نه تنها قوانین و وظایف که واژهها هم از فراموشکاری مسئولان در امان نیستند؛
در شوش نه «متجاهر» معنی دارد، نه قانون و نه مأمور قانون! +عکس
سراسر محله پر است از معتادانی که همه جا پخش اند؛ پیاده روها، کنج دیوارها، کنار جوی آب و...؛ جمعیتی که از استعمال مخدرهای مختلف مقابل چشم کسبه، اهالی محل و رهگذران نیز ابایی ندارند و آنقدر در اعتیاد غرق هستند که در زمانی که دود نمیکنند نیز ابزار استعمال مخدر را در دست دارند.

خیابان را که یک بار بالا و پایین کنید، از همه قشر معتاد خواهید دید؛ پیر، جوان، خوشتیپ، ژنده پوش، مرد، زن و...؛ جامعه ای کامل از افرادی که چه قانون شکن خطابشان کنیم، چه بیمار و چه متجاهر، دیده نمیشوند و کسی کاری به کارشان ندارد.
به گزارش «تابناک»، این جملات که خواندید، نه در توصیف جایی در ینگه دنیا یا شاخ آفریقا، که در تشریح وضعیت یکی از قدیمی ترین محلات تهران نوشته شده اند؛ محله ای که نام از ایران باستان گرفته، ولی آنچنان اوضاع و احوالش مدرن و امروزی است که جان دادن در خیابان هایش نیز به چشم کسی نمیآید؛ درست مثل فیلم های سیاهی که داستان برخی شهر هرت ها را روایت میکند!
صحبت درباره محله «شوش» است؛ محله ای در جنوب پایتخت بزرگ کشورمان که روزهای پایان هر هفته میزبان شمار زیادی از هموطنانمان است که از راه های دور و نزدیک خود را به آنجا رسانده اند تا در بازار ظروف کریستال و لوازم آشپزخانه آن قدم زده و اجناس مورد نیاز خود را با نرخی مناسب تأمین کنند و در طول هفته، بازارهای دیگر آن میزبان خریداران لوازم یدکی خودرو و قطعات دست دوم است؛ بازاری شلوغ که در کنار آن، واقع شدن محله در مسیر رفت و آمد برخی محلات، بر شدت ترافیک خیابان هایش میافزاید، ولی این همه جریان زندگی نیز نتوانسته مانع از شکل گیری پاتوق معتادان در این محله شود.
سراسر محله پر است از معتادانی که همه جا پخش اند؛ پیاده روها، کنج دیوارها، کنار جوی آب و...؛ جمعیتی که از استعمال مخدرهای گوناگون جلوی چشم کسبه، اهالی محل و رهگذران نیز ابایی ندارند و آنقدر در اعتیاد غرق هستند که در زمانی که نمیکشند نیز ابزار استعمال مخدر را در دست دارند.
به گزارش «تابناک»، این جملات که خواندید، نه در توصیف جایی در ینگه دنیا یا شاخ آفریقا، که در تشریح وضعیت یکی از قدیمی ترین محلات تهران نوشته شده اند؛ محله ای که نام از ایران باستان گرفته، ولی آنچنان اوضاع و احوالش مدرن و امروزی است که جان دادن در خیابان هایش نیز به چشم کسی نمیآید؛ درست مثل فیلم های سیاهی که داستان برخی شهر هرت ها را روایت میکند!
صحبت درباره محله «شوش» است؛ محله ای در جنوب پایتخت بزرگ کشورمان که روزهای پایان هر هفته میزبان شمار زیادی از هموطنانمان است که از راه های دور و نزدیک خود را به آنجا رسانده اند تا در بازار ظروف کریستال و لوازم آشپزخانه آن قدم زده و اجناس مورد نیاز خود را با نرخی مناسب تأمین کنند و در طول هفته، بازارهای دیگر آن میزبان خریداران لوازم یدکی خودرو و قطعات دست دوم است؛ بازاری شلوغ که در کنار آن، واقع شدن محله در مسیر رفت و آمد برخی محلات، بر شدت ترافیک خیابان هایش میافزاید، ولی این همه جریان زندگی نیز نتوانسته مانع از شکل گیری پاتوق معتادان در این محله شود.
سراسر محله پر است از معتادانی که همه جا پخش اند؛ پیاده روها، کنج دیوارها، کنار جوی آب و...؛ جمعیتی که از استعمال مخدرهای گوناگون جلوی چشم کسبه، اهالی محل و رهگذران نیز ابایی ندارند و آنقدر در اعتیاد غرق هستند که در زمانی که نمیکشند نیز ابزار استعمال مخدر را در دست دارند.
{$sepehr_album_25437}
اوضاع به قدری وخیم است که میتوان بی اطلاع از مواد مخدر، انواع آن و نحوه استعمالشان قدم زدن در این محله را شروع کرد و به ساعت نکشیده، با کوله باری از اطلاعات در این خصوص، محله را ترک کرد. با انبوهی از خاطرات سیاه و رنج آور که بعید است از ذهن بینندگانِ تازه وارد به سادگی زدوده شود، چون نه طبیعی هستند و نه انسانی.
تصویر معتادانِ کارتن خوابی که مدتی است برخی پاتوق هایشان در محله هرندی یا همان دروازه غار نابود شده و بر شمارشان در شوش افزوده تا این پرسش پیش آید که آیا این موضوع قانونی و قابل قبول است؟ آیا حضور این همه معتاد که از استعمال مخدر مقابل چشم هیچ کسی ابایی ندارند و تمامی نیازهای اولیه و بدوی زندگی شان را در خیابان تأمین میکنند، با هیچ بند و ماده قانونی در تعارض نیست و شهروندان ساکن این محله و رهگذران حق شکایت در این خصوص را ندارند؟
عابرانی که قصد دارند از عرض خیابان عبور کرده و در پل هوایی با معتاد مواد فروشی مواجه میشوند که در حال بسته بندی و اصطلاحا «پک کردن» شیشه است، چطور؟ آیا حق ندارند نگران تأمین جانی خود باشند و انتظار داشته باشند مأموران انتظامی به این وضع پایان دهند؟ پس چگونه است که هیچ اتفاقی نمیافتد؟
مگر نه اینکه نیروی انتظامی موظف است به این مسائل ورود کرده و همان گونه که سخنگوی ناجا گفت، نسبت به جمع آوری معتادان متجاهر اقدام کند؟ مثل همان ایامی که تازه این لغت «متجاهر» را به کار می بردند، گوش شهروندان را به آن آشنا می کردند و با دستگیری معتادانِ بی خانمان و کارتن خواب، آن را این گونه معنا میکردند که طرحی در راستای گردآوری معتادان و اعزام ایشان به مراکز ترک اعتیاد و نگهداری است. نکند این لغت هم مانند مجموعه قوانینی که در این باره وجود دارند و سال هاست فراموش شدهاند، به این بلای مسئولان دچار شده و از یاد رفته؟!
تصویر معتادانِ کارتن خوابی که مدتی است برخی پاتوق هایشان در محله هرندی یا همان دروازه غار نابود شده و بر شمارشان در شوش افزوده تا این پرسش پیش آید که آیا این موضوع قانونی و قابل قبول است؟ آیا حضور این همه معتاد که از استعمال مخدر مقابل چشم هیچ کسی ابایی ندارند و تمامی نیازهای اولیه و بدوی زندگی شان را در خیابان تأمین میکنند، با هیچ بند و ماده قانونی در تعارض نیست و شهروندان ساکن این محله و رهگذران حق شکایت در این خصوص را ندارند؟
عابرانی که قصد دارند از عرض خیابان عبور کرده و در پل هوایی با معتاد مواد فروشی مواجه میشوند که در حال بسته بندی و اصطلاحا «پک کردن» شیشه است، چطور؟ آیا حق ندارند نگران تأمین جانی خود باشند و انتظار داشته باشند مأموران انتظامی به این وضع پایان دهند؟ پس چگونه است که هیچ اتفاقی نمیافتد؟
مگر نه اینکه نیروی انتظامی موظف است به این مسائل ورود کرده و همان گونه که سخنگوی ناجا گفت، نسبت به جمع آوری معتادان متجاهر اقدام کند؟ مثل همان ایامی که تازه این لغت «متجاهر» را به کار می بردند، گوش شهروندان را به آن آشنا می کردند و با دستگیری معتادانِ بی خانمان و کارتن خواب، آن را این گونه معنا میکردند که طرحی در راستای گردآوری معتادان و اعزام ایشان به مراکز ترک اعتیاد و نگهداری است. نکند این لغت هم مانند مجموعه قوانینی که در این باره وجود دارند و سال هاست فراموش شدهاند، به این بلای مسئولان دچار شده و از یاد رفته؟!
تابناک



تابناک را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید
نظرات بینندگان
نوشته روی تیربرق جالب و دردآوره
باید توی گیومه میذاشتی
خشته نباشید گزارش توپی بود حال کردم
اینارو جمع کنی باید برایشان هزینه کنی اگر درآمدی برایشان داشته باشند مسئولین حتما سراغشان میروند
زن و بچه ما چه گناهی کرده اند که ما مجبوریم دراین محله زندگی کنیم آسایش نداریم از دست این معتادان و ولگردان نه شب نه روز
یعنی یه نفر تو مجلس این هارو نمیبینه.برای ساپورت پوشیدن ۳ ماه تو مجلس بحث بود .برای یه بازی فوتبال تمام عالم نطر دادند.برای این جور موارد که ابروی ایران هست کسی نظر نمیده.توریست اگه اینها رو دید که وحشت میکنه.عجب از خرد ما....
این چیه بابا یه جور مواد اومده میزنی زامبی میشی همه رو میکنی. وای ببخشید میخوری اسمش فلاکو هست همون فلاکت خودمون
آی گل گفتی
این که فقط عکس یک نغر بود
داداش این حرفارو ول کنید برید بشینید یه بست بزنید لامصب آدمو میکوبه سقف آسمون آره برو دادا حال کن متجاهر هستم از کنار خیابان
چه خواب راحتی
تاوقتي اينها به جزايرفاقد سكنه تخليه نشوند شهرها آرامش را به خود نخواهند ديد وقتي نيروي انتظامي برخورد ويا دستگير مي كند حداقل بعد ازيك يا دوروز طرف آزاد است ويك نيشخند ي هم به مامور مي زند و از طرفي عنوان مي شود كه مامور حقوق بشر را رعايت نكرده . ضمنا اول بايد با دانه درشتها برخورد شديد شود ويا سربه نيست شوند.
به نظر من معتاد بودن بیماری نیست بلکه جرم است.
ایشون کنایه زد . این منفی ها چیه ؟
خب پول نفتشو بهش دادت واونهم رفته باهاش موادخریده.
آره بابا
برای کمک به معتادین میتوان از NAیا گروه های مردم نهاد استفاده کرد به هر حال نباید فراموش کنیم که جامعه هم مقصر است و معتاد قربانیست ما همه در زندگی خطا می کنیم ولی انها برای ا شتباه وخطا ی خود تاوان سنگینی می دهند
افتضاحه ! همه جا همینطور شده. انقدر این مسئله علنی شده و قبحش از بین رفته که بچه های ما همه با این مواد آشنا شدن و به راحتی در موردش صحبت میکنن و براشون عادی شده اینکه دوستانشون عکس های خودشون رو در حال سیگار کشیدن به اشتراک میذارن باهاشون . یا از چشم های قرمزشون بعد از مصرف گل یا رول گل میذارن. چه جوری میشه بچه ها رو محافظت کرد؟ جامعه تاثیر بدی رو بچه ها داره!
اگر دهه 60-70 بود می شد این شعار را عملی کرد چون تعداد معتادان کم بود. چند وقت قبل به دنبال سردرد های میگرنی که داشتم به یک متخصص اعصاب مراجعه کردم. وضع مطب باور نکردنی بود. به ازای هر یک بیمار، 10 معتاد مراجعه کرده بودند برای ترک...جالبه خیلیهاشون با زن و بچه شون یا برادر یا پدرو مادرشون اومده بودند. قبح اعتیاد بدجوری ریخته. قدیمها معتاد یک فحش محسوب می شد و بی آبرویی بود. وضع مطب و شاد و شنگول بودن این جماعت آنقدر تصویر وحشتناکی بود که سردرد خودم را فراموش کردم. زیر پوست این جامعه فاجعه هایی عظیم تر از زلزله در شرف وقوع است
داداش بیخیال باش بزار سرشون گرم بشه اینم برنامه است دیگه دلبندم.
دیدگاه خود را بنویسید
سایت تابناک از انتشار نظرات حاوی توهین و افترا و نوشته شده با حروف لاتین (فینگیلیش) معذور است.