تأملی در آمار و ارقام یک جنگ پنهانی و بزرگ؛
هدفمان از مبارزه با مواد مخدر، گران کردن نرخ مواد بوده؟!
آیا اعدام افرادی که حمل و نقل مواد مخدر را عهده دار هستند و به اصطلاح، قاچاقچی این مواد نامیده میشوند، توانسته آن بازدارندگی لازم را به همراه داشته باشد یا تنها منجر به افزایش هزینههای حمل و نقل مواد شده است؟ به راستی اشکال کار کجاست؟

به گزارش «تابناک»، همجواری کشورمان با کانون تولید مواد مخدر جهان، یعنی افغانستان، در سالیان طولانی مشکلات زیادی نصیب کشورمان کرده و لطمات زیادی بر پیکره جامعه ایرانی وارد آورده؛ چه از بابت مواد مخدری که برخی هم وطنانمان و خانوادههایشان را به نابودی میکشاند، چه از باب مشارکت بعضی هموطنانمان در قاچاق این محصولات مخدر که گاه به اعدام ایشان منجر میشود و چه از این نظر که در مسیر مقابله با این فرایندها، شماری از هم وطنانمان به شهادت میرسند.
سالیان سال است که این چرخه ادامه دارد و مخدرهای تولید شده در افغانستان، به گرفتن جان بسیاری از ایرانیان به شیوههای مختلف منجر میشود و همچنان راه مقابله با این پدیده شوم، بازرسی خودروها در مسیرهایی است که از مرزهای کشورمان شروع و به شهرهای پرجمعیت کشورمان ختم میشوند؛ مسیرهایی از شرق به غرب که در طولشان برخی قاچاق مواد را با مشقات و خطراتش به جان میخرند و بعضی برای مقابله با ایشان تمام توانشان را به کار گرفته و گاه جان بازی میکنند.
دردناک اینجاست که میبینیم در تقابل این دو گروه، نرخ مواد مخدر افزایش مییابد و از یک سو زیان مصرف کنندگان این افیون افزایش مییابد و از سوی دیگر، سود قاچاقچیان رشد چشمگیری مییابد که هیچ یک مطلوب مبارزه کنندگان با قاچاق مواد مخدر نیست، زیرا از یک سو فشار داخلی بر ایشان را افزایش میدهد و از سوی دیگر، منجر به قدرت گرفتن هر چه بیشتر قاچاقچیان مواد مخدر میشود.
حال بیایید با این تفاسیر، درباره قاچاقچیان مواد مخدر کمی دقیقتر شویم و به این مهم بیندیشیم که قاچاقچیان مواد مخدر چه کسانی هستند؟ آنانی که مواد مخدر را از مرزها عبور میدهند، کسانی که به جاده میزنند و این مواد را با خود از شهری به شهر دیگر حمل یا آنانی که این روند را برنامه ریزی میکنند؟
اگر منظور دو دسته نخست باشند، میتوان مقابلهها و مبارزههای بسیار موثری را به یاد آورد و آمار فراوان اعدامیها را دلیلی برای موثر نشان دادن تلاشهای مأموران مبارزه با مواد مخدر خواند اما اگر منظورمان از قاچاقچیان مواد مخدر، افرادی باشند که در پشت پرده پروسه جابجایی این مواد را سازماندهی میکنند، ماجرا فرق خواهد کرد.
آن گونه که از آمار و ارقام و اخبار برمیآید، اغلب تلاشمان برای مبارزه با مواد مخدر به مبارزه با قاچاقچیان خرد محدود شده و کمتر توانستهایم افرادی که کارفرمایان ایشان هستند را شناسایی کرده و به مجازات برسانیم؛ قاچاقچیان حقیقی که کارگران و کارمندان زیادی تربیت کرده و به کمک ایشان، فرآیند قاچاق مواد مخدر را به انجام میرسانند و از نابودی ایشان هیچ هراسی ندارند.
اکنون بیایید از زوایه دیگری به ماجرا بنگریم و به این مهم بیندیشیم که آیا اعدام افرادی که حمل و نقل مواد مخدر را عهده دار هستند و در اصطلاح، قاچاقچی این مواد نامیده میشوند، توانسته آن بازدارندگی لازم را داشته باشد یا تنها منجر به افزایش هزینههای حمل و نقل مواد شده است؟ براستی اشکال کار کجاست؟
ابهاماتمان زمانی زیادتر میشود که به اشکالات دیگر ماجرا هم توجه کنیم و بدانیم در سایه مجازات سنگینی که برای حمل مواد مخدر در نظر گرفتهایم، خواسته یا ناخواسته راه دسیسه چینی برای بدخواهان را فراهم آوردهایم، اینقدر که میبینیم شمار افرادی که بابت کشف مواد دستگیر شده و مدعی هستند که قربانی دسیسه چینی دشمنانشان شدهاند آنقدر زیاد است که داستان هایی از این دست در بسیاری از فیلمها و سریال های تلویزیونی نیز دیده میشود.
با این تفاسیر میتوان گفت، گویی اسیر جنگی بسیار بزرگ و فرسایشی شدهایم که تمام هم و غممان برای پیروزی در آن، به مقابله رو در رو با صف پیاده نظام دشمن معطوف شده و حواسمان نیست که حمله به سرشاخههای دشمن تا چه اندازه مؤثرتر است و چقدر حاشیههای کمتری به همراه خواهد داشت.
اینجاست که به ضرورت تغییر شیوه مبارزهمان با مواد مخدر خواهیم رسید که در غیر این صورت، هیچ پیروزی در این جنگ پنهان نصیبمان نخواهد شد و سال های بعد هم که بخواهیم درباره مبارزه با مواد مخدر مطلبی را شروع کنیم، ناچاریم از اینجا شروع کنیم: چندین هزار اعدامی تاکنون و چند هزار نفر در صف اعدام؛ اعدادی هولناک که ظاهرا تمامی ندارند... .
تابناک را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید
نظرات بینندگان
چرا واقعا دولت ما برای اینکه غربی ها در امان یاشند این مقدار از جان ومال این مردم هزینه می کند؟ برای من بعنوان یک ایرانی اصلا قابل فهم نیست چرا باید تمام هزینه های انسانی و اقتصادی و اجتماعی مبارزه با موادمخدر را ما بپردازیم و کشورهای غربی فقط بخش مالی آنرا آنهم تا حدودی متقبل شوند؟ گذشته از آن این تعداد انسان که اکثرا در سنین جوانی تامیانسالی هستند باید هرساله اعدام شوند؟ مگر راه بهتری بدون تحمیل هزینه انسانی وجود ندارد. مثلا بیگاری در کویر و مناطق صعب برای سازندگی کشور.
کاملا" موافقم. اشکال کار مماشات حکومت ما با دولت های همسایه به خصوص افغانستان و پاکستان است. تروریست های شرق کشور هر زمان که اداره کنند وارد خاک کشور شده, عملیات خودشان را انجام می دهند و بعد به پاکستان می روند و ما تنها کاری که می کنیم این است که سفیر پاکستان را به وزارت امور خارجه احضار کرده و مراتب اعتراض شدیدالهن خود را ابراز می داریم و دوباره روز از نو روزی از نو
درود بر تابناک عزیز
ارااده چاره اندیشی برای فاجعه مواد مخدر در ایران وجود ندارد
اگر دولت مواد مخدر را در کانون هایی خاص رایگان به معتادان بدهد مافیا و قاچاق مواد مخدر از بین خواهد رفت.
»ن نمیدونم چرا شما ایرانیها فکری بری تقضاتون نمیکنید؟؟؟چرا اینقدر تقضای مواد مخدر بالاست؟؟؟؟ هر گرون باشه بازم میخرن؟؟؟ همینطور که به فکر تولید هستید در افغانستان فکر هم برای تقاضاتون بکنید؟؟؟؟
حرفهای شما به ظاهر خوب است اما در باطن به درد نمی خورد ببین شما به چه حدی رسیده اید که به فکر اعدامیها هستید ولی به فکر شهیدان مبارزه با مواد مخدر نیستید برای شما متاسفم ای کاش راهکار می دادید نه فقط انتقاد مخرب کنید برای شما متاسفم درود بر شهیدان
اشکال در خود مبارزه است
افراد بيگناه بسياري به خاطر اين طرز اعدام كردن به پاي چوب دار مي روند
مثلا طرف بار اثاث منزل را از بيرجند مي زند به سمت تهران راننده ماشين فكر مي كند كه اثاث منزل بارش است ونمي داند كه ترياك داخل صندلي ها جا سازي شده و وقتي مي گيرندش نمي تواند بيگناهي خود را اثبات كند و اعدام مي شود
اين يك مثال از هزاران مثالي است كه هر ساله رخ مي دهد
اگر تریاک قاچاق نبود باید کارخانه داروسازی ما تعطیل می شد
کشورهای دیگر تریاک می کارند یا می خرند اما کارخانه های ما با تریاک مفت برای بیماران مرفین تولید میکند
خود قضاوت کنید کی فایده برده قاچاقچی یا دولت؟
اشکال کار در نظارت ضعیفه، مثلا میشه یه شماره ی مخصوص اعلام بشه و از مردم خواسته بشه اگه کسی میشناسن مواد میفروشه به این شماره زنگ بزنن ، یا حتی به 110 گزارش بدن
یعنی مشارکت همه ی مردم بهترین اقدام خواهد بود
به این فکر کنید که اگر از همین فردا تصمیم گرفته شود که خرید و فروش و مصرف کلیه مواد مخدر آزاد باشد چه کسانی ورشکست میشوند ؟ چه کسانی اعتراض میکنند؟ چه اتفاقات دیگری می افتد ؟ شما حدس بزنید
تابناک جان این را همه می دانند حتی دست اندرکاران مبارزه با مواد مخدر. بجای انتقادی که همیشه می شود راه حل بدهید.
مبارزه با مواد مخدر تنها با اعدام قاچاقچيان امكان پذير نيست.چرا كه هميشه در مبارزه با يك معضل اجتماعي ابتدا بايد به دنبال علتها رفت وسپس به رفع معلول پرداخت. در كشوري كه يك جوان هيچگونه امكانت براي تفريح ندارد تا پتانسيل انرژي خود را تخليه كند چگونه ميتوان انتظار مبارززه با چنين معضل بزرگي را كه تقريبا 90 درصد خانواده ها را درگير خود ساخته است داشت؟ آماري كه نهادهاي دولتي درخصوص مصرف كنندگان مواد مخدر ميدهند تنها بر اساس مدارك ثبت شده است در حاليكه اين معضل خانماسوز به صورت نامرعي هر خانواده اي راگرفتار خود ساخته است. وقتي يك جوان در اجتماعي كه زندگي ميكند بي بهره امكانات تفريحي است - وقتي بيكار كمرشكن گرفتارش كرده- وقتي قوانيني همچون قوانيين نظام وظيفه همه راهها را براي يك زندگي سالم و قانوني براي آنان كه به خدمت سربازي نرفته اند بسته است- وقتي در ورزشگاهها - پاركها - مراكز اجتماعي مواد مخدر همچون نقل ونبات - آنهم به صورت علني دست به دست ميگردد سوداگران مرگ كه همانا صاحبان پولهاي كثيف هستند با اجير كردن عد ه اي جوان بيكار وبيمار دست به سوداگري ميزنند و كسي را ياراي مقابله با نيست نيست حال انتظار داريد -اين بدبختي از مملكت ريشه بركند؟ در همين همسايگي ما خانه اي كه چندين جوان 220 الي 27 ساله غربتي وبي خانمان را اسكان داده اند و آنها هر كدام كيف پراز انواع مواد را بر دوش انداخته و در محله وخيابان و سوپر ماركت و پارك به خريد و فروش ميرسانند. در انتهاي شب ساعت 12 به بعد اتو مبيلهاي آخرين سيستم وارد خانه ميشوند و.. و كسي را ياراي اعتراض نيست چرا كه همگان معتقدند گردانندگان اين خانه از مصونيت خاصي برخوردارندو..
وقتی طرف اصلا ایران نمیاد و از راه دور کنترل میکنه چطور میشه با سر شاخهها مبارزه کرد؟
سلام
واقعا این مبارزه با قاچاق مواد مخدر نانی شده برای عده ای قاچاقچی حرفه ای
شاید با روشنگری که مردم پیدا کردن دیگر نیازی نباشد با مواد مخدر مبارزه کرد مانند سیگار ازاد باشد اما منفور
آقا جان اصلاً فلسفه مبارزه با جابجایی مواد مخدر افزایش قیمت در دست مشتری و متعاقباً کاهش مصرف توسط مردم هست.
اينها به كنار اين همه جرم و جنايت كه در سطح كشور بابت تامين هزينه مصرف مواد ميشه صدمات خيلى بيشترى به جامعه وارد ميكنه، بهتره كه مكانهايى رو براى افراد معتاد در نظر بگيرند و مواد بصورت رايگان و زير نظر افراد خبره مصرف بشه تا هم از آمار جرم و جنايت كاسته بشه و هم از انتقال بيماريها به خانواده هاى معتادان از همجا بيخبر، اين روش جواب نميده و فقط جيب يه سرى از خدا بيخبرو پر پول ميكنه و جرم و جايت رو در كشور افزايش ميده، لطفا نظر بدين.
من بارهاشاهد بودم که یک مصرف کننده را به خاطر چند گرم مواد می گیرن و بعد از چند روز بازداشت تحویل دادگاه وبعد از جریمه آزاد می کنند - سوال اینجاست که هر مصرف کننده که بیمار محسوب میشه نیاز به مواد داره پس این مواد را دولت به مصرف کننده بده یا کارت بدند که بیشتر از این با آبروی مردم بازی نشه.
به نظر من دولت باید دنبال کاهش قیمت مواد مخدر باشد تا از این طریق سود قاچاقچیان کم شود
باید خودش مواد مخدر کشف شده را در مراکز مشخص به رایگان در اختیار معتادان قراردهد چون آنها به هر حال معتادند و اگر قصد ترک نداشته باشند با فروش وسایل خانه و آسیب به خانواده خودشان هزینه ها را تامین می کنند. شاید حرف من کمی عجیب و سنگین باشد ولی راهکار خوبی است و باعث شناسایی معتادان هم می شود. چون برای دریافت مواد رایگان باید سهمیه داشته باشند و نیاز به داشتن هویت می باشد
دلتان خیلی به حال اعدامی ها میسوزد، حداقل آماری هم از مصرف کنندگانی که اسیر این افراد شدند خانواده آنها از هم پاشید از لحاظ روحی وروانی دچار انزوا و بعضاً نابود شدند هیچ آماری ندادید.
در یک گزارش و ارائه آمار اعدامیان باید آن را به نسبت آمار مبتلا شدگان سنجید و هر بزه را با ضریب ویرانگری آن بررسی کرد زیرا قاچاقچیان مواد آنقدر که اعدام برای آنها ایجاد بازدارندگی میکند هیچ حکم دیگری آنها را نگران نمیکند زیرا آنها چون ابزاری نظیر تهدید و تطمیع را برای خارج شدن از حبس ابد را بکار میگیرند تمام ایدیولوژی آنها در برابر دادگاه این است که حکم آنها زیر اعدام باشد چون افرادش را دارند که از این مرحله به بعد به داد آنها برسد.
اگر قاچاقچیان یا حاملان این مواد اعدام را در برابر خود نداشته باشند از این هم بدتر میکنند و همان یک زره استرس آنها هم از بین میرود.
در جریان اسید پاشی که بعضی ها بخشش را تبلیغ میکردند دیدید که داشت مثل یک پدیده عادی فراگیر میشد ولی به محض اینکه به قصاص آن اصرار شد بازدارندگی آن تا حدودی در جامعه محسوس شد.
دیدگاه خود را بنویسید
سایت تابناک از انتشار نظرات حاوی توهین و افترا و نوشته شده با حروف لاتین (فینگیلیش) معذور است.