رفتن به محتوای اصلی
آخرین خبرسهمیه‌بندی به نان رسید/ بساط متخلفان را برچینید، نه سفره مردم را
17بازدید
۳۰

ایران ایستاده است/هیچ‌چیزی نمی‌تواند پرچم خونین این‌ملت را پایین بیاورد

ناگهان صدای انفجار، فریاد مردم، و سپس سکوتی سنگین… آن زن جان داد، اما پرچم از دستش نیفتاد. پرچم خونین شد، خیس از باران و قطره‌های خون شهید، اما بالاتر از همیشه برافراشته ماند. آن تصویر، تصویری جاودانه است—تصویر ایران که حتی در مرگ، ایستاده است.

ایران ایستاده است/هیچ‌چیزی نمی‌تواند پرچم خونین این‌ملت را پایین بیاورد

به گزارش خبرنگار فرهنگی تابناک، در حمله ظهر جمعه (۲۲ اسفند) آمریکا و اسرائیل به تهران و پی شهادت بانوی تظاهرات‌کننده در راهپیمایی روز قدس در تهران، علی معروفی آرانی نویسنده و پژوهشگر یهودیت و صهیونیسم یادداشتی نوشته که برای انتشار در اختیار تابناک قرار گرفته است.

پژوهشگر مورد اشاره یادداشت و نوشتار خود را به بانویی تقدیم کرد که با ترکش بمب‌های آمریکایی و اسرائیلی در راهپیمایی روز قدس به شهادت رسید. 

مشروح این‌یادداشت را در ادامه می‌خوانیم؛

چو ایران نباشد تن من مباد
بدین بوم و بر زنده یک تن مباد

آغاز سخن را با این بیت جاودان از فردوسی بزرگ باید گفت؛ سخنی که نه فقط شعر، بلکه روح تاریخ و غیرت ایرانی است. امروز در روز قدس، در سرمای برف و باران، در کوچه‌های تهران، مشهد، تبریز، اصفهان و ده‌ها شهر دیگر، مردمان این سرزمین—پیر و جوان، زن و مرد، کودک و سالخورده، حتی بیمار—با دلی گرم و عزمی استوار به خیابان آمدند تا بگویند: قدس، زنده است.

در همان لحظه که آمریکا و اسرائیل در آن سوی جهان آتش می‌افروختند و بمب‌هایشان اطراف مردم بی‌گناه را به لرزه درمی‌آورد، در خیابان‌های ایران صدای «الله‌اکبر» و «مرگ بر ظلم» همچون طنین طوفان برخاست. مردم نه عقب نشستند، نه ترسیدند. این صحنه‌ها یادآور روزهای خون و ایمان است؛ یادآور انقلاب، یادآور دفاع مقدس، یادآور لحظه‌هایی که نام ایران در میان دود و آتش همچنان نشانه‌ی امید بود.

در میان جمعیت پرشکوه، زنی با پرچم جمهوری اسلامی در دست، گام برمی‌داشت؛ پرچمی سه‌رنگ، نماد استقلال، ایمان و افتخار ملی. ناگهان صدای انفجار، فریاد مردم، و سپس سکوتی سنگین… آن زن جان داد، اما پرچم از دستش نیفتاد. پرچم خونین شد، خیس از باران و قطره‌های خون شهید، اما بالاتر از همیشه برافراشته ماند. آن تصویر، تصویری جاودانه است—تصویر ایران که حتی در مرگ، ایستاده است.

هوای سرد و بارانی و زمستانی، مانع حضور نشد. کودکان در آغوش مادران خود فریاد آزادی سر می‌دادند. پیرمردان با تکیه بر عصا، در صف اول بودند. جوانان با چشمانی درخشان، در برابر دوربین‌ها گفتند: «ما از آمریکا و اسرائیل نمی‌ترسیم.» این جمله شاید ساده به نظر برسد، اما در عمق خود یک فلسفه‌ی زیستن دارد — فلسفه‌ ایمان به حق، به عدالت، به انسانیت.

در آن روز، باران نه‌تنها بر زمین می‌بارید، بلکه بر روح مردم نیز فرو می‌ریخت و تطهیرشان می‌کرد از ترس، از تردید، از سستی. هر قطره، گویی مهر تأییدی بود بر عهدی که این ملت از هزار سال پیش با فردوسی بست؛ عهدی که گفت اگر ایران نباشد، هیچ چیز معنا ندارد.

راهپیمایی روز قدس صرفاً یک تجمع سیاسی نیست؛ نمایش وجدان بیدار ملتی است که ظلم را نمی‌پذیرد، حتی اگر در میان برف و تنفس گلوله باشد. ملتی که یاد گرفته است مقاومت فقط در مرزها نیست، بلکه در روح‌هاست. همان روحی که حماسه می‌سازد، پرچم را نگه می‌دارد، و از دل اشک، لبخند می‌رویاند.

مسئولان نظام نیز در کنار مردم بودند، نه به‌عنوان مقام، بلکه به‌عنوان هم‌وطن؛ «یک نفر» در میان «همه». این هم‌دلی، سرمایه‌ی بزرگ ایران است. هیچ قدرت خارجی نمی‌تواند آن را بشکند؛ زیرا نیرویی است از جنس ایمان و ریشه در خاکی دارد که هزاران سال تمدن را بر دوش کشیده است.

در پایان، باید گفت: مردم ایران مقاوم‌اند، نه از سر عادت، بلکه از سر باور. آنان فهمیده‌اند که پیروزی، همیشه در ایستادگی است؛ حتی اگر جهان علیه‌شان باشد. آنان آموخته‌اند که ترس، دشمنِ آزادی است و ایمان، شمشیری است برنده‌تر از هر سلاح.

پس نتیجه‌ روشن است:

در سرزمین فردوسی، هنوز پژواک همان ندا به گوش می‌رسد — «چو ایران نباشد تن من مباد».

و تا زمانی که این صدا در جان مردم زنده است، هیچ بمب و هیچ سردی و هیچ ظلمی نمی‌تواند پرچم خونین این ملت را پایین بیاورد.

Googleافزودن تابناک به منابع ترجیحی گوگل

تابناک را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید

اشتراک گذاری

گزارش خطای خبر

اگر اشتباهی در این خبر دیدید، به تحریریه اطلاع دهید.

نظرات بینندگان

انتشار یافته:
۳۰
در انتظار بررسی:
۲۸
غیرقابل انتشار:
۱۸
ناشناس
در پاسخ به ناشناس

در همین کمتر از دو سال دولت پزشکیان، دشمنان توانستند دو جنگ ظالمانه و نابرابر و مکانیسم ماشه و ... را با اینهمه خسارات انسانی و معنوی و مادی بر کشور تحمیل کنند، کاری که همه دولت‌های قبلی ایران از زمان بوش که وی ایران را در محور شرارت قرارداده بود اجازه تحمیلش را نداده بودند، حتی چهار سال اول همین ترامپ در دوره روحانی

هر کس هنوز فکر می‌کند پزشکیان و دیپلماتیک او می‌توانند آبرومندانه جنگ فعلی را به پایان برند به طرز خطرناک و فاجعه باری خوش خیال هست، نه خوش بین

ناشناس
در پاسخ به زهرا باغبان پور

احسنت

مژده لواسانی

درذهنم دنبال چنین متن زیبایی بودم که بنویسم که چشمم به جمال قلم شما افتاد .آفرین براین قلم های استوار وفتنه ستیز

ناشناس

سنگ به شکم می بندیم ، خاک می خوریم ، اما خاک نمیدیم، در تاریخ بنویسید این ملت با زخم ها و فشار اقتصادی در برابر آدم خواران و فاجران جهان ایستاد

هرازسرد

انشاالله انشاالله ملت بزرگ ایران با همت جوانان نخبه ایرانی و انقلابی قله های افتخار را یکی یکی فتح خواهند کرد و جشن پیروزی استقلال یکصد سالگی خود را با شکوه فراوان خواهند گرفت شاید دران زمان این نسل امروز وجود نداشته باشد اما دعای خیر مان هست برای استقلال آزادی و جمهوری اسلامی ایران برای تمام زمان‌ها

ناشناس
در پاسخ به هرازسرد

خیلی زیاد فتح شد اسکناس ۱ میلیونی هم اومده فکر کنم تا ۱میلیارد چاپ نکنید دست مردم بدین بیخیال نمیشید

ناشناس

سلام و درود به شرف ملت بزرگ ایران

ناشناس

«ما ملت حسینیم، هیهات من اذله

ناشناس
در پاسخ به ناشناس

با تشکر و احسنت از این متن شما که تجلی وطن دوستی یک ایرانی باشرف و با غیرت است

ناشناس

سس خرسی بره زنش رو جمع کنه🤣🤣

ناشناس

جهت اطلاع ؛ رهبر که فراخوان نداده این جمعیت اومدن ، اگه فراخوان بده چی میشه

ناشناس

با خدا باش پادشاهی کن، بی خدا باش هرچه خواهی کن!!

ناشناس

باخداباش پادشاهی یکی مثل سیدعلی لب تر کنه میلیون ها انسان آزاده سراسر جهان خونشان به خروش میادلبیک سر می‌دهند یکی هم مثل پسر شاه مخلوع تعداد خائن وطن فروش بی ذات در شبکه های تروریستی اینتر اشغال وراحی می‌کنند هیچ جای در هیچ کشوری ندارد

ناشناس

وقتی کشوری ۴۷ سال تحریم می باشد و حتی منابع خود را نمی گذارند بفروشد خوب سخت شدن زندگی هم پیش می اید ولی این سختی ارزشش را دارد چون سر تعظیم در مقابل امپریالیست های جهانخوار پایین نیا ورده ایم

ناشناس

من امسال بعد از ۲۰ سال اومدم راهپیمایی

ناشناس

تصویری که گذاشته شده برای این یادداشت خیلی زیباست و ماندگاردرتاریخ.

ناشناس

ای کاش درمیان مردم بودی و فریادهای آنها را می شنیدی که فریاد می زدند اینهمه لشگر آمده به عشق رهبر آمده جان خود وخانواده ام فدای یک تار موی نایب امام زمان عج سیدعلی خامنه ای مرد خدا

حزب الله

ما برای رضای الله و برای اسلام به راهپیمایی رفته بودیم.

ناشناس

توراهپیایی روزقدس یه نفرشهید شد و اون هم یک خانم بود.شهادت قسمتش بود

ناشناس

مردم ایران سال هاست که با جان و مال و عزت و شرف شان پای این نظام ایستاده اند و برای حفظ آن هزینه های سنگین داده اند و برای اینکار لجظه ای تعلل نداشته اند . از این به بعد این نظام حاکمیت است که مدیون مردم ایران بوده و باید متناسب با لیاقت این مردم ادای دین کند و مسیر زندگی را با امنیت و آسایش هموار سازد

دیدگاه خود را بنویسید

سایت تابناک از انتشار نظرات حاوی توهین و افترا و نوشته شده با حروف لاتین (فینگیلیش) معذور است.

تابناک در صفحهٔ اصلی گوشی

با افزودن تابناک به صفحهٔ اصلی، همین نسخهٔ سایت را با یک لمس باز کنید.

  1. در مرورگر، دکمهٔ اشتراک‌گذاری را بزنید. این دکمه ممکن است داخل منوی مرورگر باشد.
  2. گزینهٔ افزودن به صفحهٔ اصلی (Add to Home Screen) را انتخاب کنید.
  3. اگر گزینهٔ Open as Web App نمایش داده شد، آن را روشن نگه دارید و افزودن (Add) را بزنید.

اگر این گزینه را نمی‌بینید، صفحه را در مرورگر Safari باز کنید.