مرور روزنامههای شنبه ۲۵ بهمن ماه
نه شعار «مرگ» تصادفی است، نه حذف نام امام (ره) / احمدینژاد و مطالبهگری گزینشی / فرزندان، انقلابها را میخورند؟
محکومیت گسترده توهین به روحانی، سه ماه تا تبدیل ایران به قطب منطقهای واکسن کرونا، درباره دوستی ایران و پوتین، ایران در کانون مباحث استیضاح ترامپ، بیانیه هیأت دولت: صبر دولت هم پایانی دارد، رئیسی خواستار بازگرداندن مجرمان متواری از عراق به ایران، تلاش احمدینژاد برای رد صلاحیت، آمارهای طلاق در دوره کرونا چه میگوید؟ طرح «شفافیت آرای نمایندگان» به صحن بازخواهد گشت؟! و حل مساله پس از چهار دهه، از مواردی است که موضوع گزارشهای خبری و تحلیلی روزنامههای امروز شده است.
به گزارش «تابناک»؛ روزنامه های امروز شنبه ۲۵ بهمن ماه در حالی چاپ و منتشر شد که شعار علیه روحانی و توهین به رئیس جمهور در صفحات نخست بیشتر روزنامه های امروز به محور اصلی تبدیل شده است. موجسواری با موتور سیکلت، اهانت به «جمهور»، بازگشت با موتور ۱۴۰۰و سکوت در برابر «توهينهاي زنجيرهاي» تیترهای یک روزنامه های عمدتا اصلاح طلب شده است.
در ادامه تعدادی از یادداشت ها و سرمقاله های منتشره در روزنامه های امروز را مرور می کنیم؛
فرزندان، انقلابها را ميخورند؟
سليمان محمدي طی یادداشتی در شماره امروز اعتماد با عنوان فرزندان، انقلابها را ميخورند؟ نوشت:«مرگ بر روحاني»؛ اين شعاري است كه چهار دهه پس از تثبيت انقلاب اسلامي با محوريت روحانيت، در يكي از كلانشهرهاي ايران از سوي تعدادي كه خود را ارزشي و فرزندان راستين انقلاب ميدانند سر داده ميشود. در يك نگاه سطحي راحت ميشود اين پديده را تحليل كرد، رقباي سياسي دولت با توجه به نزديك شدن پايان عمر آن و همچنين آغاز غيررسمي كارزار آخرين انتخابات قرن، براي نماينده جريان حاكم آرزوي مرگ ميكنند. با نگاه كمي مسامحهانگيزتر ميشود اينطور گفت كه اين جماعت آرزوي «مرگ بما هو مرگ» را براي رييسجمهور نداشتند و همان معناي انضمامي اصل اين شعار كه مرگ بر امريكاست مد نظرشان بوده و برچيده شدن همه آثار و اعلام جريان حاكم را آرزو كردهاند. اين تحليل شايد دو لايه رويي را كنار زده باشد اما كماكان سطحي است و نميتوان آسيبشناسي اين شعار را تنها به توهين به منتخب مردم و... محدود كرد. كژتابي موجود در اين شعار اين است كه عمق خطر آن را براي حكومت جمهوري اسلامي نشان ميدهد. تصور كنيد فردي بدون اطلاع از نام رييسجمهور ايران اين شعار را بشنود؛ چقدر براي او عجيب خواهد بود كه در جشن پيروزي و استقرار حكومتي اسلامي كه با رهبري روحانيت شكل گرفته، طرفداران آن حكومت شعار مرگ بر روحاني سر ميدهند؟ اين چه نقض غرضي است؟ مگر ميشود؟

بارها شنيدهايم كه فرانس فانونِ فرانسوي گفته «انقلابها فرزندان خود را ميخورند» اما به نظر ميرسد اين بار، فرزندان هستند كه قرار است انقلاب را بخورند. دكتر محمد تاجيك، سال گذشته در تحليل پديدههايي با كاركرد مشابه اين اتفاق، گفته بود «انقلاب اسلامي ايجاد شد تا شكوفايي و بالندگي انديشه را به ارمغان بياورد، تا رهايي از انديشههاي منجمد را به ارمغان بياورد و تا آزادي در فضاي انديشگي را به ارمغان بياورد اما در فضاي پساانقلاب فرزندان مشغول استحاله آن شدند و همچون موريانه انقلاب را از درون تهي كردند تا عملكرد خود را به نام انديشه، ايدئولوژي، اخلاق و دين توجيه كنند.» اگر كانتكست و به عبارتي شرايط فرامتني اين اتفاق (زمان و مكان) را در نظر بگيريم، سنگيني بار اين پديده بسيار فراتر از اين خواهد رفت. «ارزشيون» در شرايطي آرزوي مرگ «روحاني» را فرياد ميزنند كه تنها يك هفته از توصيه اكيد رهبري بر رعايت ادب در جامعه و پرهيز از بدزباني گذشته است. البته رهبري پيش از اين هم در يك سال گذشته در دو نوبت اين تذكر را دادند كه توهين و دشنام و نسبتِ بدون علم به دولتمردان جايز نيست و برخي از اين نسبتها را حرام دانسته بودند كه اين خود نشان از جدي شدن اين تهديد دارد. بنابراين به راحتي ميتوان گفت كه اين جماعت نه تنها از دولت و انقلاب و ارزشهاي آن رد شدهاند؛ بلكه از رهبري هم عبور كرده و عملا ديگر نسبتي با انقلاب ندارند.
حالا اين {به زعم خودشان} صاحبان جديد انقلاب قرار است نسل جواني باشند كه گام دوم انقلاب را برميدارند؛ گامي كه با اين شرايط و تكرار چند باره آن در سالهاي گذشته با توهينهاي آشكار به نوه بنيانگذار انقلاب، رييس مجلس، رييسجمهور، برخي از السابقون انقلاب و... نميتواند نسبتي با اصل انقلاب داشته باشد.
نه شعار «مرگ» تصادفی است، نه حذف نام امام(ره)
محمد هاشمی فعال سیاسی طی یادداشتی در شماره امروز ایران نوشت: امروز یکی از سؤالات اساسی متفکران سیاسی ما باید این باشد که چطور از اتحاد تاریخی ۲۲ بهمن ۵۷ به جایی رسیدیم که در مراسم گرامیداشت این روز علیه رئیس جمهوری مملکت شعار «مرگ» سر داده میشود و قطعنامه پایانی مراسم این روز بدون اشاره بهنام بنیانگذار انقلاب صادر میگردد؟ این دست رفتارها قطعاً تصادفی نیست و نباید آن را به یک اتفاق ساده و بدون قصد قبلی تقلیل داد. خصوصاً اینکه این اتفاق در سالهای گذشته مسبوق به سابقه بوده است. در روزهای اخیر به مانند موارد مشابه سالهای گذشته، این رفتار تفرقهافکن و توهینآمیز به خودسری برخی افراد نسبت داده شده و تأکید شده که هیچ سازماندهی پشت این نوع رفتارها نیست. البته که میتوان شواهدی یافت که این ادعا را چه در قبال اتفاق ۲۲ بهمن امسال و چه در مورد اتفاقات مشابه سالهای قبل رد میکند، اما حتی اگر فرض را بر صحت این ادعا نیز بگذاریم که قصد و سازماندهی قبلی هم برای این رفتارها و شعارها وجود نداشته، باز هم نمیتوان و نباید آن را در حد رفتاری خودسرانه تقلیل داد.

این حرکات زمینههای تحریکآمیزی دارند که خود آن زمینهها قطعاً سازمانیافته و با قصد قبلی انجام شدهاند. بهطور مثال هنوز به یاد داریم که رئیس کمیسیون امنیت ملی مجلس رسماً در ماه های قبل رئیس جمهوری را به «اعدام» تهدید کرد. یا نمونههای متعدد و متنوعی از پمپاژ نفرت علیه دولت و یک جناح از تریبونهای رسمی چون صداوسیما گرفته تا برخی نمازهای جمعه و جاهای دیگر وجود دارد که همچنان هم با جدیت پیگیر کار خود هستند. یا نمونه دیگر موضعگیریهای مجلس علیه دولت که اوج
آن برخوردهای توهینآمیز با وزیرامور خارجه بود که مورد تذکر رهبری هم واقع شد. شک نیست که این دست رفتارها به هر شکلی، بخشی از کف جامعه را تهییج و بهطور غیرمستقیم برای اقداماتی نظیر آنچه که در ۲۲ بهمن دیدیم، تشویق میکند. یعنی نمونه همان اتفاقی که سلسله اعتراضات خطرناک سال ۹۶ را دامن زد. اگر فرض کنیم رفتار موتورسوارانی که شعار مرگ علیه رئیس جمهوری را میدادند، خودسرانه بوده قطعاً زمینهسازی برای تهییج و تشویق آنها و عادی جلوه دادن توهین به دولت توسط برخی تریبونها و مقامات رسمی نه تنها اتفاقی نیست که قطعاً بهصورت سازماندهی شده دنبال میشود.
کما اینکه عدم اشاره بهنام حضرت امام (ره) در قطعنامه پایانی مراسم ۲۲ بهمن هم یک رخداد ساده و تصادفی نیست. حتی اگر بپذیریم تهیهکنندگان و نویسندگان این قطعنامه به شکل «سهوی» چنین خطایی کردهاند باید پرسید که مگر این افراد در چه فضای ذهنی و تحلیلی سیر میکنند که برای چنین متن با اهمیتی، نام مهمترین ستون انقلاب یعنی رهبری آن را از یاد میبرند؟ آیا این نشانه آن نیست که در فضای ذهنی و عملی این افراد هم دیگر جایی برای خمینی کبیر و منش او وجود ندارد، تا جایی که نام او هم از یاد میرود؟ به همین اعتبار باید تأکید کرد که این دست اتفاقات نه یک تصادف ساده، بلکه نشانههایی از انحراف در مسیر کسانی است که تلاش دارند افراطیگری و انحراف خود را بهنام انقلابیگری به جامعه تحمیل کنند.
احمدینژاد و مطالبهگری گزینشی
محمدصادق جوادیحصار طی یادداشتی در شماره امروز جهان صنعت نوشت: محمود احمدینژاد در نامهای به رییسجمهور نسبت به برخورد با هوادارانش در تجمع روز ۲۲ بهمن اعتراض کرده است. این مساله از چند جنبه قابل توجه است.
اول از همه باید دید که این ادعا چقدر صحت دارد. آیا واقعا با اجتماع طرفداران او برخورد شده یا خیر؟ همچنین باید دید که این برخورد چطور و با چه کیفیتی بوده است؟ به هرحال برخورد فیزیکی با تجمعکنندگان توسط هر کسی که صورت گرفته باشد، محکوم است زیرا در جمهوری اسلامی برگزاری اجتماعات آزاد است و نباید سرکوب شود.بحث دوم این است که آقای احمدینژاد این مطالبه را از رییسجمهور دارد و شکل قانونی مساله درست است زیرا رییسجمهور علیالقاعده مسوول مستقیم و بالادستی حوزه اجرایی است و وقتی در حوزههای حقوق شهروندی تعرضی صورت میگیرد، به عنوان مجری اول قانون اساسی مسوول است و باید از او پرسید که چرا چنین اتفاقاتی رخ داده است. فارغ از اینکه رییسجمهور در شرایط کنونی امکان مداخله، پیشگیری یا ممانعت از بروز این رفتارها را دارد یا خیر.
نکته سوم اما این است که میتوان به آقای احمدینژاد ایراد گرفت و پرسید که آیا ایشان به عنوان یک رییسجمهور پیشین از این اطلاع دارند که در کشور ما نیروهایی هستند که به اجتماعات حمله کرده و میکنند؟ نیروهایی که معمولا هم از تعرضات قانونی در امان و مصون هستند و مجریان قانون نمیتوانند به آنان حرفی بزنند. اگر آقای احمدینژاد به این قضیه اشراف دارد که به نظر میرسد اکنون مشغول مطالبهگری است و این نیز حق او است. او ولو اینکه خودش از انجام پارهای از امور ناتوان بوده باشد، حق دارد که از رییسجمهور بعدی مطالبه اجرای حدود قانونی را داشته و بخواهد که پاسدار قانون باشد.ضمن اینکه در نامه آقای احمدینژاد اعترافی پنهان است و آن اینکه اگر من نتوانستم جلوی این تعرضات و قانونشکنیها را بگیرم، از شما میخواهم که چنین کنید. این نیز امر پسندیدهای است.

نکته چهارم در بررسی اعتراض اخیر آقای احمدینژاد به رییسجمهور این است که ممکن است برخی به او اعتراض کرده و بپرسند آیا در دورهای که خودتان مسوولیت اجرایی کشور را داشته و مسوول پاسداشت قانون و حقوق شهروندان بودید، چنین اتفاقاتی افتاد؟ اگر افتاد، شما چه عکسالعملی داشتید؟ آیا شما هم تلاشی برای حمایت از حقوق شهروندان و اجرای قانون کردید یا خیر؟ اگر کردید که دست مریزاد اما اگر کوتاهی کردید که قصور بوده و از شما توقع میرود که در هر جایگاهی در موارد مشابه، چنین کنید.
اما اگر در آن زمان ارادهای بوده که این کار را نکنید و امروز به عنوان یک مطالبه حق اما با اراده تضعیف دولت و به رخ کشیدن ضعف رییسجمهور در مواجهه با جریانات قانونگریز و قانونستیز بر این نارساییها انگشت میگذارید، این رفتار اخلاقی و شرافتمندانه نیست زیرا شما میدانید که جریانات قانونگریز و قانونستیز در کشور در حمایت مجموعههای قدرتمند بوده و متاسفانه سالها است از این شیوه برای توقف مطالبات اجتماعی و پیشگیری از پرسشگریها و حقطلبیهای مردم استفاده میشود.با این وجود امیدواریم که آقای احمدینژاد متنبه شده و به جمع مطالبهگران و پرسشگران مردمی و حامیان حقوق شهروندی در ابعاد مختلف بپیوندند. اگر اشاره او به آبان ۹۸ در نامه اخیر را مصداق خروج او از قالب یک مدیر اجرایی و تبدیل شدن به یک کنشگر و مطالبهگر بدانیم، باید گفت که اشاره وی به این موضوع لازم اما ناکافی بوده است. با این فرض که او به جمع حامیان مردم و مطالبهگران پیوسته، میتوان از او خواست که بعد از آبان ۹۸ موضع خود را نسبت به سرنگونی هواپیمای اوکراینی در فضای تهران نیز اعلام کنند. مثلا بگویند که از دیدگاه یک مدیر اجرایی این امر چقدر قابل پیشگیری بود؟ یا اتفاقات بعد از آن در سه روزی که حقایق هنوز به مردم گفته نشده بود از نظر او چگونه بوده است؟ آیا مجاز بودند که حقایق را با تاخیر بگویند یا اینکه الزامات این تاخیر از نگاه وی چه بوده است؟چرا آقای احمدینژاد نسبت به این مقوله بسیار مهم سکوت کرده است؟! به هرحال اگر کسی وارد مقوله پرسشگری اجتماعی میشود، نمیتواند موضوعات اجتماعی را گزینشگرایانه و معطوف به مقصود خود، دنبال کند.
2
















تابناک را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید
نظرات بینندگان
برای ممنوع شدن مرگ بر همه موافقند اما برای بودن مرگ بر همه ویا لا اقل اکثریت مخالفند
هیچ رئیس جمهوری در شرایط کشور ما قادر به اقدام اساسی برای خارج کردن کشور از بحران داخلی وخارجی نیست،چون ۴۲ سال است این موضوع را تجربه کرده ایم همه روئسای جمهور با رای مردم وتایید مراجع نظارتی سر کار امدند ولی هیچکدام جان سالم بدر نبردند ،ایا وقت ان نرسیده است که شرایط زمینه ای مشکلات را برای یکبار هم که شده بررسی وتغییر دهیم تا از این دور باطل خارج شویم؟
عواملی قویتر از رئیس جمهور وقویتر اژ مجلس وقویتر از تمام نهادهای مدنی منتخب مردم ،همیشه بود اند وخواهند بود،واینکه خیلی ها بحق میگویند رئس جمهور ومجلس کاره ای نیستند دقیقا به همین موضوع بر میگردد،اگر رئیس جمهور ویا نماینده منتخب مردم در مجلس در راستای اهداف همان عوامل گام بردارند اختیارات فراوانی خواهند داشت،مثل احمدی نژاد در شش سال اول واگر بر خلاف ان عوامل عمل کردند هیچ اختیاری نخواهند داشت مانند ،خاتمی، روحانی،احمدی نژاد دو سال اخر.د
سلام عزیز چطور دولت و وزارت کشور میتونه روز 22 بهمن نیروی انتظامی را در نارمک تهران مستقر کنه تا مردم در جشن 22 بهمن نارمک شرکت نکنند .اما نمی تونه یک پنجاه نفر موتوری را که راحت قابل شناسایین و به مدت زیادی دنبال جمعیت راه می افتند و شعار بر علیه رییس جمهور میدند را نمی تونند با نیروی انتظامی متفرق کنند.سلام عزیز ایا این نشون نمیده که حتی استانداری اصفهان هم بنا به دلایلی نمی خواسته این موتور سوارها حداقل متفرق بشن.سلام عزیز اگر این حرکت مردمی بود و بدست بسیجیان اصفهان شکل گرفته بود اینا بدون قطعا الان تا سر حد مرگ مردم غیور و شجاع اصفهان پیش رفته بودند.سلام عزیز اگر این موتور سوارها را طیف مخالف روحانی راه انداخته اند بطور جد خود رییس جمهور از اطلاعات سپاه نه وزیر اطلاعات بخواهد این ها را پیدا کند و ریشه یابی کند اگر اون نقطه اخر به خود همین اقایون نرسیدند اونوقت جبهه بگیر.این مرگ بر ... که عدهای بیشعور در اصفهان سر دادند همون نداییه که دزده داد میزنه اهای دزد را بگیرید تا خودش را نگیرند..سلام عزیز اینا بدون بعضی وقتها مظلوم نمایی و خوب جلوه دادن
خود ادم شرور میتونه مردم را فریب بده اما نه مردم فهیم ایران را . این حرکت موتور سوارهای اصفهان که به رییس جمهور توهین کردند خودش یک خود زنی بزرگ و حساب شده از طرف اصلاح طلبها و دلتمردامون بود که با درایت درست مردم ایران بخصوص اصفهان بر ملا شد و نتوانست اثر مخربش را بگذاره.
اجتماعات آرام آزاد باید باشه وگرنه یک گروه چطور باید حرف و نظر خودش رو بگه
این شوی توهین کار عوامل خود دولت است تا بدهکار را برجای طلبکار بنشاند.والسلام نامه تمام
روحانی محبوب قلب توئه
همه کجا محبوب
واقعا ما مردم خودسریم جناب آقایان روحانی پشت سر
اولا خیلی باید...باشی که ندونی هییییییچ چی دست روحانی نیست..دوما روحانی اگه بد اگه خوب دوره ریاستش تموم میشه و مردم یکی دیگه رو انتخاب میکنن،مث ترامپ..ولی....ثالثا روحانی حقته وقتی به مردمی که بهت رای دادن پشت میکنی و طرف...رو میگیری همین میشه..کاشکی همه چی رو به ما مردم میگفتی
روحانی.هیچکاره.هست.دلش.میخواهدکاروبارمامردم.بدبخت..رادرست.کندولی.هیف.نمی.گزارندبه.قول.قدیمیااشپزدوتاباشداش.شورمی.شود
سال های قبل هم مثل امسال بود جلوگیری نکردن وسال ۱۴۰۰ هم همین طور ادامه دارد
والله چی بگیم مگه منتخب مردم رییس جمهور درایران قدرتی دارد
با شما همانطور رفتار خواهد شد که با دیگران رفتار کردید، یاد حرف آقای خلخالی افتادم، که هویدا گله کرده بود که سلول انفرادی خیلی تنگ است، گفت ما بی تقصیریم خودتون ساختید میخواستی بهتر بسازی!!!! یک مثل قدیمی هست که میگه دست ، دست رو میشوره، همون دست بر میگرده صورت میشوره، یا از هر دست که بدی از همون دست هم میگیری.
توهین ها مرگ گفتن ها سر کاری است باور کنید عده ای از جایی هدایت شدند تا به این رفتارهای زشت دست بزنند که روزنامه های رنگی بیکار ننشینند و دولت را از پاسخگویی به مشکلات در گذشته دور کنند اما اینها راه به جایی نمی برند و مردم هم نه برای اجیر شده ها یا احمقه و یا کسانی که اینها را هدایت کردند و روزنامه ها و سایتهای رنگی پشیزی قائل نمی شوند ملت دیگر گول نمی خورد
روزنامه ایران می نویسد اهانت به جمهور اما روزی که در روز عاشورا پرچم امام حسین را آتش زدند و به ساحت مقدس امام حسین (ع) اهانت کردند اینها خواب بودند و رئیس فتنه گران گفت اینها خداجو بودند
فکر کنم آقای احمدی نژاد فراموشی گرفته اند !به ایشون یادآوری می کنم حمله به تجمع معلمان در مقابل مجلس ,ضرب و شتم و تعلیق از کار و بازداشت وزندانهای طویل المدت بسیاری از آنها ,آن هم معلمینی که صرفا تظاهرات صنفی داشتند ,همزمان با سفر دبیر کل سازمان ملل به ایران !
توهم توطئه
همچنین آگهی درمان دیابت نباید عکس پای زخم بذاره.
این چرت وپرت هاتون کناربگذاریدودوباره مردم رابه جان هم نیندازید،ازگرسنگی بمیرند بهترازاین است که اون ها رابه جان هم بیندازیدباز انتخابات وباز فتنه گری اصلاحات.
مگه نمی گید اونایی که شعار دادند از طرف خود اصلاح طلبان اومده بودن ,آقا من اصلاح طلبم اینا رو بگیرید ببرید کهریزک !
زمانی بهتدن برمیخوره برای شعار نه غزه که فلسطینی یا لبنانی باشی ولی شعار علیه رییس جمهور شعار علیه ایران وایرانیان است ....
دیدگاه خود را بنویسید
سایت تابناک از انتشار نظرات حاوی توهین و افترا و نوشته شده با حروف لاتین (فینگیلیش) معذور است.