بی توجهی دولتمردان به معیشت کارگران؛
«ترمیم دستمزد» آنقدر نمیارزد که جلسات روتین را برگزار کنند!
این در حالی است که دولتمردان مدعی هستند در سایه تصمیمات مختلف در سالهای متمادی، هر ساله حداقل دستمزد کارگری را بیش از نرخ تورم افزایش دادهاند تا جبران کسریها شده و به معیشت کارگران کمک شود؛ ادعایی که این روزها گزاف و پوچ بودنش به شدت خودنمایی میکند.

به گزارش «تابناک»؛ به فاصله دوهفته از آغاز نیمه دوم سال و در شرایطی که اوضاع هیچ مشابهتی با شروع سال ندارد، مدت هاست ثابت ماندن یک نرخ، توجه بسیاری را به خود جلب کرده و مخالفتهایی به دنبال داشته است؛ دستمزد کار.
دستمزدی که برای اغلب کارگران حداقلی است و حتی بسیاری از شاغلان از دریافت همین دستمزد حداقلی هم محرومند. آنقدر حداقلی که حتی پیش از این گرانیها نیز کفاف زندگی در کلانشهرهایی مانند تهران و برآمدن از پس هزینههای آن را نمیداد، چه برسد این روزها که خرید مایحتاج روزانه نیز برای بسیاری غیرممکن شده است.
این در حالی است که دولتمردان مدعی هستند در سایه تصمیمات مختلف در سالهای متمادی، هر ساله حداقل دستمزد کارگری را بیش از نرخ تورم افزایش دادهاند تا جبران کسریها شده و به معیشت کارگران کمک شود؛ ادعایی که این روزها گزاف و پوچ بودنش به شدت خودنمایی میکند.
این را میشود از افزایش قیمتها و لطمات شدید آن به قشرهای حداقلی بگیر از جمله کارگران دریافت که مجبورند در همه هزینه هایشان بهای افزایش قیمت ارز را بپردازند، اما با تبدیل حقوق و دستمزدشان به معادل ارزی، به این نتیجه خواهند رسید که دستمزدشان به شدت کاهش یافته است؛ کاهشی بی سابقه در تاریخ!
وضعیتی وخیم که شعارهای دولتمردان و مسئولان در خصوص توجه به کارگران و معیشت قشرهای کم درآمد جامعه این باور را به وجود میآورد که رفع و رجوع آن خیلی زود در دستور کار قرار گیرد، به برگزاری جلسات متوالی و متمادی شورای عالی کار منجر و در نهایت، منجر به ترمیم دستمزد و به روزرسانی آن شود.
آرزویی که ظاهرا محال به نظر میرسد، به ویژه اگر به یاد آوریم مدت هاست در کابینه دولت، جای وزیر کار خالی است. همان وزیری که بر اساس قانون، رئیس شورای عالی کار است و در انتخاب چند عضو دیگر شورا دخالت دارد و باید مجری قانون کار، از جمله مواد مرتبط با ترمیم دستمزد کارگران باشد، اما نیست و وجود خارجی ندارد.
وضعیتی که با استیضاح وزیر کار و سپردن امور این وزارت خانه به سرپرستی پدید آمده و به نظر نمیرسد به این زودی رفع شود، چون هنوز گزینه دولت برای وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی به مجلس معرفی نشده، متعاقبا مجلس صلاحیت وی را بررسی نکرده و به رأی گیری در خصوصش نرسیده و در نهایت، فرد رأی اعتماد گرفته از مجلس، در وزارت خانه مستقر نشده تا با انبوه مشکلات مجموعه اش مواجه شده و در میانشان ترمیم دستمزد هم مورد توجهش قرار گیرد!
اما ترمیم دستمزد کارگران چه ربطی به استیضاح وزیر دارد؟ پاسخ این پرسش زمانی مشخص میشود که بدانیم با استیضاح وزیر سابق، شورای عالی کار که وفق ماده ۱۶۸ قانون کار (فصل دهم قانون - مصوب ۲۹ آبان ۱۳۶۹) میبایست هر ماه حداقل یک بار تشکیل جلسه بدهد، هیچ جلسهای برگزار نکرده است.
موضوعی که یکی از نمایندگان کارگران در این شورا، ریشه آن را در تعلل سرپرست وزارت کار نهفته می داند. در بی توجهی سرپرست وزارت خانه به درخواست تشکیل جلسه شورای عالی کار با دستور جلسه «ترمیم مزد کارگران» که چندماه پیش ارائه شده، اما بایگانی شده و ترتیب اثر داده نشده است.
کوتاهی و قصور مثال زدنی وزارت کار در توجه به کارگران و عمل به قانون. تخلفی جبران ناپذیر که ظاهرا توجیه سرپرست وزارت کار در خصوص آن، انتظار برای اعلام بسته پیشنهادی دولت برای قشرهای آسیب پذیر است؛ موضوعی که البته هیچ ارتباطی با شورای عالی کار و وظایف قانونی اش ندارد، اما کیست که این موارد را پیگیری کند!
وضعیتی که میتوان آن را بی توجهی آشکار دولتمردان و دیگر مسئولان به معیشت کارگران نامید، که اگر این گونه نبود، به جای یک جلسه در ماه، شاهد برگزاری منظم و هفتگی جلسات این شورا برای چاره جویی مشکلات فعلی کارگران میبودیم، نه اینکه جلسات روتین و حداقلی شورا نیز برگزار نشود و کارگران با مشکلاتشان به حال خود رها شوند.
تابناک را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید
نظرات بینندگان
فقط مال من رو انتشار ندادین اونم چون از طرف کارفرما نوشتم
رک بگم
دیگه تئ هیچ انتخاباتی شرکت نمی کنم
خودم حقوق کارگری میگیرم خانمم حقوق اداره کار میگیره مواقع ببکاری اسنپ کار میکنم هنوز خونه نخریدم و از بچه دار شدن میترسیم ، مجموع حقوقمون ب زحمت ب ۳ تومن میرسه ، داریم قسط وامی رو میدیم ک باهاش خونه رهن کردیم ، نه تفریحی نه مسافرتی فقط زنده ایم، هردو هم مهندسیم ، من بشخصه هیچوقت مسئولین رو نمیبخشم و تنها فکرم رفتن از این کشوره
دولت مسئولین وحکومت اگر به فکر مردم بودند این حال وروز ما نبود
افزایش حقوق واسه شرکتها و تولیدیهای کوچک که الان دچار مشکل هستن مثل ما یعنی تعدیل نیروی بیشتر
با با کی خواسته که شما حقوق را بالا ببرید .شما حقوق را بکنید ماهی 500 هزار تومان .در عوض نان را بکنید 5 ریال .
علیرغم تورم شدید وکمی حقوق کارگران بعلت وضعیت بحرانی تولید وکمبود مواد اولیه ورکود اقتصادی شدید افزایش دروغین دستمزد با چاپ پول کاغذی وتشدید،تورم باتوجه به اینکه صادرات مطلوبی هم به کشورهای دیگر نداریم نه امکانپذیر است،نه مشکل کارگران را حل نمیکندوباعت ورشکستگی بیشتر واحدهای تولیدی میشود افزایش حقوق ۶میلیونی با تشدید تورم وافزایش قیمت کالا به نحوی که اقشار جامعه توان پرداخت انرا نداشته باشند امکانپذیر نیست
تابناک عزیز،خداوکیلی این مطلبی بود که بنده نوشته وارسال کردم.لطفایامطلب راکامل چاپ کن ویااگربه مذاقتان خوش نمی آید،مثله نکنید.
این دومین مطلب بودکه تیغ سانسورتان آن راجرح وتعدیل کرد.آن هم به صورت اسف انگیز
در دولت دوم روحانی ،اصولگرایان که همهٔ امکانات اقتصادی ،و نظامی ،و قضایی را در اختیار دارند ،در یک اتحاد نا میمون با دولت دونالد ترامپ متحد شدند تا قشر عظیمی از مردم ایران را نابود کنند ؟
دولتیها از هر راهی هم برای خالی کردن جیب مردم دست میزنند.
همسايه ها ميخوان داخل ساختمان روي درهاي هر واحد و پنجره ها يك گارد فلزي محافظ نصب كنند . مدير ساختمان گفته علي الحساب هر واحد 500 هزارتومن پرداخت كنه . من از پنجم برج تقريبا همه كارتهاي بانكي ام خالي شده يعني يه 160 -70 تومني مونده كه اونم بچه مدرسه اي دارم نگه داشتم تا آخر ماه بگذرونم . الان موندم چي جواب همسايه هارو بدم . تا حالا هر جور بوده آبرو داري كرديم ولي واقعا ديگه نميشه اينجوري . همون اول ماه خالي ميشيم از پول . واقعا فشار روحي زيادي روي من و خانواده ام هست . از همه چي زديم تقريبا، بازهم نميرسه . خدا رو شكر من مثلا ليسانسه ام و دستمزدم بالاتر از قشر كارگر هست وضعم اينه و كرايه خونه نمي دم واقعا اونايي كه اجاره خونه ميدن چي ميكشن الان !! اگه گوش شنوايي هست بشنويد مردم در فشار زياد دارن روز رو شب ميكنن اين فشارها بعدا همش ميشه هزينه سربار رو سر دولت . مسئولين هم ميگن مردم بايد مقاومت كنند ولي خودشون حتي يك ثانيه طعم لحظات ما رو نچشيدن فقط دم از اقتصاد مقاومتي ميزنن .
ای ملت ساده اگرقرار بود حقوقها را افزایش بدهند برای چی نرخ دلار را بالا می بردند
برادر یعنی الان کارگران آمریکا و آلمان له شده اند و یا وجود ندارند و در طرف مقابل کارگران کره شمالی و کوبا در ناز و نعمت هستند؟
با سلام
بهتره بگيم براي دولتمردان و مديراني كه ميليوني حقوق دريافت مي كنند و دغدغه مسكن، خودرو و قسط بانكي و هزينه هاي سرسام آور ندارند مهم نيست كه كارگران در چه شرايطي زندگي ميكنند.
براي مثال اقساطي كه بابت خريد منزل 70 متري با چند وام بانكي حداقل 24 درصد دريافت نمودم و بايد ماهانه پرداخت كنم جمعا" 25.000.000 ريال و هزينه خوراك و زندگي و ... ماهانه خانواده 4 نفري با كلي صرفه جويي در گذشته 6.000.000 ريال كل هزينه 31.000.000 ريال و دريافتي با 18 سال سابقه كار در جاده مخصوص 33.000.000 ريال
در حال حاضر با افزايش قيمتها مبلغ اقساط ثابت بوده ولي هزينه زندگي از 6.000.000 ريال به 16.000.000 ريال رسيده و به نوعي موجب كاهش درآمد و كاهش كيفيت زندگي شده است يعني ماه پيش به دليل هزينه هاي منزل يكي از اقساط بانك را پرداخت نكردم و خدا مي داند در آينده چه اتفاقي خواهد افتاد.
در حالی که قیمت اقلام و مایحتاج اولیه به چندین برابر افزایش پیدا کرده متاسفانه مسئولان با چشم پوشی و اهمال سعی دارند اوضاع را عادی جلوه بدهند لیکن آقایان باید بدانند که این وضعیت در جایی سر باز خواهد کرد و آنوقت ممکن است دیر شده باشد لذا باید زود و بدون تاخیر فکری عاجل برای رفع مشکلات مردم نمود گرانی و بیخیالی مسئولین هر دو داره بیداد میکنه
با اين نرخ ارز وًگرانيها حقوقها چند براير هم شود ملت نمي رند
کارگران باید بدانند که در طول تاریخ بشریت تا کنون سابقه نداشته که حق را به کسی علی الخصوص قشر کارگر داده باشند
تا وقتی کارگر حق خود را از کارفرما و دولت گدایی کند وضع به همین منوال پیش خواهد رفت حق گرفتنی ست
از ماست که برماست وقتی ما حداقل 20 میلیون کارگر قطعی و فصلی داریم که با خانواده هاشون نیمی از مملکت رو تشکیل میدن موقع رای دادن فکر امروز رو نمیکنن و تکرار رو انتخاب میکنن توقعی هم نمیشه داشت وضعشون بهتر بشه کلا در دولت های بعد از انقلاب فقط محمود بود که به فکر کارگر بود از مسکن مهر گرفته تا سهام عدالت و یارانه نقدی(40دلاری) تازه چند بار عیدی هم داد و به خیلی ها هم بن کالا میداد
کلی ایراد داشت ولی به فکر مردم بود . اکثر کارگر هایی که خانه دار شدن مربوط به دوره محمود میشه و در دوره حسن حتی با وجود رکود و بالا نرفتن قیمت مسکن باز کسی نمیتونه خونه بخره
سال بعد هم انتخابات مجلس هست و باز این قشر ضعیف به صورت لیستی رای خواهد داد و باز تکرارررر
کی به فکر کارگران بوده اند که این دفعه باشند.................
کوتاهی و قصور وزارت کار و بقیه ی مسئولین در مورد کارگران همیشگیست البته بجز دوران جنگ 8ساله.و گر نه در تمام ادوار همینطور بوده و هر روز بدتر شده،.طوری که حقوق کارگر ایرانی در دوران جنگ معادل چند برابر کارگر افغانی در ایران بود ولی امروز اغلب کارگران ایرانی یا دریافتی معادل افغانیها دارند و یا بعضا کمتر دریافت میکنند.زمانی سرمایه گذاران در صنعت میگفتند چون هزینه ی دستمزد بالاست تولید به صرفه نیست.امروز که کارگر ایرانی کمترین حقوق را دریافت میکند باز هم چند ماه بعد حقوقش را میدهند و یا با بگیر و ببند و شکایت در فواصل زمانی بلندتر میدهند .ساده تر ین موضوع اینست که کارگر اگر حامی ای در دولتهای گذشته داشت باید میتوانست مانند صنوف دیگر اتحادیه تشکیل دهد که همیشه از آن جلوگیری شده.
پس امروز هم سرپرست وزارت کار با توجیهات موجود و جاری کشور و وزارت خانه ی مطبوعش اصلا نیازی بر حضور در شورای عالی کار نمی بیند.خدا به ایشان هم عوض بدهد.
دیدگاه خود را بنویسید
سایت تابناک از انتشار نظرات حاوی توهین و افترا و نوشته شده با حروف لاتین (فینگیلیش) معذور است.