حاشیهای بر دادگاه اخیر:
چگونه پای رزمنده کربلای پنج به فساد میلیاردی باز میشود؟
هر گونه نگاه کنی دردناک است؛ هم فساد اقتصادی درد دارد و هم اینکه دقیقا در سالگرد صدور فرمان مبارزه با فساد اقتصادی، متهم در دادگاه بگوید: «من بچه کربلای ۵ بودم و در سال ۶۲ میدان مین باز میکردم. از کجا میدانستم یک روز با دادگاه فساد روبهرو میشوم؟» گویا رزمنده ماجرای فساد نمیدانسته چه میکند، ولی بد نیست بپرسیم: چگونه باید میدانسته و اصلا هیبت کدام قانون و نهاد در مبارزه با فساد را دیده است؟!


دقیقا یازده سال از روزی میگذرد که رهبر انقلاب در فرمانی به رؤسای قوا، پیگیری جدیتر مبارزه با مفاسد اقتصادی را خواستار شدند. حال ببینید دقیقا یازده سال پس از آن روز به کجا رسیدهایم؟
به گزارش «تابناک»، هشتمین جلسه رسیدگی به فساد عظیم بانکی در حالی برگزار شد که سخنان یکی از متهمین پرونده، ضرورت واکاوی شیوه مبارزه با مفاسد اقتصادی را گوشزد میکند.
![]()
جای تأسف و البته تأمل است، چگونه فردی که به ادعای خود، روزی جانش را کف دستش گرفته و برای این کشور پا در میدان مین گذاشته، روضهخوان ابا عبدالله (ع) بوده و قیافهای حزباللهی داشته، امروز به اتهام مشارکت در فساد اقتصادی در دادگاه حاضر شده است؟!
اینجاست که باید باور کنیم من و شمایی که امروز داد مبارزه با مفاسد میزنیم، چه بسا پس از چند بار چرخیدن چرخ روزگار، بخشی از فساد و مفاسد باشیم.
ورود به بحث مبارزه با مفاسد، میتواند از زوایای گوناگونی باشد؛ مثلا اینکه بدانیم انواع فساد کدام است؟ رابطه فساد با قدرت و نفوذ سیاسی چگونه است و یا اینکه مثلا چرا یک جامعه نسبت به بروز مفاسد بیتفاوت میشود و اصلا برای مبارزه جدی با مفاسد چه باید کرد؟
شاید این بار بد نباشد، به فساد اقتصادی از زاویه رابطه بین نظام اداری، سیاسی کشور، کارگزاران این نظام و قوانین مبارزه با فساد نگریسته شود، چرا که احتمالا این نگاه میتواند تا اندازهای به این پرسش پاسخ دهد که چرا در این یازده سال، مبارزه با مفاسد اقتصادی پیشرفتی نکرده است؟
وقتی یک حزباللهی جبههای به فساد کشیده میشود، باید پرسید که آیا افراد سیستم را به فساد میکشند یا اینکه مناسبات و قوانین نادرست حاکم بر سیستم اداری، اقتصادی است که فرد را به دامان فساد میاندازد؟
پروندههایی چون پرونده اختلاس بانک صادرات، پرونده شهرام جزایری، پرونده سلطان شکر، پرونده المکاسب، پرونده فرودگاه پیام، پرونده گمرکات و پرونده اخیر ماهیتا تفاوت چندانی ندارند. در همه آنها، عدهای سودجو با پیوند خوردن به قدرت سیاسی، راه خود را برای به دست آوردن ثروت نامشروع باز کردند و متأسفانه در پایان هیچ کدام از آنها نیز نگاه سیستمی به چرایی بروز فساد صورت نگرفت؛ مشکلات قوانین بانکی ـ که بستر اختلاس در بانک صادرات را فراهم آورد ـ هرگز اصلاح نشد تا فساد ۳۰۰۰ میلیارد تومانی بروز کرد؛ پرونده فرودگاه پیام پیش آمد، ولی قوانین گمرکی اصلاح نشد تا ماجرای گمرک مهرآباد پیش بیاید؛ شهرام جزایری به نمایندگان مجلس و مقامات دولتی چسبید و فساد کرد، ولی کسی به وصل شدن نمایندگان مجلس به کانونهای قدرت و ثروت توجه نکرد تا اینکه هماکنون خبر میرسد که ده نفر از نمایندگان مجلس و برخی مقامات ارشد دولتی در فساد اخیر نقش داشتهاند!
هنوز مقامات دولتی، ندیده و گاهی هم دیده! توصیهنامه امضا میکنند و نمایندگان مجلس در سایت شخصی خود، آدرس محلی برای نامنویسی برای کار در فلان کارخانه شهر را میدهند؛ گویی این مفسدهآمیز نیست که دولتیها و مجلسیها، امتیاز اقتصادی تقسیم کنند!
ماجرای فروش سؤالات دانشگاه آزاد و فروش مدرک دانشگاه هاوایی و آزمون دستیاری پیش آمد، ولی ریشهیابی نشد و هماکنون آزمون وکالت به مشکل میخورد و برخی دانشگاهها در مصاحبه دکترا، هر کسی را بخواهند برمیگزینند.
خلاصه آن که بارها فساد در شهرداریها بروز کرد، ریشهیابی نکردیم؛ نه تنها هنوز فساد در شهرداریها باقی است، بلکه شوراها که خود ده سال است مشکل جدیدی در فسادزایی شدهاند. اصلا کسی حواسش هست که شوراهای شهرهای کوچک چه میکنند؟ شهر بزرگ هم؟
به گزارش «تابناک»، هشتمین جلسه رسیدگی به فساد عظیم بانکی در حالی برگزار شد که سخنان یکی از متهمین پرونده، ضرورت واکاوی شیوه مبارزه با مفاسد اقتصادی را گوشزد میکند.
جای تأسف و البته تأمل است، چگونه فردی که به ادعای خود، روزی جانش را کف دستش گرفته و برای این کشور پا در میدان مین گذاشته، روضهخوان ابا عبدالله (ع) بوده و قیافهای حزباللهی داشته، امروز به اتهام مشارکت در فساد اقتصادی در دادگاه حاضر شده است؟!
اینجاست که باید باور کنیم من و شمایی که امروز داد مبارزه با مفاسد میزنیم، چه بسا پس از چند بار چرخیدن چرخ روزگار، بخشی از فساد و مفاسد باشیم.
ورود به بحث مبارزه با مفاسد، میتواند از زوایای گوناگونی باشد؛ مثلا اینکه بدانیم انواع فساد کدام است؟ رابطه فساد با قدرت و نفوذ سیاسی چگونه است و یا اینکه مثلا چرا یک جامعه نسبت به بروز مفاسد بیتفاوت میشود و اصلا برای مبارزه جدی با مفاسد چه باید کرد؟
شاید این بار بد نباشد، به فساد اقتصادی از زاویه رابطه بین نظام اداری، سیاسی کشور، کارگزاران این نظام و قوانین مبارزه با فساد نگریسته شود، چرا که احتمالا این نگاه میتواند تا اندازهای به این پرسش پاسخ دهد که چرا در این یازده سال، مبارزه با مفاسد اقتصادی پیشرفتی نکرده است؟
وقتی یک حزباللهی جبههای به فساد کشیده میشود، باید پرسید که آیا افراد سیستم را به فساد میکشند یا اینکه مناسبات و قوانین نادرست حاکم بر سیستم اداری، اقتصادی است که فرد را به دامان فساد میاندازد؟
پروندههایی چون پرونده اختلاس بانک صادرات، پرونده شهرام جزایری، پرونده سلطان شکر، پرونده المکاسب، پرونده فرودگاه پیام، پرونده گمرکات و پرونده اخیر ماهیتا تفاوت چندانی ندارند. در همه آنها، عدهای سودجو با پیوند خوردن به قدرت سیاسی، راه خود را برای به دست آوردن ثروت نامشروع باز کردند و متأسفانه در پایان هیچ کدام از آنها نیز نگاه سیستمی به چرایی بروز فساد صورت نگرفت؛ مشکلات قوانین بانکی ـ که بستر اختلاس در بانک صادرات را فراهم آورد ـ هرگز اصلاح نشد تا فساد ۳۰۰۰ میلیارد تومانی بروز کرد؛ پرونده فرودگاه پیام پیش آمد، ولی قوانین گمرکی اصلاح نشد تا ماجرای گمرک مهرآباد پیش بیاید؛ شهرام جزایری به نمایندگان مجلس و مقامات دولتی چسبید و فساد کرد، ولی کسی به وصل شدن نمایندگان مجلس به کانونهای قدرت و ثروت توجه نکرد تا اینکه هماکنون خبر میرسد که ده نفر از نمایندگان مجلس و برخی مقامات ارشد دولتی در فساد اخیر نقش داشتهاند!
هنوز مقامات دولتی، ندیده و گاهی هم دیده! توصیهنامه امضا میکنند و نمایندگان مجلس در سایت شخصی خود، آدرس محلی برای نامنویسی برای کار در فلان کارخانه شهر را میدهند؛ گویی این مفسدهآمیز نیست که دولتیها و مجلسیها، امتیاز اقتصادی تقسیم کنند!
ماجرای فروش سؤالات دانشگاه آزاد و فروش مدرک دانشگاه هاوایی و آزمون دستیاری پیش آمد، ولی ریشهیابی نشد و هماکنون آزمون وکالت به مشکل میخورد و برخی دانشگاهها در مصاحبه دکترا، هر کسی را بخواهند برمیگزینند.
خلاصه آن که بارها فساد در شهرداریها بروز کرد، ریشهیابی نکردیم؛ نه تنها هنوز فساد در شهرداریها باقی است، بلکه شوراها که خود ده سال است مشکل جدیدی در فسادزایی شدهاند. اصلا کسی حواسش هست که شوراهای شهرهای کوچک چه میکنند؟ شهر بزرگ هم؟
این همه سال آزمونهای استخدامی با حاشیه مواجه شدند و میشوند؛ چرا؟
این همه مثال آورده شد تا این پرسش جدی پرسیده شود که در این یازده سال، برای مبارزه با مفاسد چه قانونی نوشته و چه نهادی ایجاد شد؟ مسأله دقیقا همین جاست.
مقایسه کنید و ببینید ما در قیاس با دیگر کشورها، چه میزان قانون ضد فساد داریم؛ قانون ضد رشوه، قانون مبارزه با اخاذی، قانون مبارزه با پارتیبازی و ...؟ دیگران همه این قوانین را دارند و ما تقریبا هیچ. نهادهای مناسب هم نداریم. شیر بییال و دم و اشکم به چه کار میآید؟
تابناک را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید
نظرات بینندگان
نگاهي به مذاكرات و دفاعيات جلسه هشتم نشان ميدهد كه اين شخص به اعتبار مدتي حضور دردفاع در زمان نوجواني براي خود حق ويژه اي نسبت به ساير مردم قائل بوده و به اتكاي آن خود را مجاز ميداند كه از موضع برتر با ديگران و حتي با قاضي و دادستان برخورد كند. اين روحيه در تعدادي از كساني كه سابقه خدمتي داشته اند نيز ديده ميشود. تجليل از مبارزان دفاع مقدس وظيفه همه مردم و مسؤلين است اما از سوي ديگر دفاع از كشور در زمان تجاوز دشمن نيز وظيفه تمام مردم است و اگر كسي به اين وظيفه عمل كرد نبايستي بابت آن از مردم طلب پست و مقام و امتياز ويژه بكند. به لانه يك مرغ هم كه حمله كنند به حكم غريزه تا پاي جان از لانه اش دفاع ميكند، اين وظيفه شناسي كه نبايد مايه طلبكاري از ديگران بشود. همه بايد به جبهه دفاع كمك ميكردند و هركه ميدانسته و ميتوانسته و نكرده مستحق نكوهش است ولي آنكس كه كرده به وظيفه عمل كرده و البته مستحق تشويق تا الگويي براي نسل جديد و تقويت روحيه سلحشوري و وظيفه شناسي در آنان شود ونه ايجاد حق انحصاري براي تصدي مناصب و تسلط بر مال و جان مردم.
نکته همینه. همیشه هممون تو جو فحش دادن به اینو اونیم و هیچ وقت فکر نمیکنیم که ساختار ها و قوانین رو باید برای مبارزه با فساد اصلاح کرد.
رزمنده وغیر رزمنده ندارد نظارت و قانون که نباشد امکان الودگی همه هست.
پيشنهاد ميود آن رفتگري كه كيف يك ميلياردتواني راپيدا كرد وبه صاحبش برگرداند دردادگاه ايشان حضور پيداكند وعلت اين اقدام ايشان به اطلاع متهمان رسانده شود
این است فرق بین جهاد اصغر و جهاد اکبر. والعاقبه للمتقین .
کجایند مردان بی ادعا؟؟؟؟
من این آقا رو کاملا می شناسم و 4 سال با ایشون کار کردم. ایشون مدیر من بودند و هیچ وقت یک قرون حلال و حروم نکردند. خدا ازتون نگذره که با آبروی آدما بازی می کنید و با وجود اینکه جرم ایشون ثابت نشده اینجوری چشمتون رو می بندید و می نویسید.
بايد راهكارهايي پيش بيني واعمال شود كه ازفساد ورشوه دهي و رشوه گيري پيشگيري شود
من رزمنده متاسفم خدا عاقبتمون را ختم بخير نمايد تا مال دنيا فريبمون نده
انسان موجودی است ممکن الخطا و در همه دوران زندگی احتمال برگشت از اصول برای او وجود دارد .شاید یکی از مواردی که برای گزینش افراد استفاده میشود تقوی و سوابق خوب قبلی باشد ولی کافی نیست و نمونه بالا یکی از این قبیل باشد و این طرز فکر غلط است/
باید سیستم ایجاد کرد به نحوی که قانون برای همه چه مردم عادی و چه وزیر و وکیل یکی باشد و قانونمداری حکمفرما باشد و پارتی بازی و اسطه گری نباشد.مطئن باشید مملکت درست خواهد شد.
يك سوزن هم بخ خودتان بزنيد. نقش شما رسانه ها در پيشگيري و مبارزه با فساد چقدر است؟ چقدر از همين رسانه ها وابسته با مراكز فساد هستند؟ آنهايي هم كه وابستگي ندارند در پررنگ كردن و پيگيري مصاديق فساد بسيار ضعيف عمل مي كنند.
یاد فیلم اخراجی ها افتادم !!!!
این از این رفتگر که نه ادعائی دارد و نه کربلای پنجی را دیده و آنهم از افرادی که در کربلای 5 و جبهه بودند ولی خودشان را گم کرده اند و حتی در اختلاسهای میلیاردی دست داشتند و یا افرادی دیگری مانند دوست و همرزم سابق سالهای جبهه من که برادر شهید هم هست، ولی از اعتماد دوستی و جبهه ای بین ما سوء استفاده نمود و سه سال پیش علیرغم نون و نمکی که با هم خورده بودیم و جالب اینکه همان سالها هم به حج رفت و قبلا کربلا هم رفته بود، این رزمنده سابق 15 میلیون تومان تنها از من کلاهبرداری کرد!!
من دست این رفته گر بی ادعا را می بوسم . خدا شاهد است که وقتی این مطالب بالا را خواندم اشک در چشمانم حلقه زد. از اینکه از این فرد توسط شهرداری تهران تقدیر می شود ، خوشحال شدم و متشکرم.
جانا سخن از زبان ما میگویی...................آآآآآآآآآآآآآآآآآآه ه ه ه ه
حاجی گرینف ها کم نیستند
با سلام خدمت اين نوسنده دلسوز
بايد به اين ليست فساد بالا ليست فساد مهندسان ناظر در ساختمان ها نيز و.... اضافه كرد كه چگونه به بهانه هاي واهي رشوه مي گيرند و ساختمان هاي پوشالي را با رشوه هاي كلان تأييد مي كنند و جان هزاران نفر را به خطر مي اندازند ظاهرا توي اين مملكت خدا و قيامت تقوا فراموش شده!!!
خدا عاقبت همه رو ختم به خیر کنه
یه روزی با خودم می گفتم اگر هر کسی از ما میکروفونی ملی و سرمایه ای در حد خزانه در دسترسش بود چقدر می تونست خودشو کنترل کنه؟
بالاخره هر کسی یه قیمتی داره،
اما تویی که جبهه رفته ای گناه تو از کسی مثل خاوری بیشتره، حالا مثلا گفتی که چی؟ بی آبروییتو با جانبازا و اونایی که حتی کسی نمی دونه شیمیایین تقسیم کنی؟
رزمنده بودن به هر دلیلی دلیلی بر دزدی نمیشود.
تابی بعضی از مطالبت انصافا از درد دل مردم نشات گرفته.مردم خییییلی درد نا نوشته دارن
درشهرما عضوشوراپارک دولترااپارتمان می سازدوعضودیگردلالی میکلد
دیدگاه خود را بنویسید
سایت تابناک از انتشار نظرات حاوی توهین و افترا و نوشته شده با حروف لاتین (فینگیلیش) معذور است.