اعتراف رئیس صداوسیما به ریزش مخاطبان رسانه ملی، نخستین گام تغییر ریل؟
اساساً تا ضعف یک مجموعه پذیرفته نشود، بدیهی است اقدامی برای بهبود آن مجموعه شکل نمیگیرد. البته برخی این موضع گیری را تاکتیکی خوانده و تاکید کردهاند دیدگاه تغییر نکرده، اما چیزی به جز مرور زمان نمیتواند دقت چنین ارزیابیهایی را بسنجد. با این اوصاف، باید صبر کرد و دید آیا گفتههای جبلی منتهی به تغییری میشود یا آب از آب تکان نمیخورد؟

اذعان رئیس سازمان صداوسیما بر کاهش شمار مخاطبان صداوسیما که رویکردی متفاوت نسبت به آمارهای فریبنده تعداد مخاطبان برنامههای صداوسیماست، نخستین گام مثبت برای تغییر رویهای است که منجر به ریزش تماشاگران صداوسیما و جذب آنها توسط شبکههای فارسی زبان رقیب شده است؛ رویکردی که اگر صرفاً تاکتیکی نبوده باشد، میتواند بارقههایی از امید را برای بهبود اوضاع این مجموعه عظیم در پی داشته باشد.
به گزارش «تابناک»؛ «همه ما، چه شما به عنوان هنرمند، چه ما به عنوان مسئولین صداوسیما، باید از خودمان بپرسیم چرا احساس علاقهای که مخاطب به هنرمندان و آثارشان داشت، کاهش یافته است؟ چرا بعضی آثار که در گذشته با هزینههای کمتر ساخته میشد، ماندگارترند؟ همه ما مقصریم و نمیتوانیم خودمان را تبرئه کنیم»؛ این بخشی از سخنان پیمان جبلی در دیدار با گروهی از هنرمندان است؛ موضع گیری که نخستین بار یک رئیس صداوسیما همزمان با تصدی این مسئولیت بدان اذعان کرده است.
این موضع گیری از آن جهت اهمیت دارد که تا زمان عدم پذیرش ریزش مخاطبان صداوسیما و از دست رفتن بخش معناداری از شمار مخاطبان یا گرفتن بخشی از سهم مخاطبان صداوسیما توسط تلویزیون فارسی زبان، اقداماتی در راستای تغییر وضعیت انجام نمیشود. تا پیش از این، تکیه بر آمار مرکز افکارسنجی صداوسیما ـ که مخاطبان برنامههای تلویزیون را در موارد متعدد 70 تا 80 درصد اعلام میکرد ـ عملاً چشم بستن بر واقعیتی بود که در فضای عمومی مشهود بود.
تعبیری معروف وجود دارد که تلویزیون حتی وقتی برفک پخش میکند نیز تعداد مخاطبانش بیش از رسانههای مکتوب است و این تعبیر پر بی راه نیست. حتی در عصر شبکههای اجتماعی، تلویزیون مخاطب گستردهای دارد، چون میتواند در خانهها روشن باشد، بدون توجه به آنکه نیاز به تمرکز داشته باشد و در حین فعالیت صرفاً صدایش شنیده شود. با وجود رشد اینترنت و شبکههای اجتماعی، نه در ایران و نه حتی در آمریکا، شبکههای تلویزیونی همچنان مخاطب دارند؛ اما مساله این است: «کدام شبکه؟» مخاطب میتواند به جای شبکههای یک، دو، سه یا چهار سیمای ایران، شبکههای جم، منوتو، بیبیسی و اینترنشنال را نگاه کند و در طول روز که تلویزیونش روشن است، تلویزیون مدام این شبکهها را پخش کند.
در دورانی که شبکههای لس آنجلسی، تنها تلویزیونهای فارسی بودند، سطح برنامهسازی اینقدر پایین بود که اساساً متولیان احساس خطر نمیکردند اما به شکل گیری سایر شبکهها به ویژه بی بی سی، یکباره این جنگ برای نگه داشتن تماشاگر شکل گرفت و در ادامه نیز شبکههای فارسی زبان یک به یک راه افتاد و رقابت سختتر و متنوعتر شد. در واقع همچنان تلویزیون همان کارکرد را دارد و در طول روز در خانه و محل کار مردم روشن است، اما مساله این است که روی کدام شبکه تنظیم شده است؟!
از راهبردهای صداوسیما علاوه بر تلاش برای افزایش کیفیت دکورهای برنامه و ارائه اندک زرق و برق به تولیداتش، پخش شبکههای تلویزیونی از طریق ماهواره در کنار فرستندههای زمینی بود. این اقدام عملاً فرصت تماشای شبکهها را برای آن گروه از مردم که عمدتاً از ماهواره استفاده میکنند، فراهم کرده و دست کم مخاطبان در کنار شبکههای ماهوارهای، فرصت انتخاب شبکههای داخلی را دارند. این انتخاب اما مشروط به این است که محتوا قدرت رقابت را داشته باشد یا سرعت اطلاع رسانی با حذف برخی مصلحت اندیشی به حد کافی برسد؛ اما اینها تنها برخی از ملاحظات است و «تابناک» در گزارشی مجزا به تغییرات مورد نیاز صداوسیما خواهد پرداخت.
با این حال اینکه اکنون رئیس صداوسیما چشمش را روی حقیقت نبسته و همه چیز را به آمارهای غیرطبیعی مرکز افکارسنجی صداوسیما حواله نداده، اتفاق مهمی است که میتواند زمینه ساز تغییر ریل این مجموعه عظیم باشد. در واقع اساساً تا ضعف یک مجموعه پذیرفته نشود، بدیهی است اقدامی برای بهبود آن مجموعه شکل نمیگیرد. البته برخی این موضع گیری را تاکتیکی خوانده و تاکید کردهاند دیدگاه تغییر نکرده، اما چیزی به جز مرور زمان نمیتواند دقت چنین ارزیابیهایی را بسنجد. با این اوصاف، باید صبر کرد و دید آیا گفتههای جبلی منتهی به تغییری میشود یا آب از آب تکان نمیخورد؟
تابناک را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید
نظرات بینندگان
تنها راه برون رفت از این وضعیت و نجات صدا و سیما بیرون کردن این سازمان از دایره مدیریتی پایداریچیهاست
با اجازه خوانندگان یک نکته در صحبتهای اقای جبلی را متوجه شدم و اینکه ایشان میفرمایند چرا هنرمندان و برنامه های قبلی مردم پسندترند و در اصل مطلب را فراموش کرده اند که مردم خود رسانه میلی را مود انتقاد دارند بعد برنامه ها را چون سیما و صدا یک طرفه میتازد و نظر مردم جایی نداره پس در صحبتهایش نقض مدیریت صدا و سیما را بیان نمیکنه بلکه عدم استقبال از هنرمندان را بیان میکنه نتیجه میگیریم مسئله هنوز مانده تا حل مشکل
رئیس گرامی صدا و سیما ؛
چیزی که باعث گریز مخاطب شده کم بودن زرق و برق یا نوع دکور برنامه ها نیست . مواردزیر باعث گریززتماشاگر شده است :
۱- در تقریبا تمامی فیلم ها و هر بخش از سریال ها صحنه ای از بیمارستان یا قبرستان یا مجلس ختم وجود دارد .
۲- در تقریبا تمام صحنه های فیلم و سریال فقط بدبختی و نکبت نشان داده شده و همواره بازیگران سر هم داد می زنند و پرخاش می کنند .
۳- احساس می شود که بنوعی سریال ها و فیلم ها با فرهنگ ایرانی خصومت دارند . در فیلم ها و سریال های شما آدم های خوب اسم عربی و آدم های بد اسم فارسی اصیل دارند .
با این وجود چگونه می خواهید مخاطب از شما نگریزد ؟
صدا و سیما یعنی کشک کی تلویزیون جمهوری اسلامی رو نگاه میکنه 80 درصد فقط ماهواره نگاه میکنند
بی بی سی رو مگه بودجش رو دولت نمیده پس در کل از این به اون رفتن
صدا وسیمایی که سالهاست مثل روز روشن جای حق وباطل را عوض میکند از لحاظ شرعی هم دیدن برنامه هایش مجاز نیست
چرا چرت پرت ویکی دهه هفتاد هشتاد سینما تلویزیون مگه رقص داشت ملت اینکه دوست داشتندرقص داشت ملت اینکه
سریالهای دهه هشتاد و هفتاد چقدر زیبا بودن. ..سریالهایی که هر روز از شبکه یک سیمای خانواده بیست دقیقه پخش میشد .
پوشش. آنها هم زیبا بود
.الان تلویزیون خیلی افراطی خشک مذهب شده .همسر من با ماهواره مخالفت شدید دارد گاهی حوصله مان سر میرود هزار بار شبکه ها ا را عوض میکنیم تا یک فیلم میای پسند پیدا کنیم
آخرش هم به شبکه مستند میرسیم باز هم میبینیم شبکه مستند ه هم جدیدا شده مستند های مذهبی و جهادی
انگار تمام شبکه ها ا شدند جهادی
صدا وسيمايي كه تريبون نظام و وابسته به قشر متحجر باشد قطعا مخاطبي ندارد
یک شبکه ماهواره ای جود دارد که یک امپراتوری رسانه ای را درست کرده تازه خصوصی هم هست.همان شبکه که سریال ترکی پخش میکند.....ج م
مضحکترین بخش صداوسیما اینجاست که با اینکه در چارچوب همین ایران هم مخاطبی نداره و حتی رئیس صداوسیما هم به این موضوع اعتراف میکنه اما آمدهاند و کلّی شبکه برونمرزی به زبانهای مختلف درست کردهاند!
تلویزیونی که ابزار سیاست و سیاستگران بشه و از هنر واقعی و اصیل در اون خبری نباشه خب معلومه مخاطبش ریزش می کند .
خدا گواه است با اینکه خودم کارمند سازمان صدا و سیما هستم سالهای سال است در منزل تلویزیون ندیده ام و نخواهم دید ......
صدا وسیمایی که تمام اخبارش دروغه چطورمخاطب داشته باشه.
شما خیلی دیر به فکر افتادی. ما 15 سال پیش رفتيم سراغش.
خیلی جالبه بی بی سی بابیش ازیک قرن فعالیت واداشتن دهها شبکه به زبان تمام کشورها فقط چهار هزار نیرو داره ولی صدا و سیما ی ما که بعضی شبکه های رادیو و تلویزیونی ش خارج تهران نمیگیره بیش از 70هزارکارمند داره.افتابه لگن هفت دست شام و نهار هیچی
خیلی وقته کسی تلویریون نگاه نمیکنه بخاطر رفتارمدیران صدا وسیما وقتی عادل فردوسی نباشه یعنی خداحافظی باجوانان وقتی عطاران ومدیری نباشند یعنی خداحافظی با 90درصد مردم وقتی 60تا شبکه الکی داشته باشی یعنی تعطیل شدن تلویزیون فقط اخبار یه طرفه سانسوری داری ونوحه خوانی همین
تلویزیون فقط روی مسایل ایدیولوژیک تمرکز کرده و هیچ خبری از موسیقی، تئاتر، سینمای کودک، برنامه های سرگرمی خانواده محور نیست، حتی در بخش های خبری اصلا منتقد و کارشناس معتبری حضور نداره، زمان شادی و عید هیچ برنامه مفرح و جذابی پخش نمیشه ولی موقع عزاداری همه مداحان و روحانیون کشور مشغول سخنرانی و موعظه مردم هستن، ماه محرم و صفر با همه احترام به عقاید مردم تلویزیون رسما تعطیله، فقط مداحی و گریه و شیون با صدای زمخت مداحان معروف. مردم فقط منتظر خندوانه و دورهمی هستن، سالهاست که تلویزیون فقط ضد خودش و ضد عقاید مردم عمل میکنه و مطمئنأ مردم حرف دلشونو از ماهواره میشنون.
صداوسیما یک رسانه عادی و متداول مثل رسانههایی که در بقیه کشورها وجود داره، نیست. صداوسیما صرفاً یک بوق تبلیغاتی و ایدئولوژیک هست که به زور میخواد یک تفکر خاص را به مردم القا کنه. الآن ۴۴ ساله که اوضاعش اینطوری هست.
وقتی یک جوان ناپخته با پارتی میشود رییس مهمترین شبکه ،خروجی اش رجوع کردن مردم به شبکه های خارجی میشه و افراد کاربلد مثل عادل و امثالهم باید برن خونه، همون آقای فروغی انگشت کوچیکه عادل خان نمیشه از لحاظ سواد
دیدگاه خود را بنویسید
سایت تابناک از انتشار نظرات حاوی توهین و افترا و نوشته شده با حروف لاتین (فینگیلیش) معذور است.