مجبور شدم به هر قیمتی شده ...؛
وقتی ویژگیهای زشت اینقدر نهادینه شده که تبلیغشان میکنیم!
خانمی به قصد خرید محصولی خاص، عصر یک روز به فروشگاه سر میزند و با قفسههای خالی آن محصول روبه رو میشود تا دست از پا درازتر، مجبور شود فردا زودتر به فروشگاه برود. البته زودتر رفتن هم کفایت نمیکند تا اینکه خانم جوان با بیان اینکه «مجبور شدم به هر قیمتی که شده...» محصول را بخواهد و زودتر از افرادی که در صف هستند ...

به گزارش «تابناک»، سال های سال است از ایستادن در صف برای انجام امور گوناگون، حکایت ها ساختهایم؛ اما آنچه آشکار و روشن است، این همه حکایت سازی و تکرار صف ایستادن هم نتوانسته کاری کند تا اصول صف ایستادن را دریابیم، به کار ببندیم و نهایت امر نشان دهیم صف بستن را آموختهایم.
این را هنگامی میشود فهمید که سال ها پس از برچیده شدن پخش کالا به روش کالابرگ، سبد کالایی توزیع میشود یا پرداخت خاصی برای قشر خاصی رقم میخورد. آن هنگام است که میبینیم چگونه حاصل سال ها تجربه در صف ایستادن، هنوز نتوانسته مانع در صف زدن برخی شود، نتوانسته نظم و ترتیب را آموزش دهد و خلاصه در یک کلام نتوانسته احترام به حقوق دیگران را نهادینه کند.
سال های سال است هرچه نانوایی ها مدرن تر شده و بهره بردن از برخی ابزارها، سرعت پختشان فزونی یافته، هرچه شمار بانک ها و شعباتشان افزون شده و تجارت الکترونیک خیلی امور را از شعبات بیرون برده، هرچه حمل و نقل تکان خورده و با آمدن امثال بی آر تی و مترو، تسهیل در رفت و آمد صورت گرفته و هر تغییر دیگری رقم خورده، نه تنها بساط صف ایستادن برچیده نشده که هیچ، بلکه گاه با ظهور پدیدههایی چون دستگاه نوبت دهی، آفات جدیدی هم بر آفات قبلی افزوده شده است.
هرچند این مشکلات متعدد هستند و برخی با پذیرششان، نشان میدهند که از وجود بیماری آگاهند، برخی به کل همه چیز را انکار میکنند و این انکار گاه تا آنجا پیش میرود که این جای زشتی و زیبایی عوض میشود؛ مثل تبلیغاتی که به تازگی از رسانه ملی پشت سر هم پخش میشود و یک ویژگی زشت در آن به عنوان خصیصهای مثبت بروز مییابد.
در این تبلیغ میبینیم که خانمی به قصد خرید محصولی خاص، عصر یک روز به فروشگاه سر میزند و با قفسههای خالی آن محصول مواجه میشود تا دست از پا درازترريال مجبور شود فردا زودتر به فروشگاه برود. البته زودتر رفتن هم کفایت نمیکند تا اینکه خانم جوان با بیان اینکه «مجبور شدم به هر قیمتی که شده...» محصول را بطلبد و زودتر از افرادی که آن سوی قفسه ها منتظر رسیدن نوبتشان هستند، از پشت قفسه ها خود را به آن کالا رسانده و خارج از صف آن را برباید!
شاید «ربودن» واژه درستی برای بیان آنچه در این تبلیغ به تصویر کشیده شده نباشد؛ اما اگر بدانیم وقتی هر جا صفی دایر شده، رعایت نکردن صف علاوه بر رعایت نکردن حقوق دیگران، به معنای بهره جستن بدون زحمت است، در معنا تفاوت چندانی میان این کار و ربودن نمیتوان یافت.
با این مقدمه، به نظر شما چرا اتفاقی تا این اندازه زشت، دستمایه تبلیغی خوش آب و رنگ برای عرضه محصولی شده که تولید کنندگانش مدعی هستند، برتری محسوسی به نسبت دیگر محصولات مشابه دارد؟ آیا تولیدکننده ای که در تبلیغ نشان میدهد به هر قیمتی شده میتوان چیزی را به دست آورد، قابل اعتماد است یا شاید موفقیت شرکتشان نیز با چنین فرمولی به دست آمده باشد؟
به نظر شما چگونه ایرادی تا این اندازه بزرگ، علاوه بر آنکه از چشم تولید کننده (سفارش دهنده و احتمالا تأیید کننده تبلیغ) از چشم نویسنده، بازیگر، کارگردان و عوامل صحنه، مسئول تأیید کننده در رسانه ملی، ناظر پخش و... دور مانده است؟ چگونه انبوه مردم متوجه این نقیصه نشده و در اثر واکنش ایشان، مشکل پیدا نشده است؟ آیا جز این است که همه اینها میتواند شاهدی بر نهادینه شدن مشکل در جامعه باشد؟
بی گمان با کمی انصاف، درخواهیم یافت گنجاندن دیالوگی مثل این تنها از ذهنی تراوش میکند که گاه حاضر است به هر قیمتی شده در صف بزند، حاضر است حق مردم را برای موفقیت خود ندید بگیرد و شاید فردای روز برای حق بزرگتر هم همین فرمول را رعایت کرده و دیگران را ندید بگیرد و... !
بدین ترتیب، میتوان نتیجه گرفت که این ایراد تنها به چشم کسانی نمیآید که آنها هم با نویسنده تفاوت فکری چندانی ندارند؛ از آنها که رنگ و لعاب، پوشش، جلوه های ویژه و هزار و یک نکته دیگر در تبلیغ برایشان مهم است اما این حق خوری به چشمشان نیامده که توقع ممیزی از ایشان داشته باشیم، تا مایی که همیشه نقد به تبلیغات را خوب بلدیم، ولنی کات برخورنده موجود در آن به جایی از ما برنمیخورد!
اکنون میشود این ایراد عمومی را بپذیریم و با آگاهی از ابتلایمان به این بیماری، سعی در درمان کنیم و میشود همه چیز را منکر شده و همچنان به خوبی و خوشی روزگار گذرانیم؛ البته به شرطی که از آن دسته افراد نباشیم که گاه وقتی میبینند کسی به صف زد و جلوتر از ایشان کارش را انجام داد، اعتراض میکنند و گاه به زمین و زمان گیر داده و با یاد کردن از خرابی اوضاع جامعه، خود را مجاز میدانند به صف بزنند!
تابناک را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید
نظرات بینندگان
متشکر
نه سازنده کلیپ تبلیی مقصر است نه شرکت ارائه دهنده محصول . این واقعیت جامعه ماست که حالا درقالب تبلیغ یک کالای خاص بطرز بدی حالمان را می گیرد . جاده شمال هرهفته موقع برگشت مسافران همینگونه است. وبی ملاحظه گی از ضعیف وقوی پراید تا لکسوس بروز میکند وجالب اینجاست که همه خلاف می کنند ولی هیچکس تحمل خلاف دیگران را ندارد . وفوری اعتراض کرده ومدعی میشود . تو یکی از خیابونا که یکطرفه بود یک نفر جلو یکی را گفته بود وبهیچ وجه راه نمیداد وبا لحن بسیار بدو توهین امیزی نسبت به ورود ممنوع امدن ماشین روبروئی اعتراض می کرد . درحالی که خودش 15متر فبل ورود ممنوع امده بودوتاره وارد خیابان یکطرفه شده بود .باید فرهنگ سازی شود واحترام به حقوق دیگران نهادینه شود واین باید از دولت وبزرگان شروع شود که الگوی مردم هستند ومجریان قانون . طرح ترافیک ویا ذوج وفرد مفهومی جز تبعیض ندارد . چرا یک عده بروند وبقیه نروند وهرکس پولدارد برود وندار نرود و..........................
مگه اون تبلیغی که دانشجو سر کلاس چیپس میخوره و استاد میاد بالای سرش و اون هم باهاش چیپس میخوره رو یادتون رفته؟
آفرین! به خاطر این مطلب خیلی ازتون ممنونم.
برو بابا موضوع ازین بی ارزش تر نبود بپردازی؟
یه بچه میدونه که اون فقط یه تبلیغه، توکه بزرگی ماشالله
خوش بحال خودمان که خیلی وقت است موقع تبلیغات کانال را عوض میکنیم.خود برنامه ها هم ارزش دیدن ندارن.تبلیغات که دیگه رو اعصابن
تبلیغات ما از همه نظر صفر
اکثرتبلیغات جلف ومسخره است
ای قا مملکت ما کلا اینطوره
درسته. تبليغ بسيار سخيف و داراي بدآموزي هست.
من که از این نوشته هیچ چیزی نفهمیدم
تابناک حالم بهم میخوره از این تبلیغ آشغال
پیله کن بهش تا حذفش کنن
واقعا" این تیزر اینقدر ارزش وقت صرف کردن رو داشته که شما این همه قلم فرسائی کنی بابا بی خیال اینقدر موضوعات مهم هستند که این مسائل اصلا نباید به چشم بیان خدا یه پول قلنبه به من بده
یعنی از دروغ گفتن هم بدتره؟
وقتی صدا سیما 4 تا کارشناس میاره برنامه جا م جهانی و در کمال بی ادبی به هرکدوم فقط 2 دقیقه وقت حرف زدن میده، و مابقی وقت دو نیمه رو میده به پیام بازرگانی، مشخصه که فقط پول رو مد نظر قرار داده و خیلی به فکر فرهنگ سازی نیست. کاش رسیدگی بشه
مطلب جالب و ظریفی است اما..........مگر فراموش کردیم فقط بخاطر بلیط بخت ازمائی که بهزیستی زمان شاه منتشر میکرد انهارا متهم به نشر قمار کردیم و حکم تکفیرشان را صادر کردیم ؟ حالا سوال اینست در فروش رب گوجه فرنگی چه سودی نهفته که جایزه یکمیلیارد و صد میلیونی میدهد ؟ مگر اینکهمگر اینکه انرا به بهائی بسیار بیشتر از نرخ واقعی بفروشد در حقیقت خریداران رب کالا و بلیط بخت ازمائی را باهم یکجا میخرند کسی هم نیست اعتراض کند اقایان لقمه مردم را به حرام الوده نکنید و اعتبرو...........
ای آقا تمام این تبلیغاتها ایراد دارند از آنجا که خانمها با حس خاصی و با صدای نازی حرف میزنند و ته دل جونها رو میلرزون گرفته تا انجا که جایزه میگذارند با پول خریدار اگر راست میگویند بجای جایزه قیمت را کاهش دهند
به نظر من نویسنده این متن ، اصل پیام را درک نکرده اند ، ما بینندگان دقیقا همان اصل پیام را درک کردیم که شرکت تبلیغات کرده و آن ارزش آن کالا است . والبته کمی هم آنرا آب و تاب داده است ولی نویسنده ستور فوق الذکر همه چیز را با دید نقد نگاه می کند .در حقوق یک قانون هست اعتبار معانی ، با الفاظ ظاهری آنها است نه با اعتبار مسایل ثانویه که از آنها انتزاع می شود .
اغلب شیوه های تبلیغاتی تو کشور ما از بس زشتن اغلب برای صاحب محصول نتیجه ی عکس دارن
احسنت
دیدگاه خود را بنویسید
سایت تابناک از انتشار نظرات حاوی توهین و افترا و نوشته شده با حروف لاتین (فینگیلیش) معذور است.