تجمع دیگری مقابل وزارت فرهنگ و ارشاد در راه است؟!
«پاداش» و «خیابان های آرام» ساخته کمال تبریزی، «صد سال به این سالها» سامان مقدم، «گزارش یک جشن» ساخته ابراهیم حاتمی کیا، «قصه ها» اثر رخشان بنی اعتماد، «پریناز» به کارگردانی بهرام بهرامیان، «زادبوم» اثر ابوالحسن داوودی، «آسمان محبوب» ساخته داریوش مهرجویی، «خرس» اثر خسرو معصومی و در آخر، حساس ترین فیلم این لیست «زمهریر» است

به گزارش «تابناک»، پس از تغییرات به وقوع پیوسته در وزارت فرهنگ و ارشاد و به خصوص در سازمان سینمایی، بسیاری از اشخاص در حالت دفاعی فرو رفته و حتی از پاسخ به نقدهای وارده نیز امتناع ورزیدند اما این سکوت تنها در سطح رسانه ها بود و ظاهراً در محدوده بازگشایی خانه سینما و عملاً بی حاصل ماندن پروژه موازی سازی برای این نهاد، برخی اشخاص درصدد تغییر بازی برآمده اند تا به نوعی ماه عسل مدیران فرهنگی دولت را زودتر از حد تصور به پایان برسانند.
در همین زمینه گروهی از ایشان در برخی جمع ها ضمن طرح این ادعا که برای دفاع از انقلاب، بر تعطیل خانه سینما (ادعایی که تاسیس خانه سینما 2 خلافش را ثابت میکند) تاکید داشته اند، بازگشایی خانه سینما را اتفاقی خلاف ارزش ها خوانده اند و تاکید کرده اند که اگر حمایت مستمر این گروه ها بود، مدیران مربوطه جرات بازگشایی خانه سینما را نداشته اند و تاکید داشته اند الان وقت یکپارچگی برابر این گروه های ... (اهالی سینما) است اما این تمام ماجرا نیست و در پی زمزمه هایی که مدت طولانی است درباره رفع توقیف و اکران برخی از آثار مطرح شده، این جریان به این ماجرا به عنوان یک نقطه ضربه اساسی توجه کرده است.

ظاهراً در این محافل، با اشاره به گزینه های محتملی که احتمال رفع توقیفشان بیش از سایر فیلمها وجود دارد، این فیلمها برای این گروههای مذهبی، فیلمهای ضدارزشی ارزیابی شده و در واقع در پی آن برآمده اند تا بستر مساعدی فراهم سازند تا در صورت رفع توقیف هریک از این فیلم ها و رسیدن شان به جشنواره فیلم فجر پیش رو و یا اکران عمومی، برخی گروه ها که ممکن است بنابر اعتقاداتشان به صحنه بیایند، تجمعاتی شبیه به تجمعات ابتدای سال در اعتراض به فیلمهای «زندگی خصوصی» و «گشت ارشاد» را مقابل وزارت فرهنگ و ارشاد تدارک ببینند.
در این میان لیست فیلمهایی که بحث رفع توقیفشان در سطح رسانهها پیگیری شده، مشتمل بر ده فیلم بوده اند. «پاداش» و «خیابان های آرام» ساخته کمال تبریزی، «صد سال به این سالها» سامان مقدم، «گزارش یک جشن» ساخته ابراهیم حاتمی کیا، «قصه ها» اثر رخشان بنی اعتماد، «پریناز» به کارگردانی بهرام بهرامیان، «زادبوم» اثر ابوالحسن داوودی، «آسمان محبوب» ساخته داریوش مهرجویی، «خرس» اثر خسرو معصومی و در آخر، حساس ترین فیلم این لیست «زمهریر» قرار دارد که احتمال ایجاد التهاب برایش بیش از 9 فیلم دیگر است که حتی مدیران وقت سینمایی تاکید داشتند اکران وسیعش میتواند منجر به تجمعات شود!
در این میان شاید «گزارش یک جشن» حاتمی کیا، «قصهها» ی بنی اعتماد و «آسمان محبوب» مهرجویی، زمینه اعتراضات مورد اشاره را نداشته باشد اما برای برخی ممکن است تدارک همان اتفاقات پیشین دیده شود و مسئولان فرهنگی دولت و به خصوص سازمان سینمایی میبایست در این زمینه هوشیار باشند که پشت این پیچ، چه اشخاصی منتظر نشسته اند!

نکته جالب اینکه مدیران سینمایی نیز در یک دو راهی قرار گرفته اند چرا که در حالی که چنین آتش تهیه ای برایشان تدارک دیده شده، صاحبین و کارگردانان این فیلم ها در دیدارهایشان با رئیس سازمان سینمایی، یکی از خواسته هایی که صراحتاً یا تلویحاً و یا با واسطه مطرح کرده اند، رفع توقیف فیلم شان بوده و حتی یکی از کارگردان ها در یکی از محافل درباره غیبتش در جشن روز ملی سینما تاکید کرده که منتظر است تا ایوبی برادری اش را ثابت کند!
بنابراین ایوبی میتواند این فیلمها را رفع توقیف کند و حمایت حاتمی کیا، بنی اعتماد، مهرجویی، تبریزی، معصومی را به میان حامیان مدیریتش بیاورد و در مقابل هجمه رسانهای و البته احتمالاً میدانی سنگینی را از سوی مخالفان این فیلمها به جان بخرد و یا خیلی صریح به این فیلم سازان اعلام کند پرونده فیلم های توقیفی در دولت پیشین بسته است و از این پس دستشان برای فیلم سازی باز است که با این شرایط برخی از ایشان ناامید خواهند شد و البته تضمینی هم نیست که فیلم های تولیدی در این دولت نیز مشمول هجمه های رسانه ای و میدانی نشود!
با این شرایط شاید برقراری دیالوگ توسط مسئولان سازمان سینمایی و دیگر مسئولان فرهنگی دولتی از جمله دکتر آشنا مشاور فرهنگی دولت که خوشبختانه چهرههای متشرع هستند با اقشار مذهبی و جوانان انقلابی، برای جلوگیری از وقوع چنین اتفاقاتی در آینده دور یا نزدیک و ایجاد تعامل سازنده، اقدامی عملی باشد که نقشه های بدخواهان سینمای ایران را نقش برآب سازد.
در عین حال از دلسوزان واقعاً معتقد نیز انتظار میرود تابع قانون - ولو خطا باشند- و اگر فیلمی مجوز اکران و پخش دریافت کرد و نقدی به آن داشتند، از طریق حقوقی و نه اردوکشی به اعتراض نسبت به محتوایش بپردازند. فراموش نکنیم سقراط حاضر نشد از زیر حکم اعدام بگریزد و به شاگردانش تاکید کرد که حرمت قانون، بالاتر از همه چیز است و به قانون تن داد و جام شوکران را سر کشید و در دین مان نیز بر تبعیت از قانون و عهد و پیمانهای عمومی تاکید مکرر شده است. سینمای ایران حقیقتاً شرایط وخیمی به خصوص در حوزه اقتصادی دارد و باید به دادش رسید، به جا آنکه بر سر داد زد. اندکی با این سینمای نحیف مهربان باشیم.
تابناک را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید
نظرات بینندگان
مردم می پرسند اینها چه کسانی هستند که با لباس شخصی با ملت برخورد می کنند؟ (نقل به مضمون صحبتهای دکتر روحانی)
احسنت
میشه اعتدال از نظر انصار حزبالله برای ما تعریف کنیدمگه فیلم به رنگ ارغوان چه مشکلی داشت بجای این افراطی برخورد کردنها به نظر مردم دیگه هم احترام بگزاید وبزارید یه فیلم حداقل 3هفه اکران بشه نه از همان روز اول رید جلوی سینما ها به قول خودتون تجمع کنید مگه داخل این فیلم ها چی نشون میدن؟
احسنت بر وزارت ارشاد
گزارش يك جشن حتما نمايش داده شود
احسنت
سلام
انصافا برخی از این فیلم ها نشان دهنده فرهنگ ایرانی نیست و بیشتر سبک زندگی عده ای خاص از طبقه مرفه رو میخواد به کل جامعه بسط و گسترش بده ؛ غیر از یکی دو فیلم از ده تایی که اسم بردید باقیشون فیلم هایی هستن که به دلایل سیاسی دچار توقیف شدن و انشالا با یک دید بازتر بتونیم شاهد حضورشون روی پرده سینما باشیم ولی انصافا نباید به فیلم هایی که با وجهه به ظاهر فرهنگی و اجتماعی درست میشن ولی هیچ نشانی از فرهنگ و اجتماع ایران توی اونها نیست و یک بیننده غربی احساس همزادپنداری بیشتری با اونها داره تا یک ایرانی رو بذارن به راحتی روی پرده بیاد . کارگردان باید مثل کیمیایی ، حاتمی کیا یا سیروس مقدم بتونه فرهنگ ناب و واقعیت های اجتماع ایران رو روی پرده بیاره
همذات پنداری البته
بیشتر خوانندگان این سایت هم از این قشر مرفه هستن
هر گروهی می تواند و حق دارد به هر فیلمی اعتراض کند اما کسی حق ندارد خودش را به انقلاب بچسباند.
انقلاب یعنی قانون اساسی
وقتی طبق قانون، یک فیلم توانست از فیلترها عبور کند هیچ کسی حق تعرض به آن را ندارد.
راهکارهای قانونی برای اعتراض وجود دارد و وزارت ارشاد باید تصمیم بگیرد.
ضمنا به نظر من باید برای فیلم ها یک قانون وضع شود که اگر به هر دلیلی، یک فیلم پس از اکران، از پرده پایین کشیده شد به تهیه کننده خسارت داده شود و گرنه هیچ کس برای ساخت فیلم امنیت ندارد.
اقایون معترض به جای ریختن تو خیابونا فیلم های خودشون روبسازن
شاید هم از این اصطلاحات به عمد استفاده می کنید؟!
آفرين تابناک!
با سلام
همین افراد خودسر بودند که انگلیس از... آنهاسوء استفاده کرده و زمینه قانون شکنی و ورودآنهارا سفارت انگلیس فراهم کرد و وزارت امور خارجه و دولت ایران را مجبورکرد رسما" از دولت انگلیس عذرخواهی کند.
من كه منتظر گزارش يك جشن هستم
با بی قانونی دنبال قانون بودن !!!!!!!!!!!!!
یادش به شر وقتی تو جشنواره آقایان و خانم های مثلا هنر مند تحمل یک نظر مخالف خودشون رو در دولت قبل نداشتند و با هر وسیله ای حتی هو و جنجال مانع اکران فیلم حتی در جشنواره می شدند و ابایی هم نداشتند هیچ کس هم متعرضشون نشد الان هم ادعای روشنفکری و دموکراسی می کنند در حالی که دیکتاتور از اونها خودشون هستند .
در هر جامعه اي دو طيف باريک تندرو هستند، در جامعه ما هم گروهي با تمسک به دين و مدهب افراطي گري خود را توجيه مي کنند و گروهي هم برعکس با هر چه که رنگي از دين دارند مخالفت مي کنند.
گروه دوم که صدايشان مطرح نمي شود و جاي طرح هم ندارد ولي گروه اول به علت چسباندن خود به دين، اين حق را براي خودشان قائل مي شوند که سليقه خودشان را بر اکثريت جامعه تحميل کنند...
خیلی راحت میگی بی خیال فیلمشون بشن.درحالی که برای هر فیلم صدها نفر از جان و مالشان هزینه کرده اند.مثل اینه که بگی یه نفر بیخیال بچه اش بشه و بره بفکر بچه دیگه باشه!
سقراط و خوب اومدی !!!!! ...
هر چه در مقابل افراد بي منطق عقبنشيني كنيم، جلوتر ميآيند و امر برايشان مشتبه ميشود كه حق با ايشان است؛ اينكه اگر باري هم به خيابان براي نشان دادن خشم منطقيشان (!) نريختند، لطفي است كه در حق اهالي سينماي از خدا بي خبر كردهاند و نبايد ديگر تكرار شود كه در صورت تكرار از اين پس وضع به همين مموال است.
دیدگاه خود را بنویسید
سایت تابناک از انتشار نظرات حاوی توهین و افترا و نوشته شده با حروف لاتین (فینگیلیش) معذور است.