رفتن به محتوای اصلی 
آخرین خبرایران اطلاعات حساس خود را در اختیار دیگران قرار نمی‌دهد
117بازدید
۳۹

آقای ظریف، چین با اعتمادبه‌نفس مائو پیشرفت نکرد؛ تاریخ را کمی دقیق‌تر بخوانیم!‏

آقای ظریف، مائو ۲۳ سال پیش از دیدار با نیکسون پایان سدهٔ تحقیر چین را اعلام کرده بود!

آقای ظریف، چین با اعتمادبه‌نفس مائو پیشرفت نکرد؛ تاریخ را کمی دقیق‌تر بخوانیم!‏

به گزارش تابناک؛ محمدجواد ظریف می‌گوید مائو با جرات نشستن پشت میز مذاکره با آمریکا به «سدهٔ تحقیر چین» پایان داد. ظاهراً در این روایت، تاریخ چین باید کمی جابه‌جا شود تا نتیجهٔ سیاسی موردنظر آقای ظریف به دست آید.

‏آنچه در تاریخ چین «سدهٔ تحقیر» نامیده می‌شود، معمولاً به دوره‌ای از جنگ اول تریاک در ۱۸۳۹ تا تأسیس جمهوری خلق چین در ۱۹۴۹ اشاره دارد؛ دورانی که با مداخلات قدرت‌های خارجی، قراردادهای نابرابر، از دست رفتن حاکمیت بر بخش‌هایی از سرزمین چین و اشغالگری ژاپن همراه بود. در روایت رسمی حزب کمونیست چین، پیروزی انقلاب ۱۹۴۹ و تأسیس جمهوری خلق، نماد پایان این دوره و بازیابی حاکمیت ملی است. البته برخی روایت‌های تاریخی، پایان این دوران را به تحولات دیگری، از جمله پیروزی بر ژاپن در ۱۹۴۵، پیوند می‌دهند. اما هیچ‌یک از این تاریخ‌گذاری‌های اصلی، پایان سدهٔ تحقیر را به سفر نیکسون در ۱۹۷۲ نسبت نمی‌دهند.

‏بنابراین، اگر قرار باشد ادعای آقای ظریف را بپذیریم، باید قبول کنیم که مائو در سال ۱۹۴۹ انقلاب کرد، جمهوری خلق را تأسیس کرد، در سال ۱۹۶۴ به سلاح هسته‌ای دست یافت، در سال ۱۹۷۱ کرسی چین در شورای امنیت را به دست آورد، اما همچنان منتظر بود تا در سال ۱۹۷۲ با نیکسون دست بدهد و تازه سدهٔ تحقیر کشورش پایان یابد!

‏مشکل فقط این جابه‌جایی تاریخی نیست. آقای ظریف مهم‌ترین متغیرهای روابط بین‌الملل را نیز از روایت خود حذف می‌کند. نیکسون و کیسینجر برای پایان‌دادن به تحقیر چین راهی پکن نشده بودند. آمریکا درگیر جنگ سرد بود، با شوروی رقابت می‌کرد و می‌خواست از شکاف عمیق میان پکن و مسکو برای تغییر موازنهٔ قدرت استفاده کند. چین نیز پس از درگیری‌های مرزی با شوروی در سال ۱۹۶۹، نزدیکی به آمریکا را فرصتی برای کاهش تهدید امنیتی خود می‌دید. این همان دیپلماسی مثلثی مشهور نیکسون و کیسینجر بود؛ محاسبه‌ای مبتنی بر منافع و موازنهٔ قدرت، نه مراسمی برای اعطای عزت به ملت چین.

‏از قضا، آمریکا تا سال ۱۹۷۹ جمهوری خلق چین را به رسمیت نشناخت و همچنان دولت مستقر در تایوان را نمایندهٔ قانونی چین می‌دانست. حتی سفر تاریخی نیکسون نیز به شناسایی فوری جمهوری خلق منجر نشد. اگر پایان تحقیر چین به نشستن مائو روبه‌روی رئیس‌جمهور آمریکا وابسته بود، چرا برقراری روابط رسمی دیپلماتیک هفت سال دیگر طول کشید!

‏چینِ سال ۱۹۷۲ کشوری نبود که با دست خالی به امید کسب احترام راهی مذاکره شود. این کشور پیش‌تر به توان هسته‌ای دست یافته بود، صدها میلیون نفر جمعیت داشت، از موقعیت ژئوپلیتیکی تعیین‌کننده‌ای برخوردار بود و نمایندگی آن در سازمان ملل و کرسی دائمی شورای امنیت در سال ۱۹۷۱ به جمهوری خلق منتقل شده بود. مائو از موضع یک قدرت بزرگ، هرچند همچنان فقیر و دارای آسیب‌پذیری‌های جدی، مذاکره می‌کرد. مهم‌تر اینکه واشنگتن نیز برای این گشایش انگیزهٔ راهبردی داشت.

‏البته این به معنای انکار اهمیت تصمیم مائو برای نزدیکی به آمریکا نیست. گشایش سال‌های ۱۹۷۱ و ۱۹۷۲ یکی از تحولات بزرگ دیپلماسی قرن بیستم بود. اما تفاوت بزرگی وجود دارد میان اینکه بگوییم مائو با استفاده از یک فرصت راهبردی، موقعیت بین‌المللی چین را تقویت کرد و اینکه ادعا کنیم با جرئت مذاکره با آمریکا به سدهٔ تحقیر چین پایان داد.

‏حتی جهش اقتصادی چین نیز عمدتاً با اصلاحات دنگ شیائوپینگ از سال ۱۹۷۸ و تغییرات گسترده در سیاست‌های اقتصادی داخلی آغاز شد. به عبارت دیگر، چین ابتدا حاکمیت سیاسی خود را تثبیت کرد، سپس در شرایط جنگ سرد از موقعیت راهبردی‌اش برای گشایش دیپلماتیک بهره برد و در مرحله‌ای دیگر، با اصلاحات اقتصادی مسیر توسعه را تغییر داد. تبدیل این فرایند پیچیده به داستان اعتمادبه‌نفس مائو در مذاکره، بیشتر به خطابهٔ سیاسی شباهت دارد تا تحلیل تاریخی.

‏از آقای ظریف، با آن سابقهٔ طولانی دیپلماتیک، انتظار می‌رود بداند که در روابط بین‌الملل، قدرت‌های بزرگ صرفاً به احترام جرئت طرف مقابل مذاکره نمی‌کنند. آن‌ها زمانی مذاکره می‌کنند که منافعشان اقتضا کند. نیکسون به پکن رفت چون آمریکا به تغییر موازنهٔ قدرت نیاز داشت، نه چون ناگهان تصمیم گرفته بود به تحقیر تاریخی چین پایان دهد.

Googleافزودن تابناک به منابع ترجیحی گوگل

تابناک را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید

اشتراک گذاری

گزارش خطای خبر

اگر اشتباهی در این خبر دیدید، به تحریریه اطلاع دهید.

نظرات بینندگان

انتشار یافته:
۳۹
در انتظار بررسی:
۶
غیرقابل انتشار:
۱۹
ناشناس

آقای ظریف تاریخ آن دوران را مطالعه کردم ولی با گفته های شما خیلی اختلاف داشت به شما هم توصیه می کنم حتمآ تاریخ چین را مطالعه کنید که این طور مفتضحانه صحبت نکنید

ناشناس
در پاسخ به ناشناس

9:43 یعنی واقعا درست و غلط بودن مقاله رو تشخیص نمیدی؟؟ یه سرچ کن از اسناد معتبر جهانی، متوجه میشی ایشالا

ناشناس
در پاسخ به ناشناس

8:46 درستش رو تابناک گفت دلبندم

ناشناس
در پاسخ به ناشناس

یعنی صدا و سیما حرفهای دروغ پخش کنه؟

ناشناس
در پاسخ به حاج بهروز

یکی بهش بگه اول برو برجام رو درست بخون بعد ادعای فضل کن

ناشناس
در پاسخ به ناشناس

خودش خیلی خودشو جدی گرفته

ناشناس

وقاحت و پررویی این جماعت پایانی ندارد
فقط با یک برجام ۸ سال کشور را معطل کردند؛ برای هیچ!
و آنچه حاصل داشت فقط خسارت محض و عقب افتادگی کشور...

ناشناس
در پاسخ به ناشناس

سر خود که نه، با دستور جناب روحانی و رفقای جریان اصلاح طلب دولت

ناشناس
در پاسخ به ناشناس

از ۱۵ سال اخیر،۱۲ سالش مملکت دست ظریف و دوستاش بوده

ناشناس
در پاسخ به بیرن

اتفاقا اعتماد به نفس تو خیلی زیاده که طرف دکترای روابط بین الملل و سالها تجربه در زمینه سیاست داره رو میگی سیاست رو برعکس فهمیده در حالیکه خودت عملا وجود نداری فهمیدن سیاست که جای خود داره

ناشناس
در پاسخ به ناشناس

حق با ظریف است

ناشناس
در پاسخ به Alire

آره ظریف همه جا درست میگه اما امان از فرانچسکو که کارهای ایشون رو خراب میکنه !

ناشناس
در پاسخ به ناشناس

باشه. حتما جلیلی و ثابتی و رسایی خوبن

ایرانی

آقای ظریف مگه شماها ۲۰سال مذاکره نکردین؟؟ چه شد؟؟؟ آقای ظریف شماها دست ازسر ایران بردارید ایران بزرگ خواهد شد .

ناشناس
در پاسخ به ایرانی

واقعا فکر کردی ظریف سرخود میرفته مذاکره میکرده؟

ناشناس
در پاسخ به ناشناس

فرار به جلو نکن نعل وارونه هم نزن
فقر و دلار 270 تومنی نتیجه رویکرد ذلیلانه همین ظریف و دار و دسته است

علی

ظریف از آنجایی که غرب را دوست دارد خشونت و جنگ طلبی و تجاوزات آمریکارا خوب متوجه نمیشود و با دید مثبت به آن نگاه میکند و هنوز به دنبال شیر آن است حتی اگر با شاخش درگیر شود. اتفاقا باید آقای ظریف نیات آمریکا را نسبت به جهان بهتر بشناسد از دیگران.

ناشناس
در پاسخ به ناشناس

کاملا موافقم جلیلی و پایداری چی ها رو باید مواظب باشیم

کاربر

مرحوم استاد بارها تأکید میکردند پیش از این که کلام بزرگان را (نقد) کنید تلاش کنید آن را(فهم) کنید ممکن است با کمی اندیشیدن و درک بهتر از آن سخن نقد نیز حل شده باشد. این منتقد را نفهمیدم چی میخاد بگه!
فرق تأمین (منافع) و مذاکره
با (پایان تحقیر) و مذاکره در چیه!
اگر منافع تأمین میشه چه قرمه را با قاف بنویسیم چه با غرمه را با غین بنویسم اصل کار گوشتی است که در آن است فرق بین غ و ق نیست

ناشناس
در پاسخ به ناشناس

شما حالا از کجا فهمیدی نویسنده درست میگه و طریق اشتباه؟ جعلی و نادرست بودن را چطور تعیین کردی؟

دیدگاه خود را بنویسید

سایت تابناک از انتشار نظرات حاوی توهین و افترا و نوشته شده با حروف لاتین (فینگیلیش) معذور است.

تابناک در صفحهٔ اصلی گوشی

با افزودن تابناک به صفحهٔ اصلی، همین نسخهٔ سایت را با یک لمس باز کنید.

  1. در مرورگر، دکمهٔ اشتراک‌گذاری را بزنید. این دکمه ممکن است داخل منوی مرورگر باشد.
  2. گزینهٔ افزودن به صفحهٔ اصلی (Add to Home Screen) را انتخاب کنید.
  3. اگر گزینهٔ Open as Web App نمایش داده شد، آن را روشن نگه دارید و افزودن (Add) را بزنید.

اگر این گزینه را نمی‌بینید، صفحه را در مرورگر Safari باز کنید.