خودنمایی آمارهای «ناخوش» ازدواج و موالید در حضور «قانون حمایت از خانواده و جوانی جمعیت»!
قانون حمایت از خانواده و جوانی جمعیت به رغم پشتوانههایی که در اسناد کلان و بالادستی داشته، نتوانسته در یک سال اول اجرا به توفیق چندانی منجر شده و حتی اوضاع نامطلوب کشور در حوزه خانواده و جمعیت را تثبیت کند؛ شروع نامطمئنی که بعید است به فرجامی دلچسب در آینده منجر شود، مگر آنکه بازنگری در دستور کار قرار گرفته و تغییراتی را شاهد باشیم.

یک سال پس از تصویب و اجرای طرحی که حالا قانون شده و «حمایت از خانواده و جوانی جمعیت» نام دارد، اوضاع در شاخصهای مربوط به این قانون اصلا خوب نیست و حتی میشود گفت که رو به وخامت است.
به گزارش «تابناک»؛ کاهش نرخ رشد جمعیت، کاهش تعداد ازدواجها، افزایش موارد طلاق، کاهش تعداد تولدها و کاهش نرخ باروری، افزایش تعداد سالمندان و افزایش تعداد زوجهای نابارور و موارد ریز و درشت مرتبط، نشان از وضعیت نامطلوب کشورمان در حوزه خانواده و حتی جمعیت دارد؛ وضعیتی که چندی پیش، نمایندگان مجلس را مجاب به تدابیری ویژه کرد و به این ترتیب قانون حمایت از خانواده و جوانی جمعیت پا به عرصه وجود گذاشت.
درباره قانونی سخن میگوییم که البته قدمتش کم نیست و میتوان رد و ریشه آن را در اسناد مختلفی دید؛ از قانون پنج ساله ششم توسعه کشور که در سال ۱۳۸۸ به تصویب رسیده و از سال ۱۳۹۰ اجرایی شده، تا نقشه مهندسی فرهنگی کشور که در سال ۱۳۹۲ در شورای عالی انقلاب فرهنگی طرح و تصویب شده و در دستور اجرا قرار گرفته است. اسنادی که به اتکای آنها در سال ۱۳۹۲ طرحی با نام «طرح جامع جمعیت و تعالی خانواده» در مجلس شورای اسلامی در دستور بررسی قرار گرفت که قانون فوق، ثمره آن است.
البته در زمان بررسی طرح مذکور، انتقاداتی به آن وارد شد که از جمله آنها، اظهار نظر بازوی پژوهشی مجلس شورای اسلامی، مرکز پژوهشها بود که هزینه اجرایش را بسیار گزاف ارزیابی (بالغ بر ۷ هزار میلیارد تومان در آن سال) و حتی آن را مغایر یکی از اصول قانون اساسی ذکر کرده بود. بدین ترتیب فرایند بررسی طرح یاد شده به کندی پیش رفت و در نهایت موجب شکل گیری تغییراتی در آن، از جمله در نام طرح شد.
البته این پایان کار نبود و این طرح بعد از تصویب در مجلس در آبان ۱۳۹۴، چندین بار مسیر بین مجلس و شورای نگهبان را پیمود و هر بار نکاتی در آن اصلاح شد تا در نهایت در آبان ۱۴۰۰ به تایید شورای نگهبان رسید و جامه «قانون» به تن کرد؛ اتفاقی که از مدتها پیشتر انتظار وقوع آن میرفت و با توجه به نهایی شدن همه چیز پیش از فصل بودجه نویسی و تصویب قانون بودجه سال بعد، به نظر همه چیز برای اجرای عالی این قانون فراهم بود.

از اینجای ماجرا به بعد را میشود در آمار دید و ارزیابی کرد؛ مثلا در نرخ رشد جمعیت کشور در ۹ ماه ابتدای امسال که عدد ۰.۷ درصد را نشان میدهد، در حالی که این نرخ در سال ۱۳۹۵ تفاوت چشمگیری داشت و ۱.۲۴ درصد را نشان میداد و اگر به گذشته برگردیم، پی خواهیم برد که با سرعت روند نزولی را طی کرده و از ۹۱.۳ درصد سال ۱۳۶۵ به وضعیت ناخوش امروز رسیده است.
درست مانند وضعیتی که آمارهای ازدواج از گذشته تا به حال، ترسیم میکنند؛ به این اعداد که شامل ازدواجهای ثبت شده در ۹ ماه ابتدای سالهای گذشته تا به امروز است، دقت کنید.
سال ۱۳۹۵: ۵۰۲۷۰۵ مورد
سال ۱۳۹۶: ۴۶۵۲۶۸ مورد
سال ۱۳۹۷: ۴۸۷۷۶۹ مورد
سال ۱۳۹۸: ۴۰۲۵۶۳ مورد
سال ۱۳۹۹: ۴۱۸۴۰۵ مورد
سال ۱۴۰۰: ۴۴۱۷۶۰ مورد
سال ۱۴۰۱: ۴۰۲۲۰۲ مورد
با چنین وضعیتی معلوم است که نرخ زادآوری کاهش پیدا میکند، هرچند با تامل در آمارهای طلاق به رشد این پدیده هم پی میبریم که میتواند یکی از عوامل کاهش میزان ولادتها باشد؛ عوامل مختلفی که دست در دست هم، به رقم خوردن چنین اعدادی منجر شده اند: (تعداد موالید در ۹ ماه ابتدایی هر سال)
سال ۱۳۹۵: ۱۱۵۹۹۸۳ تولد
سال ۱۳۹۶: ۱۱۳۸۲۴۷ تولد
سال ۱۳۹۷: ۱۰۴۶۱۵۵ تولد
سال ۱۳۹۸: ۹۱۳۳۵۳ تولد
سال ۱۳۹۹: ۸۵۷۱۱۴ تولد
سال ۱۴۰۰: ۸۴۴۷۲۳ تولد
سال ۱۴۰۱: ۸۱۰۸۸۷ تولد
نیم نگاهی به اعداد فوق کافی است تا دریابیم که قانون حمایت از خانواده و جوانی جمعیت به رغم پشتوانههایی که در اسناد کلان و بالادستی داشته، نتوانسته در یک سال اول اجرا به توفیق چندانی منجر شده و حتی اوضاع نامطلوب کشور در حوزه خانواده و جمعیت را تثبیت کند؛ شروع نامطمئنی که بعید است به فرجامی دلچسب در آینده منجر شود، مگر آنکه بازنگری در دستور کار قرار گرفته و تغییراتی را شاهد باشیم که برای رهایی این قانون از شکست و از آن مهم تر، حل مشکل جمعیت در دستور کار قرار میگیرند.
مشکلی که قرار بود با قانونی جامع حل شود که از تشویق به ازدواج و تامین مسکن تا حمایت همه جانبه از (از تغذیه تا بیمه و...) مادران را شامل میشود و فراموش نکرده که مادران محصل، مادران شاغل و... را هم مدنظر قرار دهد و وعدههای بر زمین ماندهای مانند بیمه زنان خانه دار را دست کم برای مادران خانه دار محقق کند و به طور ویژه در کنار مادرانی باشد که دو یا چندقلو دارند و...، اما در نهایت تنها به اعطای خودرو آن هم با نکات خاص به برخی خانوادهها منجر شده است.
مشوقی خوب که برای تغییر وضعیت نامطلوب جمعیتی به شدت ناکافی است و تقریبا نقشی در راستای حفظ خانواده ـ که بخش مهمی از قانون فوق است ـ ایفا نمیکند؛ نقشه راهی که برای رسیدن به آینده بهتر، باید تغییر کرده و به گونهای ترسیم شود که روند آماری فوق متوقف شده و در ادامه، معکوس گردد. اتفاقی که برای رقم زدن آن، این روزها که فصل بودجه نویسی و بررسی آن در مجلس است، مجال مناسبی به شمار می رود.
تابناک را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید
نظرات بینندگان
ده ساله ازدواج کردم و علی رغم فشار اطرافیان فرزند دار نشدیم
واقعا لا این شرایط اصلا پشیمون نیستم که بچه دار نشدیم
فرزندآوری تو این شرایط ظلم به اون فرزنده
خوشبختانه نرخ رشد جمعیت نزولی شده وگرنه همون شبیه پاکستان و بنگلادش میشدیم
مشکل دولتمردان ما اینه که فکر میکنن همه چی رو میتونن با بخشنامه و دستور و زور حل کرد، شما هزار تا قانون جوانی تصویب کن و ابلاغ کن، تا شرایط اقتصادی و شرایط اجتماعی و فرهنگی مهیا نباشه، اوضاع همینه، برای بچه آوردن علاوه بر پول به یک محیط سالم و آزادیهای حداقلی هم نیاز هست
ما خودمون بدبختیم..لنگ پول کرایه و روعن و گوشت..پول یک جفت لاستیک رو نتونستیم جور کنیم..حالا یکی دیگه رو هم بیاریم بدبختش کنیم...هنوز اونقدر بیعقل نشدیم
با سلام
عجیبه واکنشی ندارید!!!!!!....الان یک هفته است سایت تون فیلتر میشه و فقط با فیلتر شکن میشه وارد شد....البته اولین باره که کی بینم دامنه ir هم فیلتر شده....من از نت همراه اول استفاده می کنم
نویسنده متن رفتی خونه بخری ؟
رفتی ماشین بخری؟
ثبت نام بچه مدرسه ای چنده؟
حقوق چند می گیری؟
اون که این قانون را گذاشته خودش چند تا خونه داره
با این سن دیگه قصد نمیخاد
معلومه میخای کبابو راه بندازی اما نمیتونی
عزیزان اشتباهی که من کردم شمانکنیدکه نمی توانم برای بچه ها حداقل امکانات رافراهم نمایم با این تورم نه شغلی دارندونه قادربه ازدواج هستند.
شما را بخدا فکری برای اخراج ملیونها افغانی مجرد و غیر مجاز بکنید که بافت جمعیتی خیلی از شهرها را برهم زدند و مشکلات مختلف اقتصادی اجتماعی, فرهنگی و حتی امنیتی برای کشور درست کردند. بعضی شهرکهای اطراف تهران تعداد افغانی از ایرانی بیشتره. پیگیری این مسائل, نژادپرستی نیست, نظم و قانونه که در همه کشورها وجود داره. این مشکل را بگوش مسئولین برسانید نگذارید این معضل بزرگتر از این بشه
برای همین تعداد آب ،نان ،شغل و امکانات نداریم بچه بیاریم که وبال گردنمون بشه و خودشون رو هم بدبخت کنیم ؟
سلام-من 52سالمه و2پسردارم اولی16ساله ودومی 10ساله
بارها پسرانم ازمن مواردی رامی خواهندکه قابلیت انجام ندارد.مثلا"پسربزرگم ازمن لپ تاپ می خواهد.وقتی می گویم من بااین حقوق تمام یک سال هیچ نخوریم و وو جمع کنیم بازهم نمی شود.جوابش چیست؟ شمابچه آوردید باید تمام خواسته های مارا برآورده کنید ما که نمی خواستیم دنیا بیاییم شماماراآوردید وباید برایم تهیه کنید.
موارد مشکل خیلی زیاد است.
باشرایط امروزی دوتا دانش آموز خرج ومخارجشان که مردم درحداقل ها مانده اند--این رابدانیداگرهرفردی بدون سنجیدن جوانب بچه دارشود بیشترین ظلم درحق آن فرزند می شود.وجون این فرزندان به حداقل آرزوهایشان نمی رسند.--کمترینش دق مرگ می شوند برای حداقل ها--همچون نسل ما --نتیجه نداشتن فرزندبرای همه خیلی بهتراست
اشتباه دستم روی منفی رفت / هزاران مثبت
عراق اشغال شده، سوریه جنگزده و افغانستان بدون زیرساختار هیچکدام تورمی را که ما داریم را ندارند ، چرا؟
یکی دلیل را تحریم ها اعلام میکند، دیگر مدعی صادرات عمده نفت و پتروشیمی و بی اثری تحریم ها
یکی چاپ پول بی پشتوانه را عامل میداند و دیگر اصل موضوع را رد میکند
یکی دزدی و اختلاس را عامل میداند و دیگر میزان آنرا اندک
و…..
چیزی که مردم میبینند کوچک شدن سفره خالیشان هست و بزرگ تر شدن سفر کسانیکه مردم را به مقاومت و سکوت دعوت میکنند
بسترها مناسب باشند جوانان ازدواج خواهند کرد نیازی به قوانین شما نیست
از قدیمی ترها بپرس چگونه زندگی کردن در یک اتاق کوچک
کارشناس نماها را می گویی؟ توضیح بیشتر بماند چرا!! در ضمن جمعیت کمتر شود دیگر بازنشستگی 25 ساله در سن 50 سالگی تمام می شود و رو سن 70 سال بازنشسته می شوی
آن وقت توانش را داری یا فقط رو هوا تکرار می کنید؟!!
در مورد آلودگی، دوستان اگر باقی شهرهای دنیارو مقایسه کنند، اینقدر ناله نمیکنند. آلودگی هم در شهرهای بزرگ هست. میشه بلند پرواز نبود و به کم قناعت کرد و جای بهتری بود.اما در مورد جمعیت، بنده به اندازه کف حقوق یک کارگر ساده هم نقدینگی نداشتم و به اتکای به لطف خدا و البته از راه و روش مشخص، ازدواج کردم، و خدا روز رسان بود، چون حسن ظن به خدای خودم داشتم و چه وقتی نداشتم و چه الان،شکر کردم. هم فرزند آوردم و هم نگرانی برای آینده اش ندارم. خدایی خسته شدم از میزان دید خیلی از مردم، عینکی سیاه میزنند، از یاد خدا هم فاصله میگیرن و غر و غر و غر و غر.... انتظاری بیشتر از این نیست. به چیزی بالاتر از دید بی رنگ حاضر هم کسی نمیرسه.
من شاید الان نفسم از جای گرم در بیاد، ولی خجالت زده میشم کسانی رو میبینم که در اقل شرایط زیستی هستند ولی غر نمیزنند و شاکر هستند. حداقل قشنگ زندگی میکنند. این جمع های غر زن ، جز برای اعصاب خوردی، هیچ فایده ای نداره.
تا وقتی افراطی وار زنان را می آورید در جامعه کار کنند هزار تا قانون و مشوق هم بذارید قرار نیست زیاد تکان بخورد
ریشه را درست کنید
همانند دیگر کشورهایی که در بحران هستند و به جای درست کردن ریشه دنبال مشوق هستند ولی درجا میزنند
دیدگاه خود را بنویسید
سایت تابناک از انتشار نظرات حاوی توهین و افترا و نوشته شده با حروف لاتین (فینگیلیش) معذور است.