رفتن به محتوای اصلی
آخرین خبرتصویری از سفر رهبر شهید به چین؛ ‏سال ۱۳۶۸
4بازدید
۳۲

برای یک فقدان چندین و چند ساله؛

چرا ناداوری حتی در تهران هم می‌خواست کشتی ما را زمین‌گیر کند؟

آمار می‌گوید، ورزش ایران در رشته‌های گوناگون هشتاد‌ کرسی بین‌‌‌المللی را از آن خود کرده است، اما خودمان بهتر از هر کسی می‌دانیم که هیچ‌ کدام از این کرسی‌ها تأثیرگذار نیست که اگر بود، اینچنین نمی‌شد که روس‌ها و آذربایجانی‌ها و قزاق‌ها با لابی‌گری خود بخواهند به یاری داور کمر تیممان را در تهران و در سالن هفتم‌تیر و پیش چشم شش‌هزار هوادار پر شور بشکنند.

چرا ناداوری حتی در تهران هم می‌خواست کشتی ما را زمین‌گیر کند؟
چرا ناداوری حتی در تهران هم می‌خواست کشتی ما را زمین‌گیر کند؟جمعه‌ای که گذشت، تیم ملی کشتی فرنگی کشورمان با همه حاشیه‌هایش قهرمان جهان شد؛ اما چیزی که حتی در شادی پس از پیروزی ایران نیز همه را آزار می‌داد، لحظاتی بود که داوران در خاک خودمان هم می‌خواستند با ناداوری کمر تیم را بشکنند. وقتی وضعیت ما در کشتی ـ که جز ابرقدرت‌ها هستیم ـ ‌این گونه‌ است، دیگر نباید از تضییع حقوقمان در رشته‌های دیگر ناراحت باشیم.

به گزارش «تابناک»، ناتوانی ورزش ایران در پرورش مدیرانی که بتوانند کرسی‌های بین‌المللی را کسب کنند و همین ‌طور از دست دادن کرسی‌های بین‌المللی ورزشی در سال‌های اخیر، دیگر مسأله تازه‌ای نیست و تنها هر ‌گاه که حقوق ورزش ایران به دلیل نداشتن فردی در بالا‌ترین سطوح تصمیم‌گیری رشته‌ای پایمال شده، همه به این فکر افتاده‌اند که چرا کسی نیست تا حقوق ورزشکاران ایرانی را استیفا کند.

سال‌هاست که کمیت ورزش ایران در این زمینه لنگ است و هر بار به بهانه‌ای، این زخم قدیمی سر باز می‌زند؛ این ‌بار اما حضور لالوویچ، رئیس فیلا در تهران به‌ همراه ناداوری‌های عجیبی که در جریان رقابت‌های جام‌جهانی تهران رخ داد، موجب شد تا همه بار دیگر برای نبود ‌مدیران تأثیرگذار ایرانی در سطوح بالای مدیریتی فیلا و امثالهم حسرت بخورند؛ آن هم در ساختار عجیبی مانند فیلا که لابی‌گری بر هر چیز‌ ارجحیت دارد.

اما نکته جالب اینجاست که نقطه مشترک همه این آه و افغان‌ها، متهم کردن عوامل بیرونی است. خارجی‌هایی که اجازه نمی‌دهند، پست‌های بین‌المللی به ایران برسد و فرصت حضور در دیپلماسی بین‌المللی، سهم ایران شود، بی‌آنکه خیلی از کوتاهی‌ها یادمان بیاید.
کوتاهی از این جهت که بواقع باید بپذیریم که ما مدیری در کلاس جهانی نساختیم که هم کشتی بداند و هم بتواند در سطوح بالای مدیریتی فدراسیون جهانی کشتی تأثیرگذار باشد.
البته ما ‌‌نه تنها در کشتی ‌که در بیشتر رشته‌ها نیز مدیرانی تأثیرگذار نداریم که بتوانند کمکی به ورزش کشورمان در مناسبات بین‌المللی کنند. آمار می‌گوید، ورزش ایران در رشته‌های گوناگون هشتاد‌ کرسی بین‌‌‌المللی را از آن خود کرده است، اما خودمان بهتر از هر کسی می‌دانیم که هیچ‌ کدام از این کرسی‌ها تأثیرگذار نیست که اگر بود، اینچنین نمی‌شد که روس‌ها و آذربایجانی‌ها و قزاق‌ها با لابی‌گری خود بخواهند به یاری داور کمر تیممان را در تهران و در سالن هفتم‌تیر و پیش  چشم شش‌هزار هوادار پر شور بشکنند.

واقعیت موجود این است که ما زبان بین‌المللی ورزش را بلد نیستیم و ‌نمی‌توانیم با لابی‌گری شانس خود را برای کسب میزبانی جام ملت‌های فوتبال آسیا بالا ببریم؛ بنابراین، مجبوریم به شیخ سلمان باج بدهیم تا ما را در میان گزینه‌های میزبانی نگه دارد.

مثال معروف این ماجرای اشتباه عجیب سعیدلو و کفاشیان در از دست دادن کرسی AFC است. وقتی سعیدلو سودای حضور در هیأت رئیسه AFC را در سر می‌پروراند، نمی‌دانست زبان بومی او در برابر زبان بین‌المللی مدیران AFC کارگر نیست. این شد که وقتی بن‌همام به او پیشنهاد داد تا کنار برود و در عوض کفاشیان بر یکی از صندلی‌های هیأت اجرای AFC بنشیند نپذیرفت، چرا که حریف سریلانکایی را در حد خود نمی‌دید؛ اما نتیجه‌اش چه شد؟ مرد سریلانکایی که پیش از برگزاری انتخابات، حضورش ‌محرز شده بود، وارد هیأت رئیسه شد و کفاشیان و سعیدلو، دست خالی به تهران بازگشتند.

در پایان باید گفت، رخدادهایی از این دست در رشته‌های گوناگون کم نیست؛ رخدادی که برای خادم در حاشیه المپیک لندن روی داد و او را از رسیدن به کرسی در فیلا محرم کرد یا تلاش هادی ساعی برای عضویت در کمیسیون ورزشکاران IOC همه و همه نمونه‌هایی است برای اینکه بهتر بدانیم بیشتر از اینکه غریبه‌ها بخواهند دست ما را از رسیدن به کرسی‌های بین‌المللی کوتاه کنند، این خود ما‌ بودیم که با نابلدی و ناآگاهی‌مان به مناسبات بین‌المللی این توفیق را از خودمان و ورزشمان گرفتیم.
Googleافزودن تابناک به منابع ترجیحی گوگل

تابناک را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید

اشتراک گذاری

گزارش خطای خبر

اگر اشتباهی در این خبر دیدید، به تحریریه اطلاع دهید.

نظرات بینندگان

انتشار یافته:
۳۲
در انتظار بررسی:
۰
غیرقابل انتشار:
۰
اشنا

باید انگلیسی بلد باشی اینها که گفتید فارسی هم بلد نیستند

گهرخاني

چون ما عرضه نگه داشتن محمد بناي خودمان را هم نداريم انوقت مي خواهيم از حقمان در فيلا دفاع كنيم

ناشناس

لطفا به این هم اشاره کنین که اگر ما خوب کار کنیم نیاز به چنین کرسی هایی، به قول شما، نیست. مگر والیبال با کرسی والیبال شد؟

فردین

مشکل دیگر دید عمومی مردم دنیا به کشور ماست که داوران نیز مستثنی نیستند. وقتی خیلیها به دلیل تبلیغات و هم حماقتهایی که مسولین ما انجام داده اند کم کم از ایران و ایرانی متنفر می شوند، خود به خود در عدالتشان در قضاوت حتی ناخواسته تاثیر می گذارد.

روحی

متاسفم در همه زمینه ها حتی غیر ورزش هم ما دچار این ضعف بزرگ هستیم متاسفانه

ناشناس

از ماست که بر ماست.

ناشناس

خوب اگر قدرت نداریم کشتی را تحریم کنیم ؟؟؟؟؟؟

ایرانی

اگر از علی دایی هم حمایت کنند !!!!
اون هم می تونه پست و قدرت پیدا کنه همین الانم یه چهره ی شناخته شده ی بین المللی

رضا

داوران زمینه را شل میبینند حق را نا حق میکنند مربیهای ما اصلا اعتراض نمیکنند کشتی برده را داشتن به نفع روسیه تمام میکردن مربیها ما هم نگاه میکردن

ناشناس

ناداوری بهانه است . از وقتی من بچه بودم تا الان که 33 سال دارم همیشه در صورت باخت گزارشگران می گفتند ناداوری شده . در صورتیکه اگر خوب باشی مثل این دوره جام جهنی در صورت ناداوری هم میتوان قهرمان شد .

ناشناس

نویسنده محترم یک طرفه نباید به قاضی رفت. اگه ناداوری بود مربی های ما می توانستند اعتراض کنند و دوباره بررسی شود ما به قوانین اگاهی نداریم من یک بار هم ندیدم مربی ایران اعتراض کنه در صورتی که هر موقع اشتباده داوری بود مربی های تیم های دیگه درخواست تجدیدنظر می کردند و نتیجه هم می داد.

ناشناس

سامان دهی امور مالیاتی کلید راه اندازی اقتصاد است.

ناشناس

بلاخره يك پيدا شد وحرف حق رو زد
ا

ناشناس

واقعا خاك بر سرشون به جاي يادگيري دانش كافي فقط رشوه دادنو ياد گرفتند.

كيان

دوستان رسانه اي نوشتن شما الگوست:
"يك فقدان چندين و چندساله" غلط است به جاي آن بايد بنويسيد:
"فقداني چندين و چند ساله"

ناشناس

اصولاً ما در سطح کلان کشور مدیر قابل بسیار بسیار کم داریم و تمامی مشکلات فعلی ملت ناشی از همین حضور مدیران ناقابل لکن وابسته است.

حسین

حالا سعیدلو کجاست پاسخ دهد.
او تصور میکرد که در هرجای دنیا معاون رییس است.
آیا نباید می فهمید در همین کشور هم کسی او را قبول نداشت؟

ناشناس

دلیلش نمی دونی چیه خیلی واضحه. ببین چند تا مدیر با لیاقت راس کارند.

بيژن

متاسفانه مربيان ما جرات اعتراض نداشتند واين موضوع تماشاچيان را زجر ميداد. وقتي داور بجاي سوريان يك امتياز رابه اشتباه به رقيب روسي ميدهد ويا دهها ناداوري ديگر در بازي فينال باروسها انجام ميشود ومربيان روس مرتب اعتراض ميكنند وما هيچ. اين ضعف مربيان ماست كه به روشني در بازيها ديديم.

ali

وقتي مسئولين و مديران داخل كشور يكديگر رو قبول ندارن و منم هستن چگونه انتظار داشته باشيم بيگانگان از ما حمايت كنن؟؟مشكل از خودماست

دیدگاه خود را بنویسید

سایت تابناک از انتشار نظرات حاوی توهین و افترا و نوشته شده با حروف لاتین (فینگیلیش) معذور است.

تابناک در صفحهٔ اصلی گوشی

با افزودن تابناک به صفحهٔ اصلی، همین نسخهٔ سایت را با یک لمس باز کنید.

  1. در مرورگر، دکمهٔ اشتراک‌گذاری را بزنید. این دکمه ممکن است داخل منوی مرورگر باشد.
  2. گزینهٔ افزودن به صفحهٔ اصلی (Add to Home Screen) را انتخاب کنید.
  3. اگر گزینهٔ Open as Web App نمایش داده شد، آن را روشن نگه دارید و افزودن (Add) را بزنید.

اگر این گزینه را نمی‌بینید، صفحه را در مرورگر Safari باز کنید.