مرور روزنامههای یکشنبه ۹ مرداد
دندان فاسد خودروسازی را بکشیم یا...؟ از این بیتصمیمی عبور کنید / اظهارنظرهای شخصی در قامت رسمی
هدررفت ۵۰ درصد بنزین کشور، سوءاستفاده از طرح هوشمندسازی نان، «میر» روسی در ایران چه میکند؟ حقوق بازنشستگان در اغما، شلوارهای گِلی یا توسعه پایدار، درگذشت رییس میانهرو، جوزپ بورل در انتظار پاسخ تهران و واشنگتن، خداحافظی با دلار و یورو به نفع روبل و لغو ممنوعیت واردات برنج و رشد تولید داخل، از مواردی است که موضوع گزارشهای خبری و تحلیلی روزنامههای امروز شده است.

به گزارش «تابناک»؛ روزنامههای امروز یکشنبه ۹ مردادماه در حالی چاپ و منتشر شد که پیام تسلیت رهبر انقلاب به مصیبت دیدگان سیلهای اخیر، حقوق بازنشستگان در اغما، جوزپ بورل در انتظار پاسخ تهران و واشنگتن و خسارت ۶ هزار میلیارد تومانی سیل به کشاورزان در صفحات نخست روزنامههای امروز برجسته شده است.
در ادامه تعدادی از یادداشت ها و سرمقاله های منتشره در روزنامه های امروز را مرور می کنیم؛
دندان فاسد خودروسازی را بکشیم یا...؟
مهدی حسن زاده طی یادداشتی در شماره امروز خراسان با عنوان دندان فاسد خودروسازی را بکشیم یا...؟ نوشت: آماری که به نقل از مدیرعامل شرکت پالایش و پخش فراوردههای نفتی منتشر شد و مصرف دو برابری بنزین در خودروهای داخلی را نشان میداد، بار دیگر بحث صرفه اقتصادی تولید خودروی داخلی را پررنگ کرد. سال هاست که ناکارآمدی خودروسازی داخلی در تولید محصولاتی با کیفیت پایین و مصرف بالا مشهود است. در این میان برخی طی سالهای گذشته به طرح این پیشنهاد پرداخته اند که با تعطیل کردن خودروسازان داخلی از طریق صرفه جویی مصرف بنزین در خودروهای خارجی جایگزین شده با خودروهای داخلی میتوان با صادرات بنزین صرفه جویی شده، هزینه واردات خودرو را تامین کرد و حتی حقوق کارگران بیکار شده خودروسازی را پرداخت.
در گزارش امروز صفحه ۱۰ روزنامه خراسان با تیتر «هدررفت ۵۰ درصد بنزین کشور» به این پرسش پاسخ داده ایم که هزینه - فایده تعطیل کردن خودروسازان چیست؟ خوانندگان را به مطالعه این گزارش دعوت میکنیم که ماحصل آن هزینه بیشتر تعطیلی خودروسازان و واردات کل نیاز داخلی به جای تولیدات داخلی است. با این حال پرسش این است که چگونه میتوان با این غول بزرگ بنزین خواری که روزانه ۵۰ میلیون لیتر بیش از استاندارد و میانگین جهانی، بنزین مصرف میکند و تصادفات ناشی از غیراستاندارد بودن آن هزینههایی سنگین بر دوش مردم سوار میکند، مواجه شد؟
در این مجال به دنبال پاسخی کامل و جامع در این زمینه نیستیم چرا که بحث درباره اصلاح صنعت خودرو، مجالی مفصل میطلبد، اما غرض، یادآوری این نکته مهم است که تصورات غیرواقع بینانه و شعارزده درباره صنعت خودرو به اندازه حمایتهای کورکورانه غلط است و به مردمی که در نهایت استفاده کننده از صنعت خودرو هستند، نفعی نمیرساند. یک نمونه از این تصورات غلط و خواستههایی نظیر تعطیلی صنعت خودرو در این است که اساسا اقتصاد ایران از منظر تراز تجاری و مصارف ارزی کشور، توان تامین هزینه سالانه ۱۵ تا ۲۰ میلیارد دلار را برای واردات خودروی مورد نیاز در سال و تامین قطعات و خدمات پس از فروش ندارد. حتی هم اکنون با توجه به ناپایداری بازار ارز، برای واردات سالانه ۵۰ تا ۱۰۰ هزار خودرو و ایجاد یک رقابت نسبی و حداقلی بین خودروهای داخلی و رقبای خارجی، تردیدهای جدی در خصوص اجرای قانون واردات خودرو وجود دارد و بانک مرکزی از تبعات ارزی واردات حتی این میزان خودرو بر بازار ارز نیز بیمناک است.
صنعت خودرو نیاز به اصلاحات اساسی دارد که باید برمبنای نقشهای کامل از مزیتهای داخلی و منطقه ای، توسعه صنعت قطعه سازی برمبنای این مزیت ها، تعریف مشخص، محدودیت و زمان دار بودن حمایتهای تعرفهای از خودروسازان داخلی، نحوه خصوصی سازی خودروسازان یا در صورت دولتی و شبه دولتی باقی ماندن آن ها، قوانین و رویههای مشخص در خصوص انتصاب مدیران و تعیین برنامه جامع توسعه این صنعت شکل گیرد. واقعیت این است که صنعت خودروسازی با طیف گستردهای از زنجیره صنایع مرتبط از جمله قطعه سازی، به قدری بزرگ است که نمیتوان آن را به منزله دندان فاسد، کشید و از بدن اقتصاد ایران خارج کرد بلکه باید این دندان خراب و فاسد را با جراحی سخت و تدوین برنامهای زمان بندی شده مبتنی بر اصلاحات اساسی و استفاده اهرمهای رقابتی، ترمیم و درمان کرد و اقتصاد ایران را از هزینههای گزاف مصرف بالای انرژی آن رهایی بخشید.
از این بیتصمیمی عبور کنید
روزنامه جمهوری اسلامی طی یادداشتی در شماره امروز خود با عنوان از این بیتصمیمی عبور کنید نوشت: این سوال که مذاکرات برجامی در چه مرحلهای است و آیا به توافق منتهی خواهد شد یا بینتیجه خواهد ماند؟ سوال مهمی است که این روزها در مجامع مختلف سیاسی و حتی خانوادگی، اداری و کسب و کار مطرح است.
علت حساسیت این موضوع این است که برخلاف شعارهائی که داده میشود، بخش قابل توجهی از اقتصاد کشور و معیشت مردم به تحریمها گره خورده است. اینکه گفته شود تحریمها را خنثی میکنیم و اجازه نمیدهیم به زندگی مردم لطمه وارد کنند، شعار خوبی است، اما پشتوانه عملی ندارد. این قبیل شعارها برای دوران تبلیغات انتخاباتی کاربرد دارند، ولی همان کسانی که در انتخابات ریاست جمهوری ۱۴۰۰ به این قبیل شعارها متوسل شده بودند، اکنون که نزدیک یکسال است مسئولیت اجرائی کشور را برعهده دارند، به این نتیجه رسیدهاند که بدون رفع تحریمها نمیتوانند مشکلات اقتصادی کشور را حل کنند. بنابراین، طبیعی است که سوال درباره سرانجام مذاکرات برجامی یک سوال مطرح باشد و اقشار مختلف مردم در جستجوی جواب آن باشند.
این نکته را هم البته باید در نظر داشته باشیم که بخشی از مشکلات اقتصادی کشور معلول ناکارآمدی مسئولین اجرائی به ویژه وزرای اقتصادی است. آنها نه در برنامهریزی و نه در اجرا توفیقی نداشتند، ولی با اینحال هنوز هم از جای خود تکان نخوردهاند و مجلس هم که بارها درصدد استیضاح آنان برآمده، با مانع مواجه شده و نتوانسته به اختیارات قانونی خود عمل کند و این وزرای ناکارآمد را کنار بگذارد. چنین وضعیتی زیبنده یک حکمرانی اسلامی نیست و هیچکس حق ندارد کشور و سرنوشت و معیشت مردم را معطل ناکارآمدی افرادی کند که کارنامه آنها در یکسال گذشته عدم موفقیتشان را به روشنی به اثبات رسانده است.
در بخش سیاست خارجی و تصمیمگیری در زمینه مذاکرات برجامی نیز دولت سیزدهم دچار ضعف مشهود است. با قطع نظر از میزان توانائی گروه مذاکرهکننده برجامی و میزان مسئولیت و اختیارات این گروه و تداخلی که ممکن است در اختیارات و مسئولیتهای بخشهای مختلف مرتبط با مذاکرات برجامی وجود داشته باشد، این واقعیت کاملاً مشهود است که موقعیت کنونی برای تصمیمگیری جهت رسیدن به یک توافق قابل قبول و احیاء برجام را نباید از دست داد. سخنان مسئولان ایرانی و غربی اعم از اروپائی و آمریکائی، نشان میدهند طرفین تمایلی به کنار گذاشتن برجام ندارند.
غربیها با صراحت اعلام میکنند بهترین توافق روی میز است، گام آخر را بردارید. بالاترین مقام سیاست خارجی کشورمان نیز در جملاتی بدون ابهام سخن از تمایل ایران به رسیدن به یک توافق خوب و پایدار و قوی میگوید. حتی بعضی نقشآفرینان منطقهای در وساطت میان ایران و آمریکا برای حصول توافق برجامی نیز اعلام داشته «فرصتی طلائی برای رسیدن به یک توافق فراهم شده است». در چنین موقعیتی انتظار از مسئولین ایرانی اینست که از فرصت استفاده کنند و تصمیم نهائی را برای رسیدن به یک توافق که دربردارنده منافع ملی کشورمان باشد، بگیرند و به این واقعیت توجه نمایند که موقعیتی بهتر از آنچه اکنون در اختیار دارند پیش نخواهد آمد.
هیات مذاکرهکننده ایرانی در دولت سیزدهم از این امتیاز برخوردار است که اختیارات لازم را دارد و موانع و مشکلات عدیدهای که هیات مذاکرهکننده دولت قبلی با آنها مواجه بود، اکنون وجود ندارند. با اینحال، تاخیر یکساله آنهم بدون دستاوردی بیش از آنچه هیات قبلی در اردیبهشت ۱۴۰۰ توانسته بود به دست بیاورد، بهیچوجه قابل قبول نیست. اکنون مردم کشورمان با سوالها و کنجکاویهائی که در زمینه مذاکرات برجامی دارند، میخواهند به هیات مذاکرهکننده برجامی و دولت سیزدهم بگویند ما به همان دستاورد اردیبهشت ۱۴۰۰ قانع هستیم و این نکته که رسیدن به توافق به نام چه کسی و کدام دولت سند بخورد اصلاً مهم نیست. شما پای همان توافق که میدانیم موفق به افزایش دستاوردهایش نمیشوید را امضا کنید و سندش را به نام خودتان بزنید، ولی برای رفع تحریمها و حل مشکلات مردم بیش از این درنگ نکنید. میبینید که حتی نمایندگان مجلس یازدهم که با شما همراه و همجناح هستند نیز از شرایط دشوار اقتصادی کشور و دشواریهای معیشتی مردم به فریاد آمدهاند. این واقعیت را بپذیرید که کشور به یک دگردیسی در مدیریت اقتصادی و در سیاست مذاکرات برجامی نیاز دارد. بدون این دگردیسی نمیتوانید مشکلات اقتصادی را حل کنید و هرچه بیشتر آن را به تاخیر بیاندازید، مشکلات انباشتهتر میشوند و ممکن است کار به جائی برسد که نتوانید از عهده حل آنها برآئید. تا دیرتر نشده از این بیتصمیمی عبور کنید.
اظهارنظرهای شخصی در قامت رسمی
پیمان مولوی طی یادداشتی در شماره امروز ابتکار با عنوان اظهارنظرهای شخصی در قامت رسمی نوشت: در جایی صحبتهای سخنگوی دولت را دیدم که گفته بود به نظرم ما در مقابل تحریمها خوب عمل کردیم، چون اگر لبه این تحریمها به اقتصاد همسایه گان ما میخورد وضعیت شان به مراتب بدتر بود.
از همینجا همان شکاف فکری که در بدنه جامعه نسبت به سیاستهای اقتصادی کلان وجود دارد کاملاً نمایان میشود و آن تحلیلی غلط از موفقیت در مدیریت تحریمهاست.
از زمان شروع تحریمها اتمی بر روی اقتصاد ایران از سال ۱۳۹۱ تا امروز به بررسی برخی شاخصها میپردازیم؛
رشد اقتصادی: رشد اقتصادی ایران در یک دهه منتهی به شروع تحریمها در یک دهه به طور متوسط عدد صفر را نشان میدهد
افت ارزش پول ملی: از سال ۱۳۹۱ تا امروز دلار از ۱۸۰۰ به ۳۱۰۰۰ تومان رسیده است و این افت فاحش قدرت خرید ایرانیان را یک هفدهم کرده است.
تشکیل سرمایه ثابت ناخالص: تشکیل سرمایه ثابت ناخالص در بخش ماشین آلات، تجهیزات و ساختمان از سال ۱۳۹۱ تا امروز روند کاهشی و رشد منفی را تجربه میکند؛ و در سال ۱۳۹۸ خط استهلاک از آن رد شده است، به بیان دیگر ماشین آلات و تجهیزات و ساختمانها در حال فرسایش ناشی از عدم سرمایه گذاری برای تعمیر و نگهداری هستند.
رشد نقدینگی افسار گسیخته: نقدینگی از سال ۱۳۹۱ تا امروز ۱۳ برابر شده است در صورتی که روند رشد اقتصادی صفر بوده و امروز به ۵۰۰۰ هزار میلیارد تومان رسیده است.
نرخ تورم: متوسط بالای ۲۰ درصد تورم در ۴ دهه و متوسط تورم بالای ۳۵٪ در ۴ سال گذشته را هم به این امر اضافه فرمایید.
حال بازگردیم به سخنان سخنگوی دولت که وضعیت را قابل قبول ارزیابی فرموده اند!
کافیست ایشان به تورم عراق کشور جنگ زده در ۲۰ سال اخیر نظری بیفکند که در حول وحوش ۲٪ در حرکت بوده و قدرت دینار این کشور را هم در برابر دلار ببینند!
یا تورم عربستان سعودی را که در حدود ۲.۵٪ در یک دهه گذشته است و قدرت پول این کشور و البته درآمد سرانه اش را.
یا همین همسایه شمالی آذربایجان و قدرت خرید مانات واحد پول این کشور را.
سخنان سخنگوی دولت باید سنجیده و عاری از اظهار نظرهای شخصی باشد، این را فراموش نکنید.
645



















تابناک را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید
نظرات بینندگان
اگر دندانش را بکشیم انوقت از ما بهترانی که سهمی در تولید دارند چه کنند ؟!
عاقلان دانند!!!
برای من هم همین اتفاق افتاد
روزنامه های اصلاح طلب امروز کلی آمار از دوره آقای روحانی رو کردند و مقایسه قیمتی
ادعا میکنند برنج ۳۰ تومانی دوره روحانی شده ۱۷۰ تومان
اولا برنج مرغوب شمالی در خرداد ۱۴۰۰ کیلویی ۹۰ تومان بود و برنج معمولی ۵۰ تومان ،متاسفانه آقایون از جناح ها ی مختلف از امارها استفاده ابزاری میکنند
مسکن سال ۹۲ چه قیمت بود و مرداد ۱۴۰۰ چه قیمت؟
پراید ۲۰ میلیونی سال ۹۲ در مرداد ۱۴۰۰ چه قیمت بود؟
قیمت مرغ تابلو بود دستوری است
ایکاش اقای روحانی مسکن را از سال ۹۷ دستوری میکرد تا این قدر بی حساب و کتاب گران نشود و گرنه بازار ارز و طلا را دستوری کردن و انواع نوسانگیری ها را همتی انجام میداد در بازارها که کاری نداشت
چه قدر پولها در بورس توسط دولت آقای روحانی سوخت و خانواده ها نابود شدند؟؟
اصولگرایان و اصلاح طلبان بس کنید و با امارها بازی نکنید
یه کلیپ هست از رئیس جمهور کانادا که رفته به یه منطقه سیل زده سر بزنه و یکی از امدادگرا میاد به شدت باهاش برخورد میکنه و با لحن تند بهش میگه بودن تو اینجا هیچ کمکی نمیکنه و فقط کار مارو کند میکنی و اینقدر اعتراضش رو ادامه میده که اقای رئیس جمهور مجبور به ترک محل میشه. دموکراسی و فرهنگ واقعی اینه ولی در عوض ما فرهنگ چاپلوسی داریم و ... ادامه ندم بهتره
روزنامه جمهوري اسلامي پيش دستي كرده و توافق احتمالي را به نام دولت قبل ثبت كرده و عدم توافق احتمالي را به نام دولت فعلي!
يكي نيست به اين آقاي مهاجري بگويد توافق قبلي در دوران اوباما چه گلي به سر كشور زد الا اينكه اقاي ظريف مدام مصاحبه مي كرد كه آمريكا روح برجام را نقض كرده و مانع سرمايه گذاري در كشور مي شود؟
چرا اين واقعيت را نمي پذيريد كه برجام به دليل نقض عهد آمريكا نه تنها هيچ خاصيتي براي كشور نداشته بلكه امكان رشد و توسعه در بسياري از حوزه ها را از ما مي گيرد؟
قرار بود بنزین براساس کد ملی سهمیه بندی شود چی شد؟
خودروسازها اجازه ندادند؟
سهم مردم محروم از یارانه بنزین و ارزون فروشی بنزین فقط تورم است چون دولت برای پوشش هزینه های خود بناچار خلق پول میکند و بدنبال آن تورم افسار گسیخته
احمدی نژاد هم قرار بود با هدفمندی یارانه ها ، سفره فقرا را رنگین کنه ولی بازنده اصلی هدفمندی یارانه ها ، فقرا بودن ... اختصاص بنزین به فرد به جای خودرو هم همون تاثیر را خواهد داشت .. ماهی 20 لیتر بنزین به فقرا میدن ولی کرایه تاکسی و هزینه حمل و نقل همون فقیر ، چند برابر میشه و ضمنا قیمت کالاهای مصرفی فقرا هم به بهانه افزایش قیمت بنزین چند برابر میشه .. عقل هم خوب چیزیه والا
هنوز اين واقعيت را نفهميده ايم كه توافق برجام هيچ خاصيتي براي كشور ندارد الا اينكه يك خوشبيني رفتاري كوتاه مدت ايجاد مي كند؟
اثرات مثبت برجام بر روي اقتصاد كشور از دو محل مي تواند باشد:
اول جذب سرمايه خارجي: در اين رابطه تجربه دوران اوباما نشان داده كه آمريكا عليرغم امضاي توافق بصورت غير رسمي ساير كشورها را از سرمايه گذاري در ايران منع مي كند مضافا اينكه حدود 2 سال ديگر انتخابات رياست جمهوري آمريكا برگزار خواهد شد و احتمال انتخاب جمهوري خواهان بسيار بيشتر از دمكراتهاست لذا هيچ سرمايه گذاري براي 2 سال ريسك نمي كند.
دوما فروش بيشتر نفت : در اين رابطه هم به دليل عدم سرمايه گذاري در صنعت نفت در ساليان اخير، ايران امكان توليد حدود 1.5 ميليون بشكه در روز را بيشتر ندارد و ايجاد توافق تاثير خاصي در اين رابطه نخواهد داشت لذا به نظر مي رسد مضرات توافق مجدد در اين دوره زماني بيش از منافع آن مي باشد.
مهمترین عیب برجام وابسته بودن آن به اراده رییس مجریه آمریکا و در اصل وابسته بودن آن به یک جناح خاص در امریکا بود
ایکاش از روز اول سران حزب مقابل اوباما را هم در مذاکرات شرکت میدادند تا از گزند جناحی بودن در امریکا مصون بماند
مصرف هر کالایی که یارانه ای در اختیار مردم قرار گیرد افزایش پیدا میکند یعنی هرکس که بیشتر مصرف کند برنده است بنزین هم از این قاعده مستثنا نیست
برجامی که معلوم نیست چند ماه دوام داشته باشد بود و نبودش یکی است
آیا خدا قبول میکنه برای اینکه اشخاصی به ثروت کثیف برسند ثانیه ای ۷۰۰ هزار تومان این خودرو سازها برابر آماری که رسمی هست از جیب مردم زیان برسانند چرا تعطیل نمیشن یکی شفاف به مردم توضیح بده بدبختی از این بیشتر
چیزی نیاز است مدیریت صالح است
تنها راه نجات سپردن مدیریت خودرو سازها به چینی ها است
یعنی ترامپ ماکرون دیگر رئیس جمهور دنیا به مناطق حادثه می روند همه پوپولیست هستند
برای هر تصمیمی از یانکی گداها نظرسنجی کنید هرچی که گفتن برعکس رو اجرایی کنید شک نکنید سعادت دنیا و آخرت درش هست
عزیزم من 25 سال قبل یک پراید داشتم در 100 کیلومتر 6 لیتر بنزین میسوزاند مگر از پراید کمتر هم خودرویی هست؟مشگل مصرف بالای خودروها نیست که حرف چرندی هست و مصرف خودروهای ما چندان بیشتر از خودروهای خارجی نیست بلکه مشگل مفت بودن بنزین و در نتیجه ول چرخیدن مردم در کنار عدم توجه به ممنوعیت تردد خودروهای فرسوده است وگرنه اگر این دو رفع شوند مصرف یک سوم میشود.
اره برادر ما ساندیس زیاد میخوریم اما شما هم بزودی با بنزین لیتری 30 هزار تومانی ادب خواهید شد
ولی به لطف مصرف زیاد ساندیس الان دیگر به جای پراید پرادو و لنکروز سوار میشوم
روزنامه کیهان دوباره جوک گفت
عصبانیت جریان اشرافی از مدیریت جهادی
عکس با کت و شلوار در گل و لای عصبانیت دارد یا تاسف؟؟؟
دیدگاه خود را بنویسید
سایت تابناک از انتشار نظرات حاوی توهین و افترا و نوشته شده با حروف لاتین (فینگیلیش) معذور است.