بودجه ۵.۵ برابری هم راه به جایی نبرد؛
ریزش دوباره سقف بر سر دانش آموزان؛ این بار در میناب!
زنده و بی سواد یا مرده و باسواد؟ سوالی که پیش روی بسیاری از ایرانیانی است که دلبندانشان در مدارس فرسوده تحصیل میکنند. در امثال همین مدرسه که ساخت ۱۳۴۸ بود و ناگفته پیداست که سالها در صف بازسازی قرار دارد، اما حتی به قدر مرمت و مقاوم سازی هم از بودجه و رسیدگی بهرهمند نشده است!

به گزارش «تابناک»؛ از سیل و زلزله و دیگر بلایای غیرمترقبه گرفته تا زمانی که قرار است برای اسکان انبوه مسافران نوروزی و تابستانی برنامه ریزی شود، همواره مدارس گزینه نخستی هستند که به ذهن میرسند. سازههایی که از دورافتادهترین روستا تا بطن شهرهای شلوغ که هتل و حتی بوستان و پیاده روی قابل چادر زدن ندارند، یافت میشوند.
این در حالی است که نیم نگاهی به وضعیت این سازهها در نقاط مختلف، تا حد زیادی این پیش فرض را تغییر میدهد، چون بسیاری از مدارس کشورمان اوضاع و احوال خوبی ندارند و شماری از آنها، کانون خطراتی بزرگ هستند که هر آن ممکن است از قوه به فعل برسند و فاجعه بیافرینند؛ مثل رویدادی که ساعاتی پیش در میناب رقم خورد.
مدرسه «پور ولی» روستای راونگ از توابع بخش مرکزی این شهرستانِ استان هرمزگان، عصر روز گذشته میزبان دانش آموزانی بود که قرار است آینده را بسازند، اما آنقدر در مراقبت از حالشان کوتاهی میشود که با ریزش بخشهایی از سقف کلاس، در آستانه بدورد حیات قرار میگیرند.
البته شکر خدا این رویداد فرجامش تلخ نبود و تنها آرامش روحی و روانی دانش آموزان، اولیای مدرسه و والدین دانش آموزان را از ایشان گرفت و کاری کرد که در سردترین روزهای سال، این سوال در روستا و مناطق مجاور داغ شود که فرزند بی سواد، اما زنده بهتر است یا دانش آموز در حال سواد آموزی و مرده؟!
سوالی بزرگ که پیش روی بسیاری از ایرانیان در گوشه و کنار کشور است که دلبندانشان در مدارس فرسوده تحصیل میکنند. در امثال همین مدرسه که ساخت ۱۳۴۸ بود و ناگفته پیداست که سالها در صف بازسازی قرار دارد، اما حتی به قدر مرمت و مقاوم سازی هم از بودجه و رسیدگی بهرهمند نشده است.
یک مدرسه از انبوه مدرسههایی که در صفی عریض و طویل جاخوش کرده اند و معلوم نیست آیا روزی نوبت بازسازی و نوسازی و یا حتی ایمن سازی شان خواهد رسید یا قرار است به نوبت در صف اخباری قرار گیرند که از ریزش سقف بر سر دانش آموزان منتشر میشود؟
رویدادی که به کرات در کشورمان رخ میدهد و منحصر به میناب نیست؛ هرچند در همین خطه هم مسبوق به سابقه است و تکرارش موجب شکل گیری واکنش خاصی نشده. اتفاقی که چند روز پیش یک نمونه از آن در تهران رقم خورد و منجر به جراحت چند دانش آموز شد، دیروز در مدرسه پور، ولی رخ داد و امروز و بعد هم تکرار خواهد شد و معلوم نیست همیشه به خیر بگذرد.
این در حالی است که در واپسین روزهای سال گذشته و پس از سالها انتظار، خبری منتشر شد که حکایت از افزایش ۵.۵ برابری بودجه نوسازی و بازسازی مدارس در کشور داشت؛ افزایشی که ظاهرا بی اثر بوده است. موضوعی که جا دارد در این روزها که بررسی بودجه در دستور کار است، مورد بررسی و موشکافی قرار گیرد.
تابناک را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید
نظرات بینندگان
داداش حواس خود معلمین جای دیگه هست صدتا از این دانش آموزان بمیرن فکر نکنم تشیع بشن
برای ساختن اینده یک کشور باید بالاترین و بیشترین انرزی و سرمایه را صرف اموزش و تربیت و پرورش و فرهنگ کودکان ان کشور گردد
متاسفانه نهادها اکثریت بودجه های فرهنگی کرده اند
پ
ایکاش جناب حداد عادل . فقط امسال !؟
بودجه 6 میلیارد تومانی بنیاد سعدی شان را که هر ساله از ردیف بودجه دولت می گیرند
را امسال استثنا قایل شده
و صرف بازسازی همین مدرسه تخریب شده در میناب کنند
جالبه تابی
نه تنها جیگر درج مطالب رو نداری و سانسور می کنی، تو مثبت و منفی کامنت ها هم دست می بری
واقعاً که.................
رییس جمهور کیلو چنده؟
ما در شرایط کنونی مملکت نیاز به وحدت داریم
لطفا مطالبی را بگذارید که نتیجه اش تعریف و تمجید از مسئولین عزیزمان باشد
اشتباه منفی دادم
تعمیر سقف مدرسه رو زمان صلح انجام میدن الان جننننننگه!
بروید در غنا بیمارستان بسازید. در ونزویلا مسکن مهر، در سنگال کارخانه خودرو، در عراق بارگاه و قدمگاه و ...، در سوریه شهرک مسکونی و کارخانه سیمان و نیروگاه برق.
فعلن جنگ
اکریت مدارس در قبل از انقلاب ساخته شده و فرسوده شده است
و اکثر مدارسی که پس از انقلاب ساخته شده بدست خیرین مدرسه ساز بوده است
متاسفانه هزینه های بالای سازمانها و ارگانها و نهادهای که هیچگونه امار و بیلانی از کادکرد خود به مجلس و دولت نداده و نمی دهند
و هزینه های هنگفت
اجازه نوسازی زیر ساختهای لازم اموزشی درمانی و بهسازی کارخانه جات را نداده و نمی دهد
ایکاش این حجم گسترده از ثروت کشور
برای ساخت مدارس جهت تربیت نسل جدید و بیمارستان برای مداوای بیماران و ساخت کارخانه ها و نوسازی و طراحی اتومبیلهای استاندارد و بالا بردن رفاه مردم و توسعه کشور هزینه می کردند
مرگ بر آمریکا
اندوه لبنان كشت ما را
جالبه که در یک سری پست های خاص، مثبت و منفی نظرات رو برداشتید ولی مثلا این پست داره! شما که نظرات رو به شدت فیلتر می کنید دیگه مثبت منفی ها رو هم یه چیزی بر حسب علاقه تون بزنید حداقل ظاهرسازی بشه.
تقصیر آمریکاست
انشاءالله جناب حداد عادل و همسر گرامی و فرزند دلبندشان دلشان رحم بیاید و به آموزش و پرورش یادآوری کنند.
برو بابا جان من سالها در مدارسی بدتر از این درس دادم نوسازی کجا بود
من شعار های دکتر روحانی رو مرور کردم دیدم هیچ قولی در رابطه با بازسازی و نوسازی مدارس مناطق محروم نداده.پس هیچ طلبی بابت این موضوع ازش نداریم و فقط میمونه قول هایی که داده و بهشون عمل نکرده!
تازه اون قول هایی هم که داده بود برای زمان صلح بود (یعنی فصل 7 منشور سازمان ملل)
دیدگاه خود را بنویسید
سایت تابناک از انتشار نظرات حاوی توهین و افترا و نوشته شده با حروف لاتین (فینگیلیش) معذور است.