آسیب حریق به 90 هکتار جنگ در منطقه حفاظت شده؛
بالگرد پیشکش؛ آیا به اندازه کافی بیل برای مهار آتش داریم؟!
باز دست مردم خونگرم منطقه درد نکند که برای مهار آتش سوزی اخیر بسیج شدند و خود را وقف نجات جنگ های بلوط کردند. آنهایی که نه میدانستند چه باید بکنند و نه حتی مطمئن بودند که حضورشان مفید خواهد بود اما خود را به منطقه آتش سوزی وسیع رساندند و به کمک ایشان بود که آتش تنها 24 ساعت دوام آورد و نتوانست بیش از 90 هکتار بسوزاند و تخریب کند. البته این واکنش عمومی یک خیر بزرگ دیگر هم جز مهار آتش و مقابله با گسترش آن داشت

به گزارش «تابناک»، آتش سوزی جنگ های بلوط مناطق حفاظت شده شرق ایلام نه نخستین نمونه از این حوادث تلخ است و نه حتی همزمانی وقوعش با روزجهانی محیط زیست عاملی برای شاخص کردن آن به شمار میآید چراکه نیم نگاهی به اخبار حریق رخ داده در مناطق حفاظت شده و جنگل ها در کشورمان ثابت میکند که همه با آتش سوزی، زغال و بعد خاکستر شدن هکتارها هکتار جنگل خو گرفتهایم؛ چه در جنگل های در حال احتزار بلوط در غرب کشور باشد و چه در ذخیره گاه زیست در شمال میهنمان!
سالهای سال است که با سهل انگاری های برخی مان میراث کهن این سرزمین به چشم بر هم زدنی آتش میگیرد و بعد اینقدر ضعیف بودنمان در مقابله با بحران رخ داده خودنمایی میکند که نمیتوانیم آتش را مهار کرده و خاموش کنیم تا ده ها هکتار بسوزد و خاکستر شود و همه چیز به روال عادی باز گردد.

شاید این جملات اغراق آمیز به نظر برسد ولی وقتی میبینیم در این همه آتش سوزی رخ داده هیچ تجربهای کسب نکردهایم و هیچ امکاناتی به امکانات مهار آتش سوزی جنگل های ارزشمندمان نیافزودهایم، درخواهیم یافت با داستانی حقیقی مواجهیم نه بزرگ نمایی کمبودها. حقیقتی تلخ که چه بخواهیم و چه نخواهیم به زودی بار دیگر با حریقی گسترده در یکی دیگر از جنگ های کشورمان خودنمایی خواهد کرد و به یادمان خواهد آورد که آتش سوزی جنگل های بلوط شلم هم هیچ درسی برایمان به همراه نیاورد.
باز دست مردم خونگرم منطقه درد نکند که برای مهار آتش سوزی اخیر بسیج شدند و خود را وقف نجات جنگ های بلوط کردند. آنهایی که نه میدانستند چه باید بکنند و نه حتی مطمئن بودند که حضورشان مفید خواهد بود اما خود را به منطقه آتش سوزی وسیع رساندند تا با تمام توان مانع از سرایت آتش به دیگر نقاط شوند و به کمک ایشان بود که آتش تنها 24 ساعت دوام آورد و نتوانست بیش از 90 هکتار بسوزاند و تخریب کند.
البته این واکنش عمومی یک خیر بزرگ دیگر هم جز مهار آتش و مقابله با گسترش آن داشت؛ اینکه مسئولان منطقه توانستند کمبودهایشان در مهار آتش را فریاد بزنند و استدلال کنند که صرف بهره مندی از نیروی انسانی نمیتواند برای مقابله با بلایایی تا این اندازه وسیع کافی باشد. کمبودهایی که یکی از مهم ترین هایشان، کمبود بالگرد است که میتواند به کار جابجایی نفرات، ارزیابی منطقه گسترش حریق و شناسایی گلوگاه های مقابله با آن و حتی اطفا حریق به کمک آبپاشی هوایی بیاید اما جنگ های با ارزش کشورمان از آن محرومند.
این کمبود بارها در مواقع بروز بحران هایی از این دست مطرح شدهاند اما به هیچ فرجامی نرسیدهاند تا جایی که میبینیم برای ساماندهی مردم دلسوزی که برای مهار آتش خود را به منطقه حادثه رساندهاند هم برنامه ای نداریم تا صحنه هایی از مهار آتش در جنگل های بلوط ایلام روایت و ثبت شود که دردناک هستند؛ تلاش برای خاموش کردن آتش با حمل آب به کمک نایلون و دبه و خاک پاشیدن با دست روی شعله های حریق!
یعنی کمبود اصلی مان در این زمینه نه بالگرد، که نیروهایی دوره دیده و ماهر برای حریق های گستردهاست که در این مواقع بتوانند سرکردگی گروه های داوطلب و مردمی را عهده دار شده و به کمک امکانات حداقلی ای مانند وسایل اطفا حریق، حداکثر بهره را از وجود این داوطلبان برای کاهش خسارات بگیرند.
یعنی حتی برای وقوع حوادثی از این دست به اندازه کافی بیل هم نداریم که اگر داشتیم، لازم نبود برخی با دست خالی با آتش دست و پنجه نرم کنند؛ یعنی حتی برنامه و عزمی برای گردآوری کپسول های اطفا حریق موجود در ادارات و نهادهای دولتی و اعزامشان به منطقه حریق گسترده نداریم؛ یعنی حتی به فکرمان نرسد که میشود برخی ماشین آلات سبک را بار کامیون و تریلی کرد و به منطقه حریق فرستاد تا خیالمان راحت باشد که آتش از محدوده حائل خاصی وسیع تر نخواهد شد؛ یعنی هیچ نداریم، هیچ!
اینجاست که جا دارد غصه دار شویم و از این همه بی خیالی رنج بکشیم و به یاد آوریم که همه تاکید، توصیه و هشدارها برای مراقبت از محیط زیست و حیات وحش، نه برای ردیف بودجه در نظر گرفتن برای ایشان، که برای پیش بینی خطراتی که این سرمایه ها را تهدید میکند هم هست و کیست که نداند در مقابله با این تهدیدها و خطرات، مهار آتش جایگاه بسیار بالایی دارد.
کیست که نداند با توجه به خشکسالی های فراگیرو کمبود بارندگی ها و در اثر باران هر روزه گردو غبار بر جنگل هایمان، استعداد آتش سوزی درختان بسیار بیشتر شده و کوچکترین خبطی به کمتر از ده ها هکتار خاکستر شدن تمامی نخواهد یافت؟ پس چرا کسی کاری نمیکند؟ آیا تنها کمبود بالگرد داریم یا همانگونه که آتش سوزی اخیر نشان داد، کمبودهایمان به اندازهای است که بالگرد در جمعشان گم است؟!
تابناک را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید
نظرات بینندگان
برادرم هنوز خيلي مونده اين جمله را متوجه بشي.....بله فرهنگ....فقط فرهنگ.
این درختان تو محوطه محیط زیست نبوده حرفیه که خانم ابتکار زده البته من موندم اون سگ های شیراز تو محوطه محیط زیست بودن عایا!!!!!
اصلا محیط زیست کارش چیه؟ نمیتونستن به جای سفر تایلند خانم ابتکار ابتکار به خرج بدن چند تا بیل برای ایلام و جاهای دیگه بخرن؟
بااحترام به همه خدمتگزاران واقعی،بایدگفت:برخی ازمسئولین،خانواده شان که بماند،خودشان هم هنوزباورندارندکه مسئول شده اند.
جای بسی تأسف است که گرمای آتش هم نتوانست بعضی هاراازخواب غفلت بیدارکند.
داره می گه امکانات برا مهار آتش نیست شما می گید فرهنگ؟!!!
مشکل ما از کسانی است که مثل شما انسان های نخستین فکر می کنند.
بهتره که تصاویر بیشتری از اینگونه آبروریزی ها در رسانه ها پخش شود شاید یه کسی دلش به حال ملت بسوزد
مردم عزیز استان ایلام
از شما سپاسگزاریم
ای کاش هزینه ای که برای برگزاری همایشها میکردید رو د بیل میخریدید که مردم با دست آتش خاموش نکنند
همین چندی قبل ،نامه زیبا کلام به آقای مطهری درباره بودجه کلان نهادهای غیر پاسخگو وبا عنوان فرهنگی ،در کنار محرومیت محیط زیست از داشتنر یک بالگرد آب پاش جهت خاموش کردن آتش را خوانده بودیم!!
سلام
چرا از هواپیمای اب پاش IL76 دسپاه استفاده نمیشود؟
زینال بندری نکنه خودت مدیری یا حرف ... میزنی؟
منتشر کن تابناک
خب الان من به پاخیزیدم چکارکنم؟؟؟؟؟؟
بگیم مرگ بر کی ؟؟؟؟ چه کسی رو بزنیم ؟؟؟؟؟
چرا جو میدی برادر من ..........چکار به دفاع مقدس داری ....... موضوع محیط زیست مطرح شده موضوع داعش که نیست
ایکاش غیرتان اجازه نمیداد که لااقل گالن های 20 لیتری را در رسانه ملی پخش کنند. جای بسی تاسف
جای تاسف اینجاست که خانم ابتکار به جای فراهم کردن امکانات و تعیین راهبردی علمی و پیشرفته در مناطق با دسترسی مشکل، اعلام می کنند در اینگونه مناطق باید با همین وسایل ابتدایی ( که آن هم موجود نیست) به جنگ با اتش رفت. خوب است ایشان وزیر دفاع نیستند.
خدوم؟!!!
دریغ است ایران که ویران شود.
دوستانی که منفی دادند ! حق با شماست باید این عکس ها همه جا چاپ شود تا همه دنیا بدانند که ما در قرن بیست و یکم با بیل و سطل آتش جنگل را خاموش می کنیم .
ایلام یکی از غنی ترین منابع گاز ایرانه ولی بالگرد نداره. با عقل جور در میاد؟
سالهاست که فراموش شدیم!
اتش را با غیرت نمی توان خاموش کرد وسیله لازم است آقای فردین !
بالگرد پیشکش...به مامور محیط زیست که بیل به دست واساده بود گفتم لا اقل بیل بده که دست خالی اتیش خاموش نکنم ،بهم میگه کارت ملیت رو گرو بذار تا بهت بیل بدم.....
دیدگاه خود را بنویسید
سایت تابناک از انتشار نظرات حاوی توهین و افترا و نوشته شده با حروف لاتین (فینگیلیش) معذور است.