به بهانه تکرار ضرب و شتم دانش آموزان در رودبار جنوب و بازداشت معلم خاطی؛
تنبیه دانشآموز با جریمه هم تخلف است؛ مگر میشود معلمی نداند؟!
در مهرماه سال گذشته، مدیرکل ارزیابی عملکرد و پاسخگویی به شکایات وزارت آموزش و پرورش، از تعداد شکایات والدین دانش آموزان درباره تنبیه بدنی فرزندانشان خبر داد. به گزارش ایلنا، رحیم میرشاه ولد، از ثبت حدود 2000 شکایت طی سالهای 93 و 94 خبر داد؛ آماری عجیب که بیانگر بی قانونی در سطحی گسترده است.
سیلی زدن، ضربه با خط کش فلزی، شلاق، ضرب و شتم، لگد، پیچاندن گوش، فحاشی، فرو رفتن مداد در سر بر اثر شدت ضربه وارده و...؛ اینها تنها چند مورد از تنبیه های بدنی است که به تازگی در مدارس سراسر ایران رخ داده و رسانهای شده است؛ آن هم در حالی که نزدیک دو دهه از ممنوعیت تنبیه بدنی در مدارس می گذرد و قانونگذار مواردی خفیفتر از تنبیه بدنی را نیز غیرمجاز دانسته است.
به گزارش «تابناک»، آخرین نمونه از این دست، اتفاقی است که از جنوب کرمان به رسانهها راه یافته و بازتاب وسیعی در جامعه داشته است؛ اتفاقی که به استعفای مدیر آموزش و پرورش شهرستان منجر شد و حالا به فاصله چند روز از وقوع، به بازداشت معلم خاطی نیز منجر شده است. البته تنبیه بدنی در مدارس ایران اتفاقی بی سابقه نیست، آنقدر که میببینیم مورد اخیر در جایی رخ داده که چندی پیش، تصویر هولناکی از تنبیه دانش آموز به دست معلم منتشر شده بود؛ تصویر فرو رفتن مداد در سر دانش آموزکه دلخراش بود و چندی پس از تنبیه شماری از دانش آموزان این شهرستان به دلیل عجز از پرداخت شهریه رخ میداد!
تنبیه بدنی در شوش خوزستان، تنبیه بدنی در کرمان، تنبیه بدنی در الیگوردز در سال 94، تنبیه بدنی در استان گلستان، تنبیه بدنی با شلاق به دلیل عدم پرداخت شهریه در استان کرمان در مهرماه 95، تنبیه بدنی در استان شیراز در آبان ماه95، تنبیه بدنی در مدرسه ای در روستای تولوز از توابع خدابنده در زنجان در مهرماه 95، تنبیه بدنی در مدرسه ای در منطقه9 تهران در مهرماه 95، تنبیه بدنی با خط کش فلزی در رودبار جنوب در فرودین سال جاری و... . اینها تنها نمونه های محدودی از اتفاقات مشابهی هستند که مجال رسانه ای شدن یافته اند اما به رغم بحث ها و اظهارنظرهایی که از سوی کارشناسان این حوزه، اهالی رسانه و مردم صورت گرفته، تدبیری برای جلوگیری از تکرارشان اندیشیده است.
تنبیه بدنی ممنوع!
در سال 1379 تنبیه بدنی طی آیین نامه اجرایی مدارس به طور کلی و به هر شکلی ممنوع اعلام شد. ماده 77 این آیین نامه مقرر می دارد: «اعمال هرگونه تنبیه دیگر از قبیل اهانت، تنبیه بدنی و تعیین تکالیف درسی جهت تنبیه ممنوع و در اعمال تنبیهات نباید بین دانش آموزان تبعیض و استثنایی قائل شد.» صراحت این ماده قانونی به اندازه ای است که هر کسی با حداقل سواد هم می تواند متوجه منع اکید مقنن درباره تنبیه بدنی در مدارس شود. با این حال چطور ممکن است معلمین استخدامی آموزش و پرورش این یک سطر قانون را متوجه نشده باشند؟ آیا نمی توان این گونه تصور کرد که بسیاری از معلمین حتی یک بار هم به قانون اصلی شغلشان رجوع نمی کنند؟
از سوی دیگر، قانونگذار در متن این ماده بیان کرده است که تعیین تکالیف درسی جهت تنبیه هم ممنوع است؛ بنابراین وقتی تعیین تکلیف برای تنبیه منع شده، چطور می شود دانش آموزان را تنبیه جسمی کرد؟
گفتنی است، در سطح بین الملل هم قوانین بسیاری برای جلوگیری از تنبیه بچه ها در نظر گرفته شده است. کنوانسیون حقوق کودک مورخ نوامبر 1989 از جمله این قوانین است که در فصل های گوناگون به حمایت از کودکان پرداخته است. همچنین است، قانون حمایت از کودکان مصوب 1381 در مجلس شورای اسلامی که در ماده 5 خود مقرر می دارد: «کودک آزاری از جرایم عمومی بوده و احتیاج به شکایت شاکی خصوصی ندارد» و این به آن معناست که اگر ما تنبیه دانش آموزان در مدارس را مصداق کودک آزاری بدانیم، معلمین خاطی مجرم عمومی تلقی شده و بخشوده نخواهند شد!
در مهرماه سال گذشته مدیرکل ارزیابی عملکرد و پاسخگویی به شکایات وزارت آموزش و پرورش از تعداد شکایات والدین دانش آموزان درباره تنبیه بدنی فرزندانشان خبر داد. به گزارش ایلنا، رحیم میرشاه ولد خبر از ثبت حدود 2000 شکایت در سال های 93 و 94 خبر داد؛ آماری عجیب که بیانگر بی قانونی در سطحی گسترده است.
آسیب شناسی تنبیه بدنی در مدارس
برخی بر این باورند که تنبیه های بدنی در مدارس کشور، دلایل و ریشه های بسیاری دارد و برای حل این معضل ابتدا باید به این مشکلات رجوع کرد و در پی از بین بردن آنها برآمد. محمدرضا خوانساری، روانشناس بالینی و کارشناس در این حوزه در مصاحبه با خبرنگار تابناک گفت: «بسیاری از بچه هایی که به مدرسه می آیند، آموزش های لازم را در خانه ندیده اند و بخشی از مشکلات تربیتی منزل این دانش آموزان به مدرسه وارد میشود و معلم در عین اینکه باید تربیت تحصیلی دانش آموز را به عهده داشته باشد، مجبور است تربیت اخلاقی دانش آموز را هم انجام دهد.» خوانساری ادامه داد: «باید توجه کرد که شرایط مالی معلمین و استرس کلاس داری و شرایط اجتماعی آنها همه دست به هم می دهند و باعث بوجود آمدن اتفاقات این چنینی می شوند. ما انسان ها زمانی که عصبی می شویم مشکلاتمان را بر سر در دسترس ترین افرادی که اطراف ما هستند خالی می کنیم و معلم هم مشکلات خود را بر سر دانش آموزان خود خالی می کند.»
اما باید دید اساسا تنبیه دانش آموزان کارکردی در تربیت آنها خواهد داشت یا خیر؟ محمدرضا خوانساری در این باره نیز به تابناک گفت: «به طور کلی تنبیه و سرزنش بچه ها چه در منزل توسط والدین انجام بگیرد و چه در سیستم آموزشی انجام شود، آموزشی برای بچه در بر نخواهد داشت و تنها باعث می شود تا موقتا بچه رفتاری را که به خاطر آن مورد تنبیه واقع شده است از خود نشان ندهد. بهترین روش برای یادگیری، تشویق و تقویت بچه و ایجاد مسئولیت پذیری در اوست، تشویق درست هم تشویق گام به گام است.»
وی همچنین درباره تفاوت های استعدادی دانش آموزان با یکدیگر گفت: «فردی از نظر استعداد در سطح مشخصی است و توانایی او هم برای همان سطح است. بعضی وقتها اما معلم ها انتظار دارند که دانش آموز فراتر از استعدادش ظاهر شود و فراتر از توانایی دانش آموز از او تکلیف می خواهند. در این صورت بچه علاوه بر اینکه احساس ناتوانی می کند، دچار مشکلات روانی هم می شود. حتی خود معلم هم دچار سرخوردگی می شود. به این دلیل که انتظار بیش از اندازه از دانش آموز دارد و وقتی که انتظار او برآورده نمی شود از دست دانش آموز عصبانی می شود و ممکن است دانش آموز را تنبیه کند.»
تنبیه بدنی در شوش خوزستان، تنبیه بدنی در کرمان، تنبیه بدنی در الیگوردز در سال 94، تنبیه بدنی در استان گلستان، تنبیه بدنی با شلاق به دلیل عدم پرداخت شهریه در استان کرمان در مهرماه 95، تنبیه بدنی در استان شیراز در آبان ماه95، تنبیه بدنی در مدرسه ای در روستای تولوز از توابع خدابنده در زنجان در مهرماه 95، تنبیه بدنی در مدرسه ای در منطقه9 تهران در مهرماه 95، تنبیه بدنی با خط کش فلزی در رودبار جنوب در فرودین سال جاری و... . اینها تنها نمونه های محدودی از اتفاقات مشابهی هستند که مجال رسانه ای شدن یافته اند اما به رغم بحث ها و اظهارنظرهایی که از سوی کارشناسان این حوزه، اهالی رسانه و مردم صورت گرفته، تدبیری برای جلوگیری از تکرارشان اندیشیده است.
تنبیه بدنی ممنوع!
در سال 1379 تنبیه بدنی طی آیین نامه اجرایی مدارس به طور کلی و به هر شکلی ممنوع اعلام شد. ماده 77 این آیین نامه مقرر می دارد: «اعمال هرگونه تنبیه دیگر از قبیل اهانت، تنبیه بدنی و تعیین تکالیف درسی جهت تنبیه ممنوع و در اعمال تنبیهات نباید بین دانش آموزان تبعیض و استثنایی قائل شد.» صراحت این ماده قانونی به اندازه ای است که هر کسی با حداقل سواد هم می تواند متوجه منع اکید مقنن درباره تنبیه بدنی در مدارس شود. با این حال چطور ممکن است معلمین استخدامی آموزش و پرورش این یک سطر قانون را متوجه نشده باشند؟ آیا نمی توان این گونه تصور کرد که بسیاری از معلمین حتی یک بار هم به قانون اصلی شغلشان رجوع نمی کنند؟
از سوی دیگر، قانونگذار در متن این ماده بیان کرده است که تعیین تکالیف درسی جهت تنبیه هم ممنوع است؛ بنابراین وقتی تعیین تکلیف برای تنبیه منع شده، چطور می شود دانش آموزان را تنبیه جسمی کرد؟
گفتنی است، در سطح بین الملل هم قوانین بسیاری برای جلوگیری از تنبیه بچه ها در نظر گرفته شده است. کنوانسیون حقوق کودک مورخ نوامبر 1989 از جمله این قوانین است که در فصل های گوناگون به حمایت از کودکان پرداخته است. همچنین است، قانون حمایت از کودکان مصوب 1381 در مجلس شورای اسلامی که در ماده 5 خود مقرر می دارد: «کودک آزاری از جرایم عمومی بوده و احتیاج به شکایت شاکی خصوصی ندارد» و این به آن معناست که اگر ما تنبیه دانش آموزان در مدارس را مصداق کودک آزاری بدانیم، معلمین خاطی مجرم عمومی تلقی شده و بخشوده نخواهند شد!
در مهرماه سال گذشته مدیرکل ارزیابی عملکرد و پاسخگویی به شکایات وزارت آموزش و پرورش از تعداد شکایات والدین دانش آموزان درباره تنبیه بدنی فرزندانشان خبر داد. به گزارش ایلنا، رحیم میرشاه ولد خبر از ثبت حدود 2000 شکایت در سال های 93 و 94 خبر داد؛ آماری عجیب که بیانگر بی قانونی در سطحی گسترده است.
آسیب شناسی تنبیه بدنی در مدارس
برخی بر این باورند که تنبیه های بدنی در مدارس کشور، دلایل و ریشه های بسیاری دارد و برای حل این معضل ابتدا باید به این مشکلات رجوع کرد و در پی از بین بردن آنها برآمد. محمدرضا خوانساری، روانشناس بالینی و کارشناس در این حوزه در مصاحبه با خبرنگار تابناک گفت: «بسیاری از بچه هایی که به مدرسه می آیند، آموزش های لازم را در خانه ندیده اند و بخشی از مشکلات تربیتی منزل این دانش آموزان به مدرسه وارد میشود و معلم در عین اینکه باید تربیت تحصیلی دانش آموز را به عهده داشته باشد، مجبور است تربیت اخلاقی دانش آموز را هم انجام دهد.» خوانساری ادامه داد: «باید توجه کرد که شرایط مالی معلمین و استرس کلاس داری و شرایط اجتماعی آنها همه دست به هم می دهند و باعث بوجود آمدن اتفاقات این چنینی می شوند. ما انسان ها زمانی که عصبی می شویم مشکلاتمان را بر سر در دسترس ترین افرادی که اطراف ما هستند خالی می کنیم و معلم هم مشکلات خود را بر سر دانش آموزان خود خالی می کند.»
اما باید دید اساسا تنبیه دانش آموزان کارکردی در تربیت آنها خواهد داشت یا خیر؟ محمدرضا خوانساری در این باره نیز به تابناک گفت: «به طور کلی تنبیه و سرزنش بچه ها چه در منزل توسط والدین انجام بگیرد و چه در سیستم آموزشی انجام شود، آموزشی برای بچه در بر نخواهد داشت و تنها باعث می شود تا موقتا بچه رفتاری را که به خاطر آن مورد تنبیه واقع شده است از خود نشان ندهد. بهترین روش برای یادگیری، تشویق و تقویت بچه و ایجاد مسئولیت پذیری در اوست، تشویق درست هم تشویق گام به گام است.»
وی همچنین درباره تفاوت های استعدادی دانش آموزان با یکدیگر گفت: «فردی از نظر استعداد در سطح مشخصی است و توانایی او هم برای همان سطح است. بعضی وقتها اما معلم ها انتظار دارند که دانش آموز فراتر از استعدادش ظاهر شود و فراتر از توانایی دانش آموز از او تکلیف می خواهند. در این صورت بچه علاوه بر اینکه احساس ناتوانی می کند، دچار مشکلات روانی هم می شود. حتی خود معلم هم دچار سرخوردگی می شود. به این دلیل که انتظار بیش از اندازه از دانش آموز دارد و وقتی که انتظار او برآورده نمی شود از دست دانش آموز عصبانی می شود و ممکن است دانش آموز را تنبیه کند.»
گزاره قدیمی و منطقی وجود دارد، مبنی بر اینکه در پس هر معلولی، علتی نهفته است. از این نظر باید دید تنبیه های صورت گرفته در مدارس چه علتی دارند. بسیاری، معلمین را تماما تخطئه می کنند و اما در این بین هستند کسانی که در پی ریشه های این دست اتفاقات اند.
خوانساری در این باره تصریح کرد: «بخشی از این موضوع به سطوح بالای جامعه برمی گردد که باید حق و حقوق مناسب و مطلوبی برای معلمین در نظر گرفته شود تا با علاقه بیشتر به کارشان بپردازند، بخش دیگری هم به خانواده برمی گردد که نیاز است خانواده سهم خوبی در تربیت فرزندان خود داشته باشند، بخش دیگری هم به ویژگی های خود معلم برمی گردد. معلم به رغم این مشکلات باید سعی کند که هدف اولیه اش رفتار صحیح و خوب با دانش آموزان و همچنین تشویق آنها به یادگیری باشد و نباید نیازهای بیش از اندازه از داتنش آموزان داشته باشد.»
او همچنن گفت: «مشکل دیگری هم که به سیستم آموزش و پرورش ما آسیب وارد کرده، گزینش های آموزش و پرورش است. بعضا پیش می آید که در سیستم آموزش، افراد به صرف اینکه مثلا آدم های مذهبی هستند در آموزش و پرورش استخدام می شوند. بدون بررسی سایر صلاحیت های دیگر آنها از جمله اینکه آنها تحصیلات مناسبی داشته باشند، یا از نظر اخلاقی انسان های مناسبی باشند، یا اینکه از نظر روانی در شرایط مناسبی باشند. به همین دلیل است که روز به روز سیستم آموزش و پرورش ما به سمت قهقرا می رود.»
گفتنی است، نزدیک به صد سال از ممنوعیت تنبیه بدنی در بسیاری از کشورهای اروپا می گذرد. همچنین در خیلی از ایالات آمریکا هم تنبیه بدنی همراه با ممنوعیت است. حالا که نزدیک به دو دهه از تصویب قانون منع تنبیه بدنی در مدارس در ایران گذشته، گویا لازم است تا پدرومادران حقوق فرزندان خود را بشناسند. بدون شک، اگر موارد پیش آمده با شکایات و پیگیری های جدی تری رو به رو می شدند، امکان تکرار آنها به وجود نمی آمد. از سوی دیگر، آموزش و پروش می تواند با ایجاد فضایی آرامتر برای معلمین و با به خرج دادن وسواس بیشتری در گزینش آنها، مانع تکرار این حوادث شود.
خوانساری در این باره تصریح کرد: «بخشی از این موضوع به سطوح بالای جامعه برمی گردد که باید حق و حقوق مناسب و مطلوبی برای معلمین در نظر گرفته شود تا با علاقه بیشتر به کارشان بپردازند، بخش دیگری هم به خانواده برمی گردد که نیاز است خانواده سهم خوبی در تربیت فرزندان خود داشته باشند، بخش دیگری هم به ویژگی های خود معلم برمی گردد. معلم به رغم این مشکلات باید سعی کند که هدف اولیه اش رفتار صحیح و خوب با دانش آموزان و همچنین تشویق آنها به یادگیری باشد و نباید نیازهای بیش از اندازه از داتنش آموزان داشته باشد.»
او همچنن گفت: «مشکل دیگری هم که به سیستم آموزش و پرورش ما آسیب وارد کرده، گزینش های آموزش و پرورش است. بعضا پیش می آید که در سیستم آموزش، افراد به صرف اینکه مثلا آدم های مذهبی هستند در آموزش و پرورش استخدام می شوند. بدون بررسی سایر صلاحیت های دیگر آنها از جمله اینکه آنها تحصیلات مناسبی داشته باشند، یا از نظر اخلاقی انسان های مناسبی باشند، یا اینکه از نظر روانی در شرایط مناسبی باشند. به همین دلیل است که روز به روز سیستم آموزش و پرورش ما به سمت قهقرا می رود.»
گفتنی است، نزدیک به صد سال از ممنوعیت تنبیه بدنی در بسیاری از کشورهای اروپا می گذرد. همچنین در خیلی از ایالات آمریکا هم تنبیه بدنی همراه با ممنوعیت است. حالا که نزدیک به دو دهه از تصویب قانون منع تنبیه بدنی در مدارس در ایران گذشته، گویا لازم است تا پدرومادران حقوق فرزندان خود را بشناسند. بدون شک، اگر موارد پیش آمده با شکایات و پیگیری های جدی تری رو به رو می شدند، امکان تکرار آنها به وجود نمی آمد. از سوی دیگر، آموزش و پروش می تواند با ایجاد فضایی آرامتر برای معلمین و با به خرج دادن وسواس بیشتری در گزینش آنها، مانع تکرار این حوادث شود.
تابناک را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید
نظرات بینندگان
مدیر ما به دلیل دیر اومدن ما همه ما رو با طناب تنبیه کرد الان ما باید چیکار کنیم
پسرم پنجمه وغیرانتفایی هرشب جریمه میشه حدود ۲۵یا سی صفحه،معلمش از معلمی فقط مدرک داره و نمیدونم با مدیر چه نسبتی داره که اینو سرکار آورده ،تا کلاس چهارم معلمای خوش سروزبون خوش پوش شیک ومهربون داشت الان هرروز گریه میکنه که مدرسه نمیره وفقط استرس و نگرانی رواز مدرسه با خودش میاره،رفتم باهاش صحبت کنم اصلا اجازه ی صحبت بهم نمیداد و خیلی خشن وبدصحبت میکردنمیدونم چیکار کنم ،
معلمی که دانش اموز رو جریمه کنه ک از روی هر سوال درس 10 بار بنویس رو باید چیکار کرد
بنظر شما معلم حق داره چهارساعت دانش آموز رو سر پا نگهداره بخاطر اینکه توی امتحان اونم روز دوم مدرسه ۲جمله رو ننوشته باشه
زکی فکر کرده بچه ها به والدینشون نمی گن
سلام پسرم کلاس نهم امروز بخاطر اینکه من پول نداشتم بهش بدم واسه کارو فن آوری تنبیه بدنی شده حتی به ناظم و معلمش گفته پول نداشتیم گفته پنج شنبه و جمعه ها برو سر کار اخه کی پنجشنبه و جمعه کار میده پسر من آخه این انصافه چرا بچه منو تنبیه بدنی کردن من باید کجا برم شکایت کنم ازشون هم ناظم زده و هم معلم؟؟
خدا پشت و پناهت نزدیک ترین کلانتری رو برو
آره معلم هوو پادشاهی معلم ها مدرسه را با باشگاه عوضی گرفتن نمونه اش خودم بخاطر نشستن در سکوی کلاس باحضور معلم کتک سه تا شلاق محکم خوردم نه این انصافه حالا داشت یکی از دانش آموزها سوال میپرسید نزدیکی 50تا40تاتاتا پرسید
آره
معلم آن زمان که شما بچه ها رو میزاید ده شصت و هفتاد بود
موفق باشید اینقدر بزن که جونت در اید
شما اگر سواد برخورد با دانش آموز و برخورد روانشناسی داشتی توهین به جامعه ای که خودتم داخلش بزرگ شدی نمیکردی
چقدر معلم بیکار ریخته تو تابناک
big like
تو اول مشکلت را با خودت حل کن. جمله اولت با جمله آخر در تضاد است. خدا شفات بده
توکه از کنوانسیونهای بین المللی صحبت می کنی چه چیز اموزش وپرورش ایران با استاندارده مطابقت داره ایا مدیریت تو اثال تو باعث این جور رفتارها نشده
چهل تا دانش آموزاز فرهنگهای مختلف توی کلاس با میز ونیمکت در وداغون ونور نامناسب ندادن چندین ماه حقوق معلم وهزار تا مشکل دیگه قطعا نویسنده محترم مقاله ازشون خبر نداره
خواهش میکنم راهکار مناسب و عملی متناسب با شرایط مدارس ارایه کنید که ماهم بدونیم با دانش آموز خاطی چطور برخورد بشه
وقتی آمار کلاسهارو تا 40 نفر میرسونند تا از پس هزینه هاشون بربیایند لذا معلم نقش نیروی انتظامی را خواهد داشت در بسیاری از مدارس دیگر درس و آموزش معنا ندارد فقط باید معلم مواظب آنها باشد تا دردسری برای مدرسه درست نشود در بعضی کلاسها در دربرخی مناطق دانش اموزان مست وارد کلاس می شوند به نظر شما چطور ممکن است با وجود این مسائل خشونت نباشد؟
وقتی بودجه آموزوپرورش از25درصدبه 9درصددرسال جاری رساندند وحقوق حقه اش راپرداخت نکردند مسلما وضع بدترهم خواهدشد.
مشکل اینه که نویسنده اینجور مقالات احتمالا در دوران دانش اموزی حسابی مورد نوازش معلم ها قرار گرفته که عقده شو الان داره خالی میکنه ....
دیدگاه خود را بنویسید
سایت تابناک از انتشار نظرات حاوی توهین و افترا و نوشته شده با حروف لاتین (فینگیلیش) معذور است.