در مورد میناب در ویکی تابناک بیشتر بخوانید

 

کلیات

---

میناب دومین شهر بزرگ هرمزگان که در حاشیه دریای عمان واقع شده است. شهر میناب سرزمینی جلگه‌ای است که به‌علت داشتن منابع آب شرب به‌ویژه رودخانه میناب، یکی از قطب‌های کشاورزی هرمزگان است و از قدیم «گلستان جنوب» هم خوانده می‌شد.

 

وجه تسمیه

---

در باب وجه تسمیه میناب گفته می‌شود که به دلیل نزدیکی به آب و وجود رودهای اطراف آن را میان آب نامیدند که بعدها به میناب تبدیل شد.

 

تاریخچه

---

قدمت این شهر به بیش از 100 هزار سال پیش باز می‌گردد. بنای اولیه میناب را به اردشیر بابکان نسبت می‌دهند. اما بر اساس اعتقاد مردم بومی این شهر توسط دو خواهر به نام‌های بی‌بی مینو و بی‌بی نازنین در روزگارانی کهن ساخته شده است. طبق کتب تاریخی میناب شهری آباد بوده که با حمله مغولان ویران شده است و تنها اثر به جای مانده از آن دژ میناب می باشد. مردمان این شهر از نژادهای عرب، فارس، مهاجرین شمالی، بلوچ و سیاهان آفریقایی هستند و ساکنان آن لهجه ی بندری دارند.

 

محصولات و صنایع دستی

---

شرایط مناسب طبیعی باعث شده که محصولات فراوانی چون مرکبات، خرما، غلات، گوجه فرنگی، پرتقال و انبه در منطقه به عمل آید.

برقع، حصیر بافی، خوس دوزی و زردوزی و دیگر صنایع نخیلاتی و سفالی از صنایع دستی میناب می‌باشد.

 

زبان

---

در شهر میناب و سایر مناطق شهرستان میناب، مردم به گویش مینابی حرف می‌زنند. گویش مینابی که در جنوب ایران و حاشیه دریای عمان رایج است، زیرشاخه گویش بَشکَردی است و حدفاصلی است میان گویش‌های لارستانی و بلوچی و بشکردی در جنوب شرقی ایران است.

 

جاذبه های گردشگری

---

از جاذبه‌های شهر سد استقلال، پنجشنبه بازار، معبد عشاق و قلعه هزاره است.