رفتن به محتوای اصلی
آخرین خبرنتانیاهو در پی باز پس گیری نخست وزیری از آیزنکوت
55بازدید
۴۱

چند خطی برای هومن افاضلی؛‌ ای‌وای که گدا معتبر شد

هومن افاضلی، مشاور فنی سرمربی تیم ملی فوتبال ایران که به دفاع از عملکرد این تیم در جام جهانی ۲۰۲۶ پرداخته است، صورتی از نقد را نشان داد که لازم است صحبتی با او انجام داد.

چند خطی برای هومن افاضلی؛‌ ای‌وای که گدا معتبر شد

سجاد بیات - فوتبال، ورزشی که تمام تمدنش بر «بردن» بنا شده، در مکتب افاضلی به رشته‌ی «نباختن» ارتقا پیدا کرده است. با این منطق، تیمی که اصلاً به جام جهانی نرود از همه موفق‌تر است؛ نه می‌بازد، نه تساوی می‌کند، نه ویزا می‌خواهد.

به گزارش سرویس ورزشی تابناک، هومن افاضلی این روز‌ها استعاره‌ی تازه‌ای برای فوتبال پیدا کرده: پراید. به‌زعم او، همان‌طور که مردم عادی نمی‌توانند توضیح بدهند موتور پراید چطور کار می‌کند، صلاحیت اظهارنظر فنی درباره‌ی تیم ملی را هم ندارند.

استعاره‌ی بدی نیست؛ فقط آدرسش اشتباه است. مردم واقعاً لازم نیست بدانند دلکو کجاست و واشر سرسیلندر چه می‌کند. همین‌قدر که ماشین تا مکزیک رفته و با باک پر از توجیه، بدون هیچ بردی برگشته، برای قضاوت کافی است. سرنشین برای فهمیدنِ خراب بودن ماشین نیازی به مدرک مکانیکی ندارد؛ این مکانیک است که باید جواب بدهد چرا ماشینی که قولِ گازش را داده بودند، در هر سه ایستگاه خاموش کرد.

البته بد نیست هومن خان بداند که ملت پراید سوار، این‌قدر سنگ زیرین آسیا بوده و این‌قدر پولِ پیاپی تعمیرگاه رفتن نداشته که خوب می‌داند دلکو کجاست و هر صدای ماشین نشانه‌ی کدام بدبختی تازه است. دقیقاً همان‌طور که وقتی ترکیب شروع بازی با نیوزیلند را دید، فهمید مقابل ضعیف‌ترین تیم جام، قرار است چه کودی به چمن‌ها بدهیم.

جام جهانیِ «موفق»، به روایت صورت‌جلسه
ایران در جام جهانی ۲۰۲۶ سه بازی کرد، سه تساوی گرفت و از مرحله‌ی گروهی حذف شد. تا اینجا ریاضیِ ساده است؛ همان ریاضی‌ای که نشان می‌دهد اگر تیم فقط یکی از آن تساوی‌ها را به برد تبدیل می‌کرد - حتی به قیمت باختنِ یکی دیگر - صعود کرده بود. اما در روایت رسمیِ مشاور فنی کادر، این حذف نه شکست که یک دستاورد تاریخی است: «تنها تیمی که در جام جهانی نباخته.»

این جمله را باید قاب کرد. فوتبال، ورزشی که تمام تمدنش بر «بردن» بنا شده، در مکتب افاضلی به رشته‌ی «نباختن» ارتقا پیدا کرده است. با این منطق، تیمی که اصلاً به جام جهانی نرود از همه موفق‌تر است؛ نه می‌بازد، نه تساوی می‌کند، نه ویزا می‌خواهد؛ و وقتی جواد خیابانی و خداداد عزیزی - که به مخالفت با کادر فنی هم شهره نیستند - روی آنتن التماس می‌کنند که «این حرف‌ها را نزن»، پاسخ می‌شنوند که از این اعتقاد کوتاه نمی‌آید. ایمان، برخلاف صعود، چیزی است که این کادر به‌وفور دارد.

موزه‌ی توجیهات
اگر روزی موزه‌ای برای بهانه‌های فوتبال ایران بسازند، ویترین مرکزی‌اش را باید به همین جام اختصاص بدهند: اگر ۱۵ روز زودتر می‌رسیدیم نیوزیلند را می‌بردیم. مشکل ویزا داشتیم. شرایط بدنی بازیکنان خوب نبود. پنالتی را بیرون زدیم. داور نگذاشت. توپ‌ها به تیر خورد.

دقت کنید: در هیچ‌کدام از این جمله‌ها فاعلی به نام «کادر فنی» وجود ندارد. تقویم مقصر است، سفارت مقصر است، تیر دروازه مقصر است، زمین‌وزمان مقصر است. تنها موجوداتی که در این روایت هیچ سهمی از هیچ اتفاقی ندارند، همان‌هایی هستند که برای مدیریت همین اتفاق‌ها حقوق گرفته‌اند. «شما صلاحیت ندارید».

اما شاهکار، جای دیگری است. وقتی بهانه‌ها ته کشید، نوبت به خود مردم رسید. منتقدان از نگاه افاضلی کسانی هستند که «با بدیهیات علمی مشکل دارند» و «از تهران دورتر نرفته‌اند و در تلویزیون نظر می‌دهند» و حالا هم که قصه‌ی پراید و بی‌صلاحیتیِ عمومی.

چه فرمول راحتی: هر کس تأیید کند، صدای مردم است («اکثر مردم راضی‌اند و در خیابان می‌بینیم») و هر کس نقد کند، بی‌سواد است. مردم فقط تا وقتی صلاحیت دارند که در فرودگاه دسته‌گل بیاورند. همان مردم، ۱۰ دقیقه بعد که بپرسند «چرا صعود نکردیم؟»، ناگهان می‌شوند جماعتی که فرق کاربراتور و انژکتور را نمی‌دانند.

نکته‌ی ظریف اینجاست که کل اقتصاد فوتبال - از حقوق کادر فنی تا هواپیمای اختصاصیِ همین سفر - از جیب و توجه همین مردمِ «فاقد صلاحیت» تأمین می‌شود. فوتبال حرفه‌ای بدون قضاوت عمومی اصلاً وجود ندارد؛ می‌شود همان بازی درون سالنی که کسی نه می‌بیند، نه می‌خرد، نه برایش کارشناسِ همیشه در صحنه استخدام می‌کند.

چند خطی برای هومن افاضلی؛‌ ای‌وای که گدا معتبر شد

مکانیکی که جز اوراق کردن هیچ ندارد
هومن افاضلی محصول وضعیت «شهر کورها» در فوتبال ایران است. در دوره‌ای که دو کلمه‌ی انگلیسی شما را به کانتِ فوتبال ایران تبدیل می‌کرد، امثال این یک‌چشم‌ها به نان و نوایی رسیدند. افاضلی غلط نمی‌گوید؛ حمید محمدی که پشت میز بوده نمی‌تواند درباره‌ی جزئیات فنی صحبت کند - حمید همچون ادعایی هم ندارد - مشکل فقط این است که هر بار خودش پشت فرمان نشسته، ماشین به سمت ته دره رفته است.

فصل ۹۶-۹۷ را به یاد بیاورید: او نیم‌فصل هدایت نفت تهران را گرفت و تیم به لیگ یک سقوط کرد؛ در همان فصل، ابتدای کار روی نیمکت صبای قم نشسته بود که آن تیم هم راهیِ دسته‌ی پایین‌تر شد. یک مربی، یک فصل، دو سقوط؛ رکوردی که حتی در فوتبال تا گردن رانتی ایران هم کم‌سابقه است. افاضلی بعد از آن درخشش‌های تاریخی از وسط نیمکت به کناره‌ها لغزید و شد مشاور.

جالب‌تر اینکه سؤالِ «چرا با این کارنامه باز هم تیم؟» سؤال تازه‌ای نیست؛ همان سال‌ها رسانه‌ها صریحاً نوشتند که او «با چاشنی رفاقت» تیم می‌گیرد. وقتی هم که همسرش سال‌ها در ارکان پزشکی فدراسیون فوتبال جایگاه داشته، طبیعی است افکار عمومی درباره‌ی این چرخه‌ی بی‌پایانِ فرصت‌ها - چرخه‌ای که هیچ نتیجه‌ای قطعش نمی‌کند - سؤال‌های جدی‌تری بپرسد. سؤال‌هایی که پاسخ‌شان قطعاً در دسته‌بندی «بدیهیات علمی» نمی‌گنجد، چون علم هنوز توضیحی برای آن پیدا نکرده است؛ و البته در حافظه‌ی شفاهی فوتبال ایران، روایتی هم سال‌هاست دهان‌به‌دهان می‌چرخد که یک‌بار سرمربیِ محترم خواب مانده و اواخر نیمه‌ی اول به بازی تیم خودش رسیده است؛ روایتی که هیچ‌وقت هم تکذیب درست‌وحسابی نشد. شاید؛ چون برای پیگیری‌اش باید آدم را جدی گرفت، و رسانه‌ها ظاهراً حتی برای این کار هم اولویت‌های مهم‌تری داشتند.

حتی پراید هم نیستید
برگردیم به استعاره‌ی محبوبِ خودش. راست می‌گوید؛ مردم مکانیک نیستند. اما مشکل این ماشین، بی‌سوادیِ سرنشین‌ها نیست. مشکل این است که راننده بعد از سه بار خاموش‌کردن ماشین وسط اتوبان، پیاده شده، کاپوت را نبسته و دارد برای عابر‌ها کلاس آموزش رانندگی برگزار می‌کند.

مردم لازم نیست بدانند موتور پراید چطور کار می‌کند. همین‌قدر می‌دانند که این پراید، با این راننده‌ها، سال‌هاست فقط دور میدان می‌چرخد و هر بار که به مقصد نمی‌رسد، به‌جای تعمیرگاه، مستقیم می‌رود استودیو.

Googleافزودن تابناک به منابع ترجیحی گوگل

تابناک را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید

اشتراک گذاری

گزارش خطای خبر

اگر اشتباهی در این خبر دیدید، به تحریریه اطلاع دهید.

نظرات بینندگان

انتشار یافته:
۴۱
در انتظار بررسی:
۲
غیرقابل انتشار:
۱۰
ناشناس

تیمی که برای خرید رفته جام جهانی بیشتر از این نباید ازش انتظار داشت.
بردن ایران برای مصر کاری نداشت .اونا چون صعود کرده بودن نخواستن خودشونو خسته کنن

ناشناس

بی ادبی رو به نهایت رسوندن بدلیل اینکه در هر شرایطی باز هم قرارداد میبندن و پول مفت میگیرن و هیچکس هم جوابگو نیست. الان هم بهانه نرفتن مهدوی کیا رو درست کردن.

ناشناس

ای کیو للان دیگه ماشینها دلکو ندارند اون قدیمها بودکه پلاتین و دلکو داشتند

محمد
در پاسخ به ناشناس

این برای هزارمین بار
بردن نیوزلند تنها کاری بود که باید انجام می دادند و از پس آن بر نیامدند.

وطنم
در پاسخ به ناشناس

تو سواد داری

محمدرضا ‌

تیم ملی عالی کار کرد. در شرایط جنگی و در شرایطی که هیچ تیمی حاضر نمیشد بازی دوستانه با ایران داشته باشد. با بلاهایی که شیطان صفتان آمریکایی و وطن فروشان بر سر بازیکنان تیم ملی آوردند، کسب این نتایج به نظر من شاهکار بود.

محمد حسن

همان‌طور که وقتی ترکیب شروع بازی با نیوزیلند را دید، فهمید مقابل ضعیف‌ترین تیم جام، قرار است چه کودی به چمن‌ها بدهیم.


قشنگ گفتید

ناشناس

مثلی می گوید برای اینکه بدانید آش شور است یا بی نمک لازم نیست آشپزی بدانید

ناشناس

وقتی به دلایل غیر فوتبالی از این تیم استقبال قهرمانانه می شود معلوم است که ایشان هم عملکرد این تیم را فارغ از معیار های فوتبالی ارزیابی کند

هومن

متاسفم که کل اعتبار فوتبال و انتظار ما از فوتبالی داریم تنها صعود از مرحله اول به دور دوم ختم می‌شود. متاسفم که ما فوتبالی داریم که تیم های باشگاهی چشمشون به جیب ملت است. متاسف برای سرمربی تیم که اگه ما جوان‌ها رو برده بودیم چه تغییری داشت لااقل برای دور بعد جوانهای ما تجربه 1 دور حضوردر جام جهانی را داشتند مسلما توانایی و انگیزه دویدن و تلاش بیشتر رو داشتند.

ناشناس
در پاسخ به ناشناس

مشکل اینجاست که نمی دانی مصری که مقابل ما بود سعود کرده بود و احتیاجی به حمله نداشت

هدایتی

ببین خداییش مقاله خوبی دادیا ولی من یه سئوال جدی دارم، اینا اگه یه بازیو میبردن تا ۲۰ سال مردم باید بهشون جواب پس میدادن و با یه تریلی هم نمیشد اینا رو جمع کرد

سید

من به کمک کادر فنی تیم ملی ، دستاورد دیگری را اعلام می کنم که از دید کادر فنی فرو مانده است وان اینست که ما با برزیل مساوی هستیم ، ما پنالتی را از دست دادیم و حذف شدیم و برزیل هم پنالتی را از دست داد و حذف شد ، بله ما با برزیل بزرگ مساوی هستیم ، زنده باد کادر فنی

ناشناس

واقعاً که!
من اصلاً به افراد کاری ندارم
چرا بعضی ها سعی دارند شرایط سخت و از جان مایه گذاشتن مسئولین و بازیکنان ایرانی در این جام جهانی را نبینند یا اینقدر ساده انگاشته برخورد کنند
خدا جای حق نشسته، اینهایی که مسائل شخصی شون رو قاطی شرایط عینی کردند در زندگی شون در موقعیتهایی قرار خواهند گرفت و قضاوت خواهند شد

ناشناس

از حق نگذریم که اگه ذره ای شانس میداشتن و یکی از اون آفسایدهای میلی متری اتفاق نمیفتاد الان ایران در یک هشتم نهایی بود و همه تون به تعریف و تمجید میپرداختین‌. شانس،جزئی از فوتباله

ناشناس

بالا نوشتین توهین و افترا نباشه! صرفنظر از اینکه راجع به چه کسی است جز توهین چیزی نداره این متن.

ناشناس

آخه خود این یادتون میاد چطور وارد فوتبال شد؟! آنالیزور!!!! بدون کوچکترین سابقه فوتبالی حالا برای ما آدم شده

ناشناس
در پاسخ به ناشناس

دقیقا، اکثر ما به همه اتفاقات زندگی سیاه و سفید نگاه می کتیم، اینهمه مشکلی که برای تیم ملی تا حتی داخل بازی را نمی بینیم، فقط میگیم یا برد یا باخت!

امیر

دم بازیکنان نیم ملی و مربی گرم ، خوب بازی کردند ، هرکی هم دلش خواست بدو بیراه بگه خوب بگه ، دوره قبل ۶تا ۶تا می خوردیم

ناشناس

همین هایی که الان از تیم ملی انتقاد میکنند بعضا مغرضانه
همون هایی هستند که قبل از رفتن تیم به جام جهانی از امیر قلعه نوعی و کادر فنی تعریف و تمجید می کردند

دیدگاه خود را بنویسید

سایت تابناک از انتشار نظرات حاوی توهین و افترا و نوشته شده با حروف لاتین (فینگیلیش) معذور است.

تابناک در صفحهٔ اصلی گوشی

با افزودن تابناک به صفحهٔ اصلی، همین نسخهٔ سایت را با یک لمس باز کنید.

  1. در مرورگر، دکمهٔ اشتراک‌گذاری را بزنید. این دکمه ممکن است داخل منوی مرورگر باشد.
  2. گزینهٔ افزودن به صفحهٔ اصلی (Add to Home Screen) را انتخاب کنید.
  3. اگر گزینهٔ Open as Web App نمایش داده شد، آن را روشن نگه دارید و افزودن (Add) را بزنید.

اگر این گزینه را نمی‌بینید، صفحه را در مرورگر Safari باز کنید.