رفتن به محتوای اصلی
آخرین خبرحضور یک نویسنده فرانسوی‌تبار در گروه تألیف کتاب‌های دینی مدارس ایران
60بازدید
۸۶

خطای بزرگ درباره حوادث دیماه؛ چله اشتباهات!

مهدی محمدی کلاسر

خطای بزرگ درباره حوادث دیماه؛ چله اشتباهات!

اعتراض کار داخلی هاست

آن تعارف‌های همیشگی، آن سیاست‌ورزی‌های کلیشه‌ای، امروز کارساز نیست. لطفا این بار از نفوذ و خارجی ها کمتر سخن بگویید. کمی متفاوت به ماجرا نگاه کنیم. و البته که این تحلیل هم طبیعی است که کاستی هایی داشته باشد. چرا که اتفاقات اخیر در کشور، نیاز به کار مطالعاتی دقیق تر و منظم تر دارد. با این همه آنچه ارائه می شود تلاشی در راستای واقع بینی است، و یک بخش از ماجرا را روایت می کند.
دست اندرکاران محترم کشور، علاوه بر انواع مشکلات اقتصادی و معیشتی و اجتماعی، که جرقه های بروز و ظهور حوادثی همانند حادثه اخیر هستند، یک اتفاق مهم در طول این سالها در حال رخ دادن است که همچنان ترجیح می دهید آن را نبینید؛ شما با مخاطبی روبرو هستید که نه تنها او را نمی‌شناسید، بلکه اساسا  نمیدانید که او در «جهانی به کلی متفاوت» زندگی می‌کند؛ جهانی که ایده‌های شما در آن، به چشم، پوچ و واهی و البته مسخره می‌آید، و اندیشه‌های آنها نیز در پیش شما، نامفهوم، سنت شکن و لاقیدی است.
بله، در این میان نفوس و جانهای آلوده نیز هست، جاسوس و مزدور و بی‌تدبیر هم هست — اما در روایت حوادث اخیر- اگر واقع بینانه نگاه کنیم- اینها روی هم رفته، ده درصد ماجرا نیستند. عامل اصلی بحران، در اصل، بی تدبیریهای مدیریتی در حل مسائل، و مساله سازی های مدام برای مردم و کشور، فساد و اختلاس است.  و نیز چیزی است، ریشه‌دارتر؛ "عدم شناخت" و "فقدان گفت‌وگو". ما حتی با خودمان گفت‌وگو را بلد نیستیم، پس چگونه می‌خواهیم با نسلی که به آن ایمان نداریم، سخن بگوییم؟  این جمعیتی که به خیابان آمدند را خوب تحلیل کنید. جوانان نسل z.

این نسل را نمی شناسیم
این نسل جدید، نسلی است «سخت‌اقناع». نه گروه‌های سرود و مراسم‌های پرورشی قدیم، نه برنامه‌های نمادینی چون مجلس دانش‌آموزی یا مشاوران جوان، دیگر دلشان را نمی‌رباید. آنها از بسیاری از خط‌قرمزهای ذهنیِ ما گذشته‌اند و جلوتر ایستاده‌اند.  
ببینید؛ وقتی بیانیه‌ای سیاسی صادر می‌شود، فقط سیاستمداران هستند که درباره‌اش حرف می‌زنند. برای این نسل، حتی نام امضاکنندگان آن، تهی از معناست. اگر فردا تمام سیاستمداران، کنار گذاشته شوند، این نسل، زندگی روزمره‌شان و افکارشان تکان نمی‌خورد.  
ما با آنها روبرو هستیم، بی آنکه حتی اراده‌ای برای فهمیدنشان کرده باشیم.  
اشتباه نکنید؛ نوه‌هایی که در خانه‌های محافظت‌شده‌ی شما مدیران، بزرگ شده‌اند، نماینده‌ی این نسل نیستند. این نسل را باید در کوچه و کافه دید، در فضای مجازی و در جمع‌های خودجوششان.  
مثلاً وقتی دختری را می‌بینید که با دو پسر دوستانه قدم می‌زند و می‌خندد، ممکن است برای من و شما عجیب یا حتی شوک‌آور باشد. ولی برای آنها مسئله‌ای حل‌شده است. آنها در آن لحظه، به قضاوت شما فکر نمی‌کنند؛ به چیزهایی فکر می‌کنند که در دنیای شما بی‌معناست.  
البته آنها برآیند نسلی هستند که خود را سوخته دید و عهد بست که نسل بعدش این‌گونه نباشد. آنها اصلاح را از نطفه آغاز کردند و سپس این نسل نو، در دنیایی دیجیتال بزرگ شدند — دنیایی که برای شما همچنان ناشناخته و ترسناک است.  
آنها "عجیب" نیستند؛ متفاوت‌اند. مثلا برای بسیاری از ما، یک قصه‌ی مادربزرگ کافی بود که تا پایان عمر، مذهبی بمانیم؛ ولی این نسل، حتی احساساتش را با عقل می‌سنجد. از والدین بسیار می‌شنویم که می‌گویند: «فرزندمان احساس ندارد» — این نشانه‌ی همان شکاف عمیق است، حتی در دل خانواده.  
اما این نسل بی‌احساس نیست؛ منطقی‌تر است. وفاداری‌اش به عقل است، نه به عادت. از خود می پرسد چرا پدر من هر چه می دود از خط پایان دورتر می شود. چرا زندگی می لنگد؟ و پاسخی برایش نمی یابد. 
اکثر این بچه‌ها دنبال مهارت‌آموزی اند. دنبال فن بیان و کلاس‌های فن بیان هستند. وقتی با آن‌ها صحبت می‌کنی، انگار با یک گوینده متشخص و فهیم و با‌سابقه حرف می‌زنی؛ البته اگر کاملا واقعی و جدی حرف بزنی. 
اگر این را ندیده‌اید و نچشیده‌اید، به خاطر این است که با آن‌ها حرف نزدید. و اگر حرف زده‌اید، خواسته‌اید که مدیریتشان کنید—در حالی که باید با آن‌ها، خود واقعی‌تان باشید. آن‌ها وقتی از موسیقی رپ حرف می‌زنند، من و شما هیچ درکی نداریم. 
اما آن‌ها، عصیانگر نیستند. آن‌ها همین‌اند که هستند. حتی در خانه ها و در برابر افراد خانواده نیز، آنها، دارای یک بُعد ویژه تر و درونی تری هستند که چه بسا، خانواده اصلا آن بُعد را نمی شناسد. وقتی درگیرشان باشی و با آنها بجوشی، متوجه خواهی شد.

هنوز برای من سخت است
این نسل در ده سالگی از همه روابط انسانی و خانوادگی آگاه است — نه از سر انحراف، که از سر دسترسی به اطلاعات. برای همین است که یک دختر امروزی، با یک پسر نوجوان از دوست و فامیل، به راحتی از اذیت های عادت ماهانه حرف می زند و  برای حل مسئله، همفکری می کنند، در حالی که من هنوز در نوشتن همین سطرها شرم دارم. آنها به جای شرم، مسئله را فهمیده و به دنبال راه‌حلند. من حتی می دانم که نوشتن همین ها، چه بازخوردی از سوی برخی از مخاطبان محترم خواهد داشت. اما به خاطر داشته باشید من اصلا دنبال قضاوت نیستم. واقعیات یا نه، مختصری از واقعیت های یک نسل را بیان می کنم. و این که، در هر حال، آنها بخش مهمی از واقعیت جامعه ما هستند.
حق دارید حرف‌هایم را عجیب یا خیالی بخوانید. اما اشتباه از جای دیگری است. این که ما حتی وقتی با این نسل حرف می زنیم، دنبال مدیریت کردن حرف ها و خود او هستیم. این در حالی است که آنها متوجه این موضوع هستند. حرف شما را می شنوند، اما گوش نمی دهند. چون باید با آنها کاملا واقعی صحبت کنید.
این نسل، مانند من نیست که بیست سال پس از مرگ پدربزرگم، همچنان در سوگ باشم. آنها مرگ را بخشی از زندگی می‌دانند، و سوگ را نه فراموش، که مدیریت می‌کنند. احساساتشان منطقی است — وفادارند به عقل، نه به سنت.  
این نسل در دوره‌ای بزرگ شده که همه چیز را می‌توان گوگل کرد. حرف ما را با ویکی‌پدیا چک می‌کنند. ادعایمان را با گزارش‌های بین‌المللی می‌سنجند. شعارهای آرمانی را با عکس‌های گوشی‌شان مقایسه می‌کنند.
آن‌ها نسلِ پس از حقیقت نیستند—برعکس، نسلِ تشنه حقیقت عریان‌اند. حقیقتی که بتوان لمسش کرد، دیدش، تجربه‌اش کرد.
برای دختران زمان ما، کافی بود بگویید «زن باید حجاب داشته باشد» تا بپذیرد. اما این نسل می‌گوید: «حجاب برای چیست؟ برای کرامت من است یا کنترل من؟ اگر برای کرامت است، چرا کرامت من به زور و اجباری است که تو تعیین می‌کنی؟»
آنها در هر سیستم و هر نظامی، همینند. هر اتفاقی بیفتد، همچنان به آن چیزی که فکر می‌کنند، خواهند اندیشید. دو دوتایشان تا چهار نشود، چیزی را نمی‌پذیرند. نه مصلحت، نه تقیه نه عادت، ، نه هیچ چیز دیگر.این نسل، مثل ما فکر نمی‌کند. نمی‌شود به او بگوییم «شهدا به خاطر آرمان‌ها رفتند» و او راضی شود و ماجرا تمام. این نسل می‌پرسد: «آن آرمان‌هایی که می‌گویید، چه بودند؟ شهدا رفتند—حالا کدام یک از آرمان‌ها را می‌توانید نشان دهید که هنوز هست و من درکش کنم؟» ما آرمان‌هایمان را انتزاعی نگه داشته‌ایم. هنوز هم انتزاعی‌اند. اما امروز با نسلی روبه‌رو هستیم که کاملاً واقعی و ملموس می‌خواهد.

خطای بزرگ درباره حوادث دیماه؛ چله اشتباهات!

درگیر اشتباهات نشوید
پس خود را در تعارفات همیشگی و تحلیل های دروغ، غرق نکنید. آمارها را ببینید، واقعیت را بخوانید. نامگذاری مشکلات به عنوان "توطئه خارجی" یا "عملکرد مزدوران"، دیگر پاسخگو نیست. شما با نسلی روبرو هستید که گویی از سیاره‌ی دیگری آمده — نه به خاطر بیگانگی، به خاطر رشد در جهانی که شما در نیافته‌اید.  این نسل در حال اثرگذاری روی سرنوشت ما و شماست.
اگر می‌خواهید قصه ادامه یابد، یا اگر می‌خواهید آن را تغییر دهید، نیاز به یک "جهان فکری جدید" دارید. به یاد داشته باشید: ما، چه بخواهیم چه نخواهیم، این جامعه را روزی به دست این نسل می‌سپاریم.  
حال انتخاب با شماست.
چه بسا فردا موضوع دیگری باشد که این‌ها را به خیابان بکشد. اما دلیل تداوم و جریان ساز شدن، همان سوءتفاهم‌هاست بین ما و آن‌ها. همان عدم شناخت‌ها.
این نسل بیشترین سهم را در خیابانهای اعتراضات داشتند. اما آن‌ها که به خیابان آمدند، صرفا بخشی از این جریان‌اند. آن طیف دیگر را فراموش نکنید؛ آن‌ها که عاقلانه‌تر و محتاط‌تر برخورد می‌کنند. پشت میزهایشان نشسته‌اند، با ایده‌هایشان الیت‌سازی می‌کنند، طوری که آسیبی نبینند و حتی مؤثرتر عمل کنند. در این میان، آن‌ها سلطنت‌طلب هم نیستند. برای ابراز مخالفت با شرایط حاکم، اولین گزینه آشنایی که به ذهن‌هاشان آمد، همین بود و این چیزها، برایشان فقط یک گزینه موقت است. آن‌ها چیزی می‌خواهند فراتر از این حرف‌ها.

این نسل، نسل پرسش‌های بی‌پایان... و ما هنوز در فکر پاسخ‌های تکراری‌....
مهدی محمدی کلاسر- دبیر سرویس اجتماعی تابناک

Googleافزودن تابناک به منابع ترجیحی گوگل

تابناک را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید

اشتراک گذاری

گزارش خطای خبر

اگر اشتباهی در این خبر دیدید، به تحریریه اطلاع دهید.

نظرات بینندگان

انتشار یافته:
۸۶
در انتظار بررسی:
۴۵
غیرقابل انتشار:
۲۱
ناشناس

اولین بار بود یک مقاله دقیق تا آخر بخونم عالی بود

Afshin

انسان معمولا در سختی رشد خوبی میکنه....و استعدادهاش مشخص میشه...نسل زد نسل
نسلی هست که همه چیز براش فراهم بوده...او معنی زحمت کشیدن برای رسیدن رو نمی فهمه..برای همین پر توقع و طلبکاره...این نسل مصرف گراست..و در آینده بسیار سر خورده
و نا امید خواهد شد...فرقی نمیکنه انقلاب بکنن یا نه هیچ حکومتی اونها رو ارضاء
نخواهد کرد...هیچ چیز خوشحالشون نمیکنه...زندگی های مشترکشون زود از هم میپاشه
و در نهایت نسل بعد بخاطر آسیبی که از این نسل خورده..سخت کوش میشه...
این صحبت های یک مرد موفق سیاه پوست هست...که نسل قوی نسل ضعیف میسازه و نسل ضعیف نسل قوی...و این چرخه همینطور ادامه پیدا میکنه..

داوود

آن شخصی که باید بخواند و بدنبال راه حل برود حال و حوصله این کارها را ندارد و به دنبال باند بازی و سود خود و خانواده اش است . ما هم که میخوانیم کاره ای نیستیم و کسی صدای ما را نمیشنود . ضمن اینکه خیلی دیر شده است . و اکثر مسئولین در خواب هستند و قصد بیداری ندارند .

ناشناس

علیرغم تفکر جامعه حکومت هیچ تصوری در مورد اشتباه ندارد و دقیقا فکر میکند بهترین کار ممکن را کرده است

ناشناس

خوب گفتی ولی آفتاب غروب کرده!

ناشناس

بر عکس بسیاری از کامنت‌ها من نسل جدید را بخاطر بی قیدی، شجاعت، ایستادن در مقابل حرف بی ربط و زور و اینکه مرکز جهان را خودشان می بینند تحسین می کنم. بزرگترین مشکل نسل‌های قبلی این بود که هرچی بزرگتر می گفتند قبول می کردند و به اصطلاح توسری خور بودند. اما نسل جدید تنها به صرف اینکه شخصی چند سال از آنها بیشتر عمر کرده حرف او را قبول نمی کنند. بزرگترین استبداد در جامعه ما استبداد پدر و مادر بود که فکر می کردند حق دارند فرزندشان را آنگونه که دلشان می خواهد بار بیاورند، حرف گوش کن، مطبع بله قربان گو
اما نسل جدید رها از این ارتجاعت است. رفتارشان به نظر ما غیر طبیعی، لاقید و بی پروا است اما این به این دلیله که ما غیرطبیعی و بیچاره‌ایم نه آنها.
تحسینشان می کنم.

ایران

این تحلیل کاملا درست ومنطقی بود باید واقعيت ها را بپذیریم وبا نسل جدید که می‌تواند آینده کشورمان را شکوفا سازد نباید با خشونت جواب داد باید با روراستی جوابگو باشيم

امیر
در پاسخ به ناشناس

نسل جوان آینده کشور هست با این توصیفات شما کشور آینده ای نداره، نه شما خیلی پیرمرد زاهد و پارسایی هستی

امیر

بلاخره یکی حرف حساب زد، نمیدونم چرا وقتی خودمون داریم وضعیت کشور و نظرات اطرافیانمان رو میبینیم چرا باید پافشاری کنیم هرکس رفت تو خیابون اعتراض کرد اغتشاشگر و تروریست اسرائیل هست، آیا این منع آزادی بیان نیست؟ این نقض حقوق بشر نیست؟ قطع اینترنت و مرگ هزاران نفر چه چیزی را در ذهن تداعی میکند؟ مگر دشمن نکشت؟ چرا پوشش ندادید؟ مگر دشمن سلاح نداشت؟ چرا قبل از اقدام آنها امنیت را برقرار نکردید؟ وقتی این همه به قول برخی تروریست مسلح در کشور هست آیا امنیت جانی داریم؟
اقتصاد نابود شده، امنیت کاغذی و وضعیت جامعه بدتر از هر زمان، شاخص رضایت از یک حکومت چیست؟

محمد

کاش قبل از اینکه این خون ها بر زمین ریخته میشد این مسائل واکاوی میشد هر دوه سال یک بار سر مایه های جامعه دارن پر پر می‌شوند و خانواده های مانند مار زخمی در انتظار تکرار این چرخه بی پایان ..کسی نیست حرف دل این نسل را بفهمد ؟؟؟؟؟؟

ناشناس

باورنمیکنم که بعدازسالیان سال نظراتی اینچنین دررسانه داخلی بخونم. این هم جای بسی خوشحالی داره وهم جای بسی اندوه.تک به تک جملات راتحسبن میکنم وقبول دارم. افرادی باطرزتفکرشما بیش باد،بیش باد.اگرنامسؤلان کشورم اینطورمی اندیشیدند امروز جوانانی که هرگزدرک وشنیده نشدندبه جای داشتن زندگی پویا،شادوپرازامید درسینه خاک سرد نخوابیده بودندویا دربازداشتگاهامنتظرحکم اعدام یازندان نبودند.

حمید

اینبار اگر قرار باشد دوباره عده ای خود فروخته و نادان همدست با دشمن آشوب درست کنند ما مردم در جمع خودشان کنار خودشان هستیم و گردنشان را میشکنیم از هر گوشه کناری بر سرشان خراب میشویم کاری که بسیج و ماموران نکردند ما میکنیم ،

ناشناس

جناب محمدی حرف های شما کاملا درست است به غیر از منطقی تر بودن نسل z که اصلا درست نیست بلکه اکثریت این نسل در فضای مجازی و هپروت هستند و به هیچ چیز پایبند نیستند نه منطق نه عرف نه شرع و نه هیچ چیز دیگر... فقط بدنبال لذت های مادی هستند البته گناهی هم ندارند شرایط جامعه و خانواده ها اینها را اینگونه تربیت کرده و آموزش داده است....

ناشناس
در پاسخ به ناشناس

کلاسر کیه تابی؟؟

احمد

با سیه دل چه سود خواندن وعــظ نرود میــــــــــــــــــخ آهنین در سنگ.

ناشناس

باسلام.وقتی هفتاد سال به بالا کشور را مانند سال های دهه 60 می خواهند مدیریت کنند
بدیهی است که یگ شکاف بزرگ گفتمانی پدید آمده که افرادی مانند آیت الله جنتی، میرسلیم و باهنروپناهیان و امثالهم هر چقدر هم تلاش کنند نمی توانند درک درستی از وضعیت نسل جدید داشته باشند.

ناشناس
در پاسخ به ناشناس

از نظر تصمیم گیرندگان و صاحب قدرتان حالا حالا وقت هست. اونا اساس بسیاری از صورت مساله ها رو قبول ندارند که بخوان به فکر حلش باشند

مهدی محمدی کلاسر
در پاسخ به مهدی

درود و سلام و تشکر از نظرات شما و همه مخاطبان محترم. فرمایش شما کاملا درسته. من به عنوان آرایه مجاز از ویکیپدیا استفاده کردم. در واقع به معنای دسترسی های سریع به منابع متکثر و آنلاین به کار برده ام. با این حال حتما سعی می کنم آرایه مجاز رو هم دقیق تر استفاده کنم.

ناشناس
در پاسخ به ناشناس

دیگه دیره، خیلی دیره
فهم بقال سر کوچه،و راننده تاکسی از مسایل جامعه امروز
از
فهم بسیاری از وزرا و نمایندگان مجلس بیشتر است
با تشکر از تابناک

ناشناس

تو خودت تو دنیای مادی گم شدی

دیدگاه خود را بنویسید

سایت تابناک از انتشار نظرات حاوی توهین و افترا و نوشته شده با حروف لاتین (فینگیلیش) معذور است.

تابناک در صفحهٔ اصلی گوشی

با افزودن تابناک به صفحهٔ اصلی، همین نسخهٔ سایت را با یک لمس باز کنید.

  1. در مرورگر، دکمهٔ اشتراک‌گذاری را بزنید. این دکمه ممکن است داخل منوی مرورگر باشد.
  2. گزینهٔ افزودن به صفحهٔ اصلی (Add to Home Screen) را انتخاب کنید.
  3. اگر گزینهٔ Open as Web App نمایش داده شد، آن را روشن نگه دارید و افزودن (Add) را بزنید.

اگر این گزینه را نمی‌بینید، صفحه را در مرورگر Safari باز کنید.