تابناک گزارش می دهد
قسط ۷۰ میلیونی نهضت ملی مسکن/ مردم باید تاوان بیعملی بانکها را بدهند؟
با افزایش ناگهانی مبلغ آورده متقاضیان نهضت ملی مسکن، فشار مالی جدیدی بر دوش مردم گذاشته شده است. در حالی که کمکاری بانکها در تامین مالی این پروژهها همچنان ادامه دارد، سوالات جدی در مورد شفافیت برنامهریزیها و تصمیمگیریهای مسئولان مطرح میشود.

نهضت ملی مسکن، که به عنوان یکی از بزرگترین طرحهای مسکن در تاریخ ایران به شمار میآید، از ابتدا با چالشهای بزرگی روبرو بود. تامین مالی پروژهها از سوی بانکهای عامل و همچنین آوردههای متقاضیان از مهمترین ارکان این طرح بود که در ابتدا به نظر میرسید میتواند راهگشای حل بحران مسکن در کشور باشد. اما در عمل، ضعفهای موجود در روندهای اجرایی و بهویژه عدم همراهی بانکها، باعث شده که این طرح نه تنها نتایج مطلوب را به همراه نداشته باشد، بلکه فشار سنگینی را بر دوش متقاضیان بیپناه آن بگذارد.
به گزارش سرویس اقتصادی تابناک؛ با شروع دولت سیزدهم، امیدهایی برای تسریع پروژهها و تسهیل روندها به وجود آمد. بسیاری از متقاضیانی که از دولت قبلی در طرح نهضت ملی مسکن ثبتنام کرده بودند، از تیم جدید اجرایی انتظار داشتند که با سرعت بیشتری به این طرح توجه کند. اما آنچه مشاهده شد، ادامه روند کمکاری بانکها در تامین تسهیلات بود.
طبق آمار رسمی بانک مرکزی، در هشت ماهه اول سال جاری، ۱۴ بانک حتی یک ریال هم به عنوان تسهیلات ساخت مسکن پرداخت نکردند. این بیتوجهی و بیانگیزگی سیستم بانکی در حمایت از نهضت ملی مسکن، عملاً باعث شده که پروژهها در وضعیت رکود نسبی باقی بمانند و تنها متقاضیان با پرداخت آوردههای مالی خود، به پیشرفتهای اندک پروژهها کمک کنند.
شوک جدید به متقاضیان در شرایط اقتصادی دشوار
در جدیدترین اقدام، متقاضیان نهضت ملی مسکن با پیامکی از اداره کل راه و شهرسازی استان تهران مواجه شدند که در آن اعلام شده بود تا تاریخ ۳۰ دی ۱۴۰۳، باید مبلغ ۷۰ میلیون تومان به عنوان قسط پرداخت کنند. رقمی که بهویژه برای افرادی که به سختی توانسته بودند قسط قبلی (مهرماه) ۵۰ میلیون تومانی را تأمین کنند، شوک بزرگی به شمار میآید. این تغییر ناگهانی در مبلغ قسط، در شرایطی که قدرت خرید مردم کاهش یافته و بسیاری از کارمندان و افراد با درآمد متوسط از بحران معیشتی رنج میبرند، انتقادات زیادی را به همراه داشته است.
در پاسخ به اعتراضات و گلایههای مردم، عبدالرضا غفوری، معاون مسکن و ساختمان اداره کل راه و شهرسازی استان تهران، توضیحاتی ارائه داد. وی با اشاره به تأخیرها و مشکلات ناشی از عدم همراهی بانکها در پرداخت تسهیلات به پروژه نهضت ملی مسکن، اظهار کرد: در نیمه اول سال جاری، پروژهها با رکود نسبی روبرو شد و تنها از طریق سهم آورده متقاضی پیشرفت فیزیکی کمی حاصل شد. دلیل افزایش مبلغ سهم آورده در این بازه زمانی صرفاً جبران این عقبافتادگی است.
غفوری در ادامه توضیح داد که با تعریف یک برنامه زمانبندی جبرانی، قرار بر این شد که عقبافتادگیها جبران شود و با همراهی بانکها، پروژهها به سرعت پیش بروند.
اما سوالی که همچنان بیجواب باقی میماند این است که چرا این عقبافتادگیها از همان ابتدا پیشبینی و مدیریت نشد؟ چرا مسئولان و بانکها که در این پروژهها به عنوان بازیگران اصلی تامین مالی معرفی شدهاند، نتوانستند پیش از ایجاد چنین وضعیتی، راهکارهایی برای رفع مشکلات مالی و تأمین به موقع تسهیلات پیدا کنند؟ واقعیت این است که این مشکلات نه تنها بر دوش متقاضیان مسکن سنگینی میکند بلکه مسئولیت اصلی حل بحران نیز بر عهده بانکها و نهادهای مرتبط است.
چرا بانکها به وظایف خود عمل نمیکنند؟
پاسخگویی به این سوال، یک امر ضروری است. چرا بانکها در تامین مالی نهضت ملی مسکن کمکاری میکنند؟ به نظر می رسد برخی از بانکها ترجیح میدهند منابع مالی خود را به جای کمک به پروژههای مسکن، صرف شرکتهای تابعه خود کنند و در نتیجه، از حمایت واقعی از این طرحها امتناع میکنند. حتی جریمههای مالیاتی نیز نتوانستهاند انگیزهای برای این بانکها فراهم کنند تا از ظرفیتهای خود برای کمک به پروژه نهضت ملی مسکن بهرهبرداری کنند.
چنین عدم همکاریهای بانکی، فشار مضاعفی به متقاضیان وارد میکند، به ویژه در شرایطی که کشور با مشکلات اقتصادی و تورم بالا دست به گریبان است. این کمکاریها نه تنها باعث رکود پروژهها میشود، بلکه در نهایت به ضرر مردم خواهد بود که باید هزینههای جبران عقبافتادگیها را بپردازند.
در نهایت، سوال اصلی که باید از مسئولان پرسیده شود، این است که چرا پروژه نهضت ملی مسکن به جای اینکه راهگشای حل مشکل مسکن در کشور باشد، تبدیل به چالشی دیگر برای مردم شده است؟ تصمیمات ناگهانی و افزایش مبلغ اقساط در کنار کمکاری بانکها، تنها به نارضایتی بیشتر و افزایش فشار بر دوش اقشار کمدرآمد و مستضعف جامعه منجر می شود.
باید از سیاستگذاران در وزارت راه و شهرسازی و بانک مرکزی پرسید که آیا برایشان وضعیت اقتصادی مردم و متقاضیان مسکن اهمیت دارد یا صرفاً بر اساس برنامهریزیهای اجرایی خود، مردم را در یک بنبست اقتصادی قرار دادهاند؟
اگر مسئولان در کوتاهمدت راهکارهای جدی و عملی برای حل این مشکلات ارائه ندهند، نهضت ملی مسکن به جای کمک به خانهدار شدن مردم، ممکن است تبدیل به یکی از بحرانهای اقتصادی شود.
تابناک را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید
نظرات بینندگان
تابناک ممنون که این موضوع رو پیگیری میکنی.ماقشرضعیف هیچکس رو نداریم بدادمون برسه.
چششششششم همین الان پیگیری میشه!
فقط میخوان مردم به طلاطم بیفتن والا خدمت کردن بهانه هستش میخواستم دنیا.آمرت مردم آبادکنن اونم دیدیم کدوم کارگر وکارمند ساده وقشرکم درآمد میتونه این قسط پرداخت کنه نفسشون ازجای گرم درمیاد مثل بنی صدرعمل میکردند بهتربودتااین پروژه عظیم راه بندازن بمانن توش
البته تسهیلات درسته
ما هم که دریک شهر کوچک دراستان فارس،زندگی می کنیم ،فقط یکبار،چهل میلیون دادیم،بقیه اقساط هرسه ماه ،عفتاد وپنج ،هشتاد وهفتادو پنج میلیون بوده است،( دوقسطش هم زمان دکتر رئیسی بودکه(هفتادوو پنج وهشتاد میلیون بود).هیچ سقفی هم تعیین نکرده اند!
وقتی دولت با بینظمی مالی خودش و عدم تأمین پشتوانه برای ریال دست به ایجاد تورم میزند و اوراق قرضه با سود 40 درصد میفروشد، خب معلوم است بانکها آن را قرضه میخرند و پولی بابت مسکن که خودشان در آن نقش دلال را دارند نمیدهند تا مشکل ما با دنیا حل نشود و سرمایه این کشور برنگردد. تورم کمتر، کسری بودجه دولت حل نشود، هیچ بانکی حاضر نیست در پروژهای شرکت کند که برای آن ضرر دارد.
بانک ها فقط به کارمندان خودشون و اشناهاشون وام میدم بقیه هیچی
تو که طرف بانک ها رو میگیری مال بابای هیچ کس نیست ولی باید هیچ فرقی بین مردم نداشته باشه
نه یکی میلیارد بگیره یکی هم ۱۰ میلیون وامش ندن
فاز صفر پرند من امتییازشو ۳۰۰میلیون خریدم واحد ۹۰متر تحویل ۱۴۰۵ قسط هر ۳ ماه ۴۰م داره
خوب شد که من اون روزهای اول که می گفتند پول بیاورید پول ندادم( البته پولی هم نداشتم) ولی اگر داشتم و پول می دادم بیچاره می شدم و در واقع از چاله به چاه می افتادم. خدا را شکر که الان دارم از همون چاله با توکل به خدا و با برنامه ریزی در می آیم.
حق مردم ابنه میرفتن بیرون پرت وپلا گفتن نگفتن بانک چه بلایی سر مردم میاره
عزیز ۹۰ درصد پول توی بانک ها از بین رفته و وجود ندارد میمونه ۱۶۰ همت و کل گردش اقتصادی کشور بفهمید پول برای این امور و حتی واجب ترش وجود ندارد
تنها راهی که بانک ها تن به فروش واحدهای خود می دهند اینست که ارزش آپارتمان سیر نزولی را پیدا کند و آنها با نفروختن ضرر کنند.
اين ها دنبال انجام كار براي قشر ضعيف و متوسط جامعه نيستند
بلكه هر روز با اين روش ها و سياست هاشون دارن اونها را له و خُرد مي كنند
كو اون شعار زيبا كه ما افراد ضعيف را با متري چند ميليون تومان ، صاحب خانه مي كنيم ؟!
سریعا همه بانکها را دستگیر و کارمندان بانکها را اعدام نمایید از دم
املاک از بازار سرمایه خارج شده است آپارتمان نخرید که ضرر سنگین به همراه دارد و نقد شوندگی ندارد بازار تا مدت زیادی در رکود است
پول در حال از دست دادن ارزشش هست، از جیب سایرین نمی شه خانه دار شد
دولت آقای پزشکیان که دولت سرمایه داران و دولت پولداران هست دیگه اصلا به فکر کردم نیست ..
وقتی وزیر اقتصاد بجای دفاع از مردم از بانکها دفاع و حمایت میکنه معلومه چه خبره تو این دولت بی صاحب
من در یک شهر زیر صد هزار نفر جمعیت زندگی میکنم، بنابراین باید خودمون کار ساخت رو انجام بدیم.
برای ساخت هر واحد، باید یک میلیارد و سیصد میلیون از جیب هزینه کنیم و بابت اقساط وام هم، باید ماهیانه شش میلیون بپردازیم.
یعنی اگه در همین شهر بهترین خونه رو اجاره کنیم، میشه چهارصد میلیون رهن با ماهی حداکثر چهار میلیون اجاره .
ولی الان نه تنها باید بیش از یک میلیارد و سیصد میلیون خرج کنیم، بلکه ماهیانه هم شش میلیون قسط بدیم.
بنابراین به نظر میرسه همون اجارهنشینی بهتر باشه . دیگه جنگ اعصاب استادکار و مصالح هم بماند.
کسی مسکن رباط کریم هست ؟ اورده نهایی چقدر هست
بی وجدانن
من که دیگه توان پرداخت ندارم ۷۰تومن از کجا بیارم
با این وضع ناچارن باید انصراف بدم
در یک سال ۴۰۰میلیون از ما گرفتند
و یهویی بعد از ۶ماه توقف ۲۶۰میلیون یکجا دوباره درخواست کردند
مسکن ملی نیست
دکان دلال ها است
دیدگاه خود را بنویسید
سایت تابناک از انتشار نظرات حاوی توهین و افترا و نوشته شده با حروف لاتین (فینگیلیش) معذور است.