روند سرقت میراث فرهنگیمان ادامه دارد؛
«تار» ایرانی در حضور مسئولان وطنی به نام جمهوری آذربایجان ثبتشد!
شاید عجیب و حتی خندهدار باشد که «تار» به رغم ریشه پایدارش در ایران و با علم به اینکه سازهایی مانند «گیتار» اروپاییان و «سیتار» هندیان دستکم بخشی از نامشان را از آن به عاریت گرفتهاند، از سوی یونسکو به نام جمهوری آذربایجان به ثبت رسیده باشد (!) اما شنیدن از ثبت جهانی یک ساز با نام فارسی به نام یک کشور غیر فارسی زبان، کجا و دانستن این نکته که در زمان ثبت، نمایندگان کشورمان در محل بودهاند، کجا؟!

به گزارش «تابناک»، همزمان با تغییر و تحولات در ریاست سازمان میراث فرهنگی کشور، مسعود علویان صدر، معاون این سازمان، از ثبت جهانی پرونده «قالیشویان مشهد اردهال» در هفتمین اجلاس کمیته میراث معنوی در پاریس (سوم تا هفتم دسامبر مصادف با سیزدهم تا هفدهم آذر ماه) خبر داده و پذیرش تنها پرونده ارائه شده توسط ایران به این اجلاس را افتخار جهانی دیگری برای میراث فرهنگی کشورمان خطاب میکند تا هنوز فرصت خوشحالی از این اتفاق دست نداده، خبر برسد که در همان اجلاس، سازی به نام جمهوری آذربایجان به ثبت رسیده که در سراسر جهان با نام ایرانیاش شناخته میشود؛ تار!
ساز تار در حالی در فهرست میراث ناملموس بشری یونسکو به نام کشور آذربایجان به ثبت جهانی رسید که به گفته معاون میراث فرهنگی کشور، در این اجلاس «یداله پرمون»، مدیر مرکز منطقهای میراث معنوی یونسکو در آسیای مرکزی و غربی و «محمدحسن طالبیان»، مدیر دفتر تدوین پروندههای ثبت جهانی به نمایندگی از جمهوری اسلامی ایران بودند.
این ماجرای تلخ هنگامی عجیبتر جلوه خواهد داشت که به اطلاعیه یونسکو درباره آن مراجعه کنیم؛ جایی که درمییابیم «ساز تار» به مفهوم مطلق آن ـ و نه نوع خاصی از آن ـ همراه با همه فنون ساخت و شیوههای نواختنش بدون اعتنا به ایران و حتی دیگر کشورهای منطقه به نام جمهوری آذربایجان به ثبت رسیده است.
رضا مرادی غیاث آبادی، پژوهشگر و نگارنده کتاب «فرهنگ نامه ایران باستان» در تشریح این ماجرا در وبسایتش (پژوهشهای ایرانی) مینویسد: این اتفاق در حالی صورت میپذیرد که مرکز مطالعات منطقهای حفاظت از میراث فرهنگی ناملموس به تازگی و با بوق و کرنای فراوان در ایران راهاندازی شده بود ... [اکنون] مسئولان ایرانی این کمیته و نیز مسئولان ذیربط سازمان میراث فرهنگی هر اندازه که به دلیل این اتفاق و بابت ناتوانی و بیمسئولیتی و بیکفایتی خود شرمزده باشند، باز هم کم است.

نقش تار روی پیکره گلی از تمدنهای ماقبل کورش، دوره عیلامی میانه، اواخر هزاره دوم قبل از میلاد، کشف شده از شهر شوش - موزه لوور
بهروز وجدانی، پژوهشگر موسیقی در اینباره به ایسنا میگوید: این پرونده از سوی جمهوری آذربایجان به یونسکو ارائه شده، در حالی که پیش از پدید آمدن کشوری به نام جمهوری آذربایجان، ایران «تار» داشت. اشکال کار در یک پسوند است؛ این ساز باید با نام «تار آذربایجانی» به ثبت میرسید، در حالی که در فهرست میراث معنوی، تنها از عنوان «تار» استفاده شده و باید به این نکته هم توجه داشت که تار آذربایجان از نظر شکل، تعداد سیم و شیوه نوازندگی با تار ایرانی متفاوت است. این سخنان به حقیقتی اشاره دارد که انکارکردنی نیست، چه جمهوری آذربایجان کنونی ـ و حتی بسیار فراتر از آن ـ تا قبل از قراردادهای ننگین ترکمانچای و گلستان، بخشی از سرزمین باستانی ایران بوده و قرنها تبادل فرهنگی رایج در این سرزمین بسیار فراتر از تشابهات سازهای سنتی در آنهاست؛ از این روی، همواره تار نیز سازی مشترک بین ایران و سایر کشورها مانند ارمنستان، آذربایجان، تاجیکستان، گرجستان و ... معرفی شده است؛ اما از سوی دیگر، اینقدر ایرانی به شمار میآید که بدون تغییر نام در سایر کشورها مورد استفاده قرار میگیرد و شکل امروزیاش را هم مرهون یکی از اساتید موسیقی ایران است.
بد نیست که بدانید: درویش خان، استاد موسیقی زمان قاجاریه، در دوم آذر سال 1305 زمانی که با درشکه در حال بازگشت به منزل بود، با یک خودرو تصادف کرده و جان به جان آفرین تسلیم کرد تا به روایتی، نخستین جان باخته حوادث رانندگی در کشورمان لقب بگیرد!
بدین ترتیب، این نظریه که شاید در ماجرای اخیر با «اشتباه در ثبت عنوان ساز» روبهىو باشیم که حتی ممکن است جبران شدنی هم باشد، رد شده و البته هر گونه گمان درباره سهوی بودن این اتفاق نیز مردود است، چراکه ساکنان کشور کوچک شمال غربی ایران، نه تنها اعتقادی به استفاده از نام «تار آذربایجانی» ندارند، بلکه ادعایشان نسبت به مالکیت «تار» را حتی به تازگی در قالب چاپ تمبر هم نشان دادهاند؛ و شگفت آن که قرابت زمانی زیادی بین تاریخ انتشار تمبر و تاریخ ارائه درخواست جمهوری آذربایجان برای ثبت جهانی تار به چشم میخورد.
البته غیاث آبادی بر این باور است که این اتفاق نه تنها نه درباره ساز تار، که برای ثبت جهانی قوشبازی و شکار با شاهین نیز روی داده است. وی مینویسد: این آیین و میراث کهن که در ایران نیز شواهد فراوانی از وجود آن در گذشته و حال به دست آمده و سنگنگارهها و تابلوهای نقاشی متعددی از آن برجای مانده است، در حالی بدون یادکرد از ایران ثبت شده که نام کشورهای امارات متحده عربی، استرالیا، بلژیک، چک، فرانسه، مجارستان، کره، مغولستان، موروکو، قطر، عربستان سعودی، اسپانیا و سوریه در آن به چشم میخورد.

نقش فتحعلیشاه و شاهین، سنگنگاره قاجاری چشمهعلی، شهر ری
به عبارتی بهتر، مدیران میراث فرهنگی در شرایطی از ثبت جهانی یکی از میراث های فرهنگی کشورمان در اجلاس سالانه یونسکو سخن به میان میآورند که در همان اجلاس، سی و پنج میراث فرهنگی دیگر نامزد راهیابی به فهرست جهانی بودهاند که دست بر قضا در دو مورد نام کشورمان به شکلی بسیار سؤال برانگیز از قلم افتاده و طرح آن دو مورد در نشست هم، نکته خاصی برای اعتراض به ذهن نمایندگان کشورمان متبادر نمیکند و اگر تعارف را کنار بگذاریم، چه بسا با رأی موافق ایشان هم روبهرو شده است!
بد نیست بدانید: مطالب سایت ویکی پدیا به این دلیل که توسط خوانندگان قابل ویرایش است، در سراسر جهان منبع قابل اعتمادی برای دستیابی به اطلاعات درست نیست؛ اما هنگامی که هیچ مرجع اینترنتی برای معرفی واقعیتها در دنیای رو به گسترش اینترنت (مثلا معرفی صحیح میراث فرهنگی کشورمان) در دست نیست، مراجعه آنگاه حکم تنها راهکار موجود را خواهد داشت. با این مقدمه، ساز «تار» در این سایت به زبانهای فارسی، آلمانی، اسپانیولی، فرانسوی، ایتالیایی، ژاپنی، روسی، پرتغالی، ترکی و شاید زبانهای دیگر، (دستکم تا لحظه تنظیم این خبر) به نام ایران و چند کشور دیگر ثبت شده و نه تنها در برخی نسخ نام آن با رسمالخط فارسی هم به چشم میخورد، بلکه سرآغاز پیدایش آن نیز در برخی زبانها ایران آمده است.
و در پایان مینویسد: این گونه رخدادها و کارکردها هشدار برای برخی از هموطنان ماست که بیش از اندازه لازم و درخور به چنین فهرستهایی اهمیت ندهند و دچار ذوقزدگیهای کاذب ناشی از آن نشوند. چنانکه پیشتر به هنگام ثبت نوروز در فهرست یونسکو نوشته بودم، ثبت شدن یا نشدن در فهرست جهانی گره چندانی از کار ما نخواهد گشود، بلکه پاسداشت و احیای میراث معنوی رو به نابودی، وظیفه ملی و فوری همهٔ ماست؛ نگارنده از کسانی نیست که هر چیزی را درست یا نادرست به ایران میچسبانند و عادت به زنجهمورههای بیحاصل یا احساس غرور کاذب دارند؛ اما واقعیتها و انصاف هم چیز بدی نیست. ساز تار بخشی از فرهنگ کهن مردمان مشرقزمین، کشور و فلات ایران و همه سرزمینهای پامیروایرانی و قفقاز است. در هر صورت لازم بود که اعضای آن کمیته اشارهای به نام ایران و دیگر کشورهای منطقه میکردند و یا دستکم به این نکته مهم میپرداختند که چرا این ساز بومی و ملی جمهوری آذربایجان، یک نام فارسی دارد و نه نامی به زبانی دیگر و چرا نامهای «گیتار» و «سیتار» و انواع دیگر آنها از نام فارسی «تار» گرفته شده است؟ بد نبود اگر توجهی به نگارههای باستانی تار و نوازندگان آن میشد تا دانسته شود، کهنترین نمونههای تار از کدام نواحی و سرزمینها به دست آمده و حوزه پراکندگی آن چگونه بوده است.
تابناک را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید


نظرات بینندگان
عزیزم اولین تار در کنار رودخانه ی کنگو ساخته شده است و اسمش هم کو دارو هست و از یک نوع میوه ی درختی شبیه کدو تنبل یک چوب بلند و تارهایی نازک از پوست نوعی پیچک ساخته شده است احتمالا زمانی که داشتیم از آفریقا مهاجرت میکردیم و در سراسر جهان پخش میشدیم همین این را تکامل داده و تارهای متنوعی ساختیم حتی در آمریکای جنوبی هم چیزی شبیه تار وجود دارد
خخخخخخخخخخخخخ
باسلام وخسته نباشیدخدمت دوستان عزیزوارجمند بااجازه ی صاحب نظران وعلی الخصوص اساتیدموسیقی ایران زمین می خواستم دومطلب ضروری رادراین راستا عرض نمایم،۱_اول این که یونسکو دارای قانونی است که طبق آن می توان ساز لباس فرهنگ وهرچیزدیگری راکه بین چندین قوم مشترک است به صورت جداگانه وتوسط ملت های صاحب فرهنگ ثبت نمود بنابراین آذربایجان راه ایران رانبسته تانتواندسازخویش راثبت نماید.۲_محدودیت های موسیقی درکشورماازعوامل عقب ماندن ایران ازهنرموسیقی می باشدبرای مثال وقتی مادرکشورمان عارمان می آیدکه درتلویزیون سازموسیقی به نمایش دربیاوریم واصلادررسانه های ماسازی به تصویرکشیده نمی شود پس چگونه انتظارداشته باشیم که سازتاربه نام ماثبت گرددوبه نام آذربایجانی ثبت نگرددکه ان قدربه موسیقی اهمیت می دهدودراین راستا پیشرفت می کندلکن ماروزبه روزدرعرصه ی هنرپسرفت می کنیم
ما عرب زبان نیستیم عرب هستیم
افغانی فارس زبان
مولوی وقتی خودش را ترک میخواند دیگر چه کار مخوستید بکنید؟
دیوان شمس رباعی شمارهٔ ۱۱۸۶
دشمن نیم ارچند که دشمن رویم
اصلم "ترکست" اگرچه هندی گویم
کی میگه فارسی نیست؟ اشتباهی مثبت دادم!
برو ..... خودتو مسخره کن که الان اسمی ازشون نیس
میشه بگی تاحالا یک کنسرت موسیقی ایرانی رو دیدی یانه
تازمان قاجار تار بر روی سینه بود اما استاد بزرگ علی اکبر خان شهنازی تار را به روی پا اورد تا کنترل بر روی ساز بشیتر شود وبا تکنیک بیشتری نواخته شود واگر مقایسه بین این سبک وسبک تار بر روی سینه کنید متوجه تغییر می شوید وما چون صاحب این ساز بودیم توانستیم این تغییر بسیار خوب وبزرگ را ایجاد کنیم روح استاد شهنازی شاد
ای کاش که جای آرمیدن بودی...
این تصویر بیشتر به قوپوز (ساز عاشیق های آذری) شبیه است و اگه اشتباه نکنم این تصویر مال سومری هاست که در فرهنگ و موسیقی شباهت زیادی به ترکهای آذری داشته اند . این شباهت در واژه ها ی سومری و ترکی اوغوزی که ریشه ترکی آذری است ، بسیار چشمگیر است وحتی می گویند اسم سومر را ترکها بر روی این قوم گذاشته اند و در اصل چومر بوده که در ترکی به معنای مردان گلی ( چوم +ار) است چون ظاهرا" انها در ساخت اشیاء گلی متبحر بوده اند.
در جواب به مينا: ما هم همين رو مى گيم!شما يا واقعا نمى فهمى يا نميخواى بفهمى!
بحث ما اينه که مولانا ايرانى بوده نه اينکه فارس بوده يا کرد بوده يا ترک!!! مى فهمى که چى ميگم؟
چرا بعضی آذری های ایرانی جوش جمهوری آذربایجان میزنن.؟؟؟
پیش خودشون چ فکر میکنن..
زنده باد کرد غیور،زنده بادلرشجاع،وزنده بادپارس جاویدان
بله تاری که در موسیقی سنتی ایرانی به کار می رود ، تار شیرازی است وتاری که در موسیقی آذربایجانی کاربرد دارد تار قفقازی نام دارد ، صدایشان با هم تفاوت زیادی دارند.
تار ایرانی با تار آذری فرق داره.
تار آذری ریشه ایرانی دارد ولی پیشرفته تر از تار ایرانی است و صدای تولید شده توسط این تار به موسیقی ایرانی نمیخورد. چون زیر است. تار ایرانی را روی زانو مینوازند و تار آذری را جلوی سینه. تار ایرانی صدای بمتری دارد و مناسب موسیقی ایرانی است. اگر هم میخواستید این تار را ایرانی نگه بدارید این کار ها لازم نبود. کافی بود برخی افراد با صلاخ به جنگ موسیقی نمیرفتند!
اقایانی که می گویند فارس و ترک، بروند تاریخ را بخوانند، چیزی به نام فارس و ترک در ایران وجود ندارد. واژه ی فارس که درستش پارس است هنگامی که یونانی ها به ایران یورش بردند، و پارسه را کا در استان پارس بود به ویرانی کشاندند، این واژه را به کار بردند، ایران که واژه ی ان به زمان اوستا میرسد و شاخاب یا خلیج پارس را هم دریای ایران یا ایر ه می گفتند. در ایران هم اذر بایجان پر افتخار ما هم اتر پاتگان که نام سردار ی بود که در برابر اسکندر جنگید. اتر به معنی اتش و پات گان هم به معنی نگهبان است که پس از سالیا ن دراز کم کم اتر به اذر و پاتگان به بایجان تغییر کرد ،و زبان هم زبان تاتی بود که به دلیل حکو مت ترکان اسیای میانه و غلامان اسیای میانه که قدرت را به دست گرفتند، کم کم زبان پهلوی و تاتی که هم ا کنون در بخشی از روستا های خوی گفتگو می شود، زبان اصلی مردم اذر بایجان فراموش شد و زبان ترکی جایگزین ان شد. در ضمن شما بگویید ، اذری ها نه ترکها و بگویید ایرانی نه فارس. زبان را با هویت ملی اشتباه نکنید. ام تار هم یک واژه ی پارسی است و با معنی های گوناگون. ام در مورد مسولان ? . هنگا می که در شیخ نشین عربی، اقایان پشت به نوشته ی خلیج ع.ر. . می نشینند و خم به ابرو نمی اورند و اثار ملی ما را با کلنگ وتیشه خراب می کنند، چه انتظاری دارید. دست هایی در کار است که همه چیژ ما را نابود کنند. جنگلها ، دریا? اثار تاریخی و. و. و. این ها ایرانی هستند?
افرین
اشتباه منفی دادم ببخشییییییید
ربطش اینه:
x2+2x+1=0
در نتیجه
X=-1
میراث فرهنگی سریعا اقدام به ثبت معجزه هزاره سوم بکند تا دیگران این کار رو نکردن ؟
دیدگاه خود را بنویسید
سایت تابناک از انتشار نظرات حاوی توهین و افترا و نوشته شده با حروف لاتین (فینگیلیش) معذور است.