اتفاقی که بیش از معجزه، نشانه شوم و دردناک است؛
کارگران طلبکار توانستند کارخانه مرده و بی مدیر را احیا کنند!
معجزهای که با فروش ضایعات رها شده در گوشه و کنار محوطه این کارخانه و در سایه عزم شماری از کارگران رها شده رقم خورده و بیش از آنکه خوشحال کننده باشد، تأثرآور است. از این روی که میبینیم مجموعه مدیران و مالکان کارخانه و مسئولان استانی و حتی کشوری به قدر همین تدبیر کارساز هم به حل مشکل کارخانه کمباین سازی تبریز نیندیشیده بودند و...

به گزارش «تابناک»؛ هفتم دی ماه، زمانی که خبر پلمب کارخانه کمباین سازی تبریز مخابره شد، آنهایی که درباره این کارخانه و پیشینه اش میدانستند، تصور کردند که پایان دیگری را شاهد هستند. پایان صنعتی دیگر که روزگاری سرچشمه تولید بود و شمار بسیاری از قبل فعالیت آن، نان میخورند و در سایه بی مسئولیتی برخی به پایان راه خود رسید.
اتفاقی که نمونههای فراوانی از آن در حافظه جمعی ایرانیان به ثبت رسیده است؛ ورشکستگی و در نهایت تعطیلی واحدهای صنعتی که از ابتدای راه به هر جان کندن بوده، خود را سرپا کرده و به اسم و رسم رسانده بودند و در ادامه به خصوصی سازی مبتلا شده و با سرعتی مثال زدنی بر زمین خورده و نابود شدند.
درست مثل کارخانه کمباین سازی تبریز، که در ساخت برخی ماشین آلات کشاورزی، ساخت کانکس و سازههای ساندویچ پنلی، تجهیزات آبیاری قطرهای و... فعالیت میکرد و تا چند سال پیش، بیش از ۳۰۰ پرسنل داشت و پس از سلسله اتفافاتی، در هفتمین روز ماه گذشته، خبر تعطیلی اش مخابره شد؛ تعطیل که نه، پلمب!
درباره کارخانهای سخن میگوییم که حال و روزهای آخرش این گونه بود: 44 کارگر که برخی شان ۲۰ ماه حقوق طلبکارند و صدایشان را کسی نمیشنود، طلبکاران دیگری که با حکم جلب و توقیف اموال پشت در ایستادهاند و اداره کل اوقاف استان که بخشی از تأسیسات کارخانه در زمین وقفیِ متعلق به ایشان (این تعارض را بزرگی خود ببخشید!) واقع شده و بابت آن چند صد میلیون از کارخانه طلبکارند!
اما این بار ظاهرا پایان ماجرا متفاوت است. آنقدر متفاوت که ممکن است تصور کنیم با معجزهای مواجه شدهایم؛ معجزهای از جنس آغاز به کار کارخانهای که کارگرانش ۲۰ ماه حقوق معوق دارند، مدیرانش رهایش کردهاند، طلبکاران برخی دستگاه هایش را بردهاند و اوقاف از آن شکایت و در کارخانه را پلمب کرده است.
معجزهای که کارگران طلبکار آن را رقم زدهاند. به این صورت که ضایعات کارخانه را فروخته و بخشی از طلبهای فراوان خود را از محل آن برداشته اند تا نبض زندگی شان از تبدیل شدن به خط صاف کمی فاصله بگیرد و با باقی پول به دست آمده از فروش ضایعات، برای تولید دو دستگاه کمباین مواد اولیه خریداری کرده و مشغول به تولید شدهاند.
اقدامی که هدف از آن، به فروش رساندن این دو کمباین و پرداخت بخش دیگری از مطالبات کارگران در آستانه نوروز است. احتمالا با این تدبیر که بار دیگر بخشی از درآمد این کار را صرف خرید مواد اولیه خواهند کرد تا باز تولیدشان تداوم پیدا کند و بتوانند مطالبات معوق خود را احیا کنند. چرخیدن چرخ تولید این صنعت برای صاف کردن بدهیهای آن به کارکنانش که خطرات فراوانی آن را تهدید میکند.
خطراتی از جنس مراجعه طلبکاران برای مصادره اموال یا تلاش ایشان برای پلمب کردن دوباره کارخانه. خطراتی که نه متوجه مالکان این صنعت، که مستقیم این کارگران و خانواده هایشان را تهدید میکند، مگر اینکه مسئولان دست به کار شده و برای دور نگه داشتن آنها از معجزه روی داده تمام توانشان را به کار گیرند. مسئولانی که بابت رسیدگی نکردن به اوضاع وخیم این کارخانه پیش از تعطیلی، به نوعی به آن مدیونند و حالا مجال مناسبی برای ادای دین شان فراهم آمده است.
معجزهای که با فروش ضایعات رها شده در گوشه و کنار محوطه این کارخانه و در سایه عزم شماری از کارگران رها شده رقم خورده و بیش از آنکه خوشحال کننده باشد، تاثر آور است. از این رو که میبینیم مجموعه مدیران و مالکان کارخانه و مسئولان استانی و حتی کشوری به قدر همین تدبیر کارساز هم به حل مشکل کارخانه کمباین سازی تبریز نیندیشیده بودند و کارایی کمتر از این کارگران از خود به ثبت رساندهاند!
تابناک





تابناک را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید
نظرات بینندگان
مگر معامله ضایعات محوطه توسط کارگران قانونی است؟ حالا این دو کمباین را چه کسی خواهد خرید؟ اگر تولید و اقتصاد رونق داشت وضع کارخانه به اینجا منجر نمی شد!
... بی کفایتی در بی نهایت ...
چقدر یه عده عقده این.خودشون یا بچه هاشون نتونستن پزشک بشن حالا هر چی میشه ربط میدن به اونا.خدا شفاتون بده با این بهره هوشیتون.از حسادت بمیرین
آقا تمام کارخونه ها رو بزارید در اختیار کارگران با لای 20 سال سابقه همون کارخونه ها تا از بین خودشون یه مدیر انتخاب کنن ببینید معجزه میشه یا نه ؟
تمام کارخونه های ورشکسته رو دوباره همین کارگران متخصص و متعهد احیا میکنن.
یک کارخانه کمباین سازی 1200میلیاردتومان فروخته شد درحالیکه فقط موجودی انبارش 700میلیارد بود
سپس صاحبش نصف کارخانه را2000میلیارد فروخت و به جیب زدو بقیه ماجرا
این قصه آشنا نیست!!!
جسود. خب میتونستی تو هم میرفتی میخوندی. الانم میتونی برو بخون.
آفرين به آقاى احمد خانى واقعآ که حرف دل خيليها همين نکات است
به نظر من کامنت ها از خود خبر جالب تر هستند. معلومه هر کی به فکر خودشه!
هیچ کس به lمسولین اعتماد نداره....
این یعنی در غیاب قدرت نظامی اینجا جنگ داخلی خواهد شد.
مدیریت حلقه مفقوده در این کشور
فقط و بس
آخرشم مدیرها مدیر باقی میمونن کارگرهام کارگر .
در حال حاضر حتى تو كشورهاى بيشرفته هم داره اين بحث مطرح ميشه كه مديريت خود توليد كنندكان ( كاركرها) بسيار موثر تر از حتى مديريت صاحبان سرمايه است. جرا كه كاركر براى رفع نيازهاى جامعه توليد ميكنه و نه مثل سرمايه دار براى سود.
مسئله ای که اینجا مطرح هست اینه که اون شخصی که به جای ۱۱ میلیون میاد ۵۰۰ هزار تومن میده کارمند هستش و چه بیمه سود داشته باشه و چه نداشته باشه از بیت المال،
خواهشا به این جمله توجه کنید : کارمند بیمه دولتی خدمت می رسونه به کارمند بانک و کارمند بانک تو بیمارستان دولتی توسط پزشک حقوق بگیر بیت المال درمان می شه. پزشک دولتی و کارمند بیمه ذولتی جفتشون تو بانک دولتی پول دارند. پزشک خونه خودش رو بیمه حوادث می کنه.
اینجا داره یک چرخه راه می افته!
چرا این ۳ نفر پول دولتی می گیرند؟
پول میگیرند به هم خدمت برسونند!
پس بقیه مردم که از دولت پول نمی گیرند چی کار کنند؟
نه پولی دارند که خودشون رو درمان کنند، نه پولی دارند تا بزارند توی بانک و نه خونه و ماشینی دارند که بخوان بیمه کنند!
پس این ۳ نفر که جامعه آماری حقوق بگیران رو تو کشور تشکیل میدن، چرا پول می گیرند؟
نه خدمتی می رسانند و نه من می تونم اون خدمت رو ارائه بدم( چون به شغل هاشون، منیت! دادن مثلا یعنی من برای مطب باز کردن باید مدرک پزشکی داشته باشم) و نه بنده رو استخدام می کنند پس چرا از اندک حق من در بیت المال به جیب مبارک این افراد بره؟
چرت میگی چرا....
میشه تو همین مورد توضیح بیدید که نقش پزشک کجای این داستان بود؟؟؟
تا حدی موافقم ولی دلیل عمده اش اینه که جای پزشک فرد دیگری از غیر پزشک نمی تونه ویزیت کنه. یعنی مسولان برایی خرابکاری دستشون باز نیست چون مریض میمیره و سریع معلوم میشه
ای کاش درسی برا سایر کارخانه های در حال ورشکسته شدن باشد که کارگران عزیز زیادی با سختی ودلهره فراوان می گذرونند علیرغم اینکه تمام مسیولین خبر دارند
بابا ما نمی خواهیم پولمون رو بدیم پزشکا بخورن می خواهیم اختیار پولمون دست خودمون باشه درود بر احمدی نژاد
چرا داری رو هوا صحبت میکنی ! الان یه پزشک داره 35 درصد مالیات میده در کنار اینکه هدفمندی یارانه ها هیچ ربطی به سیستم سلامت نداره اونها فقط یک درصد از مالیات بر ارزش افزوده را دارن میدن بهشون. من نه پزشکم نه ربطی به بهداشت دارم ولی دیگه قرار نیست به دروغ همه چی را به بهداشت و درمان ربط داد. هفته پیش یکی از بستگان من جراحی توی یه بیمارستان دولتی داشت که شد 11 میلیون ولی فقط 500 تومن پرداخت کرده بود. پس خوبه کمی منصف باشیم.
وقتی افرادی مثل من با ده ها اختراع و دارای درجه دکتری نمیتوانند کار درست و حسابی بگبرند و به دلیل نداشتن ژن بد میبایستی زیر دست یک دیپلمه کار کنند
بابا دکتر... مخترع... کم شعر بگو....
دیدگاه خود را بنویسید
سایت تابناک از انتشار نظرات حاوی توهین و افترا و نوشته شده با حروف لاتین (فینگیلیش) معذور است.