ازبرعلی حاجوی درگذشت؛ دهقان فداکاری که حتی نامش را نیاموختیم!
دقایقی پیش، دهقان فداکار در بیمارستانی در تبریز چشم از جهان فروبست؛ قهرمانی که هرچند زمان طولانی است داستان فداکاریاش در کتاب های درسی کشورمان گنجانده شده، نمونه کاملی از بی توجهی ایرانیان به قهرمانانشان بود؛ قهرمانانی که گاه حتی نمیدانیم نام واقعی شان چیست!

به گزارش «تابناک»، دقایقی پیش ازبرعلی حاجوی، دهقان فداکاری که در کتاب های درسی کشورمان ریزعلی خواجوی معرفی شده، در بیمارستان امام رضا(ع) در تبریز دیده از جهان فروبست. وی عصر روز یکشنبه پنجم آذرماه از شهر میانه به این بیمارستان منتقل شده و در بخش آی. سی. یو در این مرکز تحت مراقبت قرار گرفته بود.
وی که با علائم بیماری ذاتالریه و کاهش هشیاری در بخش آی. سی. یو این مرکز تحت مراقبت قرار گرفته بود، درگذشت.
ازبرعلی معروف به دهقان فداکار (زادهٔ ۵ اسفند ۱۳۰۹) شهرستان میانه آذربایجان، فردی است که داستانش سالهاست با نام «دهقان فداکار» در کتاب فارسی مدارس ایران چاپ میشود.
او در آذرماه ۱۳۴۰ شمسی، در سی و دو سالگی شبهنگام در حالی که در کنار ریل قطار حرکت میکرد، متوجّه مسدود شدن مسیر قطار به علت ریزش کوه شد. در آن هنگام برای نجات قطار و مسافران آن، کُت خود را آتش زد و به سمت قطار حرکت کرد؛ این کار نتوانست مسئولین قطار را آگاه سازد و در نهایت با شلیک چند گلوله از تفنگ شکاری خود، توانست باعث توقف قطار شود.
به گفتهٔ او پس از توقّف قطار، مردم ناراضی از قطار پیاده شدند و او را کتک زدند. تا اینکه او آنها را متوجه خطری که در انتظار آنها بود، ساخت. پس از آنکه مسافرین با چشم خود ریزش کوه را دیدند به تشکر و عذرخواهی از او روی آوردند.
در سال ۱۳۸۵ در سومین همایش اعطای تندیس ملی فداکاری از وی تجلیل و این تندیس به او اهدا شد. این مراسم در تالار علامه امینی دانشگاه تهران برگزار شد. ماجرای دهقان فداکار یک بار در سال ۱۳۴۷ با روایتی مشابه دستمایهٔ فیلم مستندی به نام «اون شب که بارون اومد (حماسهٔ روستازادهٔ گرگانی)» به کارگردانی کامران شیردل قرار گرفت.

تابناک

تابناک را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید
نظرات بینندگان
سال ۱۳۸۵ در سومین همایش اعطای تندیس ملی فداکاری از وی تجلیل شد پس اون رییس جمهور قبل از 84 که خودش وزیر فرهنگ و ارشادهم بود
عجیبه!
چرا هیچکس به معنا و مفهومی که مستند داستانی اون شب که بارون اومد سعی داشت القا کند رو نمی پردازه؟
ولى افسوس كه اين و تمام قصه هاى خوب و معروف از كتب درسى حذف شده اند
حذف داستان ايشان از كتابهاي درسي اشتباه بود، اين يك درس بزرگ از يك قهرمان واقعي ايراني در دوران معاصر براي بچه هاي ايران بود، بچه ها واقعا الگو ميگيرن.
علی آقا بهتر بود به جای سوی آتش که به معنای جهت و
. طرف آتش است ، سوسوی آتش می نوشتی
بیچاره ملتی که محتاج قهرمان باشد
الان یاد میدن چطور میشه یه گربه رو دار زد
بنده ازمحروم بودنم از این قهرمان شرف وانسانیت متآسفم زیرا دوره دبستانم ازسال ۱۳۲۵ شروع شد اما از قدرشناسی شما عزیزان از قهرمانتان اشک شوق در چشمم جمع شددرود به شماها که نشان میدهید با همه بدبختی ها هنوز شرف حق شناسی پا برجاست زنده باشید
تقدیر این است که قهرمانان همیشه گمنام بمانند. حتی اگر نام او را درست ندانیم این چیزی از ارزش کار این قهرمان کم نخواهد کرد. ریز علی یا ازبر علی، خواجوی یا حواجوی فرقی ندارد مهم این است که یک قهرمان بوده و چنین شهامتی از خود به خرج داده. او همیشه در قلب ما زنده است و زنده خواهد ماند.
تابناك لطفاء متن كامل اين نوشته كه در صفحه ١٧ روزنامه اطلاعات همان روز بوده را براى ما بگزاريد
با تشكر
خدا این انسان فدا کار وانسانهای فداکار در طول تاریخ را قرین رحمت قرار دهد براساس متن روز نامه این اتفاق در ۱۳ ابانماه سال ۱۳۴۰ حادث شده وسال تحصیلی ۴۲ -۴۱ در متون درسی ابتدایی تالیف شده.
خدا بیامرزدش تا همین الان آرزو می کردم که تکذیب بشه حیف توی روزگاری که امثال...خودرا ژن برتر بدانند و آقازاده ی این کشور باشند امثال دهقان فداکارها همان بهتر که در این دنیا نباشند و فقط در داستانها و کتابها وجود داشته باشند هرچند که داستان این بزرگمرد از کتابها هم حذف شد
مهر فداکار دوران کودکی و الکو و نماد از خودگذشتگی؛ بدرود..
ولی قهرمانان هم می میرند!
داستانشان از کتابهای درسی کودکانمان حذف شده است و می شود
و ما هم می رویم
فراموش می شویم که ما هم یک ملت بودیم
چقدر قدرنشناسیم! بازم دمتان گرم که نوشتید و نوشتید. ولی حقیقت تلخه! هیچکداممان پا پیش نگذاشتیم که به آن مرد و دیگر قهرمانان خاموش هموطنمان کمکی کنیم.
آینده بی ما، بی فداکاری ما، ترسناک خواهد بود.
قدر هم را بدانیم
ما آذربایجان داریم، قدرش را بدانیم.
ما ایران داریم، تنوع داریم
به قانون تنوع متقابلا تضمین شده عمل کنیم تا آینده مان را نجات دهیم.
سلام بر دهقان فداکار که برای بچه های قدیم خاطره بود افسانه ویا داستان بود اما هر چه بود یک مردی با جسارت واز خود گذشته که در سرمای زمستان لباسش را آتش می زند تا همنوع خود را بدون اینکه فکر کند از چه ملیتی ویا قومی هستند نجات دهد ریزعلی عزیز تا تارخ جاری است نام تو واقدام انسانه دوستانه ات سینه به سینه نه در کتابهایی که نویسنده اش اعتقاد به عمل تو ندارد محفوظ خواهد ماند آسوده بخواب ای مظهر مردی ومردانگی ای از تبار ستار خان وباقر خان
جالب است كه قهرمانان اين ديار همه واقعي اند نه مانند دنياي غرب كه قهرمانانش تخيلي اند. واقعا اگر بخواهيم نام قهرمانانمان را ببريم شايد روزها و هفته ها به طول بينجامد. درود خدا بر قهرمانان وطن . ريزعلي خواجوي ، چمران ، همت ،ستارخان ، ميرزاي جنگلي، صيادشيرازي،حججي ،باقرخان،شهيد فهميده سيزده ساله ، سردار سليماني و همه شهداء كه يك به يك قهرمان بودند و هستند. روح آنهايي كه نيستندشاد و عمر آنهايي كه هستند بلند باد .
متاسفانه در این مرزو بوم رسم بر این است که مرده ها عزیز تر و نام آشنا تر از زندگان هستن.باید مرد تا بفهمند که هستی.
خیلی قشنگ گفتی کودک درون
همه به پول ربط داشت غیر از جوانمردی ریز علی افسانه دوران کودکی ما
روحش شاد
خب اینا یی که گفتی یعنی چه؟
آفررررین
دیدگاه خود را بنویسید
سایت تابناک از انتشار نظرات حاوی توهین و افترا و نوشته شده با حروف لاتین (فینگیلیش) معذور است.