عزاداری عجیب در یکی از محافل مذهبی تهران

منظور از عزاداري يعني كه دل انسان از ظلمي كه به سيدالشهدا ع و ياران و خانوادش شده به درد بياد والبته كه اگر دل بسوزه نتيجه اون ميشه اشك كه از چشم سرازير ميشه و اين ميسر نميشه مگر اينكه احساس كني كه اونا واست عزيزن و تو قلبت جادارن چطور برا از دست دادن عزيزت زار زار گريه ميكني خوب كدوم عزيز بالاتر از پسر پيغمبر اونكه همه چيزشو در راه زنده شدن دين جدش داد.ممنم دعاكنين البته وقتي كه دلتون شكست ياحق

قريب به 55 سال پيش در يزد دسته اي بنام نقل زن كه هركدام دو قطعه تخته در كف دست داشتند با صدا در آوردن هماهنگ آن شبيه به وضعيتي كه تعريف ميشود بصورت دسته در روز تاسوعا وعاشورا بيرون مي امدند

این که گفتی بیشتر به جشن و شادی شبیه

یک روز در نمایشگاه قرآن تهران یک غرقه دار نوار یکی از مداخان معروف را گذاشته بوذ که طبق نظر آیت اله مکارم از جمله کفریات را می خواند. به مسئول غرقه گقتم طبق نظر علما این اشعار درست نیست. او به من گفت اینها راز و رمزی است که میان عاشقان اهل بیت با آنان ردوبدل می گردد و شاید افرادی حتی علما نیز از درک آن عاحز باشند. اگر در یک نمایشگاه رسمی کفریات و شرکیات بخش شود و کسی مانع نشود و آن را درست بدانند خوب اعضای این هیات هم می گویند اینگونه با اهل بیت ارتباط دارند. چه اشکالی دارد.

وهذا یوم فرحت به آل زیاد و آل مروان بقتلهم الحسین (ع)

چه اشکال داره بزار ید راحت باشند

آیا توقع کنترل همه چیز توسط نهادها و دولت ، توقع درستی است ؟

هیاتها این روزها دنبال مطرح شدن و دیده شدن هستند و امام حسین و محرم یک بهانه است. وقتی که بچه هیاتی های ناب در این انحرافات گیر افتاده اند از این عوام که رقص را جای عزاداری اشتباه گرفته اند چه انتظاری هست.

نظارت بر عزاداريها.....! نظارت بر دم و دستگاه امام حسين! خطرش بيشتر از اون انحرافه نيست؟

وا !!! بلا بدور!!!!!!!

دست نمیزنند بلکه سنگ هایی که در دست دارند رو به هم میکوبند

این سبک عزاداری عربها است

حالا سینه زنی را چه کسی اختراع کرده؟ سینه زنی هم بدعتی است در اسلام.

وقتی می خواهند فقط بر تشنگی حسین گریه کنیم چه انتظاری دیگری می توان داشت؟انحراف از آن نقطه آغاز شده

عجيبه كه تا حالا كليپش بيرون نيومده !!!!!

خدایا کجا داریم میریم.....

عزاداری های امام حسین (ع) باید در مساجد و اماکن مقدس صورت پذیرد تا قابل کنترل باشد.

شهریورماه همین امسال یه عروسی رفته بودم که خانواده داماد از اهالی بجنورد بودند
اگر درست فهمیده باشم اینی که شما نوشتید شبیه رقصی بود که توی اون عروسی دیدم
منتها مراسم عروسی کجا و مراسم عزاداری آقا اباعبدالله(ع) کجا
متاسفم

1) دست ها به هم نمی خورند، بلکه سنگ (که امروزه چوبی است) در دست ها به هم می‌خورد.
2) عزاداری در تهران نیست و در استان دیگری است.
3) مراسم سنگ زنی، یک بدعت جدید نیست. بلکه مراسمی با قدمتی بسیار طولانی است که در بسیاری از نقاط ایران به اشکال مختلف اجرا می شود.
4) اگر این مراسم به جای ایران، مثلاً در پاکستان اجرا می‌شد، از آن کلی تمجید می‌شد، اما حالا که مراسم در ایران برگزار می‌شود، که نویسنده‌ی این مطلب و امثال او آن را ملک طلق خود می‌دانند و هیچ چیزی خارج از دایره‌ی مجازی که آن‌ها تعیین می‌کنند نبایست در آن انجام گیرد، به شدت مراسم پرقدمت سنگ‌زنی تقبیح می‌شود.

خوب همین نوع سینه زنی در جنوب کشور و هم کشور پاکستان مرسوم است. اگه مشکل داره پس چرا بعد از 500-600 سال تازه مطرح می شود؟