در واکنش به سخنان کارگردان همیشه مخالف
به اندازهای که سینما آتش زدهاید، آیا سینما هم ساختهاید؟
... من جزو کسانی بودم که قبل از انقلاب سینما آتش زدم و متأسفانه بعد از انقلاب برای همان سینماها موزه درست شد و هنوز هم از آنها حمایت میشود»؛ این یکی از آخرین اظهارنظرهای کارگردان سینما و تلویزیون ایران است که میخواهد با مبارزه منفی سینمای ایران را پاک کند!
سینمای ایران در سالی که گذشت، با اظهارنظرهای عجیبی از سوی فرج الله سلحشور همراه بود؛ اظهاراتی که بسیاری از سینماگران را با طرح اتهاماتی بدون ارائه مستندات به مفاسد متهم نموده و البته سلحشور بر کلیت آنها همچنان تأکید کرده؛ اما آخرین اظهارنظر وی در قالب یک افتخار جای تأمل داشت و نشان میدهد این چهره سینمایی، هنوز به درک جامعی از تکالیف یک چهره فرهنگی دست نیافته است.
به گزارش «تابناک»، «قبل از انقلاب اسلامی ماهیت سینما برای مردم روشن بود و خانوادههای مذهبی با سینما و تلویزیون هیچ کاری نداشتند و ما به خوبی میدانستیم که سینما کانال ورود فرهنگ بیگانه به کشور ماست... من جزو کسانی بودم که قبل از انقلاب سینما آتش زدم و متأسفانه بعد از انقلاب برای همان سینماها موزه درست شد و هنوز هم از آنها حمایت میشود».
این اظهارات، بخشی از گفتههای فرج الله سلحشور در اختتامیه جشنواره شعر و سرود انقلاب در فرهنگسرای انقلاب اسلامی بود.

طبیعتاً چنین اظهارنظری همچون گفتههای عجیب پیشین وی تنشزاست و شبیه همان گفتههای پیشین است که طبق تحقیق مجلس تنها ۳ درصد از کل سینمای ایران به نظام معتقدند، یا اینکه یک کارگردان هفتهای دو میلیارد تومان درآمد داشته و یا اینکه پشت صحنه یک سریال صداوسیما، هزار کیلوگرم برابر با یک میلیون گرم (!) تریاک مصرف شده یا اینکه سیاستگذاران صداوسیما را سه گروه ساواکی، تودهای و فراماسون خواند و یا اینکه بازیگران را صهیونیست و بازیگران زن را با تعبیر دارای حد شرعی مورد خطاب قرار داد.
او این بار نیز در بخشی دیگر از اظهارنظرهایش در این مورد تأکید کرده و گفته است: «پس از انقلاب اسلامی شرایط کاملا تغییر کرد و افرادی مذهبی وارد سینما شدند اما چون هیچ تجربهای نداشتند، مسئولین تصمیم گرفتند، همان هنرمندان قبل از انقلاب را وارد سینما کنند و کاری که نباید اتفاق میافتاد، افتاد» و به واقع راهکار مقابله با سینمای پیش از انقلاب را آتش زدن سینماها قلمداد کرده که این اظهارنظر از سوی یک کارگردان سینما بسیار عجیب است.
با این حال، عجیبترین بخش اظهارات وی، طرح موضوع آتش زدن سینماها پیش از انقلاب است؛ بنابراین، نخست باید توجه کرد در مقطعی که «پیش از انقلاب» معمولاً خوانده میشود، به جز سینما رکس، سینمایی آتش زده نشده و در آستانه انقلاب سینماهایی آتش زده شد که احتمالاً منظور سلحشور همان آتش زدن در آستانه انقلاب است؛ اما آیا آتش زدن سینما حتی پیش از انقلاب را میتوان افتخار کسی دانست که دغدغههای ارزشی و سینمایی دارد؟
پاسخ به این پرسش مسلماً منفی است. حتی در یک فضای فاسد و مشخصاً سینمای پیش از انقلاب، مهمترین روش برای تثبیت جایگاه فساد، حمله به این فضا با ابزارهای خشن است. بیشک برخورد با یک حرکت اشتباه، نیازمند استفاده از ابزار مشابه آن حرکت است. به واقع پاسخ یک تحریف تاریخی، یک توهین مکتوب و هر آنچه در این ساختار میگنجد، یک دفاع مکتوب و علمی و یک پاسخ محترمانه مکتوب است که هتاک، فاسد و... را منزوی میسازد.
به واقع بهترین ابزار مبارزه یک انسان فرهیخته، قلم اوست که این قلم در دست مخاطب شکل مشت را میگیرد؛ اما کارکرد مبارزهاش با سیاهیها متفاوت با مشتی خالی از این قلم است. به واقع اگر چهرهای چون سلحشور قصد نقد فساد را داشته، میتوانسته در همان دوران ستمشاهی نیز فیلمی با مضامینی ضدفساد ـ دستکم فساد اخلاقی ـ بسازد که بیگمان چنان فضای یکدست که «گاو» تنها خوش درخشید و ماند، میتوانست جریانساز شود و شاید بزرگترین خدمت به تسریع در وقوع انقلاب نیز میبود.

در همین رابطه، میتوان به رفتار شهید بهشتی و شهید مطهری اشاره کرد که کتب به نگارش درآمده توسط ایشان حتی در دوران رژیم پهلوی نیز منتشر و از چنان جامعیتی برخوردار بود که جزو کتب برجسته آن دوران شده بود و به واسطه کیفیت و اهمیت محتوای این نوشتارها، همچنان به عنوان پاسخ دهنده بخشی از پرسشها مورد توجه قرار میگیرند و پس از آن در قالب سخنرانی و نوشتارهایی آتشین درصدد تبیین ابعاد انقلاب برآمدند و هیچ گاه نشنیدهایم ایشان با سینما آتش زدن همراهی کرده باشند و یا مرحوم کافی با خرید یک مشروب فروشی و تبدیل به محل کسب حلال و اسلامی، در مسیر انقلاب گام برداشت، نه از طریق آتش کشیدن مشروب فروشی و این درس بزرگی است که عمق اثرگذاری حرکت ایجابی و کم اثری حرکت سلبی را به تصویر میکشد.
اینک نیز که نظام جمهوری اسلامی ایران برقرار است و چهرهای چون سلحشور همواره با اعتبارات سنگین، فرصت ساخت آثار مورد علاقهاش را یافته، مانعی برای فیلم سازیاش نیست تا جریانی متفاوت با سینمایی که او دوست ندارد، ایجاد کند و هیچ کس سدی مقابل حرکت او نشده و بیگمان، در این فضا طرح موضوع آتش زدن سینماها خلاف یک نگاه فرهنگی و سینمایی است.
در عین حال نباید فراموش کرد، بسیاری از اظهارنظرهایی که سلحشور داشته، تاکنون به راههای گوناگون تکذیب شده و آخرین آنها توسط حجت الاسلام باقری بنابی، عضو کمیسیون فرهنگی مجلس در گفتوگو با «تابناک» رد شده بود و این نماینده مجلس هرگونه تحقیق از سوی مجلس را که نشان دهد تنها 3 درصد سینماگران به نظام اعتقاد دارند، رد کرد.
با این اوصاف در واقع گفتههای سلحشور تنها فضایی برای دشمن پنداری سینما و سنگر دشمن پنداریِ اکثریت اهالی هنر هفتم است و چه کسی جز دشمن از چنین تحلیلی سود میبرد؟ آیا نباید این اظهارات در نقطهای متوقف شود و دستکم برای حفظ تقوایی که مدعیاش هستیم، با ارائه مطالبی مستند درصدد بیان مشکلات حوزههای گوناگونی چون سینما برآمد و در غیر این صورت، خودمان گامهای فرهنگی به زعم خود مثبت و کارآمدی به جای غرزنی و اتهامزنی برداریم؟
به گزارش «تابناک»، «قبل از انقلاب اسلامی ماهیت سینما برای مردم روشن بود و خانوادههای مذهبی با سینما و تلویزیون هیچ کاری نداشتند و ما به خوبی میدانستیم که سینما کانال ورود فرهنگ بیگانه به کشور ماست... من جزو کسانی بودم که قبل از انقلاب سینما آتش زدم و متأسفانه بعد از انقلاب برای همان سینماها موزه درست شد و هنوز هم از آنها حمایت میشود».
این اظهارات، بخشی از گفتههای فرج الله سلحشور در اختتامیه جشنواره شعر و سرود انقلاب در فرهنگسرای انقلاب اسلامی بود.

طبیعتاً چنین اظهارنظری همچون گفتههای عجیب پیشین وی تنشزاست و شبیه همان گفتههای پیشین است که طبق تحقیق مجلس تنها ۳ درصد از کل سینمای ایران به نظام معتقدند، یا اینکه یک کارگردان هفتهای دو میلیارد تومان درآمد داشته و یا اینکه پشت صحنه یک سریال صداوسیما، هزار کیلوگرم برابر با یک میلیون گرم (!) تریاک مصرف شده یا اینکه سیاستگذاران صداوسیما را سه گروه ساواکی، تودهای و فراماسون خواند و یا اینکه بازیگران را صهیونیست و بازیگران زن را با تعبیر دارای حد شرعی مورد خطاب قرار داد.
او این بار نیز در بخشی دیگر از اظهارنظرهایش در این مورد تأکید کرده و گفته است: «پس از انقلاب اسلامی شرایط کاملا تغییر کرد و افرادی مذهبی وارد سینما شدند اما چون هیچ تجربهای نداشتند، مسئولین تصمیم گرفتند، همان هنرمندان قبل از انقلاب را وارد سینما کنند و کاری که نباید اتفاق میافتاد، افتاد» و به واقع راهکار مقابله با سینمای پیش از انقلاب را آتش زدن سینماها قلمداد کرده که این اظهارنظر از سوی یک کارگردان سینما بسیار عجیب است.
با این حال، عجیبترین بخش اظهارات وی، طرح موضوع آتش زدن سینماها پیش از انقلاب است؛ بنابراین، نخست باید توجه کرد در مقطعی که «پیش از انقلاب» معمولاً خوانده میشود، به جز سینما رکس، سینمایی آتش زده نشده و در آستانه انقلاب سینماهایی آتش زده شد که احتمالاً منظور سلحشور همان آتش زدن در آستانه انقلاب است؛ اما آیا آتش زدن سینما حتی پیش از انقلاب را میتوان افتخار کسی دانست که دغدغههای ارزشی و سینمایی دارد؟
پاسخ به این پرسش مسلماً منفی است. حتی در یک فضای فاسد و مشخصاً سینمای پیش از انقلاب، مهمترین روش برای تثبیت جایگاه فساد، حمله به این فضا با ابزارهای خشن است. بیشک برخورد با یک حرکت اشتباه، نیازمند استفاده از ابزار مشابه آن حرکت است. به واقع پاسخ یک تحریف تاریخی، یک توهین مکتوب و هر آنچه در این ساختار میگنجد، یک دفاع مکتوب و علمی و یک پاسخ محترمانه مکتوب است که هتاک، فاسد و... را منزوی میسازد.
به واقع بهترین ابزار مبارزه یک انسان فرهیخته، قلم اوست که این قلم در دست مخاطب شکل مشت را میگیرد؛ اما کارکرد مبارزهاش با سیاهیها متفاوت با مشتی خالی از این قلم است. به واقع اگر چهرهای چون سلحشور قصد نقد فساد را داشته، میتوانسته در همان دوران ستمشاهی نیز فیلمی با مضامینی ضدفساد ـ دستکم فساد اخلاقی ـ بسازد که بیگمان چنان فضای یکدست که «گاو» تنها خوش درخشید و ماند، میتوانست جریانساز شود و شاید بزرگترین خدمت به تسریع در وقوع انقلاب نیز میبود.

در همین رابطه، میتوان به رفتار شهید بهشتی و شهید مطهری اشاره کرد که کتب به نگارش درآمده توسط ایشان حتی در دوران رژیم پهلوی نیز منتشر و از چنان جامعیتی برخوردار بود که جزو کتب برجسته آن دوران شده بود و به واسطه کیفیت و اهمیت محتوای این نوشتارها، همچنان به عنوان پاسخ دهنده بخشی از پرسشها مورد توجه قرار میگیرند و پس از آن در قالب سخنرانی و نوشتارهایی آتشین درصدد تبیین ابعاد انقلاب برآمدند و هیچ گاه نشنیدهایم ایشان با سینما آتش زدن همراهی کرده باشند و یا مرحوم کافی با خرید یک مشروب فروشی و تبدیل به محل کسب حلال و اسلامی، در مسیر انقلاب گام برداشت، نه از طریق آتش کشیدن مشروب فروشی و این درس بزرگی است که عمق اثرگذاری حرکت ایجابی و کم اثری حرکت سلبی را به تصویر میکشد.
اینک نیز که نظام جمهوری اسلامی ایران برقرار است و چهرهای چون سلحشور همواره با اعتبارات سنگین، فرصت ساخت آثار مورد علاقهاش را یافته، مانعی برای فیلم سازیاش نیست تا جریانی متفاوت با سینمایی که او دوست ندارد، ایجاد کند و هیچ کس سدی مقابل حرکت او نشده و بیگمان، در این فضا طرح موضوع آتش زدن سینماها خلاف یک نگاه فرهنگی و سینمایی است.
در عین حال نباید فراموش کرد، بسیاری از اظهارنظرهایی که سلحشور داشته، تاکنون به راههای گوناگون تکذیب شده و آخرین آنها توسط حجت الاسلام باقری بنابی، عضو کمیسیون فرهنگی مجلس در گفتوگو با «تابناک» رد شده بود و این نماینده مجلس هرگونه تحقیق از سوی مجلس را که نشان دهد تنها 3 درصد سینماگران به نظام اعتقاد دارند، رد کرد.
با این اوصاف در واقع گفتههای سلحشور تنها فضایی برای دشمن پنداری سینما و سنگر دشمن پنداریِ اکثریت اهالی هنر هفتم است و چه کسی جز دشمن از چنین تحلیلی سود میبرد؟ آیا نباید این اظهارات در نقطهای متوقف شود و دستکم برای حفظ تقوایی که مدعیاش هستیم، با ارائه مطالبی مستند درصدد بیان مشکلات حوزههای گوناگونی چون سینما برآمد و در غیر این صورت، خودمان گامهای فرهنگی به زعم خود مثبت و کارآمدی به جای غرزنی و اتهامزنی برداریم؟
تابناک را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید
نظرات بینندگان
با این نظرت خیلی حال کردم یک مثبت حقم بود که نثارت کردم
احسنت تابناک.با رعایت ظریف ترین نکات ژورنالیستس نوشتی.
اگه منظورتون از انقلابی تهمت زدن و بد بیرا گفتن به دیگران باشه حرف شما درسته آقای انقلابی
منفی بشمار
از یک چنین آدمی چه توقعی میتوان داشت ،کسی که فکر میکنه با این کاراش اولین کسی خواهد بود که وارد بهشت میشه !!!!!
حاج فرج دوست داریم کور شه دشمنت .
وقت کردی بیا منفیاتو بشمار تا ببینی حاج فرج چقدر طرفدار داره
گذاشتن عكس تابلوي سينما ركس شيطنت است. تقريبا" كسي در اينكه سينما ركس آبادان را عوامل رژيم پهلوي آتش زده اند؛ ترديد ندارد.در خصوص گفته هاي آقاي سلحشور بايد شايان ذكر است كه متأسفانه محصولات فرهنگي وارداتي از غرب چه سينما و تئاتر باشد يا حتي رشته هاي ورزشي با اسلام و انقلاب اسلامي مشكل دارند؛ لذا براي حل مشكل بايد اقدام اساسي و فرهنگي بكري انجام گيرد.
می بینم که خیلی ها تردید دارند.!!!!
منفی های کامنتت رو ببین.
البته موقع انقلاب سینماهای دیگری هم اتش زده وتخریب شد. حالا کار استاد سلحشور بوده یا کسی دیگه نمیدونم. شاید ایشون علاقه به جلوه های ویژه داشتند تا کارگردانی ولی در هرحال چون ایشون از مسجد وارد سینما شدند، عرض میکنم ضمن احترام به عقاید و آرای همه هموطنان، خوب است بچه مسجدی خوش اخلاق تر، خوش کلام تر و کمی تا قسمتی مودب و متین اظهار نظر فرماید تا فضای جامعه اسلامی از تشنج و چالش و های اخلاقی دور بماند.
استاد؟؟؟
چرا واژه مقدس استاد رو زير سوال ميبريد؟ ايشون تو كدوم دانشگاه تدريس ميكنند يا كدوم كار خلاقانه و استادانه اي ساخته اند كه بهش ميگيد استاد؟
توي يوسف حتي نتونسته بود از بازيگران درجه 2 كه نقشهاي اصلي رو داشتند در حد خودشون بازي بگيره.
سلام،
سایت محترم تابناک،
شما عکس سینما "رکس" آبادان را برای تیتراژ این خبر آورده اید. سینما "رکس" را ساواک و شهربانی آبادان به کمک یک لات بنام "تکبعلی زاده" آتش زدند هنگامی که پر از تماشاچی بود. اما آنها که انقلابیون آتش می زدند خالی از تماشاچی بودند. این عکس خوبی برای این خبر نبود....
بيننده محترم حقيقت تلخه؟
اگر هم سينماي بدون تماشاگر آتيش زده بايد به جرم تخريب اموال عمومي يا خصوصي محاكمه بشه .
فساد اون موسیقی عشقولانه بود که روی عشق زلیخا میکس کرده بود
روی کثیفترین عشق، زیباترین و رمانتیکترین موسیقی رو میکس کرده
سلحشور یک مذهبی بد اخلاق هست
از دسته آدمهایی شبیه گروه انحرافی
که مذهبی هستند
ولی چون اخلاق ندارند، به دین هم ضربه وارد میکنند
البته نظر شما ارزش جواب دادن هم نداشت، فقط چون میخواستم نظرم بالا باشد به نظر شما جواب دادم وگرنه یک کامنت مستقل میزدم
ممنون از این مطلب خوبتون
بهترین ابزار مبارزه یک انسان فرهیخته قلم اوست.. امثال این آقا فرهیخته نیستند :)
دقیقا .. منم خیلی وقته به این موضوع فکر میکنم ...
پس چگونه خودرا مطرح کنند
تو رو خدا مقایسه نکنید مرحوم کافی رو با بعضیا.ایشون نمی تونه یک لحظه از زندگیشون مثل حا ج آقا کافی باشه.
این ادم رو با شهید بهشتی و مطهری مقایسه می کنید؟؟ اصلا اسمشون هم نباید در یک طراز قرار بگیره!
دیدگاه خود را بنویسید
سایت تابناک از انتشار نظرات حاوی توهین و افترا و نوشته شده با حروف لاتین (فینگیلیش) معذور است.