رفتار سیاه «ما مردم» در خندوانه رامبد جوان و رقابت ژوله و حیایی
اصلا فرض کنید در تلویزیون فرصت رقابت سیاسی نیست؛ رسانه های اجتماعی بزرگ شده اند و ما از آنجا خط و خطوط می گیریم؛ فرض کنید بازیگران ما هم به شگردهای سیاسیون مسلح شده اند؛ ما کجای کار ایستاده ایم؟...این روزها، کمی از انتقاد تلویزیون و حکومت و سیاستمداران و .... دست بکشیم و اندکی به خود رجوع کنیم.
شاید کسی فکرش را هم نمی کرد که روزی در ایران، در مورد یک برنامه طنز، که اتفاقا طعنه های اجتماعی و سیاسی بسیار کمی هم دارد، نویسنده های سیاسی رسانه ها و مطبوعات دست به قلم شوند. شاید اگر برای اشعار سیاسی فلان شاعر، یا داستان های اجتماعی فلان نویسنده و یا حتی مجموعه ای اجتماعی و سیاسی همچون سریال «مرد هزار چهره» مهران مدیری این انتظار وجود داشت که نویسندگان ستون های سیاسی رسانه ها و مطبوعات دست به قلم شوند، اما درباره «استند آپ» کمدی های برنامه خندوانه ـ که در بهترین حالت خاطره تعریف کردن و یا پرداختن به نوستالژی های دهه شصت و هفت و یا تیکه پرانی در مورد تفاوت های خانم ها و آقایان است ـ کسی انتظار سیاسی نوشتن درباره اش و یا حتی جدی گرفتنش در صفحات جدی رسانه ها را نداشت؛ اما این بار این اتفاق باز هم در ایران افتاد، تا ما که همواره انتظار خیلی ماجراها را نداریم، ابتدا غافلگیر شویم و بعد البته با رجوع به سابقه خودمان، از میزان شگفتی مان کاسته شود.

به گزارش «تابناک»، این روزها، تحلیل های متفاوتی از دعوای رسانه ای میان طرفداران طیف های سیاسی برای انتخاب «امیر مهدی ژوله» منتسب به اصلاح طلبان و «امین حیایی منتسب به اصولگرایان ارائه شد. عده ای نبود یک برنامه جامع سیاسی در تلویزیون با حضور همه سلایق و جناح های سیاسی را که بتواند انرژی سیاسی مردم در آنجا تخلیه شود، عامل انتقال ظرفیت های سیاسی مردم به یک برنامه طنز عنوان کردند و به علت ها پرداختند. برخی دیگر به معلول ها پرداختند و این دعوای سیاسی حول دو کمدین را، معلول فربه شدن و قوی شدن جامعه ایرانی مستقل از حکومت به ویژه در ساحت رسانه ای و اجتماعی دانستند.
برخی دیگر، محتوای بازی امین حیایی و ژوله را در قامت چهره های سیاسی مانند احمدی نژاد و روحانی بررسی کردند و شگردهای آنان را با شگردهای سیاستمداران برای بردن در یک انتخابات تشبیه نمودند و نوشتند که جذابیت لحظه آخر در هنگام یک انتخاب برای ایرانیان مهم است و نه عملکرد و شایستگی. برخی هم به فرهنگ دو قطب سازی و علاقه مندی فراوان مردم ایران به دو قطبی کردن همه مسائل به قصد ایجاد سرگرمی و بازی اشاره کردند.
چه بسیار افرادی که علاقه مند به امین حیایی بودند، اما تحت تأثیر جوسیاسی به ژوله رأی دادند و بر عکس چه بسیار کسانی که منطقا باید به ژوله رأی می دادند، اما جو آنان را به سمت حیایی برد. حالا این که یک مسابقه ساده تلویزیونی بود. اگر هنگام تعیین سرنوشت مانند یک انتخابات این گونه که نشان دادیم تحت تأثیر جو و تبلیغات هستیم، خدا باید به ما رحم کند؛ به نسل آینده این کشور رحم کند که ما چه ساده با راه افتادن یک جو، منطق و دوراندیشی و صلاح و مصلحت را کناری گذاشته ایم.
اصلا فرض کنید در تلویزیون فرصت رقابت سیاسی نیست؛ رسانه های اجتماعی بزرگ شده اند و ما از آنجا خط و خطوط می گیریم. فرض کنید بازیگران ما هم به شگردهای سیاسیون مسلح شده اند؛ ما کجای کار ایستاده ایم؟ چون فرصت رقابت سیاسی نداریم همه مسائل نامربوط را به هم پیوند بزنیم و انتخاب غیر عقلایی بکنیم؟ چون در شبکه های اجتماعی زندگی می گذارنیم تسلیم آن شویم؟ یا کیش مات در برابر شگردهای بازیگر و سیاستمدار شویم؟
ما وقتی در یک برنامه تلویزیونی مثل خندوانه، به جواد رضویانی که اصلا برنامه اجرا نمی کند، پنج برابر خمسه ای رأی می دهیم که نمایش پرطمطراق اجرا می کند، به شخصیت های سیاسی و اجتماعی علامت می دهیم. علامت می دهیم که متر و معیار ما نه منطق و حسابگری است و نه محاسبه عقلانی و خردمندانه؛ علامت می دهیم هر کس با لطایف الحیلی دل ما را برباید، ما تسلیم او هستیم؛ تا زمانی که احساس و جو بر تصمیمات ما حاکم است، دیگران مرتب برای ما از همین دو قطبی ها و دوگانه های سیاسی و اجتماعی می سازند و ما را در این دوگانه ها به بازی می گیرند و با اینکه خود متوجه هستیم چون عروسک خیمه شب بازی به اراده دیگران بازی می کنیم و از خود اراده ای نداریم، باز هم به بازتولید این بازی می پردازیم.
همین می شود که دو سیاستمدار با اظهار سخنان افراطی علیه هم، ما را وارد بازی دوگانه خود می کنند و مثل گلادیاتورهای روم باستان به جان هم می اندازند و خود سرمست از این بازی مستانه ما هستند.
این روزها، کمی از انتقاد تلویزیون و حکومت و سیاستمداران و... دست بکشیم و اندکی به خود رجوع کنیم و برای جامعه ای که با چنین خلقیاتی برای آیندگان می سازیم، کمی هم تأسف بخوریم.
تابناک را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید
نظرات بینندگان
جناب، محض اطلاع
سیاست داشتن یه چیزیه سیاست زدگی یه چیز دیگه. سیاست داشتن خوبه اما سیاسیت زدگی تهوع آوره
متن ویژه ای بود . بسیار خوشمان آمد . باشد که تمام مردم خرد و آگاهی خود را بالا ببرند و همواره کانالیزه نشوند!!!!! امیدواریم به لطف حق
از ماست که بر ماست.... تحلیل بسیاااار عالی بود ممنونم
به نظر من انصافا هر دوتاشون عالی اجرا کردند، هر دوتاشون برنده اند و اونائی که سیاسی رای دادند، بازنده اند.
این حرفها چیه؟ حیایی یه بازیگره. مگه وقتی پرستویی نقش یه روحانی رو بازی می کنه باید بریزیم سرش و بگیم چرا روحانیت رو مسخره کردی؟ اون فقط یه بازیگره
بعضی دوستان که ادعای روشنفکری دارند کارشون این شده که توی فضای مجازی به این و آن و داخلی و خارجی ناسزا بگن
هنرمند شدن و هنرمند بودن در مملكت ما كار خيلي سختيه.
بهش فكر كنيد
یا بی سواد و ضد انقلاب. دولت تدبیر وامید جه خوب فضایی رو مهیا کرده واصلا صداها رو خفه نمی کنه.
کدوم مردم؟
کدوم مردم ،اونایی که به کاندیداشون رای دادن یا اونایی که به اسم اعتراض خسارت میلیاردی به مردم زدن وعده ای بی گناه رو به کشتن دادن. ما بقیه کوچک 25 میلیونی ازمردم رای دهنده هم سران فتنه وطرفدارانشون رو نمی بخشیم . حال جنابتان خوشش آید یا نه.
این خبر ساعت 10:46 پخش شده
الان ساعت 2:00 بعد از ظهره
ملت همیشه در صحنه نزدیک 100 تا نظر نوشتن
همش متاثر از سیاست زدگی
همینکه درباره مسائل سیاسی حرف بزنیم و نظر بدیم کیف میکنیم
ولی در کمتر موردی میبینیم که مردم همه مشارکت کنن و نظر بدن
مثلا کسی از رفاه بیشتر اجتماعی حرف نمیزنه یا اینکه چرا اینقد درآمد پایین و خرج بالاست!!!!!
میگن مالیات نمیگیریم یا کم میگیریم
ولی داریم همه چیزو 10 برابر میخریم!!!
انصافا این ملت مستحق اینهمه ظلم نیستن
به جای سیاست زدگی باید بگیم دچار جو زدگی هستیم چون این رفتارمون بجز سیاست در جاهای دیگر هم نشون دادیم مثل حملات دسته جمعی به صفحه اجتماعی فرناندو لیما و مسی و ... و همچنین همین رای دادن به جواد رضویان که اصلا جنبه سیاسی نداشت
تحلیل خیلی خوبی بود.ممنون
احرای ژوله بهتره ولی یه عده خودخواه با آلوده کردن شادی مردم به سیاست,غیرمنصفانه رای ها را غیر واقعی کردن واجازه ندادن مردم قضاوت خالص داشته باشن.
اینا همونایی هستن که لخت شدن گلشیفته فراهانی رو اقتضای شغلش میدونن و مربوط به خودش!اما بازی امین حیایی در یه فیلم رو اقتضای شغلش نمیدونن و عقایدشم مربوط به خودش نیست!چون مثل اونا فکر نمیکنه.
ادعای آزادی بیان ودموکراسی هم دارن!!!!
اگر بیطرف هستید چرا عکس ژوله پشت حیایی هست.
ژوله کیه بابا.تا حالا کی میشناختش.خیانت رامبد جوان کاملا مشخصه.ژوله ک کیو چیه ما که ندیده بودیمش تا حالا.فقط امینحیائی رو عشق است.خواهشا هنر را خراب نکنید.
کمپین "نه"به حیائی جواب داد.حالا وقت "نه" گفتن به بهنوش بختیاریه.
اگر مردم مثلا در برنامه يك كمدين آمريكايي از حق مسلم هسته اي "شون دفاع مي كردند هم اينو مي گفتين؟ (احتمالا نه و حتي از ابتكار جالب مردم حرف ميزدين). مي دونين چرا. چون اونجا شما هم با مردم هم جبهه بودين و احتمالا استدلالتون هم اين بود كه حالا كه "امپراتوري رسانه اي غرب" به ما اجازه نمي ده "حرف حقمون" رو بيان كنيم "مردم يك ابتكار جالب براي اعلام نظرشون پيدا كردن".
اگر فضاي اعتراض به مردم داده نشه ممكنه رو دروديوارم شعار بنويسن كه طبيعتا كار قشنگي نيست، مثل سياسي كردن يه برنامه طنز. ولي مقصر فقط مردم نخواهند بود. اگر سيستمي مدام نمك به زخمي بپاشه (مثلا با قلاده هاي طلا) ولي اجازه داد زدن به افراد زخمي (ولو اقليت نزديك به صفر، خس و خاشاك) نده،بعد اون افراد اولين جاي خلوتي كه پيدا كردن توش داد بزنن، مقصر اصلي كيه؟
مردم فراموش نمی کنند چطور در اوج ناراحتی های سال 88 یه عده بازیگر با احساسات آن ها بازی کردند و در فیلم قلاده های طلا بازی کردند.
قلاده طلایی آن فیلم هم چنان بر گردن این بازیگران است.
چرا خود شما و سايت محترمتان از سياست زدگي دور نمي شويد.
اي كاش سقف نقد را تا بالاترين نقطه بالا بكشند تا هم حق مردم رعايت شود و هم مردم حق حاكمان را رعايت كنند.
دیدگاه خود را بنویسید
سایت تابناک از انتشار نظرات حاوی توهین و افترا و نوشته شده با حروف لاتین (فینگیلیش) معذور است.