ایران ناگهان پیر میشود/ افزایش ۲۰ درصدی سالمندان تا ۲۰ سال آینده
شاید وقتی از این خیابان شلوغ و ترافیک صبحگاهی رد میشوید، باورش سخت باشد که روزی نه چندان دور، نیمی از مسافرانی که از کنارتان عبور میکنند، موهای سپید و قدمهای آهستهای داشته باشند.

هما امیری _ آمارها جای تردید باقی نمیگذارند. هشدار درباره سالمندی ناگهانی جامعه ایرانی کاملا جدی است و بدون توجه به آن، فردایی به مراتب دشوارتر در انتظار همه ما خواهد بود.
به گزارش سرویس اجتماعی تابناک، حسین عبدلی، نماینده مردم نطنز در مجلس و عضو کمیسیون بهداشت و درمان، خبری داده که شاید شنیدنش برای ما عادی باشد اما واقعا این خبر عادی نیست: تا سال ۱۴۳۰، جمعیت سالمندان ایران به حدود ۳۰ درصد از کل جمعیت کشور خواهد رسید. این یعنی از هر ده نفر، سه نفر بالای ۶۵ سال سن خواهند داشت.
در حال حاضر، این رقم کمتر از ۱۰ درصد است. یعنی در فاصله تنها ۲۵ سال، با یک افزایش ناگهانی ۲۰ درصدی روبهرو خواهیم بود. البته در برخی از تحلیل ها این بازه زمانی تا بیست سال آینده عنوان شده است.رقمی که اگر امروز برایش برنامه نداشته باشیم، فردا تبدیل به یک بحران بیسروته میشود.
پیر شدن، فقط یک آمار خالی نیست
افزایش تعداد سالمندان را نباید فقط در قالب آمار و نمودار دید. پشت هر عدد، یک انسان است. انسانی که روزی جوان بوده، روزی کار کرده، روزی برای ساختن این کشور تلاش کرده و حالا نوبت ماست که به او برگردیم.
اما ماجرا فقط «تعداد» نیست. مسئله این است که این جمعیت رو به رشد، نیازهای خاص خودشان را دارند: سلامت، مراقبتهای اجتماعی، حمایت عاطفی و گاهی سادهترین چیزها مثل یک همراه برای رفتن به داروخانه.
عبدلی در این باره تأکید میکند که بحران سالمندی فقط به افزایش تعداد محدود نمیشود، بلکه چالشهای مربوط به سلامت و رفاه این گروه سنی، بهویژه در شرایط بحرانی مثل جنگ یا بلایای طبیعی، اهمیت چندبرابری پیدا میکند.
سالمندان در بحران؛ فراموششدهترین قربانیان
یکی از نگرانکنندهترین بخشهای صحبتهای عبدلی به شرایط بحران بازمیگردد. او هشدار میدهد: «در شرایط بحران، سالمندان بهویژه افرادی که تنها زندگی میکنند یا دارای بیماریهای مزمن هستند، به حمایتهای فوری نیاز دارند.»
تصور کنید در روزهای احتمالی ناآرامی، بمبها و آژیرها، یک سالمند تنها با فشار خون بالا و دیابت، بدون دسترسی به داروهای روزانهاش، چه وضعی پیدا میکند. یا در گرماگرم بحران اقتصادی، بازنشستهای که حقوقش دیگر به اندازه یک سوم خرجهای ماهانهاش هم نمیرسد.
این دقیقاً همان نقطهای است که ضرورت توجه به خانوادهها را دوچندان میکند. سالمندی که در کنار فرزندان و نوههایش زندگی میکند، در بحران تنها نیست. اما چه کنیم که سبک زندگی مدرن و فشارهای اقتصادی، بسیاری از سالمندان را به زندگی تنها کشانده است.

قانون جوانی جمعیت؛ به تنهایی کافی نیست
مجلس دوازدهم با تصویب قانون حمایت از خانواده و جوانی جمعیت تلاش کرده تا سیاستهایی برای تقویت نسل جوان و کاهش روند سالمندی جمعیت تدوین کند. عبدلی خود از جمله نمایندگانی است که بر اجرای این قانون تأکید دارد.
اما او صادقانه اعتراف میکند: «این قانون به تنهایی کافی نیست.» باید با برنامهریزیهای دقیق و اجرایی، به مسائل سلامت، مراقبتهای اجتماعی و حمایتی برای سالمندان نیز پرداخته شود.
یعنی نمیشود فقط به فکر افزایش موالید بود و از کسانی که امروز زحمتکش این سرزمیناند غافل ماند. نمیشود فردا را ساخت بدون اینکه امروز پاسدار دیروز بود.
اقدام ضروری برای آیندهای که از راه میرسد
با توجه به هشدارهای عبدلی و نگاهی به تجربه کشورهای پیر جهان، سه کار اساسی وجود دارد که باید از حالا برایشان برنامه ریخت:
اول: تقویت نظام مراقبت در منزل
اکثر سالمندان ترجیح میدهند در خانه خودشان بمانند. باید سیستم حمایتی وجود داشته باشد که پرستار در منزل، ویزیت پزشک در خانه و تحویل دارو به درب منزل را ممکن کند. این کار هم هزینه نظام سلامت را کاهش میدهد، هم آرامش روحی سالمند را حفظ میکند.
دوم: آموزش خانوادهها
بسیاری از ما نمیدانیم با یک سالمند افسرده یا فراموشکار چگونه رفتار کنیم. نیاز به آموزشهای همگانی درباره «مراقبت از سالمند» در خانوادهها حیاتی است. این آموزش هم از رسانه ملی، هم از مساجد و هم از مدارس (برای نسل جوان) باید شروع شود.
سوم: بازتعریف نقش سالمندان در جامعه
سالمندی نباید به معنای حذف شدن باشد. تجربه، دانش و فرصتی که یک بازنشسته برای مشاوره، آموزش یا حتی کار نیمهوقت دارد، میتواند منبع ارزشمندی برای جامعه باشد. ایجاد بانکهای مهارت سالمندان و فرهنگسازی برای استفاده از این گنجینه، هم به اقتصاد کمک میکند، هم به روحیه خودِ سالمندان.
توجه دولتمردان
عبدلی بر اهمیت همکاری همهجانبه میان نهادهای دولتی، سازمانهای مردمنهاد و جامعه تأکید دارد و میگوید: «با پیادهسازی سیاستهای جمعیتی مناسب و ارائه خدمات بهداشتی و اجتماعی مؤثر، میتوانیم از آسیبهای جدی به سالمندان در شرایط بحرانی جلوگیری کنیم.»
بدون شک نقش دولتمردان در این حوزه بسیار مهم است و بی توجهی و یا اجرای برنامه های سبک، بحران فردا را تشدید خواهد کرد.
بحران سالمندی نه تهدید است و نه اجتنابناپذیر. یک واقعیت است. واقعیتی که اگر امروز آن را ببینیم و برایش برنامه داشته باشیم، فردا نه تنها فاجعهای رخ نمیدهد، که میتواند فرصتی باشد برای یک جامعه بالغ و خردمند.
ما نمیتوانیم جلوی پیر شدن جمعیت را به یکباره بگیریم. اما میتوانیم جلوی پیر شدنِ ناآمادهی نظام سلامت و حمایتهای اجتماعیمان را بگیریم.
این گزارش فقط یک هشدار نیست. یک دعوت به اندیشیدن است. برای خودمان، برای پدران و مادرانمان و برای فردایی که شاید خودمان هم جزو آن ۳۰ درصد باشیم.
تابناک را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید
نظرات بینندگان
شعار فرزند کمتر زندگی بهتر باعث کاهش نرخ فرزند آوری نیست،فشار اقتصادی،نبود امنیت شغلی،تورم افسار گسیخته و البته تغییر سبک زندگی باعث پیری جمعیت شده،در سالهای نه چندان دور فاجعه اجتماعی در راه است
هیچ امیدی نیست بچه نیاوردن بهترین کاره توی این مملکت
خودمون اومدیم چی شد؟؟ که یکی دیگه هم بیاد!!!
سلام. الان رشد جمعیت داریم. یعنی جمعیت ماند در حال افزایش است. درست است که رشد جمعیت کم شده و بتدریج جمعیت ماند مسن تر خواهد شد. ولی این یک روال طبیعی است. اگر قرار باشد جمعیت همیشه جوان بماند باید همیشه رشد جمعیت قابل توجه داشته باشیم و کشور ما چه از نظر اقلیمی و چه از نظر اقتصادی گنجایش جمعیت بالاتر از اینی که هست را ندارد
من من من من
بچه دار شدن و فرزند آوردن آرامش میخواهد رفاه میخواد درآمد میخواد ثبات زندگی میخواهند. کدومش را الان ما داریم؟
درد مردم تورم نابودی قدرت خرید و نبود مسکن مناسب باید فکری به حال وضعیت اقتصاد کرد تاکی جنگ تاکی تحریم تاکی ویرانی
دیگه الان جای غصه خوردن نیست. خیلی دیر شده. سالهاست که جوانان پانزده سالهی ما احساس پیری میکنند. فرزندآوری هزینههای خاص خود را دارد، با هزینهها و درآمدهای امروزی نمیتوان توقع ازدواجِ زود و فرزندآوری عادی داشت.
دهه هشتادیا از نظر سطح هوشی بسیار پایین و تنبل هستن
ناشناس ۱۲:۵۴ ظاهرا شما نفهمیدی مطلب را. کاهش جمعیت منظور نیست عزیز دل پیر شدن جمعیت میان سال فعلی منظوره
جوانان امروزی کار نکرده بازنشست میشن مردم ایران از اول بازنشست بودند
دیروز یکچیزی تو چشمم رفت .مقاومت کردمتا شاید بتوانم هزینه دکتر ندهم.ولی در مجبور کرد که امروز به چشم پزشکمراجعه کنم .هزینه ویزیت ۶۵۰ هزار تومان شد . آنچیز را خارج کرد ولی یکقطره آنتی بیوتیک نوشت که بخاطر قیمتش از خرید و مصرف آنمنصرف شدم .
همان حوانان قدیم دهه پنجاه و شصت هنوز در مخارج زندگی خودشان مانده اند .قوی کیست ؟ کسی که با ۵۳ سال سن هنوز توان خرید مسکن ندارد قوی هست ؟؟؟.
پیر بشیم چطور بجنگیم ؟
همین جوان های که داریم دست کمی از پیر سالمند ندارن .امید به زندگی کم شده این روزهاحال هوای زندگی جوانها خوب نیست .
دانش جمعیتشناسی به ما میآموزد که سیل، زلزله، سونامی، آتشسوزی، بیماری، جنگ و دیگر بلایای طبیعی تأثیر قابلتوجهی در کاهش جمعیت بشر ندارد!
مُبر ز موی سپیدم گمان به عمر دراز، جوان ز حادثهای پیر میشود گاهی!
خیلی جوونا یا چهره شون خیلی بیشتر از سنشون است در حد یک دهه بالاتر یا موهاشون مثل یک فرد ۷۰ ساله سفید شده.چرا؟از شدت استرس هایی که از دوران کودکی بهشون وارد شده. حالت سکته و فوت توی چهل پنجاه سالگی جای خود.
هیچوقت دوست ندارم بچه من همین زندگی منو تجربه کنه.
بیست میلیون بالای چهل سال داریم که مجردند...در دنیا آمار مجردان ما نسبت به تناسب جمعیت اول است
ما رو از کدوم فردا میترسونی؟ ما از وقتی چشم باز کردیم در شرایط حساس کنونی و در دشواری بسر بردیم. هر روز بدتر از دیروز بوده.
دیدگاه خود را بنویسید
سایت تابناک از انتشار نظرات حاوی توهین و افترا و نوشته شده با حروف لاتین (فینگیلیش) معذور است.