تأملی بر پرونده شکنجه سه کودک؛
درد کودکان شکنجه شده ماهشهری لاعلاج بوده و لاعلاج خواهد ماند!
شکنجههایی که حتی زدودن آثار آن از جسمشان نیز به نوعی غیرممکن است؛ آثار ضربات سنگین چکش که خدا میداند با هر بار فرود آن، چه بر سر این کودکان میآمد و چهها در درونشان خرد میشد. دنیایی تاریک که والدین این کودکان برایشان رقم زده بودند و هنوز مشخص نیست چگونه پایان یافت!

به گزارش «تابناک»؛ کودک آزاریهای دردناک که در چند سال اخیر بارها شاهد وقوعش در نقاط مختلف کشورمان بودهایم، به رغم آنکه تصور میشد پایان یافته، بار دیگر با پروندهای دردناک در توجه عموم قرار گرفته است؛ پروندهای که این بار در ماهشهر گشوده شده و حتی خواندن جزئیاتش زجرآور است.
آن گونه که روایت میشود، در شهرک طالقانی این شهر، سه کودک 12، 8 و 5 ساله به شکلی فجیع توسط پدر و نامادری شان شکنجه شدهاند. قصه زندگی فاطمه، امالبنین و علیاکبر که سهم جسمشان از زندگی کنار والدین، چکش و میله داغ بوده و زخمهای روحشان هم که غیرقابل شمارش است؛ کودکان معصومی که بهتر است درباره تأثیر شکنجههای متحمل شده در آینده شان فکر نکنیم!
شکنجههایی که حتی زدودن آثار آن از جسمشان نیز به نوعی غیرممکن است؛ آثار ضربات سنگین چکش که خدا میداند با هر بار فرود آن، چه بر سر این کودکان میآمد و چهها در درونشان خرد میشد. دنیایی تاریک که والدین این کودکان برایشان رقم زده بودند و هنوز مشخص نیست، چگونه پایان یافت!
آنچه تاکنون از این پرونده رسانهای شده، خبر دستگیری پدر و نامادری سه کودک، آزاد شدن نامادری به قید وثیقه و این توضیح است که عموی بچهها تأکید کرده که «والدین» این بلا را بر سر کودکان آورده اند. کودکانی که به گفته معاون اجتماعی اداره کل بهزیستی خوزستان، اکنون با حکم دادستانی ماهشهر تحت سرپرستی عموی خود هستند و تا تعیین تکلیف نهایی این پرونده کودکآزاری در منزل وی سکونت خواهند داشت.
همه اینها در حالی است که مدرک و مستنداتی دال بر ابتلای والدین به اعتیاد یا بیماری روانی در دست نیست و نمیتوان این اتفاقات را ناشی از تأثیر مخدر یا بیماری خواند، اما همان گونه که فرماندار ماهشهر هم تأکید کرده، مگر میشود این بلا را بر سر بچهها آورد و سالم بود؟ اما مگر فرقی هم دارد که عامل شکنجه سالم بوده یا خیر؟
پاسخ به این پرسش، بر خلاف آنچه تصور میشود، منفی است. به این معنا که والدین، ولو هر عیب و اشکالی داشته باشند، والدین هستند و قیمومیت کودکان را عهده دارند؛ موضوعی که در مقاطعی کوشیده شده، نگاه قانونی به آن تغییر کند و «بدسرپرست» اصلاحی ساخته شده در راستای همین تلاش هاست؛ یعنی تدارک راهی قانونی برای آنکه ثابت کنیم، برخی والدین شایستگی نگهداری از فرزندانشان را ندارند و به این وسیله، سرپرستی کودکان را از ایشان گرفته و به امثال بهزیستی واگذار کنیم.
راهکاری که هنوز نهایی نشده و نشانه آن را میشود در پشت چراغهای قرمز یا معابر برخی شهرهای پرجمعیت دید که بچههای بدسرپرست در آنها مشغول کارند. کودکان کار که بر اساس قوانین فعلی نمیشود، سرپرستی شان را از والدینشان گرفت و مانع از تداوم آزار هر روزه شان شد. درست مثل این سه کودک ماهشهری که قیم قانونی شان، پدرشان است.
این در حالی است که تکرار پرشمار کودک آزاری در سالهای اخیر و اخبار به شدت دردناکی که درباره آن مخابره شده، همواره با طرح یک پرسش همراه بوده است؛ اینکه چرا لایحه حمایت از کودکان که از سال 1390 در دولت و مجلس مطرح است، هنوز به سرانجام نرسیده است؟ آیا نمایندگان هم با کوتاهی خود، در اتفاق روی داده برای سه کودک ماهشهری نقش (ولو اندک) ایفا کردهاند؟ اصلا آیا این لایحه با تبدیل به قانون میتواند چاره ساز امثال فاطمه باشد؟!
تابناک

تابناک.

تابناک را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید
نظرات بینندگان
به این کامنت منفی دادم چون خود این پدر و مادر هم قربانی هستند قربانی فقر اقتصادی و فرهنگی و اجتماعی قربانی نادانی قربانی قوانین نادرست و قربانی سیاستهای نادرست کشور
درو بر شما دقیقا ریشه مشکل را به درستی شناسایی کردید
مگه آینده ای هم دارند؟
بدین به این پرد و نا مادر رزل رو من عدالتو نشونشون میدم .
سلام
ضمن تشکر از چاپ کامنتها ،خواهش میکنم این مطلب را رها نکنید وهر روز در باره آن مطلبی در ابهاد حقوقی ،انسانی،اسلامی و...منتشر کنید .میشود گاهی هم کنایه هایی به مسئولین زد تا مجبور به پاسخ گویی شوند. آنها را باید به چالش کشید تا بخ میدان بیایند.
حیون هم با بچش اینکارو نمیکنه این مردک رو.باد بگیرن دارش بزنن بچه ها نباید به خونه برگردن خاک تو سر ما بشه که مسولین توانایی گرفتن این کودکان و مراقبت از اون ها رو نداره
تصمیم به درست شدن نداری؟
بله قوانین ما پاسخگوی نیازهای امروز نیست. چند سال قبل ماجرای پدری رو میخوندم که دختربچه 7 ساله ش رو به خاطر اختلاف با همسر به طرز فجیعی به قتل رسوده بود. یا اون پدری که سه دختر خودش رو با اسلحه کشت...
شاید نیم نگاهی به قوانین کشور های سوئد و نروژ در این مساله بد نباشد .
متاسفانه در قوانین حاکم حتی اگر پدری فرزندش رو بهر دلیلی به قتل برساند قصاص نمیشود تا چه برسد که برای آزار کودک خودش محاکه شود این قانون برگرفته از طبیعت عربهاییست که کودکان خود را در بدو تولد زنده بگور میکردند و ...
از این دختر خوشگلا بهشون (نماینده ها)نشون بدین .
مردم دیگه بریدن از بی پولی کیه که بفهمه
۹۰درصد مسولین مقصره با وضعیت اجتماعی که درست کردن
توی گفتگو با یک فعال آگاه در زمینه کار کودکان، متوجه شدم که خیلی از رفتارهای ما با بچه ها به نوعی خشونت علیه اونهاست. بچه ای که کار میکنه، طبیعتاً توی یک نظام متکی به قدرت جسمی، جنسی، مادی و طبقه ای، محکوم به آزار، اذیت و خشونت هست؛ پس، ماجرا خیلی نزدیکتر از اینهاست
در کشورهای پیشرفته برای حیوانات هم حقوق قائل هستند ولی تو ایران می گویند زنش و یا بچه اش هست داره میزنه ایراد نداره آخه کی ما می خواهیم این موارد را درک کنیم
الان تنها مساله مهم ما کودکان بینوای غزه و سوریه هستن
۱۵ساله درپتروشیمی ماهشهر مشغولم.هروقت ازین منطقه ردمیشوم تاسف میخورم چرا مردمانی باید بیخ گوش ثروت اینگونه فقیر و بیچیز زندگی کنند.سهم این مردم از زندگی فقط زنده بودن است وبس.کوخهایشان هرروزویرانه ترمیشود تا کاخهای برخی ها ابادترگردد.
نمایندگان مجلس به فکر دائم العمر کردن حقوق خودشون هستن به فکرمسائل دیگه نیستن
بشکنه اون دستایی که بچه هارو کتک میزنن
خدای من!!! خیلی وحشتناکه اونا ضمن درمان جسمی باید تحت شدیدترین برنامه های روانپزشکی هم قرار بگیرند خواهش میکنم به دادشون برسید.
دیدگاه خود را بنویسید
سایت تابناک از انتشار نظرات حاوی توهین و افترا و نوشته شده با حروف لاتین (فینگیلیش) معذور است.