مرور روزنامههای سه شنبه ۱۹ مهرماه
اعتراضی که میگفتید، این است؟! / تفاوت نسل جوان امروز / وقتِ درستِ تصمیمگیری
فرود مرگبار ترکشهای پل کریمه در کییف، نگذارید ورزش پل ورود فرهنگ غربی شود، کاهش چشمگیر تولید مسکن، تورم رشد دستمزد را بلعید، تصمیم جدید برای جایگاهداران سوخت، بیت کوین؛ پیشبینیناپذیر و بدون پشتوانه، حمله به دیپلماسی در لندن، ابلاغ الگوی ملی کشت پس از ۵۰ سال و حملات مرگبار موشکی روسیه به اوکراین از مواردی است که موضوع گزارشهای خبری و تحلیلی روزنامههای امروز شده است.

به گزارش «تابناک»؛ روزنامههای امروز سه شنبه ۱۹ مهرماه در حالی چاپ و منتشر شد که دعوت قاضی القضات برای گفتوگو، واکنشها به اظهارات عجیب دبیر ستاد امر به معروف و نهی از منکر، بیسابقهترین حمله موشکی و پهپادی روسیه از ابتدای جنگ اوکراین و بیانات رهبر انقلاب در دیدار با دستاندرکاران کنگره ملی شهدای ورزشکار در صفحات نخست روزنامههای امروز برجسته شده است.
در ادامه تعدادی از یادداشتها و سرمقالههای منتشره در روزنامههای امروز را مرور میکنیم؛
وقتِ درستِ تصمیمگیری
محمدجواد پهلوان طی یادداشتی در شماره امروز همدلی با تیتر وقتِ درستِ تصمیمگیری نوشت: در عالم سیاست زمان تصمیمگیری بسیار مهم و حیاتی است. شما اگر تصمیم درستی را در زمان نا مناسبی اتخاذ کنید قطعا خروجی مناسب را ندارد؛ فلذا آن تصمیم غلط محسوب میشود؛ بنابراین شخصی که قدرت را در اختیار دارد و قصد دارد تصمیمی سیاسی اتخاذ کند باید تصمیمات درست را در زمانهای درست بگیرد.
یکی از مصادیق بارز این موضوع میتواند تحولات جاری فعلی در جامعه باشد. غالب مردم به هرحال نسبت به شرایط و اوضاع مدیریت و تصمیماتی که اتخاذ میشود گلایه و اعتراضهای بهجایی دارند و این انتظار وجود دارد در این راستا اصلاحاتی رخ دهد. اینکه گفته میشود مرگ دلخراش یک دختر در مقر پلیس بهانه است حرف درستی است، زیرا این حجم از گلایه و اعتراض محصول انباشته شده از سالهای گذشته است و یکباره ایجاد نشده است. پس لازم است صاحبان قدرت و کسانی که تصمیمگیر و تصمیمساز هستند به این مطالبات پاسخ در خوری دهند. این پاسخ در خور باید حائز شرایطی باشد که یکی از آن شروط حتما و یقینا تصمیمگیری در زمان درست است. چه بسا آقایان به این نتیجه روشن و بدیهی برسند که باید اصلاحاتی رخ دهد و در برخی موارد تغییر رویههایی صورت گیرد، اما در مورد زمان اجرای آن تعلل صورت گیرد. اگر چنین تعللی انجام شود شاید حتی یک ماه بعد زمان مناسبی برای انجام اصلاحات مدنظر نباشد، زیرا در جامعه بازتابی نخواهد داشت. اصلاحی هم اگر قرار است صورت گیرد باید در اسرع وقت انجام شده و جزییات آن به سمع و نظر مردم برسد.
اجازه دهید مثال دیگری بیاورم. وقتی موضوع مهسا امینی رخ داد عدهای از مسئولان تاکید کردند که لازم است در حوزه گشت ارشاد و نحوه اجرا اصلاحاتی صورت گیرد، زیرا این روش دیگر جوابگو نیست. اکنون سوال اینجاست آیا اعلام اصلاح در نحوه اجرای گشت ارشاد در زمان مناسبی صورت گرفته است؟ قطعا پاسخ منفی است. شاید از دو سال قبل زمانی که بعضی ویدئوهای عجیب از نحوه بازداشت و برخورد با دختران کشور در شبکههای مجازی و ماهوارهای منتشر میشد و جریانسازی علیه نظام صورت میگرفت، نظام بایستی فکری به حال این موضوع میکرد؛ زیرا واضح و مبرهن بود که تداوم این مسئله میتواند دردسرهای بزرگی را ایجاد نماید. اما آن بیتصمیمی منجر به این شده که در اعتراضات فعلی مهسا امینی و نحوه مرگ وی به نشان و نمادی تبدیل شود و همچنان استمرار داشته باشد. نکته مهم اکنون اینجاست؛ اکنون که گوشه و کنار شنیده میشود که قرار است برخی رویهها در گشت ارشاد اصلاح شود، دیگر کارساز نیست و در جامعه کارگر نمیافتد.
البته این بیتصمیمی و دیرتصمیمی، عارضهای قدیمی است که مدیران ما با آن درگیر هستند. در موضوعات و موارد متعدد مسئلههای بسیاری وجود دارند که یا هنوز در مورد آنها تصمیم گرفته نشده و مثل بمب ساعتی در زمان مقرر منفجر خواهند شد و یا موضوعاتی هستند که در مورد آنها تصمیم گرفته شده، ولی آنقدر دیر و نابههنگام بوده که دیگر اثرگذاری نداشته است و این موضوع در سازمان مدیریت کشور به مسئلهای حاد تبدیل شده است.
اعتراضی که میگفتید، این است؟!
روزنامه جوان طی یادداشتی با تیتر اعتراضی که میگفتید، این است؟! در شماره امروز خود نوشت: ناآرامی و اعتراض یا آشوب و اغتشاش؟ برای رسانههای اصلاحطلب آنچه طی هفتههای اخیر در کشور گذشت، صرفاً اعتراضی است که به ناآرامی منجر شده است. از ابتدا تا انتهای این رسانهها را که مرور کنیم، همه در حال حق دادن به کسانی هستند که آنها را معترض مینامند. روزنامه جمهوری اسلامی از لزوم گفتگو با معترضان مینویسد، روزنامه صدا از پژوهشها درباره پایگاه اعتراضات ۱۳۹۸ و ۱۴۰۱ میگوید، شرق از کیستی مردم معترض حرف میزند و... آیا اویی هم که به کلانتری حمله میکند، بانک و آمبولانس آتش میزند و به عابران گلوله میزند، معترض است؟ چرا انعکاس این وقایع در رسانههای اصلاحطلب نیست؟
همیشه مشی رسانههای اصلاحطلب اینگونه بوده که دوگانه نظام – مردم ساختهاند و هر گروه و جریانی را که مقابل سیاستهای رسمی نظام و قوانین کشور بایستد، مردم مینامند و بعد هم خود را در سویی که خودشان آنها را مردم مینامند، به تصویر میکشند. دوگانه را دولت – مردم نمیکنند، چون سالهای متمادی دولت را در دست داشتند و با این دوگانه، نمیشود در حالی که دولت اصلاحطلب بر سر کار است، اصلاحطلبان خود را طرفدار مردم جا بزنند.
تناقضی که رخ مینماید، نقش اصلاحطلبان در به وجود آمدن همین نارضایتیهاست. آنها سالها دولت و مجلس را در اختیار داشتند، میتوانستند اصلاحاتی را که شعارش را میدهند، اجرایی کنند و قوانین مورد نظر را تصویب کنند؛ چه شده که همیشه مدعی هستند و خود را صدای معترضان میدانند، در حالی که خود مخاطب اعتراضات هستند؟
اصلاحطلبان شعار میدهند که باید صدای اعتراض مردم را شنید؟ این شنیدن یعنی چه؟ مردمی که آنها میگویند، بیرون ریختهاند و میگویند آخوندها باید بروند؛ در این وضعیت، شنیدن صدای اعتراض آنها یعنی محمد خاتمی، حسن روحانی، حسن خمینی، مهدی کروبی، و کل مجمع روحانیون مبارز را باید چه کنیم؟ مردمی که آنها میگویند شهر را به آتش کشیدهاند و میگویند جمهوری اسلامی نباشد، شنیدن صدای آنها یعنی دقیقاً چه کاری باید انجام داد؟
ژست گفتگو گرفتن جالب توجه است و حس فرهیختگی به آدم میدهد، اما با کسی که فقط به نابودی انسان قانع میشود و با قمه و کوکتل مولوتف به جنگ آمده و چادر از سر زن مسلمان میکشد، چگونه میتوان گفتگو کرد؟ و به چه نتیجهای میتوان رسید؟ شاید هم منظور از اعتراض همین جنگ شهری است و منظور اصلاحطلبان را بد متوجه شدهایم!
و سؤال دیگر آنکه آیا اصلاحطلبان تاکنون بابی را برای گفتگو با مخالفان خود گشودهاند؟ جریانهای سیاسی مختلفی در ایران هستند که اصلاحطلبان برخی از آنها را تکفیر میکنند، آیا تاکنون با آنها گفتگو کردهاند؟
تفاوت نسل جوان امروز
جلال خوشچهره طی یادداشتی در شماره امروز ابتکار با عنوان تفاوت نسل جوان امروز نوشت: برای تحلیل واقعی اوضاع کنونی کشور، یک تفاوت بزرگ زمانه حاضر را با گذشته نمیتوان نادیده گرفت. این تفاوت همانی است که خیلی پیشتر از این روزها، بسیاری از آگاهان جامعه شناسی سیاسی و فرهنگی به آن اشاره داشته و کوشیدند اهمیت آن را بهگونههای مختلف - و حتی هشدار- نزد متولیان امر برجسته کنند. تفاوت بزرگ در جنس و سطح مطالباتی است که نسل جوان قرن بیستویکمی چه در ایران و چه جامعه جهانی در پی آن هستند. این مطالبات با قرون گذشته فاصله مفهومی بسیار دارد.
قرنهای هفده، هجده، نوزده و بیست میلادی را میتوان به ترتیب خاستگاه تولید اندیشه، بروز مکاتب فکری، سربرآوردن ایدئولوژیهای متنوع و متعارض و سرانجام تحقق اجرای آنها در عرصههای حکمرانی خواند. قرن بیستویکم، اما با شکل و شمایلی متفاوت از مطالبات سیاسی، اجتماعی و فرهنگی مطالبهگران همراه است. ایدهآلگرایی و آرمانگرایی در این قرن بهگونهای است که گویی تجربههای گذشته با همه کارنامههای خوب و بد آن، اکنون نزد نسل جوان معنای دیگر دارد. آنان به گذشته به مثابه «راه طی شده» نگریسته و قرن کنونی را با اولویتهای دیگری ترجمه میکنند. جامعه مدنی، آینده قابل پیشبینی، فمینیسم، حقوق بشر، محیط زیست، حمایت از حقوق حیوانات و خلاصه «سلام به زندگی» اولویتهایی است که در همه این سالها و روزها مفهوم جهانی یافته است.
ممکن است آنچه نسل جوان در این قرن در پی آن هستند را با چوب اتهام «ایدهآلیسم سطحی» شماتت کرد. میتوان به روال همیشگی، ابری از دشنام را علیه آنان در هوا پراکند، اما نمیشود تا همیشه به احساس خود برتر بینی فکری ادامه داد و این مطالبات را بیپاسخ گذاشت. تجربهگرایی یکدنده، لفاظیهای کم حاصل، نگرشهایی که به تحقیر و نادیده انگاری واقعیتها دلخوش دارند، تنها به آشوب بیشتر دامن میزنند.
پاسخ به مطالبات نسل جوان، سبک تازه میطلبد. حتی نگاه همدلانه با آنان نمیتواند بدون اجرای شیوههای کاربردی مناسب به ایجاد آرامش بینجامد. با سوءظن نمیتوان از واقعیتها پیشی گرفت. برای گفتگو با نسل جوان لازم است نخست و بدون جزم نگری، از چرایی و چگونگی بروز انفجار بیاعتمادی کنونی، واقعگرایانه رمز گشایی کرد. گفتگو با نسل معترض بهگونه لفاظیهای تحریک آمیز تکراری ممکن نیست. لازم است از الگوهای نخ نمای «ما» و «دیگران» عبور کرد و شجاعت به رسمیت شناختن مطالبات را بروز داد. ضربالمثلی است که میگوید؛ بدون شکستن تخممرغ نمیتوان املت درست کرد. بدون به رسمیت شناختن مطالبات جوانان هم نمیتوان با آنان طرف گفتگو شد.
خوب یا بد، جنس مطالبات نسل جوان قرن بیستویکمی و یا آنچه این روزها به عنوان دهه هشتاد و نودیها خوانده میشوند، متفاوت از آن چیزی است که بتوان ساده اندیشانه، تجربه درمانی کرد. تفاوت امروز با دیروز را باید دریافت و پاسخی درخور زمانه داد.
1











تابناک را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید
نظرات بینندگان
چی میگی ؟
مرد ریشدار و بی ریش نداره که همه به طرف جنس مخالف توجه و تمایل
دارند و فطری و طبیعی هم هست
مردانی که تو غرب میرن ساحل لختی ها میرن که با شنها بازی کنند نه چیز دیگه و گاهی هم به آسمان نگاه کنند اونا خیلی خوبن
فقط مشکلات اقتصادی رو حل کنین بهتون قول میدم تا پنجاه سال دیگه اعتراض واغتشاشی نمیبینیم ... لامصبا داشتن خونه ماشین بری هرایرانی شده رویای دست نیافتنی اینارو حل کنین اگه بعدش مشکل بود ؟؟؟ البته خودتونم میدونین فقط خودتونو زدین به خواب
چرا مثبت منفی ها روی بعضی پست ها کار نمیکنه ؟؟!!
شستشوی مغزی یعنی چی؟
دانشجویی که در سال دوتا کتاب شناخت افزا نمی خواند. این از هر روستایی عوام تر است.
پیامرسان های بیگانه به شستشوی مغزی می پردازند
هنوز هم میخواهید دو قطبی اصلاح طلب ، اصولگرا درست کنید ، مردم از اصلاح طلبی رد شدند ،
البته اصلاح طلب ها که در قدرت نیستند، ولی سیبل خوبیند ،
دقیقا با این فرق که شریعت مداری کیهان کار خودشو حرفه ایی بلده ولی جوان همون هم بلد نیست و بیشتر به طنز شباهت داره
نازشون بکنید
چقدر بدبختی که وصل واتساپ و اینستاگرام رو پیگیری نمی کنی وقتی می دونی نون شب خیلیا رو قطع کردن
متن اصلا جالب نبود الکی نیست که این روزنامه ها دیگه به غیر از پاک کردن شیشه کاربرد دیگری برای مردم ندارند
خدمت روزنامه جوان
مردم از اصولگرا و اصلاح طلب رد شده اند این حرفا برای مردم هیچ ارزشی ندارد. مردم آگاه هستند.
در واکنش به مطلب روزنامه جوان:
اینروزها یک دعوای نظری به وجود آمده که واژه "مردم" دقیقا به چه کسی اطلاق می شود:
در موضوع گشت ارشاد و پلیس امنیت اخلاقی مردم را توضیح میدهم
در این موضوع مردم؛ چند میلیون زن و دختری که مواجهه مستقیم و از نوع انتقال به مقر پلیس داشته اند و چند برابر آن، زنان و دخترانی که به هر طریق از این نهاد، تذکر دریافت کرده اند (در ون توجیه شده اند و یا ماننده صحنه ای که در مقر گشت ارشاد برای مهسا امینی اتفاق افتاد مأمور خانم لباس و بدن آنها را برای توجیه ایراد لباسشان لمس کرده است و غیره) و جمعیت بزرگی از زنان که هر چند الان پوششان مورد تأیید نظام است اما طی سنوات گذشته به دلیل پوشش خود (حتی 20 یا 30 سال قبل) با برخورد یا مجازات مواجه شده اند و یا قشری که از ترس این برخوردها، کلا پوشش مورد پسند خود را رها و لباس خود را با استانداردهای نظام هماهنگ کرده اند.
*
مقامات پلیس آمار ارائه دهند که طی 20 سال گذشته با چند نفر از بانوان این برخورد قانونی انجام شده است.
در مناظره کرباسچی و گنجی، آقای گنجی آمار زنان ِ با مشکل حجاب را 20 میلیون نفر اعلام کرد یعنی یک چهارم جمعیت ایران.
اگر دقت کنید حماسه هایی که مردم برای نظام می آفرینند صرفا در مواردی محدود و در فرایندهایی یک روزه یا نصف یک روز، رقمش به این تعداد میرسد. مثلا در انتخابات یا راهپیمایی سالگرد انقلاب. ولی این جمعیت چند ده میلیونی زنان هر روز در خیابانها و مقابل دیدگان شما در حرکتند و شما این حرکت را نمی بینید. (سلیقه متفاوت آنها را نمی بینید) اعتراض مسالمت آمیز می کنند نمی بینید. (با نسبت های مختلف اعتراض آنها را به رسمیت نمی شناسید) کمپین ایجاد می کنند نمی بینید. حالا که در پلیس امنیت اخلاقی فاجعه ی مرگبار اتفاق افتاده و آنها اعتراض خشن کرده اند (البته قبول دارم که تمام این خشونت توسط این جمع انجام نشده) همین حالا هم آنها را انکار می کنید.
سابقه ای را یاد آور می شوم. دختری که در اعتراض به ممنوعیت ورود زنان به ورزشگاه خودسوزی کرد آیا دیده شد؟ با خودسوزی دیده نشد اما شما سوختن چند سطل آشغال را در اعتراضات اخیر اینقدر بولد می کنید؟)
نکته:
1. رقم 20میلیون جعلی و ساختگی نیست، کارشناس خودتان دارد می گوید. من قبلا آمار پلیس را برای شما تحلیل کردم و با آن ارقام 90درصد و 9درصد و یک درصد (توضیح سطح برخورد با بدحجابان در گشت ارشاد و پلیس امنیت اخلاقی ارائه شده توسط رئیس پلیس تهران)، این رقم احتمالا بسیار بالاتر هم خواهد بود.
2. خانمی که الان حجابش مورد تأیید شماست 10 سال قبل از برخوردهای گشت ارشاد به خاطر همین لباس ضربه خورده و صاحب موضع شده. و اینها را هم باید به آن 20 میلیون اضافه کنید. خانمی که 30 سال قبل از این رفتارها آسیب دیده اگرچه الان پوشش او مورد تأیید نهادهای نظام است اما او را هم باید اضافه کنید. اینها همه از سطح همدلی تا حضور خیابانی در اعتراضات حاضرند.
*
نتیجه گیری: مقدماتی در توضیح واژه مردم و گسترگی جامعه ی هدف آن در اعتراضات به حجاب اجباری، بیان کردم. ولی چرا کارشناسان متخصص در این خصوص تا این حد گرفتار اما و اگر شده اند را من نمی فهمم.
آیا به کار بردن واژه مردم برای گروه بزرگی که به سادگی ممکن است تا نیمی از زنان کشور را شامل شود اینقدر عجیب است که آقایان در خصوص آن تردید می کنند؟
تابناک عزیز، هر بخشی از مطلب من که مشکل انتشار داشت را سانسور کن و اجازه بده کلیت مطلب منتشر شود.
بعضی از این حرفها نیاز امروز قشر حاکم است که اینگونه سرشان را زیر برف نکنند و وقتی موضوع اعتراضات و تعیین تکلیف گشت ارشاد است به جایش در باب واژه مردم قلم فرسایی کنند.
امثال آقای جلال خوشچهره و محمدجواد پهلوان، به جای لفاظی های تکراری، باید به سوالات یادداشت روزنامه جوان (اعتراضی که میگفتید، این است؟!) پاسخ منطقی و اقناعی بدهند. نه آنکه بجای عذرخواهی از عملکرد دوستان خود، نسخه های آنچنانی بپیچند.
مقاله روزنامه جوان : اعتراضي كه گفتيد اين است ؟!
-------------
نميدانم كجا خواندم كه : « مشكلي كه خوب شناخته بشه ، ٨٠ درصد ش حل شده » !!
--------
جسارت نباشه ، بنده به عنوان كسي كه دو تا پيراهن از روزنامه « جوان » بيشتر پاره كرده عرض مي كنم كه : برادر قبول كنيم كه يك خانواده حقوق بگير و يا كارگر با حقوق ١٠ تومن در ماه كه هيچ ، حتي با حقوق ١٥ ( پانزده ) ميليون تومان هم نمي تواند زندگي كند ! همين ده دوازده روز پيش بود كه اخوي زنگ زد و بدون هيچ مقدمه اي گفت :
--- اخوي بدبخت شدم ، بيچاره شدم !
-- چه شده اخوي ؟ مادر عيال به رحمت خدا رفت ؟ اون بنده خدا كه ديروز بهتر بود !
اخوي انگار ناراحت شد و با كمي توپ و تشر گفت :
-- لپ تاب چنه اخوي ؟ اين بچه چند روزيه كه از من لب تاپ مي خواد ! به هيچ وجه كوتاه هم نمي آد ! اون دختر هم گوشي نميدونم چه جوري مي خواد ! ميگه اين موبايل مال عهد بوقه ، جلو همكلاسي هام
خجالت مي كشم ! ... اون كوچيكه كه كلاس پنجمه و دهانش بوي شير ميده ، تبلت مي خواد ! خب حق هم دارن ! بچه هاي امروزي هستند ، بچه هاي عهد حجر كه نيستند ! ... گفتم اخوي شما كسي تو بازار سراغ داري كه هم لپ تاپش خوب باشه ، هم قيمتش مناسب باشه و هم قسطي بده ؟ ... اخوي واقعاً در مانده شده ام ! حقوقم ١٠ تومنه ! نميدونم به شكم مان برسيم . يا آداب شان به جا بيارم يا فكر آينده شان باشم ! اين پسر فردا از من دانشگاه و خونه و زن و شغل مي خواد ! اون دختر هم دانشگاه ميخواد و يك عالمه جهيزيه ... اون وروجك كلاس پنجمي هم كه تشريف داره !! ... واقعاً درمانده شده ام اخوي !
-- برادر حالا شما خودت را ناراحت نكن ! خداي نكرده دوباره فشارت ميزنه بالا ، توكل به خدا بكن !
خدا كريمه ! در مورد لپ تاپ كه گفتي ببينم خدا چه مي خواد !! ... بايد فكر اساسي كرد !!
----------------
بله برادر ! مشكلي كه خوب حلاجي بشه ، خوب شناخته بشه به روش علمي !! و بدون هيچ هيجان و اغراضي ،مي توان گفت كه به حل شدن خيلي نزديكه ! و بالعكس !!
اعتراض مردم به یک موضوعی باعث فوران عصبانیت و خشم جمع شده مردم در این سالها شد. یک موضوع یا دو موضوع نیست که باعث خشم و نفرت مردم شده. مثلا دو سال پیش من و خانمم با رعایت حجاب بیرون بودیم برایم پیامک بدحجابی اومد! گرانی و مشکل معیشتی بماند. حرفهای مسخره و دور از فکر مسولان هم بماند که باعث خشم مردم میشه و...
اعتراضي كه گفتيد اين است ؟
---------------
--- روزنامه جوان چه گفته مگر ؟ انگاري به اصلاح طلبان حمله ...
-- هيچي برادر « جوان » است ! لابد در عرصه مطبوعات « جواني » مي كند !!
روزنامه جوان و هم اندیشان کیهان هنوز فکر می کنند که مردم مانند ایشان می اندیشند و یا این که مانند صدا و سیما حرف های آنان را باور می کنند..
خواست جوانان دهه 80 و نود فقط اونی نیست که در کف خیابان دیده میشود.
بخش اعظمی از افراد این دهه در حال زمزمه سلام فرمانده هستند و بخش کوچکی دنبال برای بوسیدن در خیابان......
بیدارشوازخواب غفلت جوان وعیرجوان اعتراض دارن
جالبه روزنامه ها به همه چیز می پردازند الا پاسخ به مطالبه مردم. آیا پاسخی داده شده که انتظار دارند مردم اعتراضات رو خاتمه بدهند؟
دلیل اینکه برخی ها به اغتشاشات نمی پردازند این است که اولا به اندازه کافی این مورد از طرف جناح اصولگرا مطرح شده و عمدتا نیز برای انحراف از اصل مطالبه مردم در مورد عدالت اقتصادی و اجتماعی و در نظر گرفتن منافع ملی در روابط خارجی بکار گرفته شده.
اغتشاش به نفع کسی نیست اما پرداختن زیاد به آن هم یعنی طرفه رفتن و مخدوش کردن اصل مسئله.
حدی از خشونت و اغتشاش پیامد هر نوع اعتراضی است مخصوصا در جامعه ما که بستر اعتراض صلح آمیز وجود نداره. شما به اصل مسئله رسیدگی کن تا بهانه کمتری هم برای ادامه اعتراضات و اغتشاش باشه.
روزنامه جوان خیلی دوست داره مخالفاش فقط اصلاح طلبها باشن
دیدگاه خود را بنویسید
سایت تابناک از انتشار نظرات حاوی توهین و افترا و نوشته شده با حروف لاتین (فینگیلیش) معذور است.