روزِ خوش تیرانا با پایانی تلخ؛ بدون طلا و رو به افول، کشتی آزاد ایران در مُحاق
تیم ملی کشتی آزاد در مسابقات جهانی تیرانا نیز همچون المپیک ۲۰۲۴ پاریس و برعکس تیم ملی کشتی فرنگی، نتایج قابل قبولی کسب نکرد و حتی یک کشتیگیر به فینال نرسید.

هرچقدر میتوانیم به کشتی فرنگیمان ببالیم که در هر مسابقهای سرش بالاست و با طلا و فینالیست و مدال کارش را تمام میکند، حالا حتی در مسابقات جهانی اوزان غیرالمپیکی هم نمیتوانیم فینالیست کشتی آزاد داشته باشیم، آن هم رشتهای که داعیه «مال خود» بودنش را داریم.
به گزارش سرویس ورزشی تابناک، بعد از آنکه کشتی آزاد رقابتهای المپیک را با سه فینالیست، اما با سه مدال نقره تمام کرد که در بدترین حالتش بایستی حداقل دو فینال با طلا تمام میشد، صبر کردیم تا مسابقات جهانی اوزان غیرالمپیکی. هرچند ملاک ارزیابی فدراسیونهای غیرفوتبالی، باید المپیک به المپیک باشد.
آنجا عنوان شد تعداد مدال کشتیگیران کشورمان رکوردی بوده برای خودش که بود، اما اگر دو طلای کشتی فرنگی نبود، کسب سه نشان نقره و یک برنز برای کشتی آزاد، آن هم در زمان افول کشتی آمریکا و نبود روسها و کم شدن دنیای کشتی از ستارهها، هرگز کارنامه قابل قبولی نبود و حتی ضعیف هم به شمار میرفت، اما شاگردان حسن رنگرز با سه فینال که دوتایش را با سعید اسماعیلی و محمدهادی ساروی تبدیل به طلا کردند، نتیجه بد کشتی آزاد و سه باخت متوالی در فینال رحمان عموزاد، حسن یزدانی و امیرحسین زارع را پوشش دادند.
البته که از ماهها پیش از آن، نقد به کشتی آزاد بر سر جابهجاییهای عجیب و غریبش وارد بود. در حالیکه به نظر میرسید پژمان درستکار که از مسابقات جهانی ۲۰۲۱ اسلو هدایت تیم را برعهده گرفته بود تا المپیک ۲۰۲۴ پاریس و البته تا زمان ریاست علیرضا دبیر، بر رأس کادرفنی آزاد بماند، در پی استعفا و موافقت سریع با آن از سوی دبیر، در آغاز چرخه انتخابی تیم ملی برای المپیک ۲۰۲۴، از کار کنار رفت و محسن کاوه جایش را گرفت.
تیم با کاوه به المپیک رفت، در حالیکه خود علیرضا دبیر این بار برخلاف گذشته در نشست خبری پیش از المپیک قبول کرد که در کارهای فنی دخالت دارد و این را حق خودش دانست که البته پر بیراه هم نمیگفت و به عنوان قهرمان المپیک و دارنده ۴ نشان جهانی، به لحاظ فنی در سطحی قابل قبول برای توصیههای فنی به کشتیگیران بوده، اما به چه شکل و از کجا؛ چیزی است که میتوان بعداً به آن پرداخت. او در همه مسابقاتی که تیمها را همراهی میکند، در نزدیکترین فضا به تشک مسابقه مینشیند و همیشه هم فیلمهایی از داد و فریاد او برای رساندن صدایش به کشتیگیرِ در حین مبارزه منتشر میشود.
بعد از المپیک محسن کاوه بدون سر و صدا کنار رفت و پژمان درستکار جایش را گرفت و این عجیبترین رفت و برگشت فدراسیون علیرضا دبیر بود و برای اهالی کشتی روشن نشد که اگر درستکار خوب بود چرا رفت و اگر بد بود چرا دوباره به او فرصت داده شد.
از اینها هم بگذریم؛ باختهای ثانیه آخری همچنان کشتی ما را رها نمیکند. اشتباهات فنی بسیار که منجر به تغییر پیروزی با شکست میشود، آن هم گاهاً مقابل حریفانی که به لحاظ سطح فنی پایینتر از ما هستند. باخت همیشگی مقابل کشتیگیران خوب و مدعی که هم در المپیک و هم در مسابقات جهانی اوزان غیرالمپیکی اخیر اتفاق افتاد.
ما به برندههای کشتیگیران معمولی و بازندههای همیشگی کشتیگیران خوب بدل شدهایم. همانطور که در المپیک حتی به کشتیگیران کمتر از خود هم باختیم، محمد نخودی به عنوان دارنده دو نشان نقره و یک برنز جهان در نیمهنهایی ۷۹ کیلوگرم به آوتاندیل کنتچادزهای باخت که چند ماه قبل هر چه برای کسب سهمیه ۷۴ کیلوگرم المپیک تلاش کرد، ناکام بود و در وزن خودش، هم دیگر مدعی محسوب نمیشود چه برسد به ۷۹ کیلوگرم.
نخودی کشتی برده را با باخت واپسین ثانیهها عوض کرد، همانطور که کامران قاسمپور نتوانست برد ارزشمندش مقابل تانک روسی را تا آخر حفظ کند. ما علاوه بر آنکه دفاع بارانداز را بلد نیستیم و در المپیک رحمان عموزاد و امیرحسین زارع و قبلتر هم امیرمحمد یزدانی در فینال جهانی، با باراندازهای متوالی، سنگینترین شکست ممکن را تجربه کردند، حفظ نتیجه و کنترل کشتی را یاد نگرفتهایم.
کشتی آزاد ما رو به افول و در مُحاق است. ایرادهای فنی، علاوه بر اینکه هرگز برطرف نمیشوند، سال به سال هم به آن اضافه میشود. اینطور که پیداست ما شادیِ پیش از پیروزیِ اصلی را در این سالها خوب اجرا کردهایم. از شادی بی حد و حصر رحمان عموزاد بعد از فینالیست شدن که با باخت سنگین او مقابل حریف ژاپنی تمام شد تا شعف بیحد و حصر اطرافیان تیم و بزرگ کردن نامعقول بردن جردن باروزِ ۳۶ ساله از سوی محمد نخودی جوان.
در کیفیت بالای کشتی جردن باروز و افتخارات قبلی او که تردیدی نیست، اما او اکنون با داشتن ۵ فرزند که در همه مسابقات هم همراهیاش میکنند! از سال گذشته تاکنون همه جا باخت داد. از جامجهانی آمریکا که مغلوب علی سوادکوهی شد و سپس در انتخابی آمریکاییها به چنس مارستلری باخت که بیشتر از یکی دو دور نتوانست در جهانی بلگراد کشتی بگیرد. بعد از آن در انتخابی المپیک مغلوب شد و حالا در آلبانی، در حالیکه رمق سابق را نداشت، به نخودی باخت که چه بسا اگر موتور باروز زودتر روشن میشد و کشتی ادامه داشت، نخودی به جای مبارزه با کنتچادزه، در همان مصاف با باروز ۳۶ ساله مغلوب میشد چراکه کشتیگیر ایران که ۶ بر صفر پیش افتاده بود، در واپسین ثانیهها ۴ امتیاز از دست داد و خوش شانس بود که وقت کشتی تمام شد وگرنه باروز با خاک کردن او، نتیجه را به سود خود میکرد.
تیم ایران که کشتیهای ابتداییاش را خوب پیش برده و رضا مومنی و سینا خلیلی جوان هم عملکرد قابل قبولی مقابل حریفان داشتند، در نهایت شب تلخی را تجربه کرد و دو کشتیگیر جوان با شکست حریفانشان در نیمهنهایی، از دور رقابتها حذف شدند و نخودی و قاسمپور که امید داشتیم ما را به فینال برسانند، هر دو در واپسین ثانیهها باختند تا کشتی آزاد ایران مثل المپیک پاریس، شانس طلا را از دست بدهد.
ژاپنیها، اما با ماسانوسوکه اونو در ۶۱ کیلو و یوشینوسوکه آئویاگی در ۷۰ کیلو دو کشتیگیر در فینال دارند، روسهایی که امتیازشان در ردهبندی نهایی محاسبه نمیشود و آنها قهرمان واقعی امیدهای جهان ۲۰۲۴ هم شدند که از بختِ خوب تیم ایران، امتیازشان محاسبه نشد تا تیم درستکار قهرمان معرفی شود؛ هم ماگومد ماگومایف و عبدالرشید سعداللهیف را در فینال ۷۹ و ۹۲ کیلوگرم را در فینال دارند و نکته جالب اینکه گرجستانی هم که اساسا از کشتی ایران پایینتر است، دو فینالیست دارد؛ آوتاندیل کنتچادزه میرانی میسورادزه در ۷۹ و ۹۲ کیلوگرم. گرجیها البته در المپیک هم با پیرمردشان گنو پتریاشویلی طلای المپیک گرفتند که ما نگرفتیم.
تابناک را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید
نظرات بینندگان
باسلام به نظر بنده اگر از سرمربی سابق روس تدیوف استفاده کنیم در حالی که آقای دبیر با بزرگان کشتی مشکل دارد ایرادی ندارد چون روسها در کشتی آزاد حرف اول را می زنند
مشکل شما با دبیر است
کینه ای شتری
دبیر از بالای نیمکت میگوید لنگش کن
درستکار کنار تشک میگوید دفاع کن و ببند کشتی را
کشتی گیر بدبخت به حرف کدامشان گوش کند ؟
تمرکزش نابود شد و رفت
دبیر چه بلایی سرکشتی آزاد در میاره؟
زمان خادم یازدهم شدیم
رسانه ها و تحلیل گران رسانه ای یکی از ارکان اصلی ناکامی ها و ایجاد بحرا هستند قبل از بازی ها یک تحلیل و تفسیر ارائه میکنند و بعد از بازی ها تحلیل و تفسیرهای بی سرو ته
رسانه های ما دلواپس هایی هستند که فقط حرف می زنند و ....
فاجعه است برای کشتی ازاد که به درستی اشاره شد تو این مقاله
حیف کشتی ایرانی واقعا
اقا هاشم پور تا دیروز گلادیاتور بودش
تازه فهمید که پهلوان حسن یزدانی چه فشارهایی تحمل میکرد برای برد تیلور فرق حسن و کامران این بود که تیلور از حسن یزدانی مفت بری نمیتونست بکنه
وقتیه بری سراغ درس و مشقت
نقطه ضعف کشتی گیران ایرانی قدرت بدنی آنهاست ، مسئولین کشتی ما فراموش کرده اند که اساس کشتی قدرت بدنی است . فقط به تکنیک و فن اهمیت میدهند ،کشتی گیر قبل از تکنیک باید قدرت بدنی بالایی داشته باشد لطفا این روبه مسئولین کشتی بفهمونید
ما زمان خادم نتایج بهتری میگرفتیم آن زمان روسیه و آمریکا با قدرت شرکت میکردند ولی ما مدال طلا میگرفتیم الان که روسیه محروم از المپیک هست و آمریکا ضعیف شده باید عالی کار کنیم ولی میبینیم کشوری مثل گرجستان و ژاپن و ... میان مدال های طلا را میگیرند
اینکه دو کشتیگیر بازی برده رو در ثانیه پایانی نمیتونن کنترل کنن و میبازن فقط به مربی مربوطه چون کشتیگیر بازی رو با اقتدار شروع کرد و از حریف سر بود ولی از نظر روانی قدرت حفظ نتیجه رو نداشت
دبیر یه قهرمان ملی دور و برش نگه نداشته.
امثال یزدانی ها و خادم ها در کشتی آزاد ایران فن زن بودند و فنون کشتی ایرانی را می دانستند. سرمربیان تیم ملی مثل پژمان دزستکار زمان کشتی گرفتن هم سرشناس و حرفه ای نبودند...
کاملا موافقم...
مضافا اینکه فضاسازی رسانه ای و توقع حماسه سازی موجب افزایش بار روانی کشتی گیرانی مانند کامران قاسم پور می شود.
با این همه به کامران و حتی کشتی گیری مثل نخودی امیدوار خواهیم ماند...
با پول و بالاترین هزینه کرد در جهان طلا به دست نمیاد.
فقط برگزاری مسابقات و شرکت در مسابقات جهانی هزینه ش از چندین رشته ورزشی بیشتر شده ...
با این همه پیشکسوت و اساتید ما بهتر از دبیر و درستکار تو این مملکت نداریم؟؟!!!
با کنار رفتن دبیر کشتی جان دوباره می گیرد.
تا وقتی دبیر رئیس فدراسیون هست و کسانی ک لیاقت ندارند رو ب کار میگیرند، همینی ک هست
نمیشه ب روز نباشی و موفق باشی
هیئتی ک نمیشه کشتی رو اداره کرد !!!
باید از خیلی ماهها قبل کشتی گیر و اعضا از همه نظر مخصوصا روحی و روانی آماده باشن .
در کشتی آزاد منم منم حرف اول را می زند و غیر ممکن است بجایی برسیم ضمنا الان مربیان جوانتر و تواناتر مانند رضا یزدانی باید هدایت تیم ملی را عهده بگیرند...
دبیر تقصیری نداره
او همه امکانات لازم را در بهترین شرایط ممکن برای کشتی فراهم کرده ...
بزرگوار دوره آقای خادم اوضاع بسیار بدتر بود برید مطالعه کنید متوجه میشید
کشتی فرنگی بخاطر حضور رنگرز هنوز سرپاست و اگر رنگرز از خودگذشتگی نمیکرد الان وضعیت فرنگی بدتر از آزاد بود.
حقیقت اینه که با وجود دبیر مربی خوب حاضر نیست به تیم ملی بیاد و درستکار بخاطر رفاقت با دبیر اومده و اصلا در حد و اندازه تیم ملی نیست ...
دیدگاه خود را بنویسید
سایت تابناک از انتشار نظرات حاوی توهین و افترا و نوشته شده با حروف لاتین (فینگیلیش) معذور است.