راهزنی از یک خبرنگار در خیابان خالد اسلامبولی +فیلم
فیلمی که توسط دوربینهای امنیتی از ماجرا به ثبت رسیده، نگاه کنید تا دستکم دریابید که راهزنان امروزی، به رغم پیشرفتهای چشمگیر پلیس در فن چهرهنگاری و ... حتی نیازی به پوشاندن چهره خویش احساس نمیکنند!

اینقدر حجم اخبار زورگیری و حمله به رهگذران و حتی راکبان زیاد شده که کافی است کمی هوا گرگ و میش شده و در همین حین صدای موتور سیکلتی از پشت سر به گوشمان برسد؛ اینجاست که اگر قالب تهی نکنیم، دست کم بند دلمان پاره میشود که نکند خدای ناکرده خطری در کمینمان نشسته باشد!
نخست:
چندی پیش، فیلمی در فضای مجازی منتشر شد که در آن چند زورگیر قمه به دست در یکی از محلات مرکزی پایتخت به سمت عابری هجوم برده و به ضرب و زور قمه، کیفش را میگیرند و البته در این بین از فرود آوردن قمه بر بدن مالباخته هم دریغ نمیکنند.
این رخداد عجیب که در روز روشن و در شلوغی خیابان روی میدهد، موجی از انزجار پدید آورده و به سرعت با واکنشهای گوناگون مسئولان روبهرو میشود تا در نهایت به سرعت زورگیران شناسایی، محاکمه و به دار مجازات آویخته شوند تا واکنشهای ضد و نقیضی به راه بیفتد که در نوع خود بسیار عجیب مینماید!
زمان زیادی به طول نمیانجامد که رئیس پلیس کشور از کاهش جرایم خشن خبر داده و این گونه دریافته می شود که واکنش سریع و قاطع به آن اتفاق زشت، نتایج مثبتی داشته است؛ اما بسیار روشن است که برای آن که بتوانیم از اصلاح یک رویکرد باب شده اجتماعی سخن بگوییم، به گذشت زمان نیازمندیم و البته تداوم اقدامات پیشگیرانه و عاجل.
بعد:
نزدیک ساعت نه و نیم شب چهارشنبه (25 اردیبشهت ماه)، یکی از همکاران روزنامه نگار که مسیر خیابان خالد اسلامبولی (وزرا) را به سمت تحریریه میپمود، درست چند صد متر بالاتر از سینمای پر رفت و آمد «آزادی»، در پیاده روی روشن، مورد دستبرد زورگیران قمه به دست قرار گرفته و پس از آنکه ضربه ای با دسته قمه به سرش اصابت کرده و صورتش با اسپری فلفل به سوزش میافتد، تلفن همراه مدل آیفون پنجش را از کف داده و اگر سر و صدا و فریاد کمک خواهی سر نمیداد، کیف دستیاش نیز به تاراج راهزنان میرفت.
فیلمی که با دوربینهای امنیتی کانون پرورش فکری از ماجرا به ثبت رسیده، نگاه کنید تا دستکم دریابید که راهزنان امروزی، به رغم پیشرفتهای چشمگیر در فن چهرهنگاری و ...، حتی نیازی به پوشاندن چهره خویش نمیبینند.!
تأمل:
یکی از همکاران این خبرنگار که دست بر قضا چند صد متر آن طرفتر از رویداد باخبر شده، میگوید: به سمت چهارراه میرفتم که صدای مبهمی به گوشم رسید که بی رمق به نظر میرسید و میگفت: «آی دزد؛ بگیرینش!» به سرعت به خیابان دویدم تا ببینم ماجرا چیست که دیدم یک موتور سیکلت که دو نفر روی آن نشسته اند به سرعت به سمت پایین خیابان میآید و پرشیای سفید رنگی سعی دارد که سد راهش شود؛ اما در نهایت موتور سیکلت پس از کمی تقلا از خودرو گذشته و به چشم بر هم زدنی به آن سمت خیابان تغییر جهت داد و خیابان را بر خلاف جهت به سمت پایین رفت.
نخست به سرم زد که مانع فرار موتورسواران شوم اما با توجه به سرعت زیادشان از این کار منصرف شدم و حتی فراموش کردم که با مال باخته هم صدا شده و بقیه را به کمک بطلبم تا اینکه سارقان، در حالی که یک موتور سیکلت پیک غذا تعقیبشان میکرد، از محل گریختند.
چند ثانیه نگذشته بود که همه چیز به روال اول برگشت و اتفاقا کمتر از چند دقیقه بعد، موتور سیکلت پلیسی از مقابلم رد شد که به نظر مشغول گشت زنی در خیابان بود و احتمالا روحش هم خبر نداشت که چند دقیقه پیش چه اتفاقی در آنجا رخ داده بود و البته من هم نمیدانستم که به عنوان شاهد ماجرا، چه کاری میتوانستم انجام دهم که ندادم.
سرانجام:
از این گونه اتفاقها در سراسر شهر زیاد رخ میدهد و حتی منحصر به کلانشهرها هم نیست؛ اما اینکه راه چاره چیست، کسی نمیداند؛ یا به عبارتی هر کس به فراخور ذهن خود، راهکاری میدهد و میگذرد تا تنها زورگیران باشند که از تداوم این ناامنی سود برده و در سمت مقابل، شهروندان مال ببازند و پلیس و دستگاه قضا «ضعیف» لقب بگیرند.
شاید اگر خدای ناکرده زورگیران چهارشنبه کمی خشنتر میبودند، تقلایشان برای سرقت کیف خبرنگار بخت برگشته، منجر به فرود آمدن قمه ای میشد که برای بریدن برهنه شده بود و باز قصه انتشار فیلم و ... باقی ماجرا!
اینجاست که درخواهیم یافت، دستگیری و اعدام زورگیران مشهور شده ماههای گذشته، فارغ از تفسیر ما درباره خوبی و بدیهای ماجرا، متأسفانه نه روند ساز شد و نه تدبیری برای جامعه به ارمغان آورد.
نخست:
چندی پیش، فیلمی در فضای مجازی منتشر شد که در آن چند زورگیر قمه به دست در یکی از محلات مرکزی پایتخت به سمت عابری هجوم برده و به ضرب و زور قمه، کیفش را میگیرند و البته در این بین از فرود آوردن قمه بر بدن مالباخته هم دریغ نمیکنند.
این رخداد عجیب که در روز روشن و در شلوغی خیابان روی میدهد، موجی از انزجار پدید آورده و به سرعت با واکنشهای گوناگون مسئولان روبهرو میشود تا در نهایت به سرعت زورگیران شناسایی، محاکمه و به دار مجازات آویخته شوند تا واکنشهای ضد و نقیضی به راه بیفتد که در نوع خود بسیار عجیب مینماید!
زمان زیادی به طول نمیانجامد که رئیس پلیس کشور از کاهش جرایم خشن خبر داده و این گونه دریافته می شود که واکنش سریع و قاطع به آن اتفاق زشت، نتایج مثبتی داشته است؛ اما بسیار روشن است که برای آن که بتوانیم از اصلاح یک رویکرد باب شده اجتماعی سخن بگوییم، به گذشت زمان نیازمندیم و البته تداوم اقدامات پیشگیرانه و عاجل.
بعد:
نزدیک ساعت نه و نیم شب چهارشنبه (25 اردیبشهت ماه)، یکی از همکاران روزنامه نگار که مسیر خیابان خالد اسلامبولی (وزرا) را به سمت تحریریه میپمود، درست چند صد متر بالاتر از سینمای پر رفت و آمد «آزادی»، در پیاده روی روشن، مورد دستبرد زورگیران قمه به دست قرار گرفته و پس از آنکه ضربه ای با دسته قمه به سرش اصابت کرده و صورتش با اسپری فلفل به سوزش میافتد، تلفن همراه مدل آیفون پنجش را از کف داده و اگر سر و صدا و فریاد کمک خواهی سر نمیداد، کیف دستیاش نیز به تاراج راهزنان میرفت.
فیلمی که با دوربینهای امنیتی کانون پرورش فکری از ماجرا به ثبت رسیده، نگاه کنید تا دستکم دریابید که راهزنان امروزی، به رغم پیشرفتهای چشمگیر در فن چهرهنگاری و ...، حتی نیازی به پوشاندن چهره خویش نمیبینند.!
تأمل:
یکی از همکاران این خبرنگار که دست بر قضا چند صد متر آن طرفتر از رویداد باخبر شده، میگوید: به سمت چهارراه میرفتم که صدای مبهمی به گوشم رسید که بی رمق به نظر میرسید و میگفت: «آی دزد؛ بگیرینش!» به سرعت به خیابان دویدم تا ببینم ماجرا چیست که دیدم یک موتور سیکلت که دو نفر روی آن نشسته اند به سرعت به سمت پایین خیابان میآید و پرشیای سفید رنگی سعی دارد که سد راهش شود؛ اما در نهایت موتور سیکلت پس از کمی تقلا از خودرو گذشته و به چشم بر هم زدنی به آن سمت خیابان تغییر جهت داد و خیابان را بر خلاف جهت به سمت پایین رفت.
نخست به سرم زد که مانع فرار موتورسواران شوم اما با توجه به سرعت زیادشان از این کار منصرف شدم و حتی فراموش کردم که با مال باخته هم صدا شده و بقیه را به کمک بطلبم تا اینکه سارقان، در حالی که یک موتور سیکلت پیک غذا تعقیبشان میکرد، از محل گریختند.
چند ثانیه نگذشته بود که همه چیز به روال اول برگشت و اتفاقا کمتر از چند دقیقه بعد، موتور سیکلت پلیسی از مقابلم رد شد که به نظر مشغول گشت زنی در خیابان بود و احتمالا روحش هم خبر نداشت که چند دقیقه پیش چه اتفاقی در آنجا رخ داده بود و البته من هم نمیدانستم که به عنوان شاهد ماجرا، چه کاری میتوانستم انجام دهم که ندادم.
سرانجام:
از این گونه اتفاقها در سراسر شهر زیاد رخ میدهد و حتی منحصر به کلانشهرها هم نیست؛ اما اینکه راه چاره چیست، کسی نمیداند؛ یا به عبارتی هر کس به فراخور ذهن خود، راهکاری میدهد و میگذرد تا تنها زورگیران باشند که از تداوم این ناامنی سود برده و در سمت مقابل، شهروندان مال ببازند و پلیس و دستگاه قضا «ضعیف» لقب بگیرند.
شاید اگر خدای ناکرده زورگیران چهارشنبه کمی خشنتر میبودند، تقلایشان برای سرقت کیف خبرنگار بخت برگشته، منجر به فرود آمدن قمه ای میشد که برای بریدن برهنه شده بود و باز قصه انتشار فیلم و ... باقی ماجرا!
اینجاست که درخواهیم یافت، دستگیری و اعدام زورگیران مشهور شده ماههای گذشته، فارغ از تفسیر ما درباره خوبی و بدیهای ماجرا، متأسفانه نه روند ساز شد و نه تدبیری برای جامعه به ارمغان آورد.
تابناک را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید
نظرات بینندگان
به فیلم دقت کردید به نظر میاد که دزده اصلا تصمیم قبلی نداشت. اول از کنار خبرنگاره رد میش بعد یکدفعه به فکرش میرسه که شرایط مهیاست. بر میگرده و دنبالش میره!
یاد خودم افتادم که یک زمانی ( سال 82) با حقوق ماهی 20 هزار تومان گوشی 240000 تومانی گرفتم ( حقوق یکسالم را دادم برای یک گوشی!)
ریحانه خانم!!فهمیدن و درک این مطلب که لوازم خانه هم اولویت خاص خودشون رو دارند خیلی سخت و پیچیده نیست...کسی که یخچال خونش خرابه نمیره پولش رو بده صرف تعمیر ماشین لباسشویی بکنه چون یخچال خیلی واجبتر از ماشین لباسشوییه...تو جامعه هم امنیت خیلی واجبتر از مدل مو و رنگ لباس جوونهاست...وقتی یخچال خونت درست شد اون موقع میری سر تعمیر ماشین لباسشویی!!به خدا فهم این مطلب اونقدرها هم پیچیده نیست!!
من هم در همین محل زندگی می کنم، نظر هم گذاشتم که تایید نشد، در یکی دماه گذشته آمار کیف قاپی و زورگیری در این محله وحشتناک زیاد شده. کسی هم پاسخگو نیست متاسفانه
راست میگه . همیشه هم ناراضی هستند
دقيقا بايد نكات ايمني رعايت بشه. چون اسفند سال گذشته دقيقاً تو شلوغي چهارراه وليعصر، يه نفر خيلي شيك در ماشينم رو (كه در حال پارك كردن بودم) باز كرد و كيف مداركم رو برداشت بعد در رو بست و ترك موتور شد و رفت. به همين راحتي:) به خاطر اينكه بعد از بنزين زدن در ماشين رو قفل نكرده بودم.
شمای مهندس گوشی رو واسه پز دادن میخری او خبر نگار هم گوشی رو برای ضبط صدا و تصویر ارتباط سریع با خبرگذاری میخره.یکی از ابزارهای خبر نگار همین هستش که بتونه کارش رو بدرستی انجام بده شما هم تو حیطه شغلیت کارت رو درست انجام بده .
آفرین
نکته محشری رو گفتی
دقیقا درد همینجاست: هیچکس پیگیر و مسئول و دلسوز نیست
تاوقتی مسئولا اینطوری برخورد میکنن هرگز هیچ راهکار دیگری چاره ساز نخواهد شد هیچ
با سلام
در صورتيكه حكم شريعت درخصوص دزدي رعايت شود شاهد كاهش اينگونه جرائم خواهيم بود اگر هركسي كه دزدي ميكند بجاي اينكه به زندان برود و هزار روش جديد را آموزش ببيند ، دستش قطع شود باعث عبرت سايرين شده و ردر جامعه نيز انگشت نما ميشود .بهتر نيست بجاي اجراي احكامي همچون سنگسار كه به آنها اصرار ميورزيم به حكم قطع يد بپردازيم كه روند رو به رشد جرائم دزدي را متوقف نمايد؟با سپاس
اشتباهی + دادم
این آقا انگار خواب تشیف داره که نمی بینه اجرای احکامو
چرا مثبت من درباره این نظر اعمال نمی شود؟
چند روز پیش هم تو گرگان همین اتفاق واسه یکی از همکارای ما افتاد مشغول صحبت با موبایلش بود(اتفاقا اونم ایفون بود) موتور سوار اومد چنگ زد موبایلشو کشید برد و جای پنجه های دزد همچنان روی صورت همکارمون مونده.
حقیقت اینه که این آدما انقدر در مذیقه هستن که دیگه چیزی برای از دست دادن ندارن و خودشونم میگن بگیرنمون اعداممون میکنن ولی دیگه برامون مهم نیست
دوست عزیز شما اگر گرسنه باشی وهزار ویک مشکل دیگه داشته باشی آیا حاضری زورگیری کنی لطفا جواب بدهبد
مال باباش بوده. به تو چه از کجا آورده
این افراد باید مطالعه شوند که چرا اینگونه شدند و اصلاح وگرنه تنبیه کاری از پیش نمی برد و فساد را بیشتر می کند
باشه برات میفرستم. تو مأمور نیروی انتظامی هستی آیا؟
چیه؟ چرا منفی میدین. راست میگه خووو.
صدبار اون لحظه آخرش را دیدم. دوتاییشون میرن تو افق محو میشن! بدون اینکه اتفاق خاصی بیفته. شما منظورتون نشون دادن چهره سارق بوده که اونم غیر واضح هست.
آها یعنی به نظر شما اگه یخچال خونه تون سوخت دیگه به فکر ماشین لباسشوئی نیستی؟ چه ربطی داره آخه خواهر من؟!؟! هر چیزی در جای خودش مهمه!
دیدگاه خود را بنویسید
سایت تابناک از انتشار نظرات حاوی توهین و افترا و نوشته شده با حروف لاتین (فینگیلیش) معذور است.