عوارض بی پایان یک نسخه اشتباه پزشکی/ این تعارض منافع است یا تعامل منافع؟
از همان روزی که مجلس وقت شورای اسلامی تصمیم به انتقال مسئولیت آموزش پزشکی از وزارت علوم و فناوری به وزارت بهداری گرفت و وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی را بنا نهاد، به جای بهبود خدمات، شرایط متفاوتی بر این عرصه حاکم شد.

اشتباه بزرگی که قانونا و عرفا در واگذاری امور پزشکان به خود پزشکان انجام شد، هر روز بر دامنه مشکلات مردم و کشور افزوده است.
به گزارش خبرنگار اجتماعی تابناک، در ابتدا در کشور ما نیز -همانند دیگر کشورها-، آموزش پزشکی و مسائلی از این دست، در اختیار وزارت علوم بوده و این وزارتخانه به عنوان متولی آموزش علم، برای نظام سلامت کشور هم دانشجو تربیت می کرد. اما تصمیم به انتقال آموزش پزشکی به وزارت بهداشت، اغاز اتفاقات جدید و تعارض منافع بسیار زیادی شد.
تعارض منافع در عرصه پزشکی به مسالهای کاملا نمایان و آشکار با ابعاد وسیع مشکلات تبدیل شده است. این روزها در سایت کارزار نیز علیه این موضوع مطالبهای شکل گرفته است.
این تعارض منافع، برای اهالی سیستم سلامت، در واقع تبدیل به توافق و تعامل بر سر منافع شده است. عوارض چنین نسخه ای نیز، متوجه بیماران و شهروندان بوده و خواهد بود.
بی توجهی بزرگ
عجیب است که غیر از مجلس ششم و نمایندگانی که اتفاقا از پزشکان مجلس در آن دوره بودند، دیگر هیچ کسی به طور جدی پی گیر بازگشت آموزش پزشکی به وزارت علوم نبود و این معضل، تاکنون جدی گرفته نشده است.
امروز تعارض منافع در مدیریت آموزش پزشکی به وضوح دیده میشود؛ تعارض منافع یا تضاد منافع به موقعیتی اطلاق میشود که فرد یا سازمانی درگیر انتخاب بین منافع میشود و انتخاب یک منفعت برخلاف منفعت دیگری است. انتخاب منفعت معمولاً بین دو منفعت شخصی و سازمانی و منفعت عمومی و ملی است. همچنین این منفعت میتواند مالی و یا غیرمالی باشد.
در واقع مدیرانی که خود پزشک هستند، باید بر امور خود نظارت کنند، برای آینده و پزشکان آینده تصمیم بگیرند، افزایش یا کاهش سهمیه پزشکی را رقم بزنند، خطاهای پزشکان را رسیدگی کنند و...
اکنون، پس از گذشت چهار دهه، شاهدیم که این مدیران به دلیل منافع شخصی، تمایلی به افزایش ظرفیتهای آموزش پزشکی در بخشهای عمومی و تخصصی متناسب با رشد جمعیت نداشتهاند. مقایسه سرانه پزشک متخصص در ایران با دیگر کشورها عمق این معضل را نشان میدهد.
سرانه متفاوت و پایین

در حال حاضر، سرانه پزشک متخصص در ایران تقریباً ۶ پزشک به ازای هر ۱۰ هزار نفر است، که در مقایسه با کشورهای توسعهیافته، مانند بسیاری از کشورهای اروپایی که این آمار به ۳۵ پزشک میرسد، بسیار پایین است. این کمبود به معنای کاهش دسترسی مردم به خدمات تخصصی پزشکی است که مشکلاتی از جمله افزایش زمان انتظار بیماران، کاهش کیفیت خدمات درمانی و مسافرتهای طولانی برای دسترسی به پزشک متخصص را به دنبال دارد. همچنین، پدیدههای غیرقانونی مانند دریافت زیرمیزی از بیماران برای درمان، به نوعی به انحصار کشیدن جان بیماران به خاطر منافع اقتصادی تعبیر میشود.
ما متفاوت با همه دنیا
در هیچ یک از کشورهای جهان، آموزش پزشکی تحت نظر وزارت بهداشت قرار ندارد و این مسئولیت معمولاً به وزارت علوم یا نهادهای دانشگاهی مستقل سپرده میشود. به عنوان مثال، در ایالات متحده، وزارت علوم و فناوری مسئول توسعه برنامههای آموزشی پزشکی است. کشورهای دیگری مانند کانادا و استرالیا نیز به همین شیوه عمل کردهاند و آموزش پزشکی را از وزارت بهداشت و درمان جدا کردهاند تا از تعارض منافع جلوگیری کنند. حتی در دوران اخیر، جوبایدن، وزیر بهداشت آمریکا را از بین حقوقدانان انتخاب کرد؛ حقوقدانی که دادستان کالیفرنیا بود.

پس از گذشت چهار دهه از این ادغام و با افزایش کمبود پزشک متخصص، مجلس شورای اسلامی تصمیم به افزایش سالانه ۱۲ درصدی ظرفیت رشتههای تخصص پزشکی از سال ۱۴۰۳ گرفت. با این حال، شواهد نشان میدهد که وزارت بهداشت به دلیل همان تعارض منافع، از اجرای این قانون سر باز زده است. این موضوع به جایی رسیده که گروهی از پزشکان عمومی جوان با راهاندازی کارزار آنلاین و جمعآوری امضا از همکاران خود، خواهان برخورد نهادهای نظارتی با وزارت بهداشت به دلیل تخلف در اجرای قانون افزایش ظرفیتهای تخصص پزشکی شدهاند.
از سهمیه پزشکی تا حوادث بیمارستانهای نگاه تهران و ولی عصر تبریز
لازم به ذکر است که حتی اگر افزایش ۱۲ درصدی ظرفیتهای تخصص پزشکی بهدرستی اجرا شود، به حدی نخواهد بود که بتواند دههها عقبافتادگی سرانه پزشک متخصص در ایران را جبران کند. با توجه به روند پیری جمعیت در ایران، کمبود پزشک متخصص در سالهای آینده به یک معضل جدی تبدیل خواهد شد. افزایش بیماریهای مزمن و نیاز به خدمات تخصصی در زمینههایی مانند قلب، ارتوپدی و مغز و اعصاب، میتواند کیفیت زندگی سالمندان و سایر افراد را به شدت تحت تأثیر قرار دهد.
این صرفا یکی از مصادیق تعارض منافغ پزشکی است و باید به آن شیوه برخورد پزشکان مسئول در وزارتخانه و مجلس را با فاجعه بیمارستان نگاه و ولی عصر تبریز و دیگر اتفاقات پزشکی و بهداشتی اضافه کرد که قربانی آن، شهروندان و خانوادههای بیماران درگیر بودند.
تابناک را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید
نظرات بینندگان
ناشناس1148 پس اینهمه پزشک متخصص پاتولوزی وپرستار ودندانپزشک ایرانی در خارج چه می کنند ؟نمی خواد راه دور بری یه نگاه به ترکیه بکن
من دایی وخاله ام پزشک هستند انهم متخصص !بعداز گذراندن یکسری آزمونها ودوره هاالان در آمریکا در تخصص خودشون مشغول طبابت هستند البته فکر کنم این پروسه حدود یکسال نیم طول کشید تا اجازه طبابت در رشته تخصصی خودشونو داشته باشند
یه عده هم شرف دارند و می خوان تو مملکت خودشون بمونند و خدمت کنند
من خودم وزارت بهداشت کار میکنم. یک طرفه قضاوت کردن منصافه نیست. یکی دو سال اخیر ظرفیت اضافه شد اما زیر ساخت ها هیچ تغییری نکرد ونتیجه این شد که سطح اموزش به شدت افت کرده است. چیزی در حد فاجعه. من نگران 10 سال آینده هستم که این دانشجویان به اسم پزشک به صورت مستقل فعالیت خوهند کرد . دوم اینکه وقتی ظرفیت زیاد می شود رتبه های بالاتر هم پزشکی قبول می شوند در حالی که ممکن است واقعا در حد پزشکی IQ نداشته باشند .اکنون بعضی دانشگاهها رتبه بالای 110 الی 15هزار دارن پزشکی میخونن. اونم با سهمیه وکسانی هم داریم با رتبه پایین نمی تونن پزشکی بخونن. خوب تنیجه میشه مهاجرت پزشک و غیر پزشک و...
از طرفی همین الان ده ها هزار پزشک در کشور داریم که کار درمانی انجام نمی دهند وعمدتا در رده های مدیریتی هستند چیزی در حد 30 هزار نفر.....وصدها دلیل دیگر....افزایش ظرفیت کار عاقلانه نیست
بزرگترین تعارض منافع مربوط به وجود بیمه ذیل این وزارتخانه است، سازمان بیمه سلامت ذیل وزارت بهداشت است این تعارض جدیتر از تعارض آموزش حوزه پزشکی است چون هم خریدار هم فروشنده خدمت وزارت بهداشت است و در هیچ کجای دنیا مدل مشابهی وجود ندارد و این یعنی دوریز منابع کشور در کنار خدمات بی کیفیت و نبود نظارت!
دوست عزیز ،وضعیت قابل قبول تری داره چون بیشترین سرمایه کشور داره خرجش میشه نه اینکه چون این سیستم
درسته و البته اون پول کلان هم به نسبت ۱-۲۰میره برای آموزش و حقوق دانشجویان پزشکی و استاداشون و بقیه هم که تو دیوار و بیگاری ه
چرا باید وزیر بهداشت همیشه یک پزشک باشه در حالی که هیچ واحد مدیریتی پاس نکرده؟!؟ هیچ آشنایی با پتانسیلها و مشکلات رشتههای دیگه علوم پزشکی نداره و بر اساس آزمون و خطا تصمیمات کلان میگیره....
واقعاً دیگه دورهی آزمون و خطا گذشته و باید یک نفر تصدی وزارت رو به عهده بگیره که نهتنها پرستیژ مدیریت داره بلکه علم مدیرت هم خونده باشه
من سررشته ازدکتری وکارشون ندارم نظری هم ندارم
تحصیل هر رشته باید آزاد باشد ولی در تدریس و امتحان آن رشته باید خیلی سخت گرفته شود که با هوش ها و کسانی که در درس خواندن و آموختن آن رشته سعی و تلاش زیاد بکنند بالا بیایند و مدرک معتبر بگیرند
سوال من اینه
چرا هیچ دولت و هیچ مجلسی کاری انجام نمیدهد؟
جواب :گاونر می خواهدو مردکهن
شما از شرایط آموزش پزشکی تمام کشور ها خبر دارید...
یک دقیقه افراد برن بخونن نحوه مهاجرت پزشکان رو که آنقدر ناآگاهانه نکن مگه مهاجرت میشه؟؟بله اتفاقا کار چندان سختی هم نیست!!
اول از همه ۱۲درصد افزایش پیدا کرده از ۴۶۰۰رسیده ۵۲۰۰صرفا خالی مونده در حد دو هزار نفر!!یعنی ظرفیت نهایی شده ۳۳۰۰نفر یعنی مشکل ربطی به وزارت نداشته اتفاقا آموزش پزشکی دست وزارت علوم باعث میشه دولت از خدماتی مثل طرح و رزیدنتی و اینترنی بی بهره بشه عملا علت اصلی اینکه تا الان نکردن همینه!!
نشد دیگه،مگر در آلمان به پزشک ایرانی اجازه طبابت می دهند?
چی میگی لااقل کمی مطالعه من به جزیکی دوکشور حاشیه خلیج فارس کشور دیگری به پزشکان ایرانی حق طبابت نمی دهد،اینها اینجا پولی جمع می کنند آنجازندگی می کنند،همین
بجای جمله وزارت بهداشت درمان و آموزش پزشکی بفرمایید وزارت پزشکان و منبع درآمد و پارو پول برای پزشکان
وزیر محترم بهداشت گزینش وزارت بهداشت نیازمند تحول است واز افراد کارامد وبا تجربه استفاده نمایید
اگر شما مهاجرت کرده بودی به آلمان و الانم آلمان بودی و از نظر مالی اکی بودی اینجا نبودی که بیای خبر تابناک رو چک کنی و نظر بدی چون این موضوع اصلا برات اهمیتی نداشت، مشخصه که داخل ایرانی و ترس داری که انحصار بشکنه و درآمدت کم بشه هر چند چک کردنت هم برای تابناک کاری نداری چون می تونه آی پی سیسمت رو چک کنه ببینه از آلمان کامنت گذاشتی یا ایران
منافع باند مافیایی پزشکان در حداقل نگاه داشتن ظرفیت پزشکی لست تاخدای نکرده دست زیاد نشود
به قیمت محروم شدن مردم از خدمات پزشکی ارزان وباکیفیت
دیدگاه خود را بنویسید
سایت تابناک از انتشار نظرات حاوی توهین و افترا و نوشته شده با حروف لاتین (فینگیلیش) معذور است.