گالیپ دالای، استاد دانشگاه آکسفورد؛
سه تصویر از ایران در محافل آمریکایی و ماهیت هژمونی در خاورمیانه
برجام توافقی چندجانبه بود که در چارچوب اصلی دوجانبه بین ایالات متحده و ایران ساخته و پرداخته شده بود و بنابراین این توافق نمی تواند بدون مشارکت ایالات متحده دوام آورد. برای ایران، این معامله در خدمت اهداف مربوط به امنیتی زدایی و نرمال سازی هویت ژئوپلیتیک ایران و همچنین مزایای دیگر به ویژه اقتصادی بود.

آنچه به اصطلاح «مسأله ایران» خوانده می شود، اروپا را به شدت با دردسر مواجه كرده است. در 13-14 فوریه، ورشو میزبان یک نشست بین المللی بزرگ در مورد ایران با هدف ایجاد یک ائتلاف بین المللی علیه ایران بود. در واقع، انتخاب محل جای تعجب نیست و با توجه به وابستگی های دولت محافظه کار لهستان و دولت ترامپ در ایالات متحده یکی از اهداف اصلی این اجلاس، ظاهرا این است که یک رهیافت ارتدکس در اروپا را در خصوص ایران، عقیم کند، که شامل اعتراض اروپا به اقدام ایالات متحده در خروج از توافقنامه هسته ای با ایران، و اجرای برنامه جامع اقدام مشترک (برجام) است. در مقابل، آلمان، فرانسه و انگلیس اخیرا ابزار سازمانی برای حمایت از مبادلات تجاری با ایران (INSTEX)، که یک مکانیسم حمایتی از سوی اتحادیه اروپا با هدف کمک به تعهدات تجاری با ایران است، راه اندازی کرده اند، که با کمک شرکت های اروپایی از تحریم های یکجانبه ایالات متحده علیه ایران جلوگیری می کند. این تصاویر متضاد، پارادوکس اروپا را در رابطه با «مسأله ایران» نشان می دهد.
دیپلماسی اروپا در لحظه ای نمادین برای ایران اتفاق می افتد. برجام سه سال پیش در ژانویه 2016 تصویب شد. همچنین ما چهلمین سالگرد انقلاب اسلامی ایران را شاهد بودیم. پس از اعتراضات گسترده، شاه در ژانویه سال 1979 کشور ایران را به مقصد مصر ترک و آیت الله خمینی در فوریه سال 1979 از فرانسه به ایران بازگشت و سنت طولانی حکومت سلطنتی در ایران را متوقف کرد. این امر ایران را در جنگ سرد و دستور کار بین المللی پس از جنگ سرد، وارد ساخت و مسأله ایران از آن زمان تا به امروز، به ویژه در غرب، به قوت خود مانده است.

مسأله ایران چیست؟
با ارجاع به ایران، سه مفهوم سازی و انواع قالب بندی های مختلف پیش کشیده می شود. برای محافل نومحافظه کار در ایالات متحده آمریکا، ایران اصلی ترین مسأله در تهدیدات ایدئولوژیک و سیاسی است، نه فقط یک چالش ژئوپولیتیک مستقیم. این دیدگاه بر ماهیت حکومت ایران تمرکز می کند، نه آنچه ایران انجام می دهد. این دیدگاه از مسیر عوامل تاریخی، ایدئولوژیک و سیاسی تغذیه می شود. انقلاب ایران در رژیمی به شدت طرفدار ایالات متحده رخ داد. علاوه بر این، دانشجویان انقلابی در نوامبر 1979 سفارت ایالات متحده در تهران را به تسخیر خود درآوردند و بیش از 60 تن از کارکنان سفارت را به مدت 444 روز گروگان گرفتند. این امر به طور قابل توجهی به شکل گیری دیدگاه پایدار امنیتی و سیاست خارجی ایالات متحده در خصوص ایران منجر شده است.
راه حل مورد نظر این اردو تغییر رژیم است. با این حال، به نظر می رسد هیچ توافقی در مورد چگونگی به چنگ آوردن آن وجود ندارد؛ از طریق درگیری مستقیم نظامی و یا مهندسی سقوط سیاسی داخلی که در سال 1991 در اتحاد جماهیر شوروی اتفاق افتاد. این گروه بر این باورند که ایالات متحده آمادگی دارد، مدل شوروی را بر ایران اعمال کند. به نظر می رسد ابزار ترجیحی، اعمال تحریم های جدی علیه بانک های ایران، زیرساخت های مالی و برنامه های موشکی؛ ایجاد یک ائتلاف بین المللی علیه ایران؛ کمک به مخالفان داخلی در داخل ایران؛ و همسویی با دشمنان منطقه ای ایران است. با این حال، هر چه بیشتر ایالات متحده برای تغییر رژیم تلاش می کند، حکومت بیشتر می تواند از این امر برای بسیج مردم پیرامون ناسیونالیسم، مخالفت با امپریالیسم و به نوعی اسلامگرایی استفاده کند. عدم محبوبیت متحدان منطقه ای اصلی ایالات متحده، عربستان سعودی و اسرائیل، فرصت دیگری برای ایران است که از این مسأله به عنوان وسیله ای برای تحکیم در جبهه داخلی استفاده کند که در غیر این صورت، شکننده و آسیب پذیر خواهد بود. ایران و دشمنانش از سطح بالایی از وابستگی متقابل به وجود هم رنج می برند که به دستور کار سیاسی و ایدئولوژیک آنها کمک می کند.
دیدگاه دوم، مسأله ایران را به بحث در مورد برنامه هسته ای و بمب هسته ای تقلیل می دهد. این دیدگاه نه تنها ایران را با بمب های در اختیارش مقایسه می کند، بلکه موضوع بمب را در اصطلاح ایدئولوژیک نیز برملا می سازد. ایران بمب های هسته ای تولید نمیکرد، بلکه در حال توسعه «بمب های اسلامی» بود. با وجود این، این درک تقلیل گرایانه از مسأله ایران منجر به درک دقیقی از آنچه باید به عنوان پیشرفت در ایران به شمار آید، نمی شود. پیشرفت در پرونده هسته ای بلافاصله به پیشرفت در پرونده ایران تسری داده شد. این امر، مسلما، یکی از کاستی های اصلی سیاست رئیس جمهور اوباما در رابطه با ایران بود. وی به ایران از طریق لنز برنامه هسته ای نگاه می کرد. در نتیجه برجام یا توافق هسته ای تا حدودی به عنوان حل و فصل مسأله ایران درک شد.
برجام یک توافق چندجانبه بود که در چهارچوب اصلی دوجانبه بین ایالات متحده و ایران ساخته و پرداخته شده بود و بنابراین این توافق نمی تواند بدون مشارکت ایالات متحده دوام آورد. برای ایران، این معامله در خدمت اهداف مربوط به امنیتی زدایی و نرمال سازی هویت ژئوپولیتیک ایران و همچنین مزایای دیگر، به ویژه اقتصادی بود. با این حال، به رغم چشم انداز قوی مرگ برجام و اعمال مجدد تحریم ها علیه ایران از سوی ایالات متحده، هدف امنیتی زدایی از هویت ژئوپلتیک ایران و نرمال سازی تصویر آن در نظام بین المللی، تا حدی به دست آمده است.
موضع سوم، ایران را از طریق تلاش احتمالی برای هژمونی منطقه ای تصویر می کند. این موضع دانشجویان زیادی در خاورمیانه، به ویژه در خلیج فارس دارد. مطرح کردن امپراتوری به اصطلاح نوظهور ایران یا هلال شیعی، بازتاب چنین خوانشی از مسائل منطقه و جایگاه ایران در آن است. یکی از مانیفست های این دیدگاه، این است که از ایران و ترکیه بخواهید در امور کشورهای عرب دخالت نکنند. با وجود این، همانطور که لوئیز فاوست از دانشگاه آکسفورد استدلال می کند، تاریخ سیاسی خاورمیانه، تصویری دلگرم کننده از ثبات سلسله مراتبی در میان کشورهای منطقه به دست نمی دهد. ماهیت چندپاره و نامتمرکز در خاورمیانه امروز، باعث می شود هیچ قدرت خاورمیانه ای قادر به ادعای هژمونی پایدار نباشد. تغییرات چشمگیر در سرنوشت مصر، عراق، سوریه و ادراک در حال تغییر از جایگاه ترکیه در خاورمیانه طی چندین دهه، نشان دهنده ماهیت "هژمونی" های متزلزل در منطقه است. آنچه به عنوان هژمونی ترسیم می شود، عمدتا یک عکس فوری از یک دوره خاص در امور منطقه ای است و نه یک تصویر منطقه ای طولانی مدت.
تابناک را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید
نظرات بینندگان
به اشتباه مثبت دادم...حواسم نبود
خلاصه اینکه از نظر اکثریت مردم ، آنچه مهم و حیاتی است ، قیمت دلار و گوشت و بنزین و خودرو و مسکن است ، و ما را هیچ کاری با دسته بندی های منطقه ای نیست ،
اگر صلاح مردم را می خواهید به گسترش روابط فرهنگی و اقتصادی در مرزهای شرقی مان همت کنید و خاورمیانه را به حال خود رها کنید
جناب 13:01 صادرات نفتی ایران داره به زیر 1 میلیون بشکه روزانه میرسد، که آنهم محصول همین شعار هاست. چرا کشورهای دیگر تحریم نیستن؟؟؟؟؟ چون حرفی نمیزنند که باعث مصیبت برای مردم بشه
خام فروشی فقط در نفت داریم و به ان صورت خام فروشی به صورت کلی نداریم ولی نیمه خام داریم
من می شمارم تا یک کمی شما از خانه بیرون رفتنت ملطفت شوی
!!
صادرات فولادی اسمش هست صنعتی یا حتی همین پراید لکنده هم هست صادرات صنعتی یا توربین های بادی و گازی اسمش هست صنعتی و یا صادرات تراکتور و یا صادرات شیشه یا صادرات دارو و پزشکی و کشاورزی هم جز ان است
ولی هنوز به ان حد صادرات نرسیدیم ولی تا چند سال دیگر خواهیم رسید
نمی شود
وقتی بقیه ناقص فکر میکنند ما نمی توانیم تحمل کنیم
آنها هم فکر میکنند ما ناقص فکر میکنیم
جنگ جنگ تا پیروزی
باید کمپلت شرکت های بی ثمر خصوصی را پلمپ کنیم و بدهیم سپاه بسازد
فکر نان کن که خربزه آب است
احسنت
نفت عامل بدبختی است
نمونه اش نروژ و امریکا و امارات
چقدر بدبخت هستن
آنها هم باید راه ما را بروند
یلنی کاری کنند که تحریم نفتی شوند تا نفتشان فروش نرود
و سپس خوشبخت شوند
عین ما
۱۳۱۱
دهه شصتی ها که خودشون نزاییدن
۱۳۰۱
همه اش تخصیر دولت تدبیر است
گفتمان بزن و برقص بلد نیست
این دولت باید برود و تا دولت محمود برگردد
تا دوباره دوش به دوش ژاپن اسلامی حرکت کنیم
در كشوري كه مسئولان آن به دنبال منافع شخصي و گروهي خود هستند هيچ اتفاق سازنده اي نمي افتد و مردم يك راه دارند مديران و مسئولان را بدون هيچ ملاحظه اي پاسخگو كنند . بايد يك راهي براي پاسخگويي مسئولين پيدا كرد
شما امسال را می بینی که گوشت و این چیزها وارد می کنند من پارسال و دوسال گذشته که صادرات بیشتر شده
صادرات غیر نفتی ایران در چند سال گذشته۲۵ میلیارد دلار بود و الان رسیده به ۵۰ میلیارد دلار
داری از صادرات غیر نفتی حرف میزنی بگو ببینم صادرات غیر نفتی ما اصلا چی هست صنایع سنگین داریم ماشین الات صنعتی تولید میکنیم.
کارخانه های بسیاری داریم؟
نکنه منظور شما همون خام فروشی سنگ و فلز و ... هست یا همین محصولات کشاورزی و دامی که داره روز به روز بیشتر میشه و سفره مردم داره روز به روز تنگ تر میشه گاو و گوسفند خودمان را صادر میکنند و بعد گوشت یخ زده برزیلی وارد میکنن
این منابع بی پایان نیستن
کسانی که در صف خرید دلار وسکه ایستاده اند وطن فروش هستند.
اوناییکه مردم به این روز انداخته اند پس چی هستند؟
چرا منبع مقاله ذکر نشده؟
ایران در پی ایجاد هژومونی نیست بلکه فقط از آرمانهای انقلاب اش به صورت جسته گریخته دفاع میکنه و این حرف حق درمیان ملت های منطقه پر طرفداره و خود به از عوار ض جانبی اون ایجاد هژومونی برای ایران هست.
" بمب های اسلامی "را نگرفتم که چه نوع بمبیه . ؟
از مسئولین همیشه در صحنه و زحمت کش و خادم ملت تقاضا دارم راهنمایی کنند .
شاهنامه آخرش خوشه!!!!!!!
تویی که وجود صادرات غیر نفتی رو نفی می کنی درحالی که صادرات نفت هم تحریم شده و به کمتر از ماقبل برجام رسیده پس فکر می کنی با چی داری زندگی می کنی؟
دیدگاه خود را بنویسید
سایت تابناک از انتشار نظرات حاوی توهین و افترا و نوشته شده با حروف لاتین (فینگیلیش) معذور است.