چه کسانی درخواست استعفای شهردار تهران را مطرح می کنند؟
قطعا بعد از تعیین مقصران حادثه، آنهایی که به سبب بیکفایتی احتمالی باعث مرگ دلخراش دو انسان به بدترین وجه شدهاند باید مجازات شوند ولی اگر کسی فکر میکند که با جستجوی سیاسیکارانه راه حل میتواند باعث حفظ جان کارگران شود در اشتباه است. بخشی از مشکل نیز در ذات کارگاههای ناامن تولید پوشاک و حمایت نکردن از حقوق کارگران آن در مقابل طمع دیگران است.


جان باختن کارگران تولیدیهای پوشاک همان قدر که تلخ و دردآور است، ظاهرا در کشورهای در حال توسعه شایع است.
به گزارش «تابناک»، فرو ریختن ساختمان "رعنا پلازا" در آوریل سال ۲۰۱۲ میلادی باعث کشته شدن بیش از هزار کارگر بنگلادشی شد. بنگلادش یکی از بزرگترین تولیدکنندگان پوشاک در دنیاست و تولیدات این کشور در بازار کشورهای غربی به فروش میرسد. برخی از مارکهای تجاری پوشاک در اروپا مشتری تولیدکنندگانی بودند که در ساختمان رعناپلازا کارگاه داشتند.
چند ماه بعد نیز آتش سوزی در یک کارخانه پوشاک در این کشور به کشته شدن دست کم ۱۱۲ نفر منجر شد. ظاهرا آن چه که پس از این حوادث کار در بنگلادش بیشتر مورد توجه رسانهها قرار گرفت، شرایط بد بازار کار، استثمار کارگران یک کشور فقیر توسط سرمایهداران بینالمللی و مسائلی از این دست بود.
جان باختن کارگران تولیدکننده پوشاک در مقیاس کوچکتر در ایران پدیده غیرمعمولی نیست. شاید باید از این خوشحال بود که صنعت تولید پوشاک ایران کوچکتر از بنگلادش است ولی قسمت تلخ ماجرا این است که در ایران، سوختن انسانها در آتش طمع و یا بیتدبیری دیگران بیش از هر چیز با عینک سیاست دیده شده است.
در تیرماه سال جاری، ۳ کارگر در آتش سوزی ۱۸ کارگاه تولیدی پوشاک کشته شدند. یک ماه بعد آتش نشانان پایتخت توانستند آتش سوزی در یکی از واحدهای پاساژ تولید پوشاک و تریکو را در خیابان جمهوری مهار کنند. پیش از این نیز حوادث فراوانی از این دست در تهران اتفاق افتاده بود.
در حادثه هفته جاری دو زن جان باختند که دومی تا سهماه پیش در کارگاه خیاطی محل حادثه به کار مشغول بوده اما پس از آن اینجا را ترک کرده بود. وی در روز حادثه برای پیگیری حقوق معوقه خود به محل حادثه میرود که آتشسوزی به وقوع میپیوندد و نقص در تجهیزات نیروهای آتشنشانی یکی از اصلیترین عوامل مرگ آنها میشود.
توصیف رئیس شورای شهر تهران از قربانیان این حادثه این است که «این زنان مادر، همسر، خواهر، خاله و عمه و در عین حال دو کارگر شریف بودند که در ایام تعطیل مجبور به حضور برای کسب رزق حلال شدهاند».
اگر کسی بخواهد به دور از نگاههای سیاسی به سوختن دو کارگر شریف در بازار تهران بپردازد، پیش از این که به نقص در تجهیزات آتشنشانان بپردازد باید به این سوال پاسخ دهد که چرا مرجعی برای پیشگیری از آتشسوزی در کارگاههای تولید پوشاک وجود ندارد و اگر چنین مرجعی وجود دارد، چرا کسی به کوتاهیهای آن مرجع توجه نمیکند. زیر مجموعههای آتشنشانی اظهار داشتهاند که بارها در مورد ایمنی کار در چنین کارگاههایی هشدار دادهاند اما مشکل این است که انها راهی برای اعمال نظرات ایمنی خود ندارند.
طبق گزارش رسمی آتشنشانی: «با توجه به کاربری محل فوق و تعداد طبقات که جزء اماکن پرخطر است، مطابق مقررات ملی ساختمان ( ساختمان موجود) باید به دو پلکان باکس دود بند مستقل از هم با در مقاوم حریق و سیستم روشنایی اضطراری و سیستم کشف و اعلام و اطغا حریق از قبیل پنل مرکزی، دتکتوری، آژیر ،مخزن آب آتش نشانی، پمپهای آتش نشانی جعبههای فایر باکس و سیستم شبکه بارنده، مجهز باشد که ساختمان فوق دارای یک پلکان عمومی غیر دود بند و مملو از مواد قابل اشتعال و فاقد هر گونه امکانات و تمهیدات ایمنی لازم و تاسیسات الکتریکی فرسوده و ناایمن مخصوصا در قسمت روشنایی کارگاه بوده است.»
قطعا بعد از تعیین مقصران حادثه، آنهایی که به سبب بیکفایتی احتمالی باعث مرگ دلخراش دو انسان به بدترین وجه شدهاند باید مجازات شوند ولی اگر کسی فکر میکند که با جستجوی سیاسیکارانه راه حل میتواند باعث حفظ جان کارگران شود در اشتباه است. بخشی از مشکل نیز در ذات کارگاههای ناامن تولید پوشاک و حمایت از حقوق کارگران آن در مقابل طمع دیگران است. موضوعی که ظاهرا خیلیها آن را فراموش کردهاند یا این که دوست دارند وانمود کنند اهمیتی ندارد. اگر کسی به فکر حقوق کارگران نباشد، آنها جان خواهند باخت، چه در کارگاههای تولید پوشاک و چه در معادن زغالسنگ.
در معدن ذغال سنگ و کارگاه ساختمانی و جاده نمیشود به همین راحتی بر طبل استعفای این و آن کوبید. کوبیدن بر طبل سیاسی استعفای این و آن، جان کارگران را هم نجات نخواهد داد. هر کسی متناسب با تقصیرش باید مجازات شود ولی فریاد استعفا استعفا را شاید بتوان برای مقامات وزارت کار یا صنعت هم بلند کرد. حادثه اگر بزرگتر باشد، شاید بتوان به همین راحتی خواستار استعفای مقام عالیرتبهتری هم شد.
بیشتر از دعواهای سیاسی، جان کارگران اهمیت دارد، شرایط بد بازار کار و استثمار کارگران توسط دیگران.
تابناک را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید
نظرات بینندگان
درود بر نویسنده خبرگزاری تابناک...بسیار شیوا بیان شده بود
خيلي نمك نشناسيد بخدا
مشکل اساسی ما تو این مملکت این است که هر وقت درمورد این مشکلات از کسی انتقاد کردیم گفتن سیاسیش نکنین,اگه این اقایون جواب ندند و مورد انتقاد قرار نگیرند پس کی جواب بده?
مهندس جون ساختمان مال پنجاه ساله پیشه .
مگه چندساله نظام مهندسی به وجود آمده
تازه خودت میدونی نظام مهندسی تو امر ساخت و ساز نخودی محسوب میشه
یعنی الان مقصر این دو نفر بد بخت هستن که نتونستن خودشون را نگه دارند ؟ شما به بزرگی خودتون ببخشید. اصلا اگر اتش نشانی هم نمی امد مشکلی نبود . تجهیزات هم بوده اما وسایلی که به موقع کار نکنه همون بهتر و سنگین تر که اصلا نباشه لا اقل اون موقع زبان بعضی ها دراز نیست که سفسطه شده یا اون 5 نفر دیگه که نجات پیدا کردن با همین تجهیزات بوده. ممنون
سلام من دقيقاازاول حادثه تا اخردرمحل ناظر صحنه بودم؛بلى ماشينهاى اتش نشانى بموقع اومدند،ولى بخاطرعدم مديريت صحنه،شعله هاى ،اويزان شدن دوخانم كارگرازلبه پنجره ها،بهم ريختگى وشلوغ كارى خوداتش نشان هابه جاى انجام وظيفه يعنى خروج آب ازسر شلنك ها،تعلل دربموق راه اندازى پلكان بالابر ،نبودتجهيزات مثل تشك وغيره يك كم كارى درمحل حاكم بودكه اين دوخانم بدبخت جانشان رااز دست دادند.پس لطفا حاشيه پردازى ممنون،متراژ عرض وطول ساختمان بيمورد.فقط ميشه گفت شهردارى بااين امكانات جوابگوى كوچكترين بحران درتهران نيست.
با خواندن مقاله به نظر میاد نویسنده بیشتر دیدش سیاسی است تا کسانی که خواستار استعفا شهردار هستندیا اینکه ایشان درک درستی از معنای استعفا در این مواقع را ندارند.استعفا در این شرایط کم هزینه ترین و شرافتمندانه ترین کار ممکن جهت تخفیف الام مردم است
همشهری عزیز هرگز موضوع تخریب مطرح نیست .جبران خطا استعفا واخراج است تا دیگران خود را جمع وجور کرده واحساس مسولیت کنند
اقای محترم برعکس تلقی میفرمایید همه انهایی که گفتند شهرداراستعفادهد همه گفته اند ربطی بگروه ودسته ندارد کسی که قصورکرد فارغ از گروه بندیهای موجود باید استعفا دهد
اگر اين حادثه در يك كشور توسعه يافته رخ داده بود قطعا شهردار استعفا مي داد .
من به عنوان یکی از اعضای نظام مهندسی ساختمان، شوربختانه بیشترین قصور را متوجه همکاران خود میدانم. آن همکار عزیزی که به عنوان طراح یا ناظر، درکار خود اهمال وسهل انگاری میکند، مستقیماً در خون قربانیان حوادث احتمالی ساختمان درآینده سهیم است. لطفاً در مورد این ساختمان، چنانچه طراح ویا ناظر با اهمال کاری خود ویا تبانی با پیمانکار فرصت طلب، بدون در نظر گرفتن سیستم اعلام حریق،پلکان فرار،استحکام بنا... نسبت به امضاء پایان کار اقدام کرده را نه در شورای انضباطی نظام مهندسی، بلکه در دادگاه جنایی محاکمه نمایند.
خیلی پرتی
گل گفتی
دوستان عزيز. آيا بهتر نيست اعضاي شوراي شهر تهران از افراد متخصص اين كار مثل تحصيل كرده هاي عمران و شهر سازي و افراد با سابقه شايسته در شهرداريها انتخاب شوند
الان کلی تعمیراتی ماشین و کلی آموزشگاه زبان وجود داره که حتی یک کپسول معمولی آتش نشانی ندارند. تعمیرگاه هایی که هر لحظه در خطر ند و آموزشگاههایی که در فضایی کوچک فرزندان خردسال و کودکان در آن آموزش می بینند. یعنی تا برای اینها یک اتفاق دردناک نیفته نهاد یا مسوول یا رسانه ای برای پیگیری نیست؟
آخه وقتی خود شهردار دنبال اینه که یک شخص رو به عنوان مقصر پیدا کنه دنبال چی هستید ؟ خطا در اکثر موارد یک مشکل سیتمیه که از نوع استخدام و گزینش اون فرد تا آموزش اون فرد تا نگه داری و سروریس تجهیزات رو شامل میشه وقتی دیدگاه خود شهردار هم پیدا کردن نفر مقصره از رقبای سیاسیش چه انتظاری دارید؟
رقبا
یکم به حرف خودت فکر کن
مسئله رو سیاسیش نکنید . مدیری که اشتباه بکنه باید استعفا بده . ربطی به اصلاح طلب اصولگرا نداره.
باید استعفا میداد . من تمنا دارم خواهش دارم . با سیاست زدگی قانون هایی که سالهاست تو جوامع مختلف اجرا شدن و می شن رو به گند نکشیم . درسته که الان تو این مورد داره سیاست بازی می شه . ولی اصل استعفا باید حمایت بشه . چه تو اتفاق اتوبان قم . که باید وزیر نیرو استعفا میداد . چه الان . چه آینده . ربطی هم نداره مسئول به کدوم حزب سیاسی وابسته است
دیدگاه خود را بنویسید
سایت تابناک از انتشار نظرات حاوی توهین و افترا و نوشته شده با حروف لاتین (فینگیلیش) معذور است.