تأملی در ابطال مجوز دانشگاه ایرانیان؛
چرا شورای عالی انقلاب فرهنگی مصوبه خود را باطل کرد؟
اگر بپذیریم برداشت میلیاردی از خزانه دولت برای کمک به دانشگاه ایرانیان و یا اقدامات مشابه تخلفی بوده که میتواند مورد رسیدگی قضایی هم قرار گیرد، در مقابل چرخش عجیب و غریب شورای عالی انقلاب فرهنگی پس از سکوتی طولانی مدت، ناچاریم دستهایمان را بالا ببریم و...

به گزارش «تابناک»، به نظر میرسد، دانشگاه ایرانیان که چند سالی است بحث راهاندازی آن بر سر زبانهاست و مجوز داشتن یا نداشتنش، بارها و بارها در رسانهها کنکاش و بررسی شده و گاه جنجالآفرینی کرده، به ایستگاه پایانی خود رسیده، زیرا خبر میرسد مجوز آن ابطال شده است.
بنا بر این گزارش، روز گذشته، در حالی مدیرکل دفتر گسترش آموزش عالی وزارت علوم از ابطال این مجوز در آخرین نشست شورای عالی انقلاب فرهنگی خبر داد که مدعای احمدینژاد و یارانش برای اثبات حقانیت خود در به ثبت رساندن مجوز این دانشگاه به صورت قانونی را مجوزی میدانند که در سال ۸۹ از همین نهاد دریافت کردهاند؛ از دفتر گسترش آموزش عالی وزارت علوم.
پس از آن نوبت وزرای وقت «علوم، تحقیقات و فناوری» و «بهداشت، درمان و آموزش پزشکی» رسید تا با راهاندازی دانشگاهی که بعدها دانشگاه احمدینژاد لقب گرفت، موافقت کنند؛ هرچند سستی اینچنین موافقتهایی قابل حدس است، زیرا با تغییر دولتها، میتواند همه چیز تغییر کرده، مصوبات لغو شده و جهت حرکتگاه چرخش کامل نشان دهد.
اما هر چه این موافقتها سست به نظر میرسید، وقتی شورای عالی انقلاب فرهنگی در اردیبهشت ماه ۹۰ موضع مجوز دانشگاه ایرانیان را در دستور جلسه قرار داد و «موافقت اصولی» خود را با تأسیس «مرکزی در تهران» به ریاست محمود احمدینژاد اعلام کرد، گویا همه چیز پایاکن یافته و آسمان آبی شده است.
اینجا بود که وقتی احمدینژاد برای آخرین بار در کسوت رئیس جمهور به رسانه ملی رفت، بخشی از سخنرانی خود را به بیان نکاتی درباره دورنمای این دانشگاه اختصاص داد و آن گونه سخن گفت که هم همگان عاقبت کار رئیس دولتهای نهم و دهم را بازگشت به دانشگاه دریافتند و هم اگر از ساخت چنین دانشگاهی اطلاع نداشتند، گوششان با آن آشنا شد.
چند ماه از سخنان احمدینژاد نگذشته، موج پیامکهایی که به دست مردم میرسید تا برای ساخت این دانشگاه مشارکت کنند، از راه رسید و به تناسب آن روزها، نگرانیهایی نسبت به لطمه خوردن از اعتماد به احمدینژاد از یک سو و تکرار ماجرای دانشگاه آزاد از سوی دیگر، فراگیر شد؛ نگرانیهایی که وقتی خبر رسید برداشت غیر قانونی برای کمک به این دانشگاه در دولت رقم خورده، به اوج رسید و آغازی شد بر جنجالهای این دانشگاه.
از اینجا به بعد هر روز یک حرف بود و یک حدیث، تا ستونی که مانع فرو ریختن بنیان دانشگاه ایرانیان میشد، مجوزی باشد که شورای عالی انقلاب فرهنگی صادر کرده بود و کسی نمیتوانست آن را ندید بگیرد؛ هرچند تفسیرها پیرامون مصوبه وقت این شورا در جریان بود و تدوام داشت.
یکی میگفت، این شورا موافقت اصولی خود را اعلام کرده؛ به این معنا که هنوز تا دریافت موافقت قطعی راه مانده و دیگری استدلال میکرد که حتی یکی از مجوزهای صادره تاکنون ابطال نشده که بتوان آن را ملاک وارد کردن ایراد به دانشگاه دانست. هر چه گفته میشد به نوعی درست بود و به نوعی نادرست، تا اینکه امروز آشکار میشود ظاهرا این کشمکشها پایان یافته است.
اینکه در مراحل تشکیل دانشگاه احمدینژاد چه مجوزهایی به واسطه همکاری دولتمردان سابق با یکدیگر به تأیید ایشان رسیده و آیا این همکاریها را میتوان تخلف خواند یا خیر، یک موضوع است و اینکه میشنویم شورای عالی انقلاب فرهنگی مصوبه سال ۹۰ خود را پس از سه سال لغو کرده و چرخش ۱۸۰ درجهای به ثبت رسانده، موضوعی دیگر!
به عبارت بهتر، اگر بپذیریم برداشت میلیاردی از خزانه دولت برای کمک به دانشگاه ایرانیان و یا اقدامات مشابه تخلفی بوده که میتواند مورد رسیدگی قضایی هم قرار گیرد، در مقابل چرخش عجیب و غریب شورای عالی انقلاب فرهنگی پس از سکوتی طولانی مدت، ناچاریم دستهایمان را بالا ببریم و با ابهامات فراوان دست و پنجه نرم کنیم.
با این ابهام که اگر ایرادات این دانشگاه به اندازهای بوده که فرجام امر به لغو مجوز رسیده، چرا در زمان طولانی سپری شده این اتفاق رخ نداد؟ اگر ایراد از اساسنامه دانشگاه بوده، چرا زودتر این ایراد کشف نشده و درباره آن اتخاذ تصمیم نشده است؟ اگر ایراد جای دیگری بوده و احیانا قصوری رخ داده، آن ایراد چه بوده که تازه مکشوف شده و قصور کنندگان چه کسانی هستند و مجازاتشان چیست؟ چرا افکار عمومی باید مدت ها درگیر کش و قوس هایی شوند که شفاف نیست و درباره آن اطلاع رسانی درستی صورت نمیگیرد و ابهامات پر شمار دیگر.
با این تفاسیر، آیا بی انصافی است اگر بگوییم شورای عالی انقلاب فرهنگی در این مدت همه را سر کار گذاشته بوده و میتوانسته زودتر به ماجرا ورود کرده و با پذیرش اشتباهات خود در زمان تصویب مجوز، ماجرا را فیصله دهد؟!
تابناک را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید
نظرات بینندگان
کچلم کردین بابا.
این محمدجعفر کجاست که گمشده؟ والدینش دم در منتظرش هستن!
آقا میشه منم برای خودم از بیت المال دانشگاه تصویب کنم؟ احمدی نژاد ایرانی بود منم ایرانیم دیگه . . .
البته گفته باشم وزیر کشور هم بیاد مدرک یک شبه نمیدم آآآآآآ
بابا اين كه حرفش واقعا درست بود حرفش سياسي نبود كه منفي ميدي
افشا خواهیم کرد اا تیمی میاید تو سایت به نظراته بچه ها منفی بدید.زرشک حناتون دیگه رنگ نداره.....به تابناک دیگه توهین نکنی پتتو میریزم رو اب
انگ زدن خوب مد شده این روزا..متاسفانه عده ای نونشون تو انگ زدنه
واقعا حیف شد ااکاش در چنین دانشگاهی در محضر دکتر به کسب علم میپرداختم.متاسفانه سعادت همراهی مکتب استادو نداشتم.به چه امیدی به زندگی ادامه بدم خدایا مرا بکش .
من نمیدونم تابناک چه طرفداری از احمدی نژاد کرده بی زحمت بهم نشون بدین ولی یکساله همش تعریف الکی از شما داره میشه
مرد هزار چهره
سالی یک میلیون دکتر الف نون ...
چه شود خدای من ...
چه دوران طلایی در انتظار ماست ...
اینکه میفرمایید درست.... ولی ایشون چه گلی به سر ما زدند که قهرمان بدونیمش یا قدرشو بدونیم. راستی زرشک کیلویی چنده؟
من می خواستم تقاضای هیئت علمی شدن بدم اونجا.... بسی نا امید گشتمی همی
صدور مجوز برای این دانشگاه با اعمال نفوذ بوده و مراحل قانونی را طی نکرده است.
آقا جان این که رانت نیست یک نوع خدمت است!!؟؟ اصلا محور عدالت که با رانت سازگار ندارد.
کلا دانشگاه رفتن بزرگترین اشتباه زندگی هر آدمیه... چه برسه به این که استاد دانشگاه، احمدی نژاد باشه.
جواب سوالت معلومه رييس شورا عوض شده اون مرد رفته وهمه چي قانوني شده
در هشت سال گذشته جهش علمی ایران با هیچ دوره ای قابل مقایسه نیست در این یک سال چه گلی به سر مردم زده اند به غیر از آمارهای دروغ . تحت تاثیر تبلیغات دروغ همه چیز را با هم قاطی نکنید.
سهمیه دانشگاهی برای فرزندان اساتید از بدترین نوع تبعیض های در جهان است چون در مقابل هر سهمیه حق یه جوان ضایع می شود که با هیچ جیز قابل جبران نیست . سازمان بازرسی کل کشور دو بار مصوبه های آنرا باطل کرده ولی وزارتخانه های علوم و بهداشت مجددا در دولت دهم مصوبه هیت وزیران را گرفته اند و به آن عمل کرده اند. از وزرای آقای روحانی و دولت 11 انتظار می رود به این بی عدالتی خاتمه دهد.
احمدی نژاد خدمات زیادی به کشور ما کردند.من نمیگم کارشون بی عیب و نقص بود اما دوستان فداکاری ها و رشادت های ایشون رو فراموش نکنیم
ما که ندیدیم
من که ممنونشم از این همه خدمت واقعا نمیدونم چکار کنم ...
دیدگاه خود را بنویسید
سایت تابناک از انتشار نظرات حاوی توهین و افترا و نوشته شده با حروف لاتین (فینگیلیش) معذور است.