عجیب و غریبی روبهرو میشود که شغلهای مجاز برای اتباع افغان را برشمرده و تقریبا جز کارگری، گزینه دیگری در آن به چشم نمیخورد؛ الا چوپانی که کاظمی ترجیح میدهد آن را انتخاب کند، چون شغل انبیاست.
وی پس از بازگو کردن این روایات مینویسد: «من این تصویر را برای گله و شکایت از میزبانان ایرانی خود به اشتراک نمیگذارم، چون ما از بسیاری از ایرانیان هم بسیار مهربانیها دیدهایم که وصفش در اینجا نمیگنجد؛ برای آن دسته از ایرانیانی که با مهاجران نامهربان بودند هم به اشتراک نمیگذارم، چون امثال این اطلاعات، چیزی را در آنها عوض نخواهد کرد.
تنها برای اطلاعرسانی به آن گروه از ایرانیان دلسوز و انساندوست به اشتراک میگذارم که همیشه علاقهمند حمایت از مهاجران بودهاند. میخواهم در این راه، انگیزه بیشتری داشته باشند و بدانند کاری که میکنند، واقعاً یک وظیفه انسانی است و چقدر ضروری است.»
بعد: چشمهایی که دید و گرد شد
آن گونه که از تصویر منتشره بر میآید، ماجرا به سال ۹۱ بازمیگردد؛ البته اطلاعی در دست نیست که هنوز همین روند برقرار مانده یا دیگرگون شده است، ولی همین جرقه کافی بود تا سیل پیامهای پوزشخواهی ایرانیان به صفحه شخصی این شاعر سرازیر شود و واکنشی جالب توجه رقم بخورد.
کاظمی در واکنش به این کامنتها نوشت: «حقیقت این است که من قلباً راضی به این شرمندگی نیستم. اگر قرار بر شرمندگی باشد، ما هم باید شرمنده محبت بسیاری از دوستان ایرانی باشیم. ولی در هر حال چیزی که به روشنی محسوس بود، پیامهای محبتآمیز بسیاری بود که نوشته شد. البته پیامهای نامهربانانه از دو سوی هم گذاشته شد ولی اندک بود.
من با این استقبال خوب از این موضوع، یک روند سازنده و مثبت را احساس کردم. چرا چنین بود؟ شاید به این دلیل که در این مطلب و این تصویر، یک واقعیت در مورد مهاجران ما طرح شده بود که بسیاریها از آن بیخبر بودند. به همین ترتیب، بسیاری از دوستان ایرانی، از دیگر محدودیتهای زندگی مهاجران هم خبر ندارند و اگر داشته باشند، چه بسا که نگاه و موضع مثبتتری خواهند داشت.
من بارها در جایهای گوناگون گفتهام که درد بزرگ ما دو ملت همسایه، ناآگاهی از همدیگر است. اگر اطلاعرسانی خوبی نسبت به حقایق رخ دهد، ایرانیان از وضعیت مهاجران افغانستانی درک بهتری خواهند داشت. بالاخره گروهی از آنان که نفوذ و اعتباری دارند، احساس مسئولیت میکنند و از مسئولان امر میپرسند که چرا باید چنین باشد».
ادامه: اگر چشمتان باز شد، پیرامونتان را بنگرید
اینکه بسیاری از ما از این دست فهرستها آگاهی نداریم، موضوعی به غایت عجیب و جالب توجه است، به ویژه آنکه در چند دهه اخیر، همواره کشورمان پذیرای جمعیت بزرگی از مهاجران افغانی بوده، ولی وقتی به قیاس با موارد مشابه بنشینیم، درخواهیم یافت که ماجرا فراتر از این مورد است.
به عبارت بهتر، اگر به حجم بزرگ خانوادههای زیر خط فقر، انبوه معتادان و آمار و ارقام گل درشت دیگری که از ناهنجاریها مخابره میشود دقت کرده و آنها را نسبت به دیدگاه شخصی خود مقایسه کنیم، درخواهیم یافت تنها اتباع افغانی نیستند که پس از سالهای زندگی کنارمان، مشکلاتشان را ندیده و از دایره دیدمان دور ماندهاند.
اگر به این مهم، زندگی طولانی مدت اتباع افغان کنار ایرانیان را بیفزاییم، دور از ذهن نخواهد بود که نتیجه بگیریم این ندیدن چه بسا در ایشان هم رایج باشد و حکم درد مشترکی را بیابد که برای درمان آن، چارهای جز بازبینی بسیاری موارد نداریم؛ از قوانین مرتبط با شهروندان دیگر کشورها گرفته تا اقدامات فرهنگی برای واکنش نشان دادن جامعه به کنشهای موجود.
به زبان سادهتر، باید بر این مسأله که چرا مشکلات یکدیگر را نمیبینیم و دغدغهای در این باب نداریم، دقیق شده و برای برون رفت از آن، از تمامی ابزارهای موجود بهره بگیریم و برای شروع این اقدام، چه دستمایهای بهتر از آنچه جرقهاش را شاعری افغانی تبار زده که در کارنامهاش، حضور در جبهههای جنگ تحمیلی کشورمان علیه صدامیان هم به چشم میخورد.
سرانجام: وقتی سلام کردن جان فردی را نجات میدهد
ﻣﺮﺩﯼ ﺩﺭ ﮐﺎﺭﺧﺎﻧﻪ ﺗﻮﺯﯾﻊ ﮔﻮﺷﺖ ﮐﺎﺭ ﻣﯽﮐﺮﺩ. ﯾﮏ ﺭﻭﺯ که به تنهایی ﺑﺮﺍﯼ ﺳﺮﮐﺸﯽ ﺑﻪ ﺳﺮﺩﺧﺎﻧﻪ ﺭفته بود در ﺳﺮﺩﺧﺎﻧﻪ ﺑﺴﺘﻪ ﺷﺪ ﻭ وی در سردخانه گیر افتاد. آخر وقت کاری بود. ﺑﺎ ﺍﯾﻨﮑﻪ ﺍﻭ ﺷﺮﻭﻉ ﺑﻪ ﺟﯿﻎ و ﺩﺍﺩ ﮐﺮﺩ ﺗﺎ ﺑﻠﮑﻪ ﮐﺴﯽ ﺻﺪﺍﯾﺶ ﺭﺍ ﺑﺸﻨﻮﺩ ﻭ ﻧﺠﺎﺗﺶ دﻫﺪ، ﻭﻟﯽ ﻫﯿﭻ ﮐﺲ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﮔﯿﺮ ﺍﻓﺘﺎﺩﻧﺶ ﺩﺭ ﺳﺮﺩﺧﺎﻧﻪ ﻧﺸﺪ.
ﺑﻌﺪ ﺍﺯ پنج ﺳﺎﻋﺖ، ﻣﺮﺩ ﺩﺭ ﺣﺎﻝ ﻣﺮﮒ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﻧﮕﻬﺒﺎﻥ ﮐﺎﺭﺧﺎﻧﻪ ﺩﺭ ﺳﺮﺩﺧﺎﻧﻪ ﺭﺍ ﺑﺎﺯ ﮐﺮﺩﻩ ﻭ او ﺭﺍ ﻧﺠﺎﺕ ﺩﺍﺩ. وقتی مرد ﺍﺯ ﻧﮕﻬﺒﺎﻥ ﭘﺮﺳﯿﺪ ﮐﻪ ﭼﻄﻮﺭ ﺷﺪ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺳﺮﺩﺧﺎﻧﻪ ﺳﺮ زدند، پاسخ شنید: ۳۵ ﺳﺎﻝ ﺍﺳﺖ ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﮐﺎﺭﺧﺎﻧﻪ ﮐﺎﺭ ﻣﯽﮐﻨﻢ ﻭ ﻫﺮ ﺭﻭﺯ ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ ﮐﺎﺭﮔﺮ ﺑﻪ ﮐﺎﺭﺧﺎﻧﻪ ﻣﯽﺁﯾﻨﺪ ﻭ ﻣﯽﺭﻭﻧﺪ، ﻭﻟﯽ ﺗﻮ ﯾﮑﯽ ﺍﺯ ﻣﻌﺪﻭﺩ ﮐﺎﺭﮔﺮﻫﺎﯾﯽ ﻫﺴﺘﯽ ﮐﻪ ﻣﻮﻗﻊ ﻭﺭﻭﺩ با ﻣﺎ ﺳﻼﻡ ﻭ ﺍﺣﻮﺍﻟﭙﺮﺳﯽ میکنی ﻭ ﻣﻮﻗﻊ ﺧﺮﻭﺝ، ﺧﺪﺍﺣﺎﻓﻈﯽ کرده و ﺑﻌﺪ ﺧﺎﺭﺝ ﻣﯽﺷﻮﯼ. ﺧﯿﻠﯽ ﺍﺯ ﮐﺎﺭﮔﺮﻫﺎ طوری با ما ﺭﻓﺘﺎﺭ ﻣﯽﮐﻨﻨﺪ ﮐﻪ ﺍﻧﮕﺎﺭ ﻧﯿﺴﺘﯿﻢ.
نگهبان ادامه داد: ﺍﻣﺮﻭﺯ ﻫﻢ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺭﻭﺯﻫﺎﯼ ﻗﺒﻞ ﺑﻪ ﻣﻦ ﺳﻼﻡ ﮐﺮﺩﯼ ﻭﻟﯽ ﺧﺪﺍﺣﺎﻓﻈﯽ ﮐﺮﺩﻥ تو ﺭﺍ ﻧﺸﻨﯿﺪﻡ. به همین دلیل ﺗﺼﻤﯿﻢ ﮔﺮﻓﺘﻢ ﺑﺮﺍﯼ ﯾﺎﻓﺘﻦ ﺗﻮ ﺑﻪ ﮐﺎﺭﺧﺎﻧﻪ ﺳﺮﯼ ﺑﺰﻧﻢ. ﻣﻦ ﻣﻨﺘﻈﺮ ﺍﺣﻮﺍﻟﭙﺮﺳﯽ ﻫﺮ ﺭﻭﺯﻩ ﺗﻮ ﻫﺴﺘﻢ، ﺑرای ﺍﯾﻨﮑﻪ ﺍﺯ ﻧﻈﺮ ﺗﻮ ﮐﺴﯽ ﻫﺴﺘﻢ ﻭ ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﻡ.
نخست: من در این فهرست، چوپان بودم!
به گزارش «تابناک، چند روز پیش، هنگامی که کاربران ایرانی فیسبوک با متن و تصویری در صفحه «محمدکاظم کاظمی»، شاعر بنام افغانی روبهرو شدند که شغلهای مجاز برای اتباع افغانستان در کشورمان را بر شمرده و تیتر «من در این فهرست، چوپان بودم» را برای آن برگزیده بود، گویی تازه با حقیقتی روبهرو شده بودند که به هیچ وجه به مخیلهشان راه نمییافت.
ماجرا از این قرار بود؛ هنگامی که این شاعر سرشناس مقیم کشورمان برای تمدید کارت شناسایی خود به اداره اتباع میرود، با فهرست عجیب و غریبی روبهرو میشود که شغلهای مجاز برای اتباع افغان را برشمرده و تقریبا جز کارگری، گزینه دیگری در آن به چشم نمیخورد؛ الا چوپانی که کاظمی ترجیح میدهد آن را انتخاب کند، چون شغل انبیاست.
وی پس از بازگو کردن این روایات مینویسد: «من این تصویر را برای گله و شکایت از میزبانان ایرانی خود به اشتراک نمیگذارم، چون ما از بسیاری از ایرانیان هم بسیار مهربانیها دیدهایم که وصفش در اینجا نمیگنجد؛ برای آن دسته از ایرانیانی که با مهاجران نامهربان بودند هم به اشتراک نمیگذارم، چون امثال این اطلاعات، چیزی را در آنها عوض نخواهد کرد.
تنها برای اطلاعرسانی به آن گروه از ایرانیان دلسوز و انساندوست به اشتراک میگذارم که همیشه علاقهمند حمایت از مهاجران بودهاند. میخواهم در این راه، انگیزه بیشتری داشته باشند و بدانند کاری که میکنند، واقعاً یک وظیفه انسانی است و چقدر ضروری است.»
{$sepehr_album_12543}
آن گونه که از تصویر منتشره بر میآید، ماجرا به سال ۹۱ بازمیگردد؛ البته اطلاعی در دست نیست که هنوز همین روند برقرار مانده یا دیگرگون شده است، ولی همین جرقه کافی بود تا سیل پیامهای پوزشخواهی ایرانیان به صفحه شخصی این شاعر سرازیر شود و واکنشی جالب توجه رقم بخورد.
کاظمی در واکنش به این کامنتها نوشت: «حقیقت این است که من قلباً راضی به این شرمندگی نیستم. اگر قرار بر شرمندگی باشد، ما هم باید شرمنده محبت بسیاری از دوستان ایرانی باشیم. ولی در هر حال چیزی که به روشنی محسوس بود، پیامهای محبتآمیز بسیاری بود که نوشته شد. البته پیامهای نامهربانانه از دو سوی هم گذاشته شد ولی اندک بود.
من با این استقبال خوب از این موضوع، یک روند سازنده و مثبت را احساس کردم. چرا چنین بود؟ شاید به این دلیل که در این مطلب و این تصویر، یک واقعیت در مورد مهاجران ما طرح شده بود که بسیاریها از آن بیخبر بودند. به همین ترتیب، بسیاری از دوستان ایرانی، از دیگر محدودیتهای زندگی مهاجران هم خبر ندارند و اگر داشته باشند، چه بسا که نگاه و موضع مثبتتری خواهند داشت.
من بارها در جایهای گوناگون گفتهام که درد بزرگ ما دو ملت همسایه، ناآگاهی از همدیگر است. اگر اطلاعرسانی خوبی نسبت به حقایق رخ دهد، ایرانیان از وضعیت مهاجران افغانستانی درک بهتری خواهند داشت. بالاخره گروهی از آنان که نفوذ و اعتباری دارند، احساس مسئولیت میکنند و از مسئولان امر میپرسند که چرا باید چنین باشد».
ادامه: اگر چشمتان باز شد، پیرامونتان را بنگرید
اینکه بسیاری از ما از این دست فهرستها آگاهی نداریم، موضوعی به غایت عجیب و جالب توجه است، به ویژه آنکه در چند دهه اخیر، همواره کشورمان پذیرای جمعیت بزرگی از مهاجران افغانی بوده، ولی وقتی به قیاس با موارد مشابه بنشینیم، درخواهیم یافت که ماجرا فراتر از این مورد است.
به عبارت بهتر، اگر به حجم بزرگ خانوادههای زیر خط فقر، انبوه معتادان و آمار و ارقام گل درشت دیگری که از ناهنجاریها مخابره میشود دقت کرده و آنها را نسبت به دیدگاه شخصی خود مقایسه کنیم، درخواهیم یافت تنها اتباع افغانی نیستند که پس از سالهای زندگی کنارمان، مشکلاتشان را ندیده و از دایره دیدمان دور ماندهاند.
اگر به این مهم، زندگی طولانی مدت اتباع افغان کنار ایرانیان را بیفزاییم، دور از ذهن نخواهد بود که نتیجه بگیریم این ندیدن چه بسا در ایشان هم رایج باشد و حکم درد مشترکی را بیابد که برای درمان آن، چارهای جز بازبینی بسیاری موارد نداریم؛ از قوانین مرتبط با شهروندان دیگر کشورها گرفته تا اقدامات فرهنگی برای واکنش نشان دادن جامعه به کنشهای موجود.
به زبان سادهتر، باید بر این مسأله که چرا مشکلات یکدیگر را نمیبینیم و دغدغهای در این باب نداریم، دقیق شده و برای برون رفت از آن، از تمامی ابزارهای موجود بهره بگیریم و برای شروع این اقدام، چه دستمایهای بهتر از آنچه جرقهاش را شاعری افغانی تبار زده که در کارنامهاش، حضور در جبهههای جنگ تحمیلی کشورمان علیه صدامیان هم به چشم میخورد.
سرانجام: وقتی سلام کردن جان فردی را نجات میدهد
ﻣﺮﺩﯼ ﺩﺭ ﮐﺎﺭﺧﺎﻧﻪ ﺗﻮﺯﯾﻊ ﮔﻮﺷﺖ ﮐﺎﺭ ﻣﯽﮐﺮﺩ. ﯾﮏ ﺭﻭﺯ که به تنهایی ﺑﺮﺍﯼ ﺳﺮﮐﺸﯽ ﺑﻪ ﺳﺮﺩﺧﺎﻧﻪ ﺭفته بود در ﺳﺮﺩﺧﺎﻧﻪ ﺑﺴﺘﻪ ﺷﺪ ﻭ وی در سردخانه گیر افتاد. آخر وقت کاری بود. ﺑﺎ ﺍﯾﻨﮑﻪ ﺍﻭ ﺷﺮﻭﻉ ﺑﻪ ﺟﯿﻎ و ﺩﺍﺩ ﮐﺮﺩ ﺗﺎ ﺑﻠﮑﻪ ﮐﺴﯽ ﺻﺪﺍﯾﺶ ﺭﺍ ﺑﺸﻨﻮﺩ ﻭ ﻧﺠﺎﺗﺶ دﻫﺪ، ﻭﻟﯽ ﻫﯿﭻ ﮐﺲ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﮔﯿﺮ ﺍﻓﺘﺎﺩﻧﺶ ﺩﺭ ﺳﺮﺩﺧﺎﻧﻪ ﻧﺸﺪ.
ﺑﻌﺪ ﺍﺯ پنج ﺳﺎﻋﺖ، ﻣﺮﺩ ﺩﺭ ﺣﺎﻝ ﻣﺮﮒ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﻧﮕﻬﺒﺎﻥ ﮐﺎﺭﺧﺎﻧﻪ ﺩﺭ ﺳﺮﺩﺧﺎﻧﻪ ﺭﺍ ﺑﺎﺯ ﮐﺮﺩﻩ ﻭ او ﺭﺍ ﻧﺠﺎﺕ ﺩﺍﺩ. وقتی مرد ﺍﺯ ﻧﮕﻬﺒﺎﻥ ﭘﺮﺳﯿﺪ ﮐﻪ ﭼﻄﻮﺭ ﺷﺪ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺳﺮﺩﺧﺎﻧﻪ ﺳﺮ زدند، پاسخ شنید: ۳۵ ﺳﺎﻝ ﺍﺳﺖ ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﮐﺎﺭﺧﺎﻧﻪ ﮐﺎﺭ ﻣﯽﮐﻨﻢ ﻭ ﻫﺮ ﺭﻭﺯ ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ ﮐﺎﺭﮔﺮ ﺑﻪ ﮐﺎﺭﺧﺎﻧﻪ ﻣﯽﺁﯾﻨﺪ ﻭ ﻣﯽﺭﻭﻧﺪ، ﻭﻟﯽ ﺗﻮ ﯾﮑﯽ ﺍﺯ ﻣﻌﺪﻭﺩ ﮐﺎﺭﮔﺮﻫﺎﯾﯽ ﻫﺴﺘﯽ ﮐﻪ ﻣﻮﻗﻊ ﻭﺭﻭﺩ با ﻣﺎ ﺳﻼﻡ ﻭ ﺍﺣﻮﺍﻟﭙﺮﺳﯽ میکنی ﻭ ﻣﻮﻗﻊ ﺧﺮﻭﺝ، ﺧﺪﺍﺣﺎﻓﻈﯽ کرده و ﺑﻌﺪ ﺧﺎﺭﺝ ﻣﯽﺷﻮﯼ. ﺧﯿﻠﯽ ﺍﺯ ﮐﺎﺭﮔﺮﻫﺎ طوری با ما ﺭﻓﺘﺎﺭ ﻣﯽﮐﻨﻨﺪ ﮐﻪ ﺍﻧﮕﺎﺭ ﻧﯿﺴﺘﯿﻢ.
نگهبان ادامه داد: ﺍﻣﺮﻭﺯ ﻫﻢ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺭﻭﺯﻫﺎﯼ ﻗﺒﻞ ﺑﻪ ﻣﻦ ﺳﻼﻡ ﮐﺮﺩﯼ ﻭﻟﯽ ﺧﺪﺍﺣﺎﻓﻈﯽ ﮐﺮﺩﻥ تو ﺭﺍ ﻧﺸﻨﯿﺪﻡ. به همین دلیل ﺗﺼﻤﯿﻢ ﮔﺮﻓﺘﻢ ﺑﺮﺍﯼ ﯾﺎﻓﺘﻦ ﺗﻮ ﺑﻪ ﮐﺎﺭﺧﺎﻧﻪ ﺳﺮﯼ ﺑﺰﻧﻢ. ﻣﻦ ﻣﻨﺘﻈﺮ ﺍﺣﻮﺍﻟﭙﺮﺳﯽ ﻫﺮ ﺭﻭﺯﻩ ﺗﻮ ﻫﺴﺘﻢ، ﺑرای ﺍﯾﻨﮑﻪ ﺍﺯ ﻧﻈﺮ ﺗﻮ ﮐﺴﯽ ﻫﺴﺘﻢ ﻭ ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﻡ.
تابناک

تابناک را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید
نظرات بینندگان
""طبق آمارهای ارائه شده...""
آقای محترم!!!!!آقای آمارگیر!!!!خودت داری میگی نصف ایرانیها جرم مرتکب میشن!!!!اصلا یادت هست که ایرانیها 77 میلیون اند و افغانها 1 میلیون؟؟!!!!!یعنی از نظر درصد چند ده برابر ایرانیها جرم مرتکب میشن!!!
دقیقا!!!
سلام
1- ايران به شدت مشكل اشتغال دارد چرا دوستان افغان ما منطقي فكر نمي كنند؟ايران مسوول اشتغال دوستان افغان نيست
2- از اول هم دوستان افغان ما به اسم پناهنده جنگ وارد كشور شدند و بنا بود بعد از جنگ به افغانستان برگردند اما چرا فراموش كرده اند و دنبال تابعيت ايران هستند؟
ما كه مثل اروپا گزينشي مهاجر قبول نكرديم گروهي آمدند به اين شرط كه بعد از جنگ برگردند اما مقاومت مي كنند
3- آيا در افغانستان باز است؟ آيا افغانستان اجازه اقامت به مهاجران خارجي را مي دهد؟ به خدا هر كشوري قانون دارد حساب و كتاب دارد
4- فقط در استان تهران به هر روستايي برويد تعداد زيادي افغاني را خواهيد ديد .
در برخي از روستاهاي استان تهران تعداد افغانها از ايراني ها بيشتر شده
5- پر جمعيتي خانواده هاي افغاني هم مشكل مهمي است . در مناطقي كه افغانهاي زيادي سكونت دارد مدارس شلوغ و چند نوبته شده كرايه خانه ها بالا رفته
اين همه مشكل براي ايراني ها درست شده. انصاف است؟؟؟؟؟؟
دوستان افغان شما خودتان كشور داريد
به خاكتان دلبستگي داشته باشيد و شرايط ايران را درك كنيد
اين همه متوقع بودن در ايران عادلانه نيست
خدا را خوش نمي آيد
تابناك نشان بده لطفا
طبق آمارهای ارائه شده، میزان جرم و جنایت در میان افغان ها نصف ایرانی هاست. گذشته از این، بسیاری از اتهامها واقعیت ندارد. مانند خفاش شب و بیجه و هزاران جنایت دیگری که به نام افغانها تمام می شود.
اقلیت افغانی که شهید شدن دلیل میشه که ما واسه 1 میلیون افغانی حمالی کنیم؟!!!!
اکثر ایرانی ها پرهیز میکنن؟!!!برو ببین که کلی کارگر ایرانی بیکار هست ولی افغانها میان جاشونو میگیرن...65 درصد جمعیت بیکار تحصیلات دانشگاهی ندارن و کارهایی رو میتونن به عهده بگیرن که افغانیها میگیرن پس اینکارو نکنن خب کجا برن؟!!!از خودت حرف در نیار!
سازمان"های"؟؟؟کدوم سازمانها؟اون کمک ناچیز سازمان ملل درصدی از بار سنگین افغانها رو هم شامل نمیشه!کدوم نیروی سیاسی؟!!!!نه کدوم؟!اگه منظورت فرهنگه که خودشون دارن میگن ایرانیها نژاد پرستن و به سمت سفارت ایران سنگ پرتاب میکنن...اگرم نه که کلا یه حرف بیربط زدی!به افرادی ک بصورت قانونی وارد ایران شدن و زیاد هم هستن این امکانات داده شده...ولی در هر صورت باز هم چه بصورت قانونی چه به صورت غیر قانونی منافع ایران از بین میره در غیر این صورت که اینجا نمیموندن!!!!!!
نه شما اتفاقا در جامعه نيستيد
افغانها دستمزدهاي خوبي دارند و پس اندازهاي خوبي در سالها زندگي در ايران جمع كردند
دوستان توجه کنن!مهاجربامقیم فرقدارد.اون ایرانی دکترومهندس متخصصکه باویزاکاری قبل سفربخارج همه چیزشومشخصمیکندوباعزتواحترام بکشورای غربی میرودواونجامنتشم میکشن!فرقداردبامهاجرغیرقانونیکه ازکوهابداخل یککشورپربیکارمثل ایران سرازیرمیشودودرواقع قوانین انکشوروزیرپامیذارد!اینفرددرهمه دنیامجرم است نه مظلوم!دردنیابااین افرادبدترشم برخوردمیکنن!نمونش اروپاوامریکاواسترالیاکه پناهندگانو بدون حقکاردرکمپاوبندراوجزایرتاتعین تکلیف نگهمیدارن!ثانیامقصرکارفرمایان ایرونم هستنکه باوجوداینقدربیکاروفقیرایرانی ببیگانه کارمیدن!ثالثاافغانستان دیگرسالاس کشورجنگزده نیس پس مهاجرت بیمعناس!بقول کامنت یک افغان درBBCایشون تصورمیکردایرانیابدن!امابعدرفتن به اروپاازایران ووضع بدکمپای اونجا!قدرایرانومیدونست!
نمیدونم چرا اینهمه آدم سنگ افغانها رو به سینه میزنن!!!
دلیلش واضحه به دلیل انسانیت ،
شما هم یه فکری واسه خودت و اخلاقیات بکن داداش ،
علي ما ميگيم افغانها برگردند تو خواستار حقوق شهروندي ميشي؟
عوضش چهار هزار ايراني در مرزها در مبارزه با قاچاقچيان افغاني شهيد شدن
چند ميليون افغاني از تمام امكانات ايران استفاده كردن و حدود سيصد شهيد افغاني هم داريم
اين رقم ناچيزه
ظاهرا هیچ وقت روزنامه نمیخونی که همچین آماری رو میگی ! اگه به نظر شما باشه کل جرم های جهان زیر نظر افغانی هاست
به ملت ايران توهين نكن
هيچ كشوري رو سراغ ندارم كه ميليونها مهاجر بيسواد و كم سواد خارجي رو در دااخل شهرها و نه پناهگاه اجازه اقامت داده باشه
چه ربطي به نزاد پرستي داره آخه؟ بس كنيد تو رو خدا . اين لقب زشت شايسته ملتي كه سي سال ميليونها افغاني رو پناه داده نيست
ببينم تو كدوم كشور اروپايي يك ميليون ايراني بدون مدرك اقامتي در حال زندگي هستند؟
كدوم كشور درش به روي هر مهاجري بازه؟
وقتي غير قانوني بري كشوري چه توقعي داري؟
حقوق افغانها در ايران از ايراني ها بيشتر شده
الان كه نيست
ما چه كنيم؟ مگه كم خودمون بيكار داريم
خانواده هاي افغاني به قدري پر جمعيت هستند كه به زودي جمعيتشون در ايران چند برابر ميشه
هر روستايي ميريد كلي افغاني اونجا زندگي ميكنه
برخي روستاهاي ايراني شده افغاني نشين
7 - 8 بچه داره هر خانواده افغاني
چرا افغانها اين همه هجمه روي ايران وارد كردند؟
به خدا ايران خودش كلي گرفتاري داره
بي بي سي دربست موافق مهاجران افغانها است و شده وكيل مدافع مهاجران افغان
مگه در كل چه تعداد شهيد افغاني داشتيم؟
ايران كشور ايراني هاست
افغانستان هم كشور افغاني ها
ايران خاك ايراني هاست
مگر ما شغل اضافه داريم در سيني بگذاريم و به افغانها دهيم؟
دیدگاه خود را بنویسید
سایت تابناک از انتشار نظرات حاوی توهین و افترا و نوشته شده با حروف لاتین (فینگیلیش) معذور است.