4بازدید
۷۳
تحليلي بر ارتباط پديده «گرانتر فروشي» با سرقفلي؛
يك كالا با چند قيمت؛ چرا؟
شما به راحتي مي‌توانيد كالايي را كه در بازار بزرگ تهران يا مناطق جنوبي اين شهر خريده‌ايد، با بهایی دقيقا چند برابر در مناطق شمالي اين شهر و يا مراكز خريد لوكس تهيه كنيد؛ ساعتي را كه در بازار تهران، 80 هزار تومان خريده‌ايد و اكنون آن را با همان ويژگي‌ها پشت ويترين يك فروشگاه لوكس در مركز خريد معروف ميدان تجريش به قيمت 480 هزار تومان مي‌يابيد؛ چه احساسي به شما دست مي‌داد، اگر ماجرا برعكس بود...؟
سرويس اقتصادي ـ گردشي كوتاه در شهر تهران، ذهن انسان را به نكات بسياري معطوف مي‌كند؛
تفاوت‌هاي بسياري كه در سفر، از هر محله به محله ديگر، مي‌توان ديد و
البته يكي از اين تفاوت‌ها، تفاوت در قيمت‌هاست. برای نمونه، شما می‌توانید به راحتي كالايي را كه در بازار بزرگ تهران يا مناطق جنوبي اين شهر خريده‌ايد، با بهایی دقيقا چند برابري در مناطق مرفه‌نشين اين شهر و يا مراكز خريد
لوكس تهيه كنيد.
به گزارش «تابناك»، بنا بر مشاهدات ميداني خبرنگار ما، اين مسأله به كالاي خاصي محدود نميشود و حتي گاه تفاوت قيمت درباره كالاهاي داراي برچسب قيمت مصرف كننده نيز دیده میشود؛ البته با درصد كمتر.
شايد شنيدن اين مسأله براي هيچ ايراني شگفت‌آور نباشد كه يك اوركت 35 هزار توماني در كوچه برلن، حوالي ميدان فاطمي در فروشگاهي 70 هزار تومان به فروش مي‌رسد و البته بايد پنداشت كه همين كالا در حوالي ميدان تجريش چه قيمتي خواهد داشت؟!
ساعتي با مارك و مدل يكسان را در بازار تهران، 80 هزار تومان خريده‌ايد و اكنون آن را با همان ويژگي‌ها پشت ويترين يك فروشگاه لوكس در مركز خريد معروف ميدان تجريش به قيمت 480 هزار تومان مي‌يابيد؛ چه احساسي به شما دست مي‌داد اگر ماجرا برعكس بود؛ آن را از تجريش خريده بوديد و اكنون در بازار تهران با قيمت 80 هزار تومان می‌دیدید؟!
همچنين است، تفاوت بازار كفش در باغ سپهسالار و ميدان ولي عصر و باز هم مراكز خريد سعادت آباد و شهرك غرب و اين مسأله را درباره كالاهاي بسياري مي‌توان ديد؛ اما علت چيست؟!
آيا سرقفلي اينقدر بها دارد؟
موضوع گرانتر بودن كالاها در محلات بر پایه ميزان سطح رفاه آن محله تعيين مي‌شود. اين مسأله را از لحاظ اقتصادي به دو موضوع مي‌توان مرتبط دانست:
1) اشتباه خريدار در به دست آوردن اطلاعات كامل از بازار
2) مسأله ارزش سرقفلي
قطعا اشتباه خريدار در ميان نيست، زيرا اين اشتباه هرگز در مناطق ديگر تهران نميشود؛ يعني كسي در مناطق غير مرفه نشين شهر، كالايي را با بيشتر از قيمت واقعي نمي‌خرد، بلكه كشش تقاضاي شهروندان در مناطق مرفه نشين بالاست، به گونه‌اي كه يا خريد از اين مراكز را ساده‌تر از رفتن به مركز شهر دانسته و يا اصولا نوعي مطلوبيت بابت خريد از چنين مراكزي كسب مي‌شود كه در اصطلاح عاميانه از آن به «كلاس بالا» تعبير مي‌شود.
هرچند سرقفلي بالاي مغازه‌ها در مراكز خريد خاص و مناطق گوناگون تهران يا هر شهر ديگر را مي‌توان دليل صاحبان فروشگاه‌ها براي افزايش قيمت كالاي به فروش گذاشته شده دانست، بايد توجه داشت كه اين سرقفلي، خود در اثر امكان «گرانتر فروشي» در اين مناطق پدید آمده است. پس علت اصلي این نيست و در حقيقت، همان كشش تقاضا در مناطق گوناگون يا قدرت خريد بالاتر مردم در مناطق مرفه‌نشين است؛ چيزي كه با بي توجهي مسئولين مربوطه، كم كم اين «گرانتر فروشي»ها را عرف كرده، تا جايي كه مسأله‌اي خلاف قانون به مبناي رسمي و عرفي بازار در تعيين ارزش ملك تجاري تبديل شده است.
آيا مردم هر يك از محلات در صورتي كه بتوانند كالايي را از همان محل و فروشگاه با بهای پايين‌تر خريداري كنند و براي كسب قيمت کمتر، نيازي به سفرهاي درون شهري نداشته باشند، باز هم از قيمت‌هاي بالاي فروشگاه‌هاي همسايه خود استقبال مي‌كنند؟
اين موضوعی است كه در نمونه تجربي راه‌اندازی ميادين تره بار محلي در محلات گوناگون تهران به روشنی دیده شد و از مشتريان ميوه فروشي‌ها به ویژه در مناطق با سرقفلي بالا يعني داراي امكان «گرانتر فروشي» به صورت جدي كاست؛ چيزي كه در محلات ديگر تهران چندان اثر شگرفي نداشت، زيرا اصولا ميوه فروشي‌ها در آن مناطق چندان تفاوت قيمت بالايي با ميادين تره‌بار مركزي نداشتند.
سرقفلي پديده واقعي يا ساختگي؟
اكنون بار ديگر بايد به ماهيت فهوم سرقفلي پرداخت. اگر مسئولين نظارتي به وظايف خود درست رفتار كرده و امكان فروش يك كالا با يك كد اقتصادي و مشخصات واحد در مناطق گوناگون شهري با قيمت‌هاي مختلف وجود نداشته باشد، آيا سرقفلي از بين خواهد رفت؟
پاسخ مسلما منفي است، زيرا عوامل ديگري چون كميت مراجعه به يك فروشگاه و امكان عرضه كالاهاي متفاوت در مناطق خاص، همچنان مزيت‌هاي انكارناشدني هستند؛ براي نمونه، يك فروشگاه مي‌تواند در مناطق مرفه‌نشين، مقادير زيادي كالاهاي لوكس به فروش برساند كه در ساير مناطق فروش نخواهند رفت و البته از حاشيه سود بالاتري نسبت به دیگر كالاها برخوردارند.
اما اين بار عامل ديگري چون شمار فروش كالاهاي عادي يا كميت فروش نيز بسيار تأثيرگذار مي‌شود، به نوعي كه ممكن است اين بار در تعيين ارزش سرقفلي، شمار مراجعين عامل مهمتري نسبت به مرفه‌نشين بودن منطقه شود و ارزش‌هاي املاك تجاري در شهرهاي كشور به طور كلي جابجا شود.
از اين روست كه بايد تأكيد كرد، اين روزها ارز املاك تجاري در كشور بر پایه ميزان امكان «گرانتر فروشي» تعيين مي‌شود و اين مسأله يعني غير واقعي بودن ارزش املاك تجاري.
ارزرشي كه تنها از دو نكته ناشي مي‌شود:
نخست: بي ساماني در ثبت كالاهاي موجود در بازار و تعيين قيمت واحد براي آنها
دوم: برخورد نکردن مسئولين و سازمان‌هاي مربوطه با مسأله تفاوت قيمت كالاي واحد در نقاط گوناگون
به گزارش «تابناك»، بنا بر مشاهدات ميداني خبرنگار ما، اين مسأله به كالاي خاصي محدود نميشود و حتي گاه تفاوت قيمت درباره كالاهاي داراي برچسب قيمت مصرف كننده نيز دیده میشود؛ البته با درصد كمتر.
شايد شنيدن اين مسأله براي هيچ ايراني شگفت‌آور نباشد كه يك اوركت 35 هزار توماني در كوچه برلن، حوالي ميدان فاطمي در فروشگاهي 70 هزار تومان به فروش مي‌رسد و البته بايد پنداشت كه همين كالا در حوالي ميدان تجريش چه قيمتي خواهد داشت؟!
ساعتي با مارك و مدل يكسان را در بازار تهران، 80 هزار تومان خريده‌ايد و اكنون آن را با همان ويژگي‌ها پشت ويترين يك فروشگاه لوكس در مركز خريد معروف ميدان تجريش به قيمت 480 هزار تومان مي‌يابيد؛ چه احساسي به شما دست مي‌داد اگر ماجرا برعكس بود؛ آن را از تجريش خريده بوديد و اكنون در بازار تهران با قيمت 80 هزار تومان می‌دیدید؟!
همچنين است، تفاوت بازار كفش در باغ سپهسالار و ميدان ولي عصر و باز هم مراكز خريد سعادت آباد و شهرك غرب و اين مسأله را درباره كالاهاي بسياري مي‌توان ديد؛ اما علت چيست؟!
آيا سرقفلي اينقدر بها دارد؟
موضوع گرانتر بودن كالاها در محلات بر پایه ميزان سطح رفاه آن محله تعيين مي‌شود. اين مسأله را از لحاظ اقتصادي به دو موضوع مي‌توان مرتبط دانست:
1) اشتباه خريدار در به دست آوردن اطلاعات كامل از بازار
2) مسأله ارزش سرقفلي
قطعا اشتباه خريدار در ميان نيست، زيرا اين اشتباه هرگز در مناطق ديگر تهران نميشود؛ يعني كسي در مناطق غير مرفه نشين شهر، كالايي را با بيشتر از قيمت واقعي نمي‌خرد، بلكه كشش تقاضاي شهروندان در مناطق مرفه نشين بالاست، به گونه‌اي كه يا خريد از اين مراكز را ساده‌تر از رفتن به مركز شهر دانسته و يا اصولا نوعي مطلوبيت بابت خريد از چنين مراكزي كسب مي‌شود كه در اصطلاح عاميانه از آن به «كلاس بالا» تعبير مي‌شود.
هرچند سرقفلي بالاي مغازه‌ها در مراكز خريد خاص و مناطق گوناگون تهران يا هر شهر ديگر را مي‌توان دليل صاحبان فروشگاه‌ها براي افزايش قيمت كالاي به فروش گذاشته شده دانست، بايد توجه داشت كه اين سرقفلي، خود در اثر امكان «گرانتر فروشي» در اين مناطق پدید آمده است. پس علت اصلي این نيست و در حقيقت، همان كشش تقاضا در مناطق گوناگون يا قدرت خريد بالاتر مردم در مناطق مرفه‌نشين است؛ چيزي كه با بي توجهي مسئولين مربوطه، كم كم اين «گرانتر فروشي»ها را عرف كرده، تا جايي كه مسأله‌اي خلاف قانون به مبناي رسمي و عرفي بازار در تعيين ارزش ملك تجاري تبديل شده است.
آيا مردم هر يك از محلات در صورتي كه بتوانند كالايي را از همان محل و فروشگاه با بهای پايين‌تر خريداري كنند و براي كسب قيمت کمتر، نيازي به سفرهاي درون شهري نداشته باشند، باز هم از قيمت‌هاي بالاي فروشگاه‌هاي همسايه خود استقبال مي‌كنند؟
اين موضوعی است كه در نمونه تجربي راه‌اندازی ميادين تره بار محلي در محلات گوناگون تهران به روشنی دیده شد و از مشتريان ميوه فروشي‌ها به ویژه در مناطق با سرقفلي بالا يعني داراي امكان «گرانتر فروشي» به صورت جدي كاست؛ چيزي كه در محلات ديگر تهران چندان اثر شگرفي نداشت، زيرا اصولا ميوه فروشي‌ها در آن مناطق چندان تفاوت قيمت بالايي با ميادين تره‌بار مركزي نداشتند.
سرقفلي پديده واقعي يا ساختگي؟
اكنون بار ديگر بايد به ماهيت فهوم سرقفلي پرداخت. اگر مسئولين نظارتي به وظايف خود درست رفتار كرده و امكان فروش يك كالا با يك كد اقتصادي و مشخصات واحد در مناطق گوناگون شهري با قيمت‌هاي مختلف وجود نداشته باشد، آيا سرقفلي از بين خواهد رفت؟
پاسخ مسلما منفي است، زيرا عوامل ديگري چون كميت مراجعه به يك فروشگاه و امكان عرضه كالاهاي متفاوت در مناطق خاص، همچنان مزيت‌هاي انكارناشدني هستند؛ براي نمونه، يك فروشگاه مي‌تواند در مناطق مرفه‌نشين، مقادير زيادي كالاهاي لوكس به فروش برساند كه در ساير مناطق فروش نخواهند رفت و البته از حاشيه سود بالاتري نسبت به دیگر كالاها برخوردارند.
اما اين بار عامل ديگري چون شمار فروش كالاهاي عادي يا كميت فروش نيز بسيار تأثيرگذار مي‌شود، به نوعي كه ممكن است اين بار در تعيين ارزش سرقفلي، شمار مراجعين عامل مهمتري نسبت به مرفه‌نشين بودن منطقه شود و ارزش‌هاي املاك تجاري در شهرهاي كشور به طور كلي جابجا شود.
از اين روست كه بايد تأكيد كرد، اين روزها ارز املاك تجاري در كشور بر پایه ميزان امكان «گرانتر فروشي» تعيين مي‌شود و اين مسأله يعني غير واقعي بودن ارزش املاك تجاري.
ارزرشي كه تنها از دو نكته ناشي مي‌شود:
نخست: بي ساماني در ثبت كالاهاي موجود در بازار و تعيين قيمت واحد براي آنها
دوم: برخورد نکردن مسئولين و سازمان‌هاي مربوطه با مسأله تفاوت قيمت كالاي واحد در نقاط گوناگون
افزودن تابناک به منابع ترجیحی گوگلتابناک را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید
نظرات بینندگان
این کالاهای گران که در مناطق مرفه نشین رو همون افراد کم بضاعت که شده از نون بشون میزنن ولی از تیپشون نمیزنن - اون پولاداراش اگه واسه این چیزا پول خرج می کردن که وضعشون این نبود!!!!!!
ولی حال کردی اون پسره را که جلوی مغازه وایساده بود!؟؟؟
اگه این آشفته بازار نباشه کی میخواد سود ببره ؟
خواستم بگم وضع کرج از اینم بدتره .... از سر چهار راه طالقانی کرج راه بیفتید به سمت میدون کرج ( میدون امام ) و خیابون بهشتیو بیاید پایین .. همینطور که به مسیر ادامه میدید قیمت یک مدل جنس کمتر میشه .... نمونش کفشی بود که یک سال پیش خریدم
چهار راه طالقانی نزدیک 60 تومن
نرسیده به میدون شهدا نزدیک 50 تومن
قبل از خیابون فاطمیه نزدیک 40 تومن (37 تومن )
همشونم دقیقا یک مارک و یک طرح کفش بودن ...حالا من دیگه پاساز آزادی نرفتم که همون کفشو بالای 100 بخوان بگن D:
طبق قانون ماليات ارزش افزوده از 3درصد شروع شده امسال 4درصد شده و از سال آتي نيز هر سال يك درصد به آن افزوده خواهد شد
راه كنترل اين دوگانگي / نظارت مامورين دولتي و مسولين مربوطه است / راه ديگري شما مي شناسيد ؟ اگر هست لطفا بنويسيد.
باهات موافقم در حددد......
بی انصافی نکنيد دمکراسی را زير سوال نبريد دمکراسی در بازار آشفته قيمتها بر قرار است.
من یک عضو هییت علمی بودم که 10 ساله بازنشسته شدم بخدا فقط یک جفت کفش خریدم.نان سنگک پارسال 500 تومان امسال 1000 تومان.نارنگی کیلویی 3.5 هزار کمتر نشد سیب کیلویی 3000 تومان .تا کی به مردم بگم گوشت دوست ندارم و یا به میوه حساسیت دارم؟ ضمنا به دلیل خوب کار کردن و مسولیت های مختلف تعدار زیادی هم تشویق نامه از رییس دانشکده،دانشگاه ،وزیر و ... دارم.از رفتن دکتر تا حد امکان خود داری میکنم.چون هزینه بالست.700هزار تومان ما برای آب و برق و تلفن و مالیات وعوارض نو سازی و خرج تعمیرات منزل و پول بیمه خدمات درمانی و خدمات تکمیلی میره.گه اونهم فقط از 10% هزینه های درمان بستری را میدهند.نمیدانم چی بگم؟ فقط به جوانها توصیه میکنم راه کلاهبرداری را یاد بگیرند.چون علم و 40 سال خدمت صادقانه به درد نمیخورد.به جز یک تن علیل چیزی باقی نمی ماند.نمیدانم به که گویم این حکایت به کجا برم شکایت؟؟؟؟
این مسئله ای است که در همه کشورها وجود دارد. دوای درد (یا تسکین و تخفیف) آن، یکی گسترش "برند" (مارک) است. در ایران سال های سال برند ستیزی کرده اند. غافل از اینکه برخی برند های مصرفی، کالاهای ارزان و به صرفه ای در غرب میفروشند و برند (Brand) معرف تجملات یا مارک گرایی نیست. تمامی فروشگاه های برند در سطح یک کشور قیمت های یکسانی دارند چه برسد به سطح شهر. دوای دوم، گسترش فروش اینترنتی است. اینترنت پرسرعت در ایران گسترش نیافته، وگرنه در خارج از ایران با استفاده از فروشگاه های آنلاین فقط در یک لحظه میتوان قیمت یک کالا را در بیش از 100 فروشگاه سطح شهر دید. مثال آن فروشگاه اینترنتی آمازون و کالا یاب "گوگل شاپینگ" است.
با سلام دیروز نظری دادم چاپ شده ممنون امروز میخواهم یکی دیگر از دلایل وضع موجود دربازار ایران را با هم برسی کنیم نظر بنده بر این است که متاسفانه مردم ایران در هیچ زمینه ای بکار گروهی علاقمند نیستند =درمسایل سیاسی= اقتصادی اجتماعی فرهنگی وووووو اگر مسولین تشویق تبلیق وحمایت کنند فروشگاهای زنجیرهای با سرمایه مصرف گنندگان توجه داشته باشید عرض کردم(با سرمایه مصرف کنندان) نه کارتلهای تمامیت خواه بصورت سهامی عام تشکیل ودر تمام نقاط ایران مخصوصا در شهرها وبخشها واجناس درجه یک عمدتا تولیدات داخلی با یک قیمت در سرا سر ایران اسلام توضیع گردد البته نا گفته نماند نمونهای در حال حاضر وجد دارد تا حدی موفق هم هستند البته نه مثل بازا های تره بار که خریدار حق انتخاب ندارند ولی حداقل قیمتها تحت کنترول است خوب ببینید کنترول هزاران هزار دکه ومغازه راحته یا جندین شرکت زنجیره ای خوب حتما سوال میکنید با این مراکز تجاری که هر روز مثل قارچ در نقاط تهران سبز میشود وبا ان مقازهای با سر قفلی میلیاردی جکنیم خیلی ساده است یک هیت امنای انتخابی + نماینده وزارتخانه مربوطه تشکیل و برای هر کالایی قیمت متناسب تعین وکلیه مقازها با یک قیمت اجناس خود را بفروشند حالا هر فروشند مردمدارتر باشد مشتری دار خواهد بود راه کارهای بیشمار که میتوان ارایه داد انوقت دیگر شمالوجنوب وشرق وغرب وووو نخواهیم داشت بقیه مطالب فردا شب متشکرم
دوست ناشناس من!
بنده نه کارشناس اجناسم نه ادعایی دارم!
من فقط تجربه خودم رو میگم از موقعی که یادم هست تا حد امکان همه چیز رو از نمایندگی رسمی خریدم! یه بار به عمرم یه کفش از بازار خریدم 1 ماه دوام نیورد ولی بقیه کفشام براحتی 6 ماه مثل روز اولش موندن!
درباره بقیه چیزها هم همین جور!
از قدیم گفتن:
هر ارزونی بی علت نیست هر گرونی بی حکمت نیست!
شیرکاکائو چه ارزش افزوده ای داره که 4% مالیات ارزش افزوده می گیرن؟!!
واقعا جالبه - مالیات 3 درصد رو کردن 4 درصد و حتی بعضی ها 5 درصد صداشم در نیاوردن !
بنده یک کفش را از آلمان خریدم 60 یورو (البته با 40 یورو تخفیف ) همان کفش در چهار راه طالقانی کرج 450 هزار تومان قیمت دارد .واقعاً هیچ نظارتی در کشود وجود ندارد و فکرکنم کشور ما از این لحاظ بهشت فروشندگان و مغازه داران است . مردم هم که بیکارند که برای یک جنس حد اقل از سه نطقه ی شهر قیمت بگیرند و کمترین را بخرند! این حرفها کدامست ؟ پس وظائف نظارتی دولت چیست که فقط بصورت شعار گونه مسائل کلان اقتصادی را در یک مصاحبه حل و فصل میکند . چطور بود که درابتدای اجرای برنامه هدفمندی در سال گذشته هیچ حنبنده ای نمی توانست حتی یک ریال تغییر قیمت داشته باشد؟
دلیلش واضحه چون نظارتی وجود ندارد و هر کس هر قیمتی دوست داره می فروشه!
من یک پیراهن در چغادک خریدم 8 هزارتومان . همان پیراهن در بوشهر ( 25 کیلومتری چغادک ) قیمت آن 26 هزارتومان بود .
ساده هستیدا... اکثر همان آقایان بازاری تهران در شمال شهر مغازه دارند و اجناسشون رو به چند برابر میفروشند.
برو تحقیق کن بچه جون...
به اصفهان بروید از این سر شهر تا اون سر شهر تمام قیمتها یکسان است چون اصفهانی جماعت نمی گذرارد بابت کلاس کلاه سرش برود ولی تهران ......
تشكيلات چي هست؟؟؟؟؟؟
دیدگاه خود را بنویسید
سایت تابناک از انتشار نظرات حاوی توهین و افترا و نوشته شده با حروف لاتین (فینگیلیش) معذور است.