سهم بسیار زیاد مردم در تقبل هزینههای درمان؛
خانم دکتر؛ اکنون که درد را یافتهاید، نسخه درمانی فراموشتان نشود!
نمیدانیم چه کسی ادعا کرده که سیستم بهداشت و درمان در کشورمان از آغاز، رو به راه بوده که مدتی است، خانم وزیر در هر نشست و برخاستی، انتقادی آتشین حواله آن میکند و یادش میرود که همه شاخصههای مطرح از سوی خودش هر بار رو به افول میگذارد و کار به جایی رسیده که وزیر، تندترین انتقادها را نصیب دولت و مجموعه تحت امر خودش میکند و همه را انگشت به دهان میگذارد؟!

به گزارش «تابناک»، سومین گردهمایی بزرگ دستاندرکاران نظام سلامت، جدای از هدفگذاریها و دستاوردهایی که داشت، از این روی جالب توجه بود که وزیر بهداشت، درمان و آموزش پزشکی برای چندمین بار در چند وقت اخیر نسبت به سهم بسیار بالای بیماران در هزینههای درمان گلایه کرده و وضع موجود را به نبود عدالت در حوزه سلامت نسبت داده است.
دکتر مرضیه وحید دستجردی که در سومین گردهمایی بزرگ دستاندرکاران نظام سلامت حضور یافته بود، با تاکید بر فرصت مغتنم برای بازبینی کارهای انجام شده در حوزه بهداشت و درمان، تامین منابع در حوزه سلامت را یکی از مهمترین چالشهای پیش روی این حوزه دانست و گفت: «هماکنون 54.9 درصد از هزینههای درمانی از جیب مردم پرداخت میشود و بیمههای سلامت 18.6، دولت نزدیک 20 درصد و بیمههای خصوصی 7.3 درصد هزینههای درمانی را پرداخت میکنند که با اصلاح تأمین منابع تلاش میکنیم جلوی این بیعدالتی در سلامت را بگیریم».

این سخنان در حالی بیان میشوند که خانم وزیر، چندی پیش نیز در اجلاس رؤسای انجمنهای علوم پزشکی، سخنان مشابهی گفته بود؛ «ما سیستم پزشکی خوبی در کشور داریم، ولی نظامی که باید در آن پزشکان و پرستاران در کنار هم باشند و ارائه خدمات بدهند، ساماندهی خوبی ندارد که یکی از پیامدهای نداشتن این ساماندهی خوب، پرداخت هزینههای درمانی از جیب مردم به اندازه 54.9 است، چرا که در هیچ جای دنیا این گونه نیست. باید توجه داشت اگر مردم به غیر از هزینههای سلامت که از جیب پرداخت میکنند، حق بیمه پرداختی آنها را هم در نظر بگیریم، پرداختی از جیب مردم در کشور ما به 70 درصد میرسد که این یک ظلم به مردم است».
بدین ترتیب ظلمی مطرح میشود که چه بسا نه ریشه در امروز داشته و نه با توجه به روند افزایش تعرفههای پزشکان ـ که از قضا هنوز بحث آن کاملا تمام هم نشده ـ امیدی به بهبود وضعیت آن میرود؛ اما از این روی، عجیب است که ظاهرا تبدیل به موضوع انتقادی شماره یک فرد سکاندار وزارت بهداشت و درمان شده تا وی به هر بهانهای آن را طرح کرده و داغ بسیاری از مراجعان به سیستم درمانی کشور را تازه کند!
به سخنان این وزیر در مراسم افتتاح درمانگاه خبرنگاران که اواخر فروردین ماه سال جاری رخ داده بود، دقت کنید تا ماجرا بیشتر برایتان روشن شود: «... بیمهها باید خدماتشان را گسترش دهند، آن 10 درصدی که تحت پوشش هیچ بیمهای نیستند [این عدد به تازگی 17 درصد ذکر شده] باید دفترچه بگیرند و خدمات بیشتری باید تحت پوشش بیمهها قرار گیرد ... سالانه نزدیک 2.5 درصد مردم [این رقم هم در سخنان اخیر وی 7.5 درصد بیان شده] به علت هزینههای سنگین درمان زیر خط فقر میروند، درست است که بر پایه قانون باید این میزان به زیر یک درصد برسد، ولی ما نباید کاری به شاخصهای جهانی داشته باشیم؛ در کشور ما حتی اگر یک نفر هم به خاطر هزینههای بیماری فقیر شود زیاد است و نباید باشد».
تکرار انتقادهای تندی از این دست، فارغ از اختلافاتی که در عدد و رقمهای ارائه شده وجود دارد ــ که البته آن هم بسیار مهم بوده اما بررسی چرایی بروز آن در این مقال نمیگنجد ـ از این روی، شگفتیآور است که گذشت زمان هم منجر به ارائه راهکاری از طرف وزارتخانه تحت امر دکتر دستجردی نشده و تنها در حد انتقاد صرف باقی مانده است.
به عبارتی بهتر، در حالی از سقوط 7.5 درصدی جمعیت کشور به زیر خط فقر سخن رانده میشود که نه تنها این سخنان آتشین منجر به گرفتن تصمیمی نشده است، بلکه هنوز نمیدانیم این جمعیت حدود 5.5 میلیون نفری استطاعت بالقوه برای قرار گرفتن در زیر خط فقر را دارا هستند و یا این اتفاق رخ داده و چندین میلیون نفر مجبور شدهاند که به بهای فقیر شدن، سلامت را برگزیدند؟
بدین ترتیب با سخنان خامی روبهرو هستیم که بارها و بارها به راههای گوناگون تکرار شده و نه راجع به جامعه آماری کوچکی بیان شده که از دید دیگر مسئولان بازمانده و واکنش آفرین نشود و نه تا کنون کسی در مقام تکذیب آنها برآمده تا موج منفی ساطع شده از آن تا اندازهای خنثی شود؛ اینجاست که چارهای نخواهیم داشت جز پذیرفتن ادعای وزیر اما بی گمان، حق خواهید داد که پذیرش این حقیقت تلخ، پرسشهایی را به ذهن خواهد آورد:
مگر نه اینکه بر اساس قانوني كه در برنامه پنجم توسعه به تصويب رسيد، باید همه مردم كشور زير چتر حمايتي بيمه قرار ميگرفتند؟ اجرای این قانون بر عهده کدام نهاد یا وزارتخانه[ها] بوده که جامه عمل نپوشیده و تا به امروز عملیاتی نشده است؟
چگونه است که در زمان تصویب این قانون این گونه بیان میشد که ده ميليون نفر از مردم جامعه تحت پوشش هيچ بيمهاي نیستند؛ اما امروز سخن از 17 درصد جمعیت کشور (بیش از دوازده میلیون نفر) است که تحت حمایت هیچ بیمهای نیستند؟
آیا یکی از مباحث مهم در آغاز راه هدفمندسازی یارانهها، تکیه بر سهم بسیار بالای مردم در تقبل هزینههای درمان و اختصاص 10 درصد از درآمد ناشی از هدفمندی برای تعدیل آن نبود و آیا تأکیدات مؤکد وزیر، معنایی غیر از محقق نشدن این پیشبینیها و در نتیجه به خطا رفتن در اجرای این امر بزرگ دارد؟
آیا با این دورنمایی که امروز وزیر بهداشت و درمان ترسیم میکند، امیدی هست که یکی از اهداف نهایی هدفمندسازی یارانهها، «درمان رایگان» محقق شود؟
شاید بد نباشد به جای طرح پرسشهای دیگر، از وزیر محترم بپرسیم که منظور از طرح چندباره این انتقادها چیست و آیا هماکنون که موفق به کشف دردی به این اندازه بزرگ و مهم شدهاند، برای درمان آن هم راهکاری اندیشیدهاند و نسخهای در دست تهیه دارند یا از دید ایشان باید برای مرحله پس از تشخیص، راهی مطب بعدی و دکتر بعدی شویم؟!
تابناک را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید
نظرات بینندگان
خدامی داندخانم دکتردلسوزوزحمت کش هستندماملت ایران بخصوص روستائیان وعشایرازایشان رضایت داریم وخداهم راضی است
اینجا شده محل دعوای دکترا و مهندسان. عزیزان واقعیت اینه که مهمتر از همه اینه که وضعیت درمانی فاجعه است. و این هم نه صرفا بدلیل عملکرد پزشکان هست بلکه دلیلش سیاستگزاریهای غلط و تخصیص بودجه نابجا در کلان هست.
متاسفانه در وزارت بهداشت فقط به رشته های بهداشتی درمانی بها می دهند فوق لیسانس مدیریت کار یک دیپلمه انجام می دهد و حتی پستهای مالی واداری هم در اختیار کارشناسان بهداشت محیط است و پزشکان است
يه فكري هم به حال دكترايي كه تا با جسارت تمام مبلغي را در مطب نگيرن حاضر به جراحي در بيمارستان نيستن و اينقدر اين خواسته رو عادي بيان مي كنن كه انگار عرفه خانم دكتر ميگه بايد 1600 به حسابم بريزي بعد بري براي سزارين بيمارستان. هزينه در بيمارستان هم كه حدود 2500 ميشه.
با سلام
چه اشکالی دارد مشکلی که در حوزه بهداشت کشور وجود دارد مطرح شود و مدام هم بر آن تکرار شود تا شاید همه کمی به خودشون بیان. جدای از هزینه های گزافی که باید برای دارو و بیمارستان و ... داد بحث زیر میزی گرفتن دکترها دیگه قوز بالا قوز است. پدر بزرگم آلزایمر داره و مغزش هم آب میاره جدای از هزینه های بیمارستان، دکترش گفته که تا 5 میلیون به من ندید عملش نمیکنم. آخه یکی نیست بگه کجای این کار انصافه، چه جوری این پول از گلوتون پایین میره؟ مگه شماها نبودید که روز فارغ التحصیلیتون سوگند خوردید به اینکه ...!!!
رفتم یک سری آزمایشات معمولی (مثل اوره و خون و...) دادم، جمع کلشون شد80 هزار تومان که با بیمه تامین اجتماعی میشد 65 هزار تومان. این انصافه؟!
یک زمانی سهم بیمه در حدود 70% میشد ولی الان 20% هم نمیشه. اگه به خاطر بیمه بازنشستگی نبود هیچ وقت در شرایط فعلی خودم بیمه نمی کردم. تا مجبور بشم ماهیانه حدود 40 تا 50 هزار تومان بدم و اونوقت با من اینطور برخورد بشه.
برای دارو پرداختی از جیب بیمه شده تامین اجتماعی 70 درصد است ولی برای آزمایشگاه 85 درصد است و این هزینه زیاد باعث میشود که مردم کمتر برای چکاب خود کاری انجام دهند و عواقب آن بعدها کریبان حوزه بهداشت کشور خواهد گرفت.
علیرضا خان وقتی تو هم نمیدونی حرف نزن ، فوق لیسانس برابر دکتر عمومیه.دکترای تخصصی میشه مثل متخصص پزشکی.نه پزشک عمومی نه فوق تخصص.
خانم وزیر سری به بیمارستان کودکان حضرت علی اصغر (ع) بزن ببین چه خبره فوق تخصصی که خود باید کودک را معاینه کنداز رزدیدنت سال اولی میخواد ویزیت نماید و خودش مینشیند انگار که این کودک موش آزمایشگاهی او میباشد و برای مثلاً ارائه کردن مقاله پرونده ها را مطالعه میکند تا در سمینارهای خارجی اسمی در کند و حتی سری به مریضهای بخش هم نمیزند.و یکی از پزشکان زن این بیمارستان اینقدر پیر شده که دانشجوها اورا به زور میکشند و میبرند. ولی برای خودش کلاسی گذاشته اگر برای آموزش آمده پس چرا نوبت ویزیت بهش میدن و بیماری را که میبیند و یک آمپول گرانقیمت هورمونی تجویز مینماید باید برای فالو ان وقت تعیین نماید بعد منشیهاش میگن وقت نداریم .این است وضعیت بیمارستانهای ما ولی در خارج از این مرزها پزشکان تا 60 سال میتوانند طبابت نمایند ولی در ایران تا موقعی که غسال به طرف انها نیامده طبابت میکنند حتی با اینکه آلزایمر دارند.خانم وزیر فکری به حال این مشکلات بنما
با طرز فکر امثال شماست که پزشکان علاقه قلبی شان را به مردم جامعه از دست می دهند و مثل سایر مشاغل به سود مادی (کاملا مشروع) روی می آورند. اگر ریاضیات بلدی حساب کن یک رزیدنت سال اولی چند سال تحصیل کرده که کسی مثل جنابعالی (که احتمالا برای اسهال و استفراغ یا سرماخوردگی بچه ات را روز جمعه که بی کاری نیمه شب بعد از میهمانی به اورژانس برده ای) مدعی هستی نمی تواند یک عفونت گلو یا گوش یا ریه را معاینه کند و به فلوشیپ گزارش کند؟
ضمنا مطالعه پرونده مریض و شرکت در سمینار برای "اسم در کردن" نیست که اتفاقا اگر هم باشد مایه خرسندی است چون با اتکا به علم و دانش است. متاسفانه اسم در کردن در جامعه ما با زالو درمانی و طب علفی و حجامت بسی اسان تر (و موثرتر از سمینار خارجی!!) است.
در مورد غسال هم سعی کن درک کنی که سیستم بهداشتی ما 90 درصدش خصوصیه یعنی پزشک با پول خودش مطب میخره و هرکی دلش خواست میتونه پیش هر دکتری دوست داره بره بیمارستان های دولتی هم از همه نوع متخصص و فوق متخصص به وفور (و انواع سن ها!!) دارند.
دوست عزیز دود این نوع دشمنی ها با قشر پزشک در نهایت به دود کل جامعه از جمله خودتان خواهد رفت!
تو اين دولت تنها وزير متخصصي كه سر جاي خودش است و ميتواند نظر كارشناسي درست بدهند همين خانم دكتر دستجردي ميباشندديگران كه اصلا نظر نميدهند ..لااقل توجه كنيد......
پزشكها به صورت كاملاً ناعادلانه در اين مملكت درآمد دارند. وقتي كه حداقل 30 دقيقه بايد بيمار را كاملاً معاينه كنند 2 دقيقهاي سمبل ميكنند و او را به دفعات به مطب ميكشانند ديگر چه انتظاري بايد داشت؟
اين هم وضع سلامتي جامعه از قابليت و توانايي آنها. بهتر است بگويم پزشكان برجساز تا طبيبان جامعه.
حالا يك سري پاسخ ميدهند كه اينجوري نيست. ولي انصافاً اكثريت قاطع آنها به همين گونهاند.
بنده براي درمان از چهار طريق بيمه پرداخت ميكنم. بيمه تأميين اجتماعي خودم و خانمم. بيمه تكميلي خودم در بيمه ايران و بيمه تكميلي خانمم در بيمه كارافرين. سر زايمان خانمم در يكي از بيمارستانهاي خصوصي بدون زير ميزي دكتر كه به دليل همكار بودن از بنده زير ميزي نگرفت و در هزينه بيمارستان نيز هزينهاي از اين بابت جز 20 كاي وزارت بهداشت چيز ديگري ثبت نشده است ول يبنده يك ميليون پرداخت كردم. حال پس از چهار ماه بايد پرونده خانمم را از يك بيمه بگيرم به بيمه ديگر ببرم و اگر دلشان خواست بخشي از اين هزينه را پرداخت كنند سپس چهار ماه ديگر و همينطور تا.... شايد هزينه ها كاملا پرداخت شود البته آن موقع احتمالا فرزند بنده دوساله است. نكته جالب اينكه در بيمارستان مذكور در ليست هزينه ها سه بار ويزيت پزشك اطفال در اتاق عمل و 5 بار ويزيت يك پزشك اطفال ديگر در روز بعد براي ترخيص ايشان ثبت شده است. كه نميدان مچه چيزي را ويزيت كردهاند جلوي چشم خودم پزشك اطفال بيمارستان برگه ويزيت را پشت سر هم پنج بار مهر كرد در حاليكه كمتر از 5 دقيقه براي فرزند بنده وقت گذاشت. نكته اينجاست كه خانم وزير اينها را ميداند تقلبها را هم ميداند اما چو ن كلا بسياري از اين پزشكان محترم!!!!!!! جز پزشكان بسيار شريف و عزيزي كه تعدادشان كم نيست و بسياري از انها دوست نزديك بنده هستند اين پولهاي حلال را نوش جان ميكنند !!! خود را نزاد برتر ميدانند و اين مبالغ را حق خود دانسته و انسان را ابزار كسب و كار. به قول يكي از رؤساي بيمارستانهاي تهران خدا را شكر ميكنم كه خدا روز ما را در بيمارستانهاي خصوصي قرار نداد.
يا علي
ايها الناس قبول اشتباه يك طرف اين قصه است و قبول كه خيلي شهامت ميخواد و به قول رييس جمهور محترم و محبوب هميشه دلها:خانم دستجردي مثل مرد كار ميكنه.
اما باور كنيد ما داريم له ميشيم لطفا كمك .خواهشا كمك. يك ازمايش ساده cbcآزادش 6500تومان و با دفترچه بيمه تامييييييييييييين اجتماعي 5500تومان.خدايا بازهم فقط خودت به فريادمان برس.
مگه مهندس جماعت کم زحمت می کشن؟
من ناظر مقیم هستم، روز که سهله، شب هم تو کارگاه پروژه می خوابم.
حرف دل منو گفتی،ای خدا کمک، کمک.
خواهرم داره هر روز بدتر میشه ،
من خودم چند روزیه مریض شدم. سرماخوردگی دارم. بخاطر هزینه های بیش از حددرمان با همون شلغم و لیمو شیرین خود درمانی میکنم. تا مجبور نشم پول بدم بهیه عده از خدا بی خبر. خدا به داد اونایی برسه که بیماریهای سخت دارن.
پول داری بروزندگی کن یارو هشتاد سالشه با پول ازسلولهای بنیادی استفاده کرده انگاری یک آدم سی ساله است .پول نداری برو بمیر یاروسی سالشه چون پول دکتروبیمارستان را نداشت مرد .این واقعیته این کشور است .بقیه ی مطالب حرف وبرای سرگرمیه.!!!
نمیدونم دکترا چرا همش کشیکو بهونه میکنن؟ مگه یک دکترای برق و مکانیک شبا بیدار نمیمونه ، اونم با اعصاب خورد که چهارتا نمودار دربیاره. مگه یه دکترای برق شریف از یه پزشک کمتر زحمت کشیده که بیاد و تو بهترین حالت، ماهی 1.5 میلیون در بیاره. مگه پزشک متخصص با فلو شیپ داشتن هم بیشتر از یک دکترای مکانیک شریف وقت صرف تحصیل کرده؟
من با اینکه به رشتم علاقه داشتم، اما الان پشیمونم این همه درس خوندم. اما حاصل چیه، جز افسوس و این همه سال که گذشت و موهای سفید.
به نظر من اکثر مهندسا به معنای واقعی کلمه انسانن. چون زحمت کشیدن و پولی نگرفتن و شکایت از روزگار نکردن.
بخاطر نامنطم بودن ضربان قلب مادرم باید براش باطری کار بزارن دکتر هم گفته وضع فعلی براش خطرناکه هزینش هم 3ماه پیش30میلیون تومان بوده که الان با این اوضاع احوال نمیدونم چند شده مادرم یه مستمری بگیره و450هزار تومان بیشترحقوق نمیگیره بیمه تکمیلی هم 2میلیون تومن بیشتر نمیده آخه آدم دردشو به کی بگه ؟خانم وزیر درک میکنید یعنی چه یعنی؟ آدم باید بره بمیره تو این اوضاع احوال/تموم بدبختیهامون از ندانم کاریها و نداشتن مدیریت درست بعضیهاست
دیدگاه خود را بنویسید
سایت تابناک از انتشار نظرات حاوی توهین و افترا و نوشته شده با حروف لاتین (فینگیلیش) معذور است.